สหภาพต่างโลก (New World Communist)

ตอนที่ 42 : วันอันแสนจางของอัศวินศักดิ์สิทธิ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 114
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    31 ม.ค. 62

ดาเฟดัชกำลังนั่งสวดอ้อนวอนต่อเทพธิดาในหอคอยใจกลางเมืองราเวน สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวลใจอย่างมาก ซีเดียสที่นั่งสวดอยู่ข้างๆมองเห็นสีหน้าของดาเฟดัช

"ท่านกังวลใจเรื่องอะไรหรือขอรับ?"

ดาเฟดัชหันหน้ามาหาซีเดียส

"ก็หลายอย่าง......ข้าไม่เริ่มไม่มั่นใจแล้วว่าเราจะชนะพวกมันได้ไหม........อาวุธของพวกมันร้ายกาจจริงๆ ไม่มีใครเคยฆ่ากองทหารเวทย์มนต์ของข้าได้จนกระทั่งพวกมันมา เราตายไปทั้ง 10 กว่านายจาก 120 นาย.......ข้าไม่มั่นใจจริงๆ"

ซีเดียสพยักหน้าของเขา

"ท่านไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ท่านเทพธิดาจะต้องนำเราสู่ชัยชนะแน่ๆ"

"ข้าก็ขอให้เป็นเช่นนั้น".......................................................

ฮาน่ายังคงซึมและเก็บตัวอยู่ในห้องมา 3-4 วันแล้ว ใบหน้าของเธอมีแต่น้ำตาที่ไหลออกมาอยู่เรื่อยๆ ตาของเธอแดงและบวมอย่างมาก 

"ฉันทำอะไรผิด...........ฉันทำอะไรผิด!!"

เธอตะโกนลั่นห้องพร้อมกับนำมือปิดหูของเธอ เสียงได้ดังทะลุประตูไม้ออกจากห้องของเธอ ผู้คนในโรงแรมที่ฮาน่าพักต่างพากันพูดคุยกันถึงเรื่องนี้

"เธอเป็นบ้าหรือป่าว?"

"ได้ข่าวว่าเป็นถึงหัวหน้าอัศวินศักดิ์สิทธิ์ ไม่คิดเลยว่าจะอนาถขนาดนี้"

"เรายังเชื่อใจพวกนีโอนาเดียได้อยู่หรือป่าว? ให้คนบ้าเป็นคนบัญชาการกองทัพแบบนี้ น่าขันสิ้นดี"

ชาวบ้านที่กินอาหารอยู่ในห้องอาหารของโรงแรมต่างพูดคุยกันอย่างสนุกปาก ฟาร์ดัชที่นั่งกินซุปเนื้ออยู่ถึงกับหักช้อนที่อยู่คามือของเขา ฟาร์ดัชจริงๆแล้วนั้นเป็นผู้ชายวัยกลางคน หน้าตาของเขาดีอย่างมาก ตาสีน้ำตาลดูน่าเกรงข่าม ผมสั้นสีน้ำตาล และผิวแทนตามสไตล์นักรบ และแผลเป็นบริเวณดวงตาของเขาทำให้ตาข้างขวาของเขาบอดสนิท

"หุบปากได้แล้ว!! ให้เกียรติเธอหน่อย! ดีแค่ไหนแล้วที่เราไม่ได้ตัวคนเดียว!"

พวกชาวบ้านเงียบลง ฟาร์ดัชหยิบถุงเงินของเขาวางลงบนโต๊ะแล้วเดินออกจากห้องอาหารไป ฟาร์ดัชเดินขึ้นบันไดไปเรื่อยๆ ไฟสลัวๆส่องมาจากคบเพลิงที่ติดอยู่ตามทาง ฟาร์ดัชเดินมาถึงชั้นด้านบนของโรงแรม เขาเดินไปเรื่อยๆอีกครั้งตามทาง จนกระทั่งเขาหยุดลงที่ด้านหน้าห้องเขาฮาน่า

"ฮาน่า......ฮาน่า!"

ฟาร์ดัชเคาะประตูไป 3-4 ครั้ง แต่ไม่มีแม้แต่เสียงใดๆตอบรับ

"ถ้าคุณต้องการเพื่อน ให้ผมเข้าไปเถอะ!"

ยังคงไม่มีเสียงใดๆตอบกลับมา ฟาร์ดัชนำมือผลักประตู ประตูถูกเปิดออกมันไม่ได้ถูกปิดเอาไว้ สิ่งที่ฟาร์ดัชเห็นอยู่ก็คือ..................... ฮาน่ากำลังจะนำดาบของเธอแทงไปยังตัวของเธอ เธอหันมามองฟาร์ดัช

"หยุด!!"

ฟาร์ดัชรีบวิ่งไปจับมือของฮาน่าไว้

"ปล่อยฉัน!! ปล่อยฉันสิวะ!!!"

ฮาน่าพยายามผลักตัวของฟาร์ดัชออกแต่ก็ทำไม่ได้ เธอจึงจะถ่อยออกมาจากตรงนั้นเพื่อตั้งตัวแต่ เธอดันสะดุดพื้นไม้ทำให้ตัวของเธอกำลังจะล้ม ฟาร์ดัชรีบกอดเธอทันทีทำให้ตัวของเธอไม่ล้มลงพื้น

"อะ.....อั้ก....."

ฮาน่าตกใจจนหายใจไม่ออก ฟาร์ดัชค่อยๆเงยหน้าขึ้นและจับตัวของฮาน่าให้ยืน

"เธอทำบ้าอะไรของเธออยู่! ไม่คิดเหรอว่ามีคนที่ยังไม่อยากให้เธอตาย!"

ฮาน่าหันมามองฟาร์ดัชพร้อมน้ำตา

"ใครล่ะ!! ใครที่จะไม่อยากให้ฉันตาย!! ท่านเทพธิดาก็ผิดหวังในตัวฉัน!! ท่านดาเฟดัชผิดหวังในตัวฉัน!! ทั้งลุงของฉัน เพื่อนๆของฉัน ใครๆก็อยากให้ฉันตายทั้งนั้น!!! ใครล่ะ!!! ใครล่-"

"ผมไง!!!"

ฟาร์ดัชตะโกนด้วยเสียงที่ดังและโกรธ ฮาน่าเงียบสงัดทันที เธออึ้งไปทันทีได้ยินคำตอบ

"นายงั้นเหรอ..........?"

ฮาน่าค่อยๆพูด ฟาร์ดัชกอดเธออีกครั้ง

"ผมยังไม่อยากให้คุณตาย......ฮาน่า........ขอร้องล่ะ อยู่เพื่อผมเถอะ........."

ฟาร์ดัชพูดพร้อมน้ำตาของเขาที่เริ่มไหลออกมาจากดวงตาของลูกผู้ชาย ฮาน่าผลักตัวของฟาร์ดัชออก

"ขะ..........ขอฉัน........คิดเรื่องนี้.....ก่อนนะคะ"

ฟาร์ดัชยิ้มก่อนที่เขาจะเดินออกจากห้องและปิดประตูอย่างแรง ฮาน่าได้แต่ก้มหน้าและร้องไห้ต่ออย่างเดียว


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

122 ความคิดเห็น