สหภาพต่างโลก (New World Communist)

ตอนที่ 64 : ล่มสลายไปซะ....วาคิวรี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 82
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    23 ก.พ. 62

ริวาเนียควบม้าของเขามาที่ใจกลางเมืองราเวน ทหารสหภาพกำลังสนุกสนานในการเผาบ้านเรือนตามวิถีนักรบของเฮโรเชีย พวกเขาไล่ฆ่าพ่อค้าและปล้นทุกอย่างที่พวกเขามี เสียงชวนปวดหัวจากปืนดังไปทั่วทั้งเมือง แสงไฟของการเผาไหม้และควันลอยไปทั่วท้องฟ้า ริวาเนียได้แต่จ้องมองไปบนท้องฟ้าก่อนที่เขาจะควบม้าต่อไป เขาควบมาจนถึงปราสาทใจกลางเมือง ตอนนี้กำแพงของปราสาทเต็มไปด้วยธงของสหภาพแขวนอยู่โดยรอบ กางเขนถูกโค้นลงบนพื้น หอยคอยบางส่วนถูกถล่มลงมาโดยฝีมือของหน่วยพ่นไฟ พวกทหารสหภาพทั้งเต้นรำ ดื่มเหล้าและนั่งปรบมือพร้อมจังหวะเพลงบนกองศพของชาวบ้านและทหาร สายตาของพวกเขาไม่ได้บ่งบอกถึงความเป็นมนุษย์แต่อย่างใด....มีเพียงปีศาจที่อยู่ในใจของพวกเขาตอนนี้ ริวาเนียหยุดม้าลง มีทหารสหภาพป้ายยศสีชมพูวิ่งมาที่ริวาเนีย พวกเขาจับม้าของริวาเนียก่อนที่ริวาเนียจะลงจากม้า ทหารอีกคนนำกระบี่สีทองซึ่งเป็นกระบี่ประจำตำแหน่งนายพล ริวาเนียรับกระบี่นั่น ทหารคนนั้นทำวัทยาหัตถ์ก่อนที่จะเดินออกไป ส่วนอีกคนก็จูงม้าไปด้านนอกปราสาท ริวาเนียเดินเข้าไปในหอคอย ห้องต้อนรับในหอคอย พรมรูปกางเขนถูกทำลายลง ซีเดียสที่เห็นริวาเนียได้ก้มหัวให้เขาพร้อมกับสมาชิกขององค์กรblack cross 

"ท่านนายพล........กำลังรออยู่พอดีเลย"

ริวาเนียเดินไปที่ซีเดียส ซีเดียสและริวาเนียจับมือกัน ซีเดียสยิ้มก่อนจะพูดขึ้น

"hypnose"

ริวาเนียนิ่งไปซักพัก ซีเดียสยิ้มออกมา

"ทีนี้ทำตามที่ข้าสั่งซะ...จงฆ่าบอริ-"

ริวาเนียจับกระบี่ของเขาแทงไปที่คอของซีเดียส ซีเดียสกระอักเลือดออกมา สมาชิกขององค์กรที่เห็นเหตุการณ์รีบชักดาบของพวกเขาขึ้นมาแต่...... ทหารสหภาพที่อยู่ด้านนอกก็พังประตูและเล็งปืนไปที่พวกเขา

"ได้.....ยัง......ไง"

ซีเดียสตายลงคาดาบ ริวาเนียสะบัดดาบของเขาออกจากคอของซีเดียส ก่อนที่เขาจะหยิบกางเขนสีน้ำเงินที่มีคาบเลือดติดอยู่ขึ้นมา

"กางเขนแห่งโฮลี่แลนด์....ป้องกันเวทย์มนต์สะกดจิตได้เว้ย ฮ่าๆๆ....ต้องขอบคุณท่านดีมีตรีมากๆเลยที่ให้มาก่อนที่ฉันจะถึงที่นี่ ฉันถึงได้รู้ว่าพวกสวะอย่างแกจะต้องใช้ไม้นี้เล่นงานพวกเราแน่นอน สหาย!!พาพวกนี้กลับบ้านเก่าของพวกมันซะ!!"

ทหารสหภาพระดมยิงไปที่สมาชิกของblack cross จนทั้งหมดตายลง เลือดกระจายไปทั่วทั้งห้อง ริวาเนียถีบไปที่ศพของซีเดียสหนึ่งทีก่อนที่เขาจะเดินออกจากห้องไป........................................................................

ฮาน่านั่งจมกองเลือดของเธออยู่บนห้องเหมือนเดิม เธอนั่งอย่างสิ้นหวังอยู่อย่างนั้น สายตาของเธอดูอ่อนล้าอย่ามาก จนกระทั่งเธอได้ยินเสียงฝีเท้าดังขึ้นมาจากด้านล่างของที่ๆเธออยู่ มันค่อยๆดังขึ้นเรื่อยๆจนหยุดอยู่หน้าห้องของเธอ

"ฉันอยู่ในนี้......มาเอาตัวฉันไปเลยพวกสวะ!!"

ฟาร์ดัชถีบประตูเข้ามา ฮาน่าตกใจทันที

"ฮาน่า!"

ฟาร์ดัชรีบวิ่งเข้ามากอดฮาน่า

"ฟาร์ดัช! นายมาได้ไง?!"

ฟาร์ดัชได้แต่ร้องไห้ เสียงร้องไห้ของนักรบระดับแม่ทัพทำให้ฮาน่าประหลาดใจอย่างมาก

"ฮาน่า......ฉันขอโทษ..."

ฮาน่ายิ้มก่อนที่เธอจะนำมือของเธอมาเช็ดน้ำตาของฟาร์ดัชที่ไหลอยู่บนหน้า

"นายคือ..เพื่อน...ไม่สิ......คนที่อยู่ข้างฉันเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่...ได้โปรด"

ฮาน่ากอดฟาร์ดัชอย่างแน่นหนา เธอทั้งร้องไห้และลูบไปที่หลังของฟาร์ดัช

"อย่าทิ้งฉันไปอีก.......ขอร้องล่ะ"

ฟาร์ดัชยกตัวของฮาน่าขึ้น

"ด้วยชีวิตเลยล่ะ"

จากนั้นทั้งคู่ก็รีบออกจากที่แห่งนั้นทันที ทั้งคู่ใช้ทางรกร้างของกำแพงที่อยู่ใกล้ๆกับประตูใหญ่ในการหลบหนีจนสำเร็จ ทหารสหภาพไม่รู้ถึงเส้นทางนี้พวกเขาเลยไม่ได้ส่งกำลังทหารเข้าไปดูแล.......................................

สถานการณ์ยังคงเป็นไปอย่างดุเดือด หน่วยทหารของสหภาพที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหดร้ายได้ทำการสังหารหมู่ชาวบ้านเป็นจำนวนมาก จนกระทั่ง..............มาถึงเช้าของอีกวันหนึ่ง.........สถานการณ์ได้สิ้นสุดลง.........ทั้งเมืองเหลือเพียงแต่ซากปรักหักพัง......ศพจำนวนมากถูกกองกันเป็นภูเขา บางส่วนถูกตรึงกางเขนไม่ก็แขวนคอไว้ตามเสาต่างๆรอบเมือง บอริสและนาวอซกี้ขี่ม้าเข้ามาในเมืองภายหลังจากการต่อสู้ พวกเขามองไปรอบๆด้วยความตื่นเต้น

"ผมบอกแล้วหัวหน้า......ดีมีตรีมาจะเป็นแบบนี้แน่ๆ"

บอริสที่อยู่บนหลังม้าหัวเราะ

"งั้นเหรอ.....เมืองนี้ไม่ได้สำคัญอะไรมากนักหรอกสำหรับเรา......แต่สำหรับพวกมัน.......มันคือหน้าด่านสุดท้ายในการผ่านเข้าสู่นีโอนาเดีย....พวกมันต้องกรีดร้องแน่ๆ ฮ่าๆๆ"

นาวอซกี้และบอริสหัวเราะ ก่อนที่ทั้งคู่จะขี่ม้าต่อไปในเมือง สายตาของบอริสจ้องไปที่ข้างหน้าด้วยความมั่นใจ

"มันยังไม่จบหรอก.............มันไม่จบแน่ๆ!!"
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

123 ความคิดเห็น