สหภาพต่างโลก (New World Communist)

ตอนที่ 60 : การกลับมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 85
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    19 ก.พ. 62

ริวาเนียกำลังพูดคุยกับทหารของเขาในเต้นท์กลางป่า เนื้อตัวและเสื้อผ้าของพวกเขาเต็มไปด้วยสีดำจากควันของระเบิด ริวาเนียถือปืนพกของเขาบนมือ เขามีสีหน้าที่จริงจังเป็นอย่างมาก

"เอาล่ะทุกค-"

เสียงระเบิดดังขึ้นจากด้านนอก ริวาเนียและทหารทุกคนจึงต้องก้มหลบเพราะเสียง ก่อนที่ริวาเนียจะลุกขึ้น

"พวกนายกลับไปแจ้งข่าวให้กับคอมมิซซาร์เมืองตอตาว้าให้ได้ ฉันหวังว่าพวกนั้นจะมีกำลังเสริมมาให้ โชคดี!"

ทหารจำนวนสองคนที่อยู่ตรงนั้นทำท่าวัทยาหัตถ์ ก่อนที่จะรีบวิ่งออกไป ริวาเนียเองก็รีบวิ่งออกไปตาม สถานการณ์ข้างนอกตอนนี้ป่าทั้งหมดมีแต่ซากศพของทหารทั้งสองฝ่าย ทหารที่ยังมีชีวิตของทั้งสองฝ่ายเองก็สู้กันอย่างทรหด พวกเขาใช้ทั้งส้นปืน ดาบและหมัดในการปะทะกับคู่ต่อสู้ ทหารสหภาพบางคนถึงขั้นถอดหมวกและเอาปลายแหลมบนยอดหมวกมาใช้ปืนอาวุธแทน ทหารฝ่ายวาคิวรี่สองคนวิ่งมาทางริวาเนีย ริวาเนียจึงยิงทั้งสองคนด้วยปืนของเขา

"กระสุนที่มีอยู่ก็เหลือไม่มากแล้ว.......บ้าชิบ"

เขาพูดพร้อมกับวิ่งไปหยิบดาบมาจากพื้น ท่าทางของเขาเหมือนกับคนที่เพิ่งเคยจับดาบครั้งแรก

"หนักกว่าที่คิดแหะ"

เขาเหวี่ยงดาบไปมา ทหารวาคิวรี่คนหนึ่งที่เห็นริวาเนียอยู่จึงรีบวิ่งมาและง้างดาบเตรียมฟัน ริวาเนียเห็นจึงตั้งรับ เขาพยายามต้านแรงของดาบอยู่ ด้วยแรงของทหารคนนั้นทำให้ตัวของเขาถอยหลังออกมาไกลพอสมควร

"อะไรวะเนี่ย"

ริวาเนียผลักตัวของทหารคนนั้นออก เขาตั้งหลักก่อนจะพยายามฟันไปที่ทหารคนนั้น ทหารนั่นหลบได้แถมยังมีโอกาสได้ฟันไปที่แขนของริวาเนีย แต่......................

"เริ่มหมดอารมณ์สนุกแล้วสิ........"

ริวาเนียเล็งปืนของเขาไปที่ทหารคนนั้นต่อหน้าและยิงมาออกไป ตัวของทหารคนนั้นกระเด็นลงพื้นและตายลง

"ดาบใช้ยากกว่าที่คิดจริงๆด้วย ทำไมในนิยายถึงใช้กันง่ายจังวะ?"

ริวาเนียโยนดาบทิ้งก่อนที่เขาจะรีบวิ่งออกจากป่าไป ป่าที่พวกเขาใช้เป็นฐานไม่ไกลจากปากสะพานมากนัก เขาเห็นนาวอซกี้และทหารจำนวนหนึ่งวิ่งหนีพวกทหารม้าของวาคิวรี่อยู่ เขามองไปรอบๆจนเห็นปืนกลหนักที่มีศพของทหารสหภาพนอนโดนธนูปักตายอยู่ ริวาเนียรีบวิ่งไปผลักศพนั้นออกก่อนที่เขาจะนอนราบลงกับพื้น ใส่กระสุนและเริ่มยิงปืนกลใส่พวกทหารม้าทันที นาวอซกี้พอเห็นริวาเนียยิงอยู่จึงรีบวิ่งไปที่ริวาเนียและนอนลงข้างๆกับเขา

"สถานการณ์ฝั่งนู้นเป็นอย่างไงบ้างครับ?!"

ริวาเนียยังคงยิงปืนกลใส่ทหารม้าพวกนั้น พวกทหารม้าต่างพากันตายเหมือนกับใบไม้ร่วง นาวอซกี้มองดูรอบๆเขาเห็นกระสุนของโมซิก นากองร์ อยู่ 2 นัด เขาจึงนำมันมาใส่ในปืน

"ไม่ดีเลย พวกมันมีเยอะกว่ามากๆ กระสุนของฝั่งเราหมดแล้ว ฉันเลยหนีมาทางฝั่งของนาย"

ริวาเนียพอเห็นทหารม้าหนีไปเขาจึงหยุดยิงและหันมาคุยกับนาวอซกี้

"งั้นคงต้องผิดหวังหน่อยนะครับ ทางนี้ก็เช่นกัน"

นาวอซกี้ถอนหายใจก่อนที่เขาจะลุกขึ้น ทหารที่ตามเขามาก็ลุกขึ้นเช่นกัน

"งั้นเราก็ต้องสู้ลูกเดียวแล้ว บุก!!"

นาวอซกี้วิ่งออกไปอย่างไม่กลัวตาย พวกทหารของฝ่ายวาคิวรี่ที่ป้องกันสะพานอยู่พอเห็นก็พากันวิ่งเข้ามาพร้อมกับโ,่และดาบทันที ทหารสหภาพทั้งยิงและวิ่งไปด้วยและแล้วพวกเขาก็วิ่งมาปะทะกัน ส่วนมากฝ่ายวาคิวรี่จะได้เปรียบเพราะเป็นการต่อสู้ในระยะประชิด ทหารของสหภาพต่างพากันล้มตายกันอย่างทรมาณ นาวอซกี้เองก็สู้อย่างสุดความสามารถ

"หยุดก่อน!!"

เสียงตะโกนดังขึ้นจากทางทิศใต้ของสะพาน แสงตะวันเองก็ใกล้จะลับขอบฟ้า ภาพที่อยู่ตรงหน้าคือภาพที่พวกวาคิวรี่ไม่อยากเห็นมากที่สุด บอริสขี่ม้านำขบวนทหารของเขามา พวกเขามีป้ายยศสีแดงและทุกคนต่างมีอาวุธพร้อมทุกอย่าง

"เปลี่ยนเป้าหมาย! คนบงการพวกมันอยู่ทางนั้น ฆ่ามันซะ!!"

ทหารวาคิวรี่คนหนึ่งที่สวมหมวกเหล็กติดขนนกจำนวนมากและสวมผ้าคลุมสีน้ำเงินได้สั่งการให้พวกทหารตั้งขบวนโล่เป็นแนวยาว

"บุก!!!"

พวกวาคิวรี่รีบวิ่งพร้อมกับโล่ในมือ ถึงพวกเขาจะวิ่งแต่ก็ไม่ได้ทำให้ขบวนแตกเลยแม้แต่นิดเดียว

"พลปืนไฟเตรียมพร้อม"

พวกทหารสหภาพที่ถือปืนพ่นไฟเดินออกมาจากในแถว พวกวาคิวรี่แปลกใจอย่างมาก เขาไม่เคยเห็นทหารของฝ่ายหสภาพสวมเกราะเต็มตัวมาก่อน แถมพวกเขายังสวมถุงกระสอบกันทุกคน

"ส่งมันให้รู้จักคำว่า นรกซะ! ยิง!!"

พลพ่นไฟเดินหน้าไปที่พวกทหารวาคิวรี่อย่างเป็นขบวน พอถึงจุดหนึ่งเขาก็ยิงปืนพ่นไฟ ไฟจากปืนได้โดนทหารของวาคิวรี่ไปทั่วทั้งกองทัพ โล่มิอาจป้องกันพวกทหารได้หน่ำซ้ำยังทำให้มันร้อนขึ้นกว่าเดิม พวกวาคิวรี่ต่างพากันวิ่งหนีออกไปไม่เป็นรูปขบวน นาวอซกี้พอเห็นบอริสเขาก็ยิ้มก่อนที่เขาจะสั่งการต่อ

"มีคนมาช่วยแล้ว!! บุกต่อ!!"

พวกทหารสหภาพตะโดนโห่ร้องพร้อมกับวิ่งไปที่ปากสะพาน นาวอซกี้เดินมาที่บอริส บอริสลงจากม้าลงมาและเดินมากอดนาวอซกี้

"นายเป็นยังไงบ้าง?"

นาวอซกี้พยักหน้าก่อนจะปล่อยตัวบอริสออก

"แย่นิดหน่อยครับ"

บอริสหัวเราะ

"งั้นก็ต้องขอบคุณเพื่อนนายหน่อยนะ"

ดีมีตรีเดินออกมาจากในแถว เขาหันหน้าไปสั่งพวกทหารของเขา

"บุกได้!!"

พวกทหารป้ายยศสีเขียวรีบวิ่งออกจากขบวนไป ดีมีตรีหันหน้ากลับมาที่บอริสและนาวอซกี้ นาวอซกี้มองเขาก่อนจะยิ้มให้

"ขอบคุณนะ......สหาย"

ดีมีตรีพยักหน้าของเขาและยิ้ม

"เรื่องเล็กน้อย"

บอริสพอเห็นจึงเดินเข้าไปแตะไหล่ทั้งสองคน

"เอาล่ะ ถึงเวลาลุยกันแล้ว ไปกันเถอะ!!"

บอริสวิ่งนำหน้าไปเหมือนกับเขายังหนุ่มๆอยู่ ดีมีตรีและนาวอซกี้มองหน้ากันแล้วขำ

"ครับ!! หัวหน้า!!"

ทั้งสองพูดพร้อมกันก่อนที่พวกเขาทั้งสามจะมุ่งหน้าไปที่ปากสะพานตามพวกทหารไป.......................................
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

123 ความคิดเห็น