สหภาพต่างโลก (New World Communist)

ตอนที่ 37 : การโจมตี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 130
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    23 ม.ค. 62

การโจมตียังคงดำเนินต่อไป ทหารเวทย์มนต์ใช้เวทย์มนต์จากไม้เท้าของพวกเขา ส่องแสงไปที่เป้าหมายแล้วจึงเกิดระเบิดขึ้น ดาเฟดัชที่อยู่ในชุดคลุมนักบวชแบบเดิมยังคงสั่งการอยู่ด้านบน เขามองไปยังค่ายพักและเรือที่อับปางของฝ่ายสหภาพ

"ท่านดาเฟดัช!"

ทหารเวทย์มนต์คนหนึ่งบินมาที่ดาเฟดัช เขาสวมชุดคลุมนักบวชเหมือนกันแต่สลับกับเกราะที่หุ้มร่างกายบางส่วนเช่นแขน ขาและลำตัวถูกเกราะสีขาวที่มีกางเขนแดงหุ้มไว้อยู่

"อ่าวๆ ท่านผู้บัญชาการ"

ทหารคนนั้นบินเข้ามาเรื่อยๆ เขาเองก็มีทีท่าเหนื่อยและเพลียอย่างมาก

"ท่านดาเฟดัช ข้าว่าท่านให้พวกเราใช้พลังเวทย์เยอะเกินไปนะขอรับ! เกรงว่าพวกเราจะไม่เหลือพลังเวทย์ไว้กลับไปยังเมืองนะขอรับ!"

ทหารหนุ่มคนนั้นพยายามพูด

"เหลวไหล! พวกเราโจมตีมันมาเป็นวันที่ 3 แล้วนะ! อีกอย่างตอนนี้พวกเราเองกำลังจะได้เปรียบอยู่แล้ว กลับตอนนี้มันไม่ทันหรอก!"

ดาเฟดัชมีทีท่าที่มั่นใจอย่างมาก

"งั้นขอให้องค์เทพีประทานพรให้ท่านนะขอรับ!"

ทหารคนนั้นพูดเสียงดังก่อนที่เขาจะบินออกไป แต่ไปได้ไม่นานกระสุนจากทหารสหภาพบนพื้นดินก็ทะลุตัวของทหารนายเวทย์มนต์นายนั้นร่วงหล่นไป ดาเฟดัชรีบมองไปที่พื้นดิน ทหารฝ่ายสหภาพที่นำโดยอัลเฟรดยิงไรเฟิลตอบโต้พวกทหารเวทย์มนต์อยู่

"บ้าจริง! พวกเราถอยก่อน!"

ทหารเวทย์มนต์ที่ใช้เวทย์มนต์ระเบิด ระเบิดพวกทหารสหภาพอยู่รีบบินหนีไปทันที อัลเฟรดและทหารสหภาพบางส่วนรีบตามไปแต่ก็ไปได้ถึงแค่ปากสะพาน ก่อนที่กองทัพเวทย์มนต์จะหายเข้าไปในกรีบเมฆ อัลเฟรดรีบเดินกลับมาที่ค่าย ซากของศพทหารสหภาพมีเยอะกว่าฝ่ายเวทย์มนต์ สภาพของบางคนดูไม่ค่อยน่าอภิรมย์ซักเท่าไร หัวขาด ตัวถูกชีกเป็นชิ้นๆจากแรงระเบิด คนเจ็บต่างถูกพาไปยังเต้นท์พยาบาลจนผ้าของเต้นท์กลายเป็นสีแดงจากเลือด ริวาเนียเดินออกมาจากเต้นท์พร้อมกับผ้าพันแผลที่ถูกพันอยู่บนหัว

"พวกมันเล่นลูกไม้อะไรอีกฟะเนี่ย! เล่นใช้เวทย์ขนาดนี้ ไม่ให้พวกเราตอบโต้ได้เลย บ้าจริง!!"

ริวาเนียพูดจบก็เตะฝุ่นบนพื้น

"ใจเย็นๆ ถ้าตามที่คาดการณ์ไว้ พวกมันคงต้องใช้เวลาในการสวดอ้อนวอนเติมพลังอีกซัก 2-3วันกว่าจะเสร็จ ถ้าเรารีบตอบโต้ล่ะก็...."

"ไม่ได้หรอก! ไม่เห็นเหรอ!? พวกเราจะตายห่าเกือบหมดอยู่แล้ว อีกอย่างถ้าเรารีบตอนนี้ กูว่าแม่งคงไม่ต่างกับเอาทหารไปตายเปล่าๆหรอก!"

ริวาเนียพูดพร้อมกับอารมณ์ที่ไม่ค่อยดีนัก

"ฉันบอกให้นายใจเย็นๆก่อน ไอ้เรื่องแบบนี้มันขึ้นอยู่กับเวลาเท่านั้นล่ะ-"

ระหว่างที่อัลเฟรดพูดอยู่ ฟรานซิสโกก็เดินไปจับไหล่ของอัลเฟรด สภาพของฟรานซิสโกหนักกว่าทั้งสองคือดวงตาของเขาเต็มไปด้วยผ้าพันแผลเปื้อนเลือด

"นั้นนายใช่ไหม? อัลเฟรด......"

มือนั่นจับไปทั่วทั้งไหล่ของอัลเฟรด

"ใช่ครับท่านนายพล ผมเอง!"

อัลเฟรดหันหน้าไปตอบ ฟรานซิสโกยิ้มพร้อมกับนำมือลูบๆกระเป๋ากางเกง ก่อนที่เขาจะหยิบบุหรี่มาคาบแล้วนำไม้ขีดมาพยายามจุดไฟ

"ให้ผมช่วยนะขอรับ!"

อัลเฟรดดึงไม้ขีดจากมือของฟรานซิสโกมาจุดแล้วจุดบุหรี่ของฟรานซิสโก

"ขอบใจมากๆ จริงๆตาของฉันก็แค่เจ็บเล็กน้อย น่าจะอีกซัก2-3เดือนก็คงหายแล้ว เอาตอนนี้ก่อน พวกบ้านั่นจะกลับมาอีกแน่ๆ เราต้องเตรียมรับมือ"

อัลเฟรดกับริวาเนียมองหน้ากันและกัน

"ยังไงเหรอครับ?"............................................................................................................................

บอริสและเฟเรน่านั่งอยู่ในห้องโถงด้วยกัน ทั้งคู่กำลังนั่งกินวอดก้ากันอยู่

"อ่าาาาาาาาาา คุณรู้ไหม? ว่าวันนั้น....ฉันกับคุณ..........สนุกกันมากเลย~"

เฟเรน่าในสภาพที่เมาอย่างหนักกำลังคุยโม้ของเธออย่างสนุกท ต่างจากบอริสที่ยังคงมีสติดีอยู่

"นี้ๆ ฉันว่าเธอควร-"

เฟเรน่านำมือมาปิดปากของบอริส

"โถ่ๆ ท่านผู้นำผู้น่าสงสาร ฉันอยากจะช่วยเหลือท่านจริงๆ จากใจเลยนะ~"

"ผมเองก็อยากครับ!"

นาวอซกี้เดินเข้ามาในห้อง บอริสลุกขึ้นจากที่นั่งและเดินมาหานาวอซกี้

"หัวหน้า ดูเหมือนว่าเราจะมีเรื่องที่สะพานอิสเตอร์ไว"

"อ่าใช่ๆ พวกมันโจมตีเรามา3วันแล้ว"

นาวอซกี้ถอดหมวกหม้อตาลของเขาออก

"เพิ่งได้ข่าวมาเมื่อ 1 วันที่แล้ว พวกเราสามารถควบคุมสถานการณ์ได้แล้วล่ะครับ"

บอริสพยักหน้าของเขา

"งั้นเราต้องค่อยดูต่อไป.....................................ต่อไป.............................."

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

122 ความคิดเห็น

  1. #33 BrokenToaster (@SealTV) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 09:12
    คิดว่าคงได้เวลาของคัตยูช่าแล้วนะสหาย
    #33
    1