สหภาพต่างโลก (New World Communist)

ตอนที่ 69 : เปลี่ยนจิตใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 74
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    1 มี.ค. 62

ดีมีตรีนั่งอยู่บนเก้าอี้ในที่ทำการเหมือนเดิม เขายังคงคิดถึงเหตุการณ์เมื่อครั้งก่อนอยู่ สายตาของเขาจ้องไปยังเพดานของที่ทำการด้วยสายตาที่เย็นชา

"การยกพล....งั้นเหรอ?"

ดีมีตรีก้มหน้าลงบนโต๊ะก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นและหยิบดินสอกับกระดาษที่อยู่บนโต๊ะวาดอะไรบ้างอย่าง

"อืม.....อืม..."

ดีมีตรีคิดไปวาดไปอยู่ซักพักก่อนที่เขาจะชูกระดาษขึ้น มันเป็นแบบแปลงการยกพลขึ้นบก ดีมีตรีวางกระดาษนั้นลงก่อนที่เขาจะลุกขึ้นและเปิดประตูออกไปจากที่ทำการ......................................

"ได้โปรด.....ประทานพร...ช่วยลูกด้วย...."

เลราโต้นั่งท่องบทสวดนี้อยู่ในคุกของถ้ำใกล้ๆกับบอริสกราด บอริสกราด..หมู่บ้านที่เพิ่งสร้างเสร็จของดีมีตรี เขานำชื่อของผู้นำสูงสุดมาใช้ในการตั้ง หมู่บ้านแห่งนี้มีสนามเพลาะเป็นด้านหน้าของหมู่บ้าน มีท่าเรือเล็กๆห่างจากหมู่บ้าน 1 กิโลเมตร เลราโต้จ้องมองไปที่โคมเพลิงที่อยู่นอกลูกกรง

"ทำไมกันนะ....."

เลราโต้กุมมือของเขาก่อนที่เขาจะหลับตาลง

"ถ้าท่านมีเมตตา ได้โปรดช่วยให้ข้า...รอดจากนร-"

เสียงประตูเหล็กดังขึ้น โมนิก้าถูกผลักเข้ามาในห้องขังเดียวกับเลราโต้ ทหารที่พามายิ้มให้ก่อนที่เขาจะปิดประตูลูกกรงและเดินออกไป เลราโต้ตกใจทันทีที่ได้เห็นโมนิก้า

"ท่านอดีตจอมเวทย์?! ทำไม?"

โมนิก้าลุกขึ้นและค่อยๆเดินมา เธอสวมเสื้อผ้าเก่าๆที่ขาดรุย โซ่ถูกล่ามบนข้อเท้าทำให้เวลาเดินจะมีเสียงโซ่ลากไปมา โมนิก้าเดินมานั่งข้างๆ

"ไม่พูดอะไรหน่อย...เหรอครับ?"

เลราโต้พูดอย่างเกรงกลัวเล็กน้อย โมนิก้าหันมาจ้องหน้าของเลราโต้ด้วยความนิ่งเฉย

"หุบปาก....ก่อนที่เราจะโดนทรมาณอีก"

เลราโต้ทำสีหน้าสงสัย

"อะไรกัน?.....อะไรทำให้ท่านเปลี่ยนไปขนาดนี้?!"

เลราโต้พูดขึ้นพร้อมกับลุกขึ้นและชี้ไปที่หน้าของโมนิก้า

"คุณเคยบอกกับผมเองไม่ใช่เหรอ?! ว่าให้แข็งแกร่งดังเหล็ก! ผมยังจำทุกคำสอนของคุณอยู่ในครับ? และทำไมกัน?! ทำไม!"

โมนิก้าจ้องมาที่หน้าของเลราโต้อีกครั้ง ก่อนที่เธอจะหัวเราะแห้งด้วยสีหน้าและสายตาที่นิ่งเฉย

"งั้นเหรอ? แข็งแกร่งดังเหล็ก?....ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำ......ฉันยังแถบจำไม่ได้เลยว่านายเป็นใคร....ตอนนี้ฉันรู้แค่ว่า....."

โมนิก้าลุกขึ้นก่อนที่เธอจะชักเศษกระจกที่เธอซ่อนไว้ด้านหลังมาไว้บนมือของเธอ เธอรีบปาเศษกระจกไปที่เลราโต้ เศษกระจกพุ่งไปทะลุปากของเลราโต้

"อั้ก!!"

เลราโต้ล้มลงตรงลูกกรง เขานอนลงก่อนที่จะหันมามองโมนิก้า เธอเดินมาและยิ้มด้วยสายตาที่แสนโรคจิต

"คำ.....ไค....คัน(ทำไมกัน?)"

โมนิก้าเดินเข้ามาที่เลราโต้ ก่อนที่เธอจะใช้มือดึงเศษกระจกออกและจูบลงไปที่ปากของเลราโต้ เธอดูดของเหลวสีม่วงบางอย่างที่อยู่ในเลือดของเลราโต้ใส่ในปากของเธอก่อนที่จะกลืนมันลง

"หลับให้สบายนะ....เด็กดี..."

เธอลุกขึ้นยืนก่อนที่จะลงไปนั่งข้างๆกับศพของเลราโต้ ชายคนหนึ่งเดินออกมาจากเงามืด

"ไม่เห็นต้องจูบก็ได้นิ?"

ดีมีตรีเดินออกมาจากเงามืด เขาเดินมาพร้อมกับกุญแจ

"ถ้าไม่ทำ....มันก็ไม่สนุกสิคะ?"

ดีมีตรียิ้มก่อนที่เขาจะเปิดลูกกรงออก ทั้งสองคนเดินมาตรงกลางของห้องขัง ก่อนที่ทั้งคู่จะจูบอย่างดื่มด่ำ ลิ้นและน้ำลายของทั้งคู่ผสมกันอย่างลงตัว ดีมีตรีจูงมือของโมนิก้าออกมาจากห้องขัง

"เธอคือใครเหรอ?"

โมนิก้ายิ้ม

"ฉันคือโมนิก้า................ไม่สิ..........กระหรี่จอมเวทย์ค่ะ....ฮิ..ฮิ...ฮิ.........."

คืนก่อนหน้า

ดีมีตรีเดินเข้ามาในห้องขังของโมนิก้าที่อยู่ในถ้ำ เธอถูกหมัดติดกับเก้าอี้ หน้าของเธอเต็มไปด้วยเลือดของเธอเอง

"ไงล่ะโมนิก้า? เป็นยังไงบ้าง?"

โมนิก้าค่อยๆเงยหน้าขึ้นมามองดีมีตรี สายตาของเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

"ได้โปรด..อย่าทำเล-"

ดีมีตรีต่อยไปที่ท้องของเธอ เธออ้วกออกมาเป็นเลือดและไออย่างหนัก

"ใครอนุญาตให้มึงตอบอย่างนั้น?....แต่ไม่เป็นไรหรอก...เพราะการทดลองใกล้จะสำเร็จแล้ว"

โมนิก้าทำสีหน้าสงสัย ดีมีตรีหยิบเข็มฉีดยาเล็กๆจากกระเป๋าสะพายสีน้ำตาลอ่อนของเขาขึ้นมาบนมือ ในเข็มฉีดยาบรรจุของเหลวบ้างอย่างสีเขียวอยู่ด้วย

"ในดาบของไอ้แม่ทัพออร์คมีสารหนึ่งอยู่น่ะ......มันสามารถเร่งอารมณ์ความใคร่และพลังกายได้......แต่ผลของมันคือ 50-50"

โมนิก้าจ้องมองด้วยความหวาดกลัว

"ฉันจึงสกัดมันลงเป็นของเหลวด้วยวิธีการแยกของเหลวออกจากแร่....มันสำเร็จ ฉันจึงนำมันไปทดลองกับอีราชินี"

โมนิก้ากลืนน้ำลาย

"อย่า....บอกนะ...ว่า"

ดีมีตรีหันหน้ามาที่โมนิก้าแล้วยิ้ม

"เธอกลายเป็นอีขี้เงี่ยนทันทีเลยล่ะ! และมีอะไรจะบอกนะ.......ผลเป็นถาวร"

โมนิก้าส่ายหัว

"ไม่นะ.ไม่...ถ้าทำอย่างนั้น.....ตัวฉัน......"

ดีมีตรีตบหน้าของโมนิก้าก่อนที่เขาจะฉีดเข็มไปที่ต้นคอของเธอ

"อ้ากกกกกก!!!"

เธอร้องตะโกนด้วยความเจ็บปวด พอของเหลวไหลลงไปหมด ดีมีตรีจึงเก็บเข็มของเขาลงกระเป๋าสะพายและมองดู โมนิก้าเริ่มที่จะชักเกร็ง

"ไม่!!!มันเจ็บ!....สติ!...สติ..ของ......ฉะ...ฉะ.....ฉะ......ฉะ........"

เธอค่อยๆสงบลง ตาของเธอเปลี่ยนกลายเป็นสีม่วงเข้ม ดีมีตรีหัวเราะก่อนที่เขาจะหยิบเข็มอีกเข็มหนึ่งมาจากระเป๋าสะพายของเขา เข็มนี้บรรจุของเหลวสีน้ำเงิน

"แล้วก็..."

ดีมีตรีฉีดของเหลวอันนี้ลงบนหัวของโมนิก้า ตาของเธอขยับไปมา มือของเธอชักเกร็ง มีน้ำไหลออกจากปาก หู ตา และตรงนั้นของเธอ....

"อะ....อ่า.........อ่า~"

โมนิก้าใจเย็นลง เธอมองไปที่ดีมีตรีแล้วยิ้ม

"อ่า......อะ....อ่า~"

เธอพูดไม่เป็นภาษา ดีมีตรียิ้มก่อนที่เขาจะนำมือกำไว้ที่หัว

"เธอคือโมนิก้า ทาสเซ็กส์ของฉัน เธอชอบใช้ให้ใช้ความรุนแรงและรักฉันหมดหัวใจ......เธอเคารพเฉพาะฉันคนเดียว......และฉายาของเธอคือ...กระหรี่จอมเวทย์!!"

ดีมีตรีทุบไปที่หัวของโมนิก้าอย่างรุนแรง โมนิก้าร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

"อ้าก!!!!!!!!!!!"

เธอนิ่งและหลับตาลง....ก่อนที่เธอจะค่อยๆลืมตาขึ้น ดวงตาของเธอกลายเป็นสีม่วงออกดำสนิท ดีมีตรีหันมามองหน้าแล้วยิ้มให้โมนิก้า

"เธอคือใคร?"

โมนิก้าหันมามองดีมีตรี ก่อนที่เธอจะยิ้มอย่างโรคจิตและอ้าปาก

"ฉันคือ.......กระหรี่จอมเวทย์ค่ะ......ฮ่าๆๆ....ฮ่าๆๆๆๆๆ!!!!!!"

เธอหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง.....................................................................................................................
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

122 ความคิดเห็น

  1. #64 BrokenToaster (@SealTV) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 10:36
    อืม.... หนุกดีนะครับ แต่ผมว่าภาษามันหยาบคายไปหน่อยนะTwT

    ปล.คงได้เวลาก่อสร้างKV-6 แล้วล่ะครับ หรือไปก็KATYUSHA!!
    #64
    1
    • #64-1 UmikoChann (@UmikoChann) (จากตอนที่ 69)
      9 มีนาคม 2562 / 07:18
      ก็อาเฮียบอกมันไม่โลกสวยมิใช่รึสหาย!!!
      #64-1