สหภาพต่างโลก (New World Communist)

ตอนที่ 34 : ชะตากรรมของอดีตจอมเวทย์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 151
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    20 ม.ค. 62

หลังจากเหตุการณ์นั้นไป 1 วัน เฟเรน่าก็มาหาบอริส ณ ที่ทำงานมากยิ่งขึ้น ซ้ำเธอยังคอยทำอาหารมาให้บอริสเป็นประจำ บอริสจึงรู้สึกมีกำลังใจในการทำงานมากยิ่งขึ้น บอริสนั่งอยู่ในห้องทำงานของเขาดังเดิม สายตาของเขาจ้องไปยังดีมอสที่ยืนตรงอยู่ด้านหน้าของเขา

"ฉันมีงานให้นายทำ งานสำคัญมากๆ"

ดีมอสทำวัทยาหัตถ์

"ไม่ว่าจะงานใดๆ กระผมพร้อมทำอย่างเเน่นอนขอรับ"

บอริสพยักหน้าของเขา 

"ตอนนี้เรามีนักโทษสงครามอยู่มาก ฉันจึงต้องการที่จะขยายดินเเดนไปส่วนอื่นๆที่ไม่มีคนอาศัยอยู่ นายกับนายพลอัลเฟรดที่คุม เวสท์เฮโรเชียอยู่ ให้นายนำกองพันที่ 203 ไปยังอัล-เฮโรเชียซะ พาพวกนักโทษสงครามไปใช้เเรงงานที่นั่นด้วย นำทรัพยากรกลับมาให้มากที่สุด"

ดีมอสตกใจเล็กน้อย

"ท่านเเน่ใจจริงๆเเล้วเหรอครับ?"

บอริสทำหน้างงเล็กน้อย

"อะไรเหรอ? ที่นั่นมีอะไรงั้นเหรอ?"

ดีมอสค่อยๆพูดออกมาอย่างหวาดกลัว

"พวกออร์คเเละลิซาร์เเมนอาศัยอยู่ที่นั่นเต็มไปหมด ถ้าไป พวกเราได้ตายหมดเเน่ๆ มันเป็นเหตุผลที่มนุษย์ต้องย้ายมาอยู่ที่เเห่งนี้ขอรับ"

บอริสลุกขึ้น เขานำมือจับคางเพื่อคิดหาวิธี

"ฉันจะส่งดีมีตรีไปจัดการซะ พวกนายอยู่ในบัญชาของเขาใช่ไหม?"

ดีมีตรีนำวัทยาหัตถ์ลง

"ขอรับ ใช่ขอรับ"

บอริสพยักหน้าของเขา

"งั้นก็ไม่ต้องเป็นห่วง เจ้านั่นมีวิธีของมันเอง นายก็เเค่ทำตามคำสั่ง เอาล่ะ! จบการสนทนาเเล้วเชิญได้"

ดีมอสทำวัทยาหัตถ์อีกครั้ง ก่อนที่เขาจะเดินจากไป บอริสจึงนั่งอยู่นิ่งๆอีกครั้งหนึ่ง.............................................

ณ กระท่อมหลังหนึ่งห่างไปไกลจากเมืองตอตาว้าเล็กน้อย กระท่อมไม้หลังนี้ภายนอกเหมือนจะเป็นกระท่อมธรรมดา เเต่ภายในเป็นคุกขังนักโทษสำคัญๆเอาไว้ ดีมีตรีที่ขี่ม้าสีขาวมาถึงกระท่อม เขาลงจากม้า มีทหารออกมาจากกระท่อม ทหารของสหภาพได้มีการเปลี่ยนชุดยูนิฟอร์มใหม่ เป็นเสื้อสีน้ำตาล กางเกงสีน้ำตาล รองเท้าบูทสีดำ เเถบสีเเดงเป็นคอเสื้อ เเละหมวกทรง Pickelhaube สีน้ำตาลเเละมีดาวเเดงติดอยู่ตรงกลาง ทหารนายนั้นทำวัทยาหัตถ์ก่อนที่เขาจะไปจูงม้าของดีมีตรี ดีมีตรีเดินเข้าไปในกระท่อม เขาถอดหมวกหม้อตาลออก ทหารสองคนที่กำลังทำเอกสารอยู่ ลุกขึ้นทำวัทยาหัตถ์ ดีมีตรีก็ทำเช่นกัน ทั้งหมดเอามือลงก่อนที่ดีมีตรีจะเดินลงไปชั้นใต้ดิน เเสงไฟในทางเดินส่องสว่างเพียงเเค่เล็กน้อย ดีมีตรีหยุดมาถึงห้องๆหนึ่ง หน้าห้องมีช่องประตูอยู่เพียงเล็กน้อย ดีมีตรีเปิดประตูออกก็พบกับ......โมนิก้าที่นั่งเอามือปิดหูของเธออยู่ ร่างกายของเธอมีเเต่รอยฟกช้ำเเละเเผลจากของมีคม ดีมีตรีเดินเข้าไปนั่งข้างๆกับโมนิก้า

"ไง!คุณเเม่มด"

โมนิก้าหันหน้ามา เธอพุ่งตัวออกด้วยความกลัว สีหน้าของเธอไม่สู้ดีเท่าที่ควร

"ยะ.....อย่านะ..........พอเเล้ว......ได้โปรด"

โมนิก้าค่อยๆพูดออกมา ใบหน้าของเธอมีเเผลเพียงเล็กน้อยต่างจากร่างกาย เธอยังคงความสวยงามอยู่ ดีมีตรีหัวเราะก่อนที่จะเดินมาที่โมนิก้าเเละตบไปที่หน้าของเธอ

"เเกไม่มีสิทธิมาพูด! เอาล่ะทีนี่ฉันมีรางวัลมาให้เธอ........เข้ามาเลย!"

ทหารสองเปิดประตูออก พวกเขานำถังใส่ถ่านร้อนๆพร้อมกับไม้คีบถ่านมาวางในห้อง โมนิก้าจ้องมองไปที่ทั้งสองด้วยความกลัว ทหารสองคนนั้นเดินเข้ามาล็อคตัวของโมนิก้าเอาไว้

"ได้โปรด ไม่นะ ไม่!"

โมนิก้าพยายามดิ้นเเต่ก็ไม่สามารถหลุดออกไปได้ ทหารทั้งสองคนจับขาของเธอทั้งสองข้างถ่างออก ดีมีตรีเดินเขาไปจับไม้คีบถ่านออกมา ไม้เหล็กนั้นส่องเเสงสีเเดงอมส้มจากความร้อน ดีมีตรีมองไปที่โมนิก้าเเล้วยิ้ม โมนิก้ารู้ทันทีว่าตัวเองกำลังเจอกับอะไร

"ไม่นะ ไม่ๆๆๆ"

ดีมีตรีเดินเข้ามาก่อนที่เขาจะก้มลงเเละเเทงไม้นั้นเข้าไปในหว่างขา

"ย้าก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

เสียงจากความเจ็บปวดเเละทรมาณดังไปทั่วห้องใต้ดิน ทหารทั้งสองที่ล็อคตัวของโมนิก้าต่างพากันยิ้มเเละหัวเราะ เเต่ในระหว่างที่พวกเขากำลังสนุกกับการทรมาณอยู่นั้น ทหารนายหนึ่งก็เดินเปิดประตูเข้ามา

"ท่านจอมพล ท่านผู้นำสั่งให้ท่านไปที่เมืองหลวงโดยด่วนขอรับ!"

ดีมีตรีพยักหัว ก่อนเขาจะนำเหล็กออกมา เเล้วขว้างทิ้ง โมนิก้าเป็นลมสลบไป ทหารทั้งสองจึงทิ้งตัวของโมนิก้าลง ดีมีตรีเดินออกจากห้องเเละปิดประตู ทหารทั้งสองมองหน้าก่อนที่พวกเขาจะค่อยๆถอดกางเกงออก.........................
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

122 ความคิดเห็น