สหภาพต่างโลก (New World Communist)

ตอนที่ 32 : เมืองราเวน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 159
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    15 ม.ค. 62

นกพิราบบินออกจากน่านฟ้าของเมืองอคาเชียในขณะที่บอริสกำลังประกาศ นกพิราบสีขาวนวลนั้นบินไปตามท้องฟ้าเรื่อยๆอยู่หลายวัน มันไม่กินเเละนอน ได้เเต่บินไปอย่างนั้นจนกระทั่งถึงเมืองๆหนึ่งที่มีความสำคัญอย่างมาก นกตัวนั้นบินอยู่เหนือสะพานข้ามเเม่น้ำขนาดใหญ่ที่เชื่อมระหว่างตอตาว้ากับเมืองราเวนเอาไว้ ประตูเมืองของราเวนถูกติดอยู่กับสะพาน ธงของอาณาจักรวาคิวรี่สะบัดไปมาอยู่เหนือประตู เมืองขนาดใหญ่เเห่งนี้นับเป็นศูนย์กลางทางการค้าระหว่างทวีป ผู้คนในเมืองส่วนใหญ่มีเเต่นายทุนเเละพ่อค้า พวกเขาใช้ชีวิตอย่างหรูหราต่างจากบรรดาทาสเเละกรรมกรที่ต้องอยู่อย่างตายอดตายอยาก นกพิราบตัวนั้นบินไปจนถึงปราสาทใจกลางเมือง มันเหมือนกับปราสาทในนิยายเเฟนตาซีทั่วไป หอคอยที่ทำจากหินอ่อนสูงสง่าอยู่กลางเมือง นกตัวนั้นบินขึ้นไปจนถึงหน้าต่างบานหนึ่งที่อยู่บนสุดของหอคอย ชายเเก่คนหนึ่งเดินมารับตัวนั้น ชายเเก่คนนี้เเต่งตัวคล้ายกับบาทหลวงนิกายออโธดอกซ์คือสวมชุดคลุมสีขาวยาวเเละหมวกรูปทรงสูงมีผ้ายืนออกมาจากหมวกทั้งซ้ายเเละขวา ต่างกันเพียงเเค่ตรงกลางหมวกของเขาติดกางเขนสีทองอยู่ ชายเเก่คนนั้นค่อยๆจับนกของเขามาใกล้ๆหูก่อนที่เขาจะดีดนิ้ว เเล้วนกตัวนั้นก็กลายเป็นสายลมเข้าไปในหูของชายเเก่คนนั้น

"ออๆ งั้นเหรอ?"

ชายเเก่คนนั้นพยักหน้าก่อนที่เขาจะเดินไปที่ชายอีกสองคนที่ยืนอยู่ในห้อง ห้องเเห่งนี้มีพื้นที่ไม่มากนัก พอจุคนได้เเค่ 5-6 คน ชายสองคนนั้นมีหนึ่งคนเเต่งกลายด้วยชุดเกราะสีขาว ผ้าสีขาวถูกพาดไว้บนไหล่ของเขา เกราะของเขาส่องประกายแววาวไปทั่วทั้งห้อง หมวกที่เขาใส่นั้นก็มีสีเดียวกับเสื้อเกราะเเต่รูปทรงของหมวกมีส่วนยืนออกมาคล้ายกับปากของนก ข้างๆหมวกทั้งซ้าย-ขวาถูกติดด้วยปีกนกขนาดเล็กที่ทำจากเล็ก ส่วนชายอีกคนเเต่งกายด้วยชุดเสื้อคอปกสีดำเเละกางเกงขายาวสีดำอมน้ำตาล เขาสวมใส่กางเขนสีทองอยู่บนอกของเขา 

"เราจะเอาอย่างไรกันต่อดีครับ ท่านดาเฟดัส"

ชายคนนั้นถามไปยังนักบวช

"ข้าไม่รู้หรอก ซีเดียส ข้ารู้เเค่ว่า พวกมันชนะสงครามเเค่นั้น.........หรือนี่จะเป็นประสงค์ของพระเจ้า?"

ชายเเก่คนนั้นตอบ ซีเดียสได้เเต่นำมือจับที่กางเขนของเขา อัศวินที่ใส่หมวกจึงทุบกำเเพงที่อยู่ใกล้ๆเขา

"บ้าเอ้ย! ตอนนี้เเผนที่พวกเราวางไว้ตั้งเเต่พวกเราเเยกออกมาจากจักรวรรดิก็พังหมดเเล้ว!"

ดาเฟดัชถอนหายใจ

"นี่ๆ ท่านลอร์ด ฟาร์ดัช ท่านเองก็มีทหารชาวเยอฟเเมช ไม่ใช่เหรอ? ทำไมไม่ให้พวกเขามาช่วยรบล่ะ?"

ฟาร์ดัชใจเย็นลง

"พวกนั้นสนเเค่ว่าใครเเข็งเเกร่งพอที่จะสู้กับพวกมันได้เเค่นั้น ที่เหลือพวกมันไม่ยอมมาเสียเวลากับพวกกบฎหรอก อีกอย่างพวกทหารรับจ้างก็เห็นจะไม่ยอมสู้กับพวกมันด้วย ตามที่ได้ข่าวมา พวกมันมีอาวุธอะไรบ้างอย่างที่เกินกว่าเรา เวทย์มนต์งั้นเหรอ?"

ดาเฟดัชเดินไปที่หน้าต่างอีกครั้งก่อนที่เขาจะมองลงไปด้านล่าง เขาเห็นเด็กสองคนกำลังวิ่งเล่นกันอย่างสนุขสนาน

"ข้าเองก็ไม่มั่นใจ เเต่ถ้ามันมีอาวุธทรงพลังจริงๆ เห็นทีพวกเราคงต้องตั้งรับการโจมตีเเล้วล่ะ"

ซีเดียสเเละฟาร์ดัชตกใจอย่างมาก

"โจมตี?!......หรือว่า...............นกนั้น....."

ซีเดียสพูดขึ้น ดาเฟดัชหันมาหาทั้งสองคน 

"เป้าหมายต่อไปของมัน............คือพวกเรา........"

ดาเฟดัชเดินออกจากห้อง ซีเดียสเเละฟาร์ดัชจึงเดินตามไป ทางเดินในหอคอยเป็นทางเล็กไม่ได้กว้างมากนัก บันไดที่ใช่นั้นเป็นบันไดเเบบเกลียว เเสงจากรูของหอคอยส่องมาเป็นระยะๆ

"ซีเดียส นำเรื่องนี้ไปทูลบอกท่านวิลเชอร์ให้ทราบ ฟาร์ดัช ท่านไปเตรียมกำลังทหารป้องกันสะพานอิสเตอร์ไวเอาไว้"

"ขอรับ!"

ทั้งสองคนก้มหัวรับคำสั่ง ก่อนที่ทั้งสามจะเดินลงมาถึงชั้นล่าง ซีเดียสกับฟาร์ดัชจึงเเยกตัวออกไป ดาเฟดัชได้เเต่จ้องมองไปที่กางเขนที่ถูกวาดอยู่บนพื้นของชั้นล่างหอคอย

"ท่านเทพธิดา ได้โปรดประทานพรให้เเก่พวกเราด้วย................"

* สวัสดีครับ ต้องขออภัยมากๆที่ผมมีข่าวร้ายจะมาเเจ้ง ผมจะไปทำการเข้าค่ายลูกเสือในวันที่ 16 - 18 นี้จึงไม่มีเวลามาเขียนนิยายให้พวกท่านได้ ต้องขออภัยจริงๆครับ ผมสัญญาว่าจะรีบกลับมาเขียนนิยายให้พวกท่านต่อในวันที่ 19 สวัสดี // สหายหมาหมู
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

123 ความคิดเห็น

  1. #28 BrokenToaster (@SealTV) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 09:33
    สหายอยู่ม.ต้นสินะ เหมือนเราเลย (เทอมหน้าม.4)
    #28
    0