สหภาพต่างโลก (New World Communist)

ตอนที่ 47 : ตื่นขึ้นเถิด ท่านผู้นำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 125
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    5 ก.พ. 62

บอริสสดุ้งตื่นขึ้นบนเตียงในห้องๆนึง เขามองไปที่ตัวของเขา มีผ้าพันแผลพันรอบๆเอวของเขา เสื้อสีขาวที่คล้ายกับชุดผู้ป่วยธรรมดาๆเขาเองกำลังใส่อยู่ ภายในห้องมีเพียงแค่เตียงกับโต๊ะที่วางอยู่ข้างๆเตียงของเขาและเก้าอี้ที่ตั้งอยู่ข้างเตียงคล้ายๆกับมีคนมาเฝ้าอาการของเขานานแล้วเท่านั้นพักเดิม เขานำมือขึ้นกุมหัวของเขา

"บ้าไปแล้ว.......บ้าแน่ๆ"

บอริสพูดคนเดียวอย่างตกใจ เขามองไปรอบๆ ผ้าเช็ดหน้าที่ยังเปียกน้ำวางอยู่บนโต๊ะข้างๆกับเตียงของเขา

"ฉันได้ยินเสียง.................ดูก่อนนะ"

เสียงพูดคุยดังมาจากด้านนอก บอริสมองไปที่ประตูไม้ที่อยู่ด้านหน้าห้อง มันถูกเปิดออก เฟเรน่าในชุดเครื่องแบบทหารเฮโรเชียแต่เธอสวมผ้ากันเปื้อนคล้ายกับแม่บ้านมาด้วย เธอถือถังน้ำมาด้วย พอเธอเห็นบอริสถังน้ำที่อยู่ในมือของเธอก็ร่วงลงพื้น เธอนำมือมาปิดปากตัวเองแล้วน้ำตาของเธอก็ไหลออกมา

"เป็นอะไรหรอ?"

เฟเรน่ารีบวิ่งมากอดบอริสที่นั่งอยู่บนเตียง

"ตาบ้า!ตาบ้าๆๆๆ นายคิดจะทำอะไรของนาย!! ไปท้ารบอะไรที่มันเกินตัว!!ดูสิ!!"

เฟเรน่าตะโกนพร้อมกับตบไปที่หลังของบอริส บอริสได้แต่กอดเฟเรน่าไว้

"ฉัน..................เกือบเสียนายไปแล้ว......."

เฟเรน่าหยุดตีและร้องไห้อย่างเดียว บอริสจึงดึงตัวของเฟเรน่าออก

"หยุดร้องได้แล้ว..........ฉันผิดเองล่ะที่ไม่สนใจชีวิตตัวเอง..........ขอโอกาสแก้ตัวอีกได้ไหม?"

เฟเรน่าสะอึกสะอื้นอยู่พักใหญ่ ก่อนที่เธอตั้งสติได้แล้วกุมมือของบอริสด้วยมือทั้งสองข้างของเธอ

"ตกลง........ครั้งสุดท้ายแล้วนะ........"

บอริสและเฟเรน่ายิ้มให้กัน

"ว่าแต่แผลของเธอ....."

บอริสพูดพร้อมกับมองไปที่ท้องของเฟเรน่า เฟเรน่านำมือมากุมท้องของเธอ

"ไม่เป็นไรแล้วค่ะ.............คุณมากกว่า สลบไป 2 อาทิตย์กว่าๆแล้ว"

บอริสตกใจทันที

"2 อาทิตย์!!"

เฟเรน่าพยักหน้า

"ค่ะ.........2อาทิตย์ น่าแปลกนะ.....ทำไมคุณถึงไม่หิวหรือกระหายน้ำอะไรเลย ตัวคุณก็ปกติดีทุกอย่าง"

บอริสรีบลุกขึ้นและกำลังจะเปิดประตูออกจากห้อง เฟเรน่ารีบเดินเข้ามากอดบอริส

"อย่าพึ่งนะคะ! คุณเองยังไม่หายดีจากแผลเลยนะคะ!"

บอริสหันหน้าของเขามาแล้วจูบไปที่เฟเรน่า ก่อนที่เขาจะเดินออกจากห้องไป เฟเรน่าได้แต่อึ้งกับจูบนั้น...........

ดีมีตรีนั่งอยู่ด้านในของถ้ำเหมือนเดิม เขานั่งอ่านจดหมายที่ส่งมาจากแผ่นดินแม่

"กำลังจะตายงั้นเหรอ..............โถ่....หัวหน้า"

ระยะทางและสภาพอากาศแถบอัล-เฮโรเชียแย่มากๆ ทำให้ระบบขนส่งช้าลงกว่าเดิม ดีมีตรีได้แต่นั่งอยู่แต่ในถ้ำเพราะฝนที่ตกอย่างหนักด้านนอก โครงการก่อสร้างหมู่บ้านก็ใกล้จะเสร็จสมบูรณ์แล้วเช่นกัน ดีมีตรีเดินออกไปบริเวณปากถ้ำ ชาวบ้าน2คนที่หลบฝนอยู่ต่างพากันก้มหัวให้ดีมีตรี

"ท่านผู้สั่งการ"

ดีมีตรีก้มหัวตอบรับ ชาวบ้านผู้ชายคนหนึ่งพูดขึ้น เสื้อผ้าของเขาเต็มไปด้วยรอยปะเต็มไปหมด

"ท่านผู้สั่งการ ชาวบ้านของเราเจอเรื่องแปลกๆระหว่างที่กำลังทำการก่อสร้างด้วยขอรับ"

ดีมีตรีเอียงคอเล็กน้อย

"ฮืม?"

ชาวบ้านคนนั้นพูดต่อ

"เราเหมือนถูกจับตามองอยู่ จากในป่า...........พวกออรค์หรอ? หรือจะเป็นลิซาร์ดแมน!!"

ดีมีตรีหัวเราะ

"ฮ่าๆๆ ไม่ต้องกลัวไป ฉันว่านะ ถ้าพวกมันจะมา ก็น่าจะมาได้แล้ว"

ชาวบ้านที่ฟังอยู่ต่างพากันหัวเราะ

"จริงด้วยเนอะครั-"

ธนูที่หัวเต็มไปด้วยสนิมได้ทะลุกลางหน้าผากของชาวบ้านคนนั้นจนล้มลงไป ดีมีตรีและชาวบ้านอีกหนึ่งคนที่เหลือรีบวิ่งเข้าไปหลบในถ้ำทันที

"เตรียมการให้พร้อม!! พวกมันมาแล้ว!!!"

ดีมีตรีเดินเข้าไปในถ้ำพร้อมกับสั่งการทหารที่อยู่ในถ้ำไปด้วย........................................................................


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

122 ความคิดเห็น