สหภาพต่างโลก (New World Communist)

ตอนที่ 41 : ขนมปังของฉัน คุณกินหรือยัง?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 121
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    30 ม.ค. 62

บอริสนั่งอยู่บนเก้าอี้ด้านหน้าเต้นท์พยาบาล สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเป็นห่วงในตัวเฟเรน่า เขาได้แต่จ้องมองเข้าไปในเต้นท์

"ขอร้องล่ะ......ขอร้องล่ะ........"

บอริสพูดอยู่คนเดียวหลายครั้ง หมอชาวเอลฟ์เดินออกมาจากเต้นท์ เสื้อสีขาวและผ้ากันเปื้อนของเขาเต็มไปด้วยเลือดเหมือนคนขายเนื้อ

"อาการของเธอน่าเป็นห่วงมาก........พวกนักฆ่าจากนีโอนาเดียทำไมถึงชอบใช้พิษของปลาฮอฟเมนกันนักหนา.......รักษาก็ใช่ว่าจะง่ายๆ แถมยาของพวกเราก็จะหมดอยู่แล้วด้วย..แต่ก็เอาเถอะท่านผู้นำ เธอปลอดภัยจริงๆและล่ะ"

บอริสพยักหน้าของเขาแล้วถอดหมวกหม้อตาล

"ขอบคุณมากๆเลยนะ"

บอริสยื่นมือให้หมอคนนั้น หมอคนนั้นนำมือทั้งสองข้างของเขามาจับ

"เช่นกันครับ สหายท่านผู้นำ"

หมอคนนั้นปล่อยมือก่อนที่เขาจะเดินออกไป บอริสรีบเดินเข้าไปในเต้นท์ทันที เฟเรน่านอนอยู่เตียงด้วยสีหน้าที่นิ่งเฉย เธอลุกขึ้นนั่งและหันหน้ามามองบอริสสีหน้าของเธอก็ดีขึ้นทันที

"ตาบ้า!"

เฟเรน่าตะโกนด้วยความยินดี บอริสรีบเดินเข้าไปกอดเฟเรน่าที่ลุกขึ้นนั่งบนเตียงแล้ว

"เธอเป็นอะไรไหม?"

บอริสกอดพร้อมกับจูบไปที่คอและแก้มของเฟเรน่า

"ค่ะ ไม่เป็นอะไรแล้ว........"

บอริสและเฟเรน่ากอดกันอยู่ซักพักก่อนที่บอริสจะนำเก้าอี้มานั่งข้างๆเตียง

"ว่าแต่คุณได้ตรวจสอบศพของไอ้นั่นหรือยังคะ? ตอนฉันโดนมันแทงฉันยิงมันไป คิดว่ามันน่าจะตายแล้วล่ะนะ"

บอริสพยักหน้า

"อืม เรียบร้อยตั้งแต่เมื่อคืนแล้วล่ะ มันเป็นคนของศาสนจักรแน่ๆ พวกนี้กัดไม่ปล่อยจริงๆ ฉันว่าพวกเราน่าจะรีบตอบโต้มันได้แล้วนะ...."

เฟเรน่าพยักหน้าตอบ

"ฉันเองก็คิดเช่นนั้น เออๆ ว่าแต่คุณกินขนมปังที่ฉันทำให้คุณหรือยัง? ฉันคิดเองกับมือเลยนะสูตรนี้"

บอริสหยิบถุงสีน้ำตาลที่มีคราบเลือดติดอยู่ออกมาจากกระเป๋าสะพายข้างของเขา

"เรียบร้อยแล้ว เธอใส่ต้นแพซิก(อเมริกาโน)อบลงไปด้วยหรอ? เห็นช่วงนี้เธอทำอะไรก็ใส่แต่ต้นแพซิก"

เฟเรน่าหัวเราะเล็กน้อย

"นี่ๆ ตั้งแต่เรายึดโนเปิลเชียได้ เครื่องเทศอะไรแบบนี้ก็มีเยอะจนเกือบล้นเมืองหลวงได้เลยนะ ฉันเองก็ต้องคิดสูตรเพื่อลดไอ้ปัญหานี้ให้หมดๆไปน่ะ อีกอย่างมันอร่อยด้วยซ้ำนะ!"

เฟเรน่าพูดพร้อมกับแก้มสีแดงของเธอ ในสายตาของบอริสเธอคือผู้หญิงที่เขาไม่อยากทำร้ายมากที่สุด

"ท่านผู้นำ!!"

เสียงทหารจากด้านนอกดังขึ้น บอริสลุกขึ้นและจูบเฟเรน่า

"ลาก่อนนะ รักษาตัวด้วย"

เฟเรน่ายิ้มให้เขา รอยยิ้มของเธอเต็มไปด้วยความจริงใจ

"ค่ะ"

บอริสเดินออกจากเต้นท์พยาบาล ทหารในชุดเครื่องแบบทหารสหภาพคนหนึ่งยืนอยู่ เขาไม่ได้สวมหมวกเหล็กแต่เขาสวมหมวกแก็ปคล้ายทหารเยอรมันแต่เป็นสีน้ำตาลอ่อนและติดดาวแดงบนกลางหมวกแทน หมวกนี้เป็นหมวกที่ทหารสหภาพได้รับทุกคนเพื่อใส่ในช่วงเวลาที่ไม่มีการรบ

"ท่านผู้นำ ท่านนายพลฟรานซิสโกต้องการให้ท่านไปวางแผนการรบให้พวกเขาขอรับ!"

บอริสพยักหัว

"ได้เลย เตรียมม้าให้ฉันด้ว-"

"เดียวก่อน!!"

นาวอซกี้วิ่งมาหาบอริสพร้อมกับบางสิ่งในมือ มันถูกผ้าคลุมหว้และมีขนาดใหญ่มากๆ ทั้งที่รู้ว่ามันหนักแต่นาวอซกี้ก็ยังถือมา นาวอซกี้วางลงบนพื้นอย่างแรง

"ดูนี่นะ หัวหน้า!!"

นาวอซกี้เปิดผ้าคลุมออก มันคือ ปืนกลในตำนาน PM M1910 นะเอง 

"พระเจ้าไม่จริงใช่มั้ยเนี่ย!"

บอริสรีบเดินเข้าไปดูปืนกลนั้นทันที มันยังไม่ถูกประกอบกับฐานของตัวมัน

"นักวิจัยของโนเปิลเชียฝากมาครับ พวกเขาฝากมาพร้อมกับคำขอบคุณครับ"

บอริสพยักหน้าและหัวเราะ

"เอาล่ะที่นี่ก็รีบไปกันได้แล้ว นายไปกับฉันด้วยนะนาวอซกี้"

"ครับ!"

และทั้งสองคนก็รีบขึ้นม้าเพื่อไปยังสมรภูมิบนสะพานอิสเตอร์ไวทันที.........................................................
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

122 ความคิดเห็น