สหภาพต่างโลก (New World Communist)

ตอนที่ 48 : สมรภูมิถ้ำอัล-เฮโรเชีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 114
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    6 ก.พ. 62

ทหารสหภาพที่อยู่ในถ้ำตะโกนโห่ร้องและออกมาจากในถ้ำ พวกเขาวิ่งมาพร้อมกับปืนไรเฟิลในมือ ทหารทุกคนแบกกระสอบทรายมาปิดปากทางเข้าของถ้ำไว้ ดีมีตรีเองก็วิ่งไปในห้องของเขาในถ้ำ โมนิก้าและแคลโรลีนที่นอนอยู่บนพื้นตื่นขึ้นมาจากเสียงของความชุลมุน ร่างกายของพวกเธอยังคงเปลือยเปล่าเหมือนเดิม แผลฟกช้ำเริ่มมากขึ้นเรื่อยๆโดยเฉพาะที่ร่างกายของแคลโรลีน

"นี่ๆ......เธอเห็นอะไรไหม?"

โมนิก้าพูดพร้อมกับนำมือปลุกแคลโรลีนที่นอนอยู่ให้ตื่น

"ไม่นะ.....ไม่.........ไม่......."

โมนิก้าถอนหายใจ หลังจากการทรมาณอย่างหนัก มันก็เปลี่ยนจิตใจของแคลโรลีนแทบจะไม่เหลือชิ้นดี โมนิก้าจึงลุกขึ้นและค้นหาไปทั่วทั้งห้องของดีมีตรี เธอไล่เปิดดูตามกล่องที่วางอยู่บนพื้น กองไม้เหล่านั้นทุกกล่องถูกปั้มด้วยตราพรรคคอมมูนประชาชนทั้งหมด

"มันอยู่ไหนนะ?!"

โมนิก้ายังคงค้นหาต่อไป จนเธอได้ยินเสียงฝีเท้าดังจากด้านนอก เธอจึงรีบหนักกว่าเดิม

"นี่ไง!"

โมนิก้าอุทานขึ้นพร้อมกับเปิดกล่องไม้ขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่บนเตียงของดีมีตรี มันคือ ไม้เท้าของเธอที่ยังอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์

"ขอแค่มีเวลาอีกซักนิด เวทย์มนต์ที่ฉันเสียไป..........มันต้อง-"

เสียงปลดไกปืนดังขึ้นจากด้านหลังของเธอ ดีมีตรีนำปืนMauser C96ของเขามาจี้ที่ท้ายทอยของเธอ เธอกลืนน้ำลายตัวเองก่อนที่จะค่อยๆหันหน้ามาและปล่อยไม้เท้าลงพื้น

"อย่าคิดทำอะไรที่มัน..............โง่ เข้าใจนะ?"

โมนิก้าค่อยๆพยักหัวของเธอ ดีมีตรีจับโซ่ที่ล่ามเธอไว้กับที่ล่ามบนคอเธอขึ้น โมนิก้านำมือมาจับคอ

"จะ......จะทำอะไรน่ะ!"

โมนิก้าตกใจสุดขีด ดีมีตรีหันมาและยิ้มให้โมนิก้า

"ก็แค่ต้องการให้ช่วยเล็กน้อย............."

สถานการณ์ด้านปากถ้ำยังคงดำเนินต่อไป ทั้งชาวบ้านและทหารของสหภาพต่างพากันดันเกวียนขนส่งขึ้นเพื่อใช้เป็นที่กำบัง ชาวบ้านบางคนที่อยู่ด้านนอกพยายามยิงเจ้าสิ่งมีชีวิตนั่นด้วยธนูและปืน แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรมันได้ พวกเขาส่วนใหญ่ถูกธนูขึ้นสนิมยิงทะลุหัวของพวกเขาตลอด

"บ้าชิบหาย! ตัวเชี่ยอะไรอีกวะเนี่ย!!"

กองทัพที่อยู่ในเงามืดทร่ามกลางฝนตกหนักได้ปรากฎออกมา ร่างกายที่ดูน่าเกลียดที่สุด ผิวสีเขียว ดวงตาสีแดงดังเลือดของทูตนรก และร่างกายอันกำยำปรากฎออกมาพร้อมกับกางเกงหนังสัตว์และหอกพร้อมกับโล่ทรงวงรีที่วาดสามเหลี่ยมไว้บนโล่

"พวกออร์ค!!"

ทหารคนหนึ่งพูดก่อนที่พวกเขาจะระดมยิงไปที่ออร์คเหล่านั้น พวกมันบางตัวตายระหว่างที่วิ่งมา เลือดของพวกมันเป็นสีเขียวสด พวกมันวิ่งมาเรื่อยๆจนถึงแนวป้องกัน ทหารสหภาพและชาวบ้านจึงใช้ปืนและดาบปัดและป้องกันไม่ให้พวกมันเข้ามา ดีมีตรีเองก็กำลังลากโมนิก้าให้มาที่ปากถ้ำ พวกทหารที่เดินผ่านไปมาต่างจำโมนิก้าได้เพราะเคยข่มขืนเธอไปก็พากันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ทั้งที่สถานการณ์ไม่ชวนให้อารมณ์ดีเลย

"เบา..........เบาๆสิ! ฉัน...."

ดีมีตรีหันหน้ามาตบหน้าของโมนิก้าไปหนึ่งทีก่อนที่เขาจะลากเธอไปต่อ และแล้วทั้งสองคนก็มาถึงปากถ้ำ ดีมีตรีโยนโมนิก้าลงกับพื้นและนำปืนไปจี้คอของเธอ

"ใช้พลังเวทย์สุดท้ายในตัวของมึงซะ............อีกระหรี่"

ดีมีตรีพูกขึ้น โมนิก้ากลืนน้ำลายตัวเอง เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะใช้พลังสุดท้าย ดีมีตรีโบกมือเรียกทหารคนเดิมที่เคยทรมาณโมนิก้ามา เขานำหอกศักดิ์สิทธิ์มาให้ดีมีตรี ดีมีตรีส่งให้โมนิก้าและนำปืนจี้ท้ายทอยเธอ โมนิก้าสูดลมหายใจของเธอเพื่อตั้งสติ

"ในนามของข้า...........โมนิก้า โยฮันเนส............ขอประกาศ..."

เธอกัดฟันของเธอระหว่างที่พูด

"สละอำนาจและเวทย์มนต์ของข้าพระเจ้า..............ท่านเทพธิดา........โปรดประทานพรสุดท้ายด้วยเถิด!!"

แสงในตัวของเธอลอยขึ้นฟ้า โมนิก้าล้มลงกับพื้นสลบไป แสงเหล่านั้นได้ส่องประกายสีขาวทำให้ฝนและความมืดหายไป.........พวกชาวบ้านและทหารสหภาพเริ่มมองเห็นพวกออร์คจึงยิงต่อสู้ได้ง่ายขึ้น

"ตายซะ!! ตาย!!!"

พวกชาวบ้านเริ่มออกจากที่กำบังและบุกไปสู้กับพวกออร์ค พวกออร์คพากันขวัญหนีวิ่งหันหลังกันทันที ทหารสหภาพไล่ตามไปพร้อมกับยิงไรเฟิลไปด้วย ทั้งสีแดงและสีเขียวจากเลือดของทั้งสองฝ่ายไหลรวมกัน จนกระทั่งทุกอย่างสงบลง

"เราชนะแล้ว!!!"

ทหารสหภาพพูดขึ้นพร้อมกับเดินไปหยิบธงของสหภาพที่ล้มลงอยู่บนพื้นชูขึ้นติดกับไม้และโบกสะบัดไม้นั่นไปทั่ว พวกชาวบ้านและทหารสหภาพต่างพากันโห่ร้องและแสดงความยินดีกัน แสงนั้นค่อยๆหายไปและทุกอย่างก็กลับเป็นเหมือนเดิม ดีมีตรีเดินออกมาจากปากถ้ำ ฝนที่ตกหนักไม่ได้เป็นผลต่อการฉลองชัยชนะของพวกเขาเลย ดีมีตรีถอดหมวกของเขาออกก่อนที่จะมองไปที่ชาวบ้านพวกนั้น

"จบแล้วสินะ....................................."

ดีมีตรีใส่หมวกหม้อตาลของเขาและเดินไปหาพวกชาวบ้านเพื่อฉลองด้วย.......................................................
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

123 ความคิดเห็น

  1. #45 BrokenToaster (@SealTV) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:14
    RIP monika
    #45
    1
    • #45-1 Comrade Mayonnaise (@Comradepiddog) (จากตอนที่ 48)
      9 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:43
      นางยังไม่ตายยยยย นางแค่สลบ ถถถถถถถ
      #45-1