สหภาพต่างโลก (New World Communist)

ตอนที่ 66 : ผู้มีเมตตาจริงหรือ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 69
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    25 ก.พ. 62

ยามบ่ายของอีกวัน แสงแดดสีส้มส่องผ่านกระจกในพระราชวัง วิลเชอร์เดินไปตามทางของพระราชวัง พรมสีม่วงและสีครีมที่ทาอยู่บนกำแพงทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายอย่างมาก เขาเดินไปเรื่อยๆพร้อมกับมองไปยังรอบๆทางเดิน

"น่าเบื่อจริงๆ"

วิลเชอร์พูดกับตัวของเขาเองระหว่างเดิน ด้วยเกราะที่หนักทำให้เวลาเขาเดินจะมีเสียงของเหล็กกระทบกับพื้นดังขึ้นในระหว่างที่เดินอยู่ ตัวของเขาเองก็ถอนหายใจอยู่เป็นระยะๆ

"ท่านวิลเชอร์!"

หัวหน้าแม่ทัพวิ่งมาที่เขา เขาเองก็ตกใจเช่นกันที่หัวหน้าแม่ทัพมีอาการที่ดูเหมือนคนตกใจสุดขีดอย่างมาก หัวหน้าแม่ทัพหยุดลงตรงหน้าของวิลเชอร์ เขาโค้งตัวคำนับก่อนที่จะสูดลมหายใจเร็วๆ

"วันนี้มีอะไรจะบอกข้าเหรอ? ท่านแม่ทัพ?"

แม่ทัพคนนั้นมีอาการที่ตกใจอย่างมาก เขาเองก็กลืนน้ำลายก่อนจะตอบ

"ท่านวิลเชอร์.......ท่านต้องมาดูเองแล้วขอรับ...."

วิลเชอร์ทำหน้าสงสัย

"หืม?"

ผู้คนจำนวนมากอยู่อีกฝั่งหนึ่งของแม่น้ำตรงข้ามกับประตูเมือง พวกเขายืนอยู่อย่างนั้นเป็นจำนวนมาก พวกเขาส่วนใหญ่มีสัมภาระเป็นจำนวนมาก บางคนทั้งแขนขาด ตาบอดและอยู่ในสภาพกึ่งเป็นกึ่งตาย พวกเขาสวมเสื้อผ้าขาดๆ เนื้อตัวมีแต่รอยดำจากควันไฟ เกวียนที่เต็มไปด้วยผู้คนเองก้เช่นกัน ภาพเหล่านี้ทำให้พวกทหารวาคิวรี่ที่ยืนดูอยู่บนกำแพง

"มันอะไรฟะนั้น?!"

ทหารคนหนึ่งพูดขึ้นก่อนที่เขาจะหันไปคุยกับพวกทหารที่อยู่ข้างๆตัวของเขา

"มึงว่า.....พวกมันมาจากไหนกัน?"

"หรือว่า......."

ทหารคนหนึ่งที่อยู่ด้านหน้าของพวกเขาพูดขึ้น ทำให้พวกทหารที่อยู่บริเวณนั้นพากันหยุดฟัง

"พวกมันมาจากราเวน"

พวกทหารพากันแตกตื่น พวกเขาพูดคุยกันอย่างหวาดกลัว บางคนถึงกับรีบวิ่งลงจากกำแพงเพื่อหนีทหารไปเลย

"เมืองนั้น....ไม่ใช่ว่าใครจะพามาง่ายๆนะ...มีเพียงแค่ จักรพรรดิของเฮโรเชียไม่กี่พระองค์ที่นำกองทัพของพวกมันผ่านมาได้......ล่มสลายอีกแล้วเหรอ...ความอิสระ..ไม่มีอีกแล้ว!!"

ทหารคนนั้นรีบกระโดดลงจากกำแพง สร้างความตกใจแกทหารที่มองดูอยู่อย่างมาก วิลเชอร์นั่งรถม้าจนมาถึงด้านหน้าประตู หัวหน้าแม่ทัพที่เป็นคนขี่ได้ลงจากที่นั่งคนขับก่อนที่จะมาเปิดประตูให้ พวกทหารพากันวิ่งวุ่นวาย วิลเชอร์พอลงจากรถม้าได้เขาก็รีบสั่งทันที

"ทหาร!!"

ทหารวาคิวรี่พอได้ยินเสียง พวกเขาก็รีบพากันมาก้มหัว พวกชาวเมืองที่มองดูเหตุการณ์นี้อยู่ต่างพากันมองดูและพูดคุยไปด้วย

"ก็แค่เมืองๆเดียว จิตใจของเราต่างหาก! ที่กำหนดว่าจะชนะหรือแพ้! จงอย่าหวาดกลัวศัตรู! กลับไปประจำที่"

"ขอรับ!"

ทหารพวกนั้นรีบวิ่งไปประจำที่ทันที หัวหน้าแม่ทัพเองจ้องมองไปที่ผู้คนพวกนั้นด้วยความรังเกียจ ก่อนที่เขาจะหันหน้ามาหาวิลเชอร์

"แล้วคนพวกนั้นล่ะ?"

วิลเชอร์ถอนหายใจ

"ฆ่าพวกมันทิ้งซะ........"

นาวอซกี้กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ในโต๊ะทำงานนอกห้องทำงานของบอริสที่ถูกปิดไว้อยู่ เขาเองก็มีความรู้สึกที่เบื่อมากเช่นกัน สายตาของเขามองไปที่ทหารพรรคคอมมูนที่ไม่ได้ใส่หมวกเหล็กกำลังยืนกินน้ำอยู่ เขามีสีหน้าที่เหนื่อยล้ามาทั้งวัน

"บางทีฉันเองก็ควรที่จะพั-"

ทหารคนหนึ่งวิ่งมาเปิดประตูเสียงดัง เขามองไปรอบๆจนเห็นนาวอซกี้ เขาจึงรีบวิ่งมาที่นาวอซกี้

"ท่านจอมพล!!"

นาวอซกี้ลุกขึ้นก่อนที่จะพยักหน้า

"มีอะไรงั้นเหรอ?"

ทหารคนนั้นทำท่าวัทยาหัตถ์ก่อนที่เขาจะค่อยๆพูด

"พวกนีโอนาเดียกำลังทำการยกพลที่อัล-เฮโรเชียครับ! ข่าวจาก 5 วันที่แล้ว!!"

นาวอซกี้พยักหน้าก่อนที่เขาจะมองออกไปนอกประตู

"ดีมีตรี....ฝากด้วยนะ......"

ตอบคำถาม Q&A!!

-เรื่องนี้จะมีโลลิไหมครับ
อืม.....จะว่ายังไงดีล่ะ.......คงอาจมีมั้ง?หรือไม่มี ก็ต้องรอดูบทต่อๆไป...อะ!จริงสิ เรามีลูกสาวของวิลเชอร์อยู่นิ....เหอะๆๆๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

122 ความคิดเห็น

  1. #61 BrokenToaster (@SealTV) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:17
    ได้โปรดดิมิตริ ถ้าเอ็งแตะโลลิ Gูจะให้เอ็งดูcapitalist propagandaหนึ่งเดือนโดยห้ามกระพริบตาเลย!
    #61
    0