สหภาพต่างโลก (New World Communist)

ตอนที่ 25 : รับผิดชอบหมู่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 202
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    5 ม.ค. 62

ยามค่ำคืนในเมืองตอตาว้า ดีมีตรีนอนหลับอยู่ในห้องเดียวกันกับที่เหล่าอัศวินศักดิ์สิทธิ์เคยอาศัยอยู่ ด้วยความเหนื่อยล้าเขาจึงหลับสนิท เเต่จู่ๆเขากระสะดุ้งตื่นขึ้นพร้อมกับอาการหายใจไม่ออก ดีมีตรีรีบลุกไปหยิบยาที่อยู่ในกระเป๋าของเขาอย่างกระวนกระวายทันที ดีมีตรีรีบจับไปที่ขวดยาโปร่งเเสงที่บรรจุของเหลวสีเขียวไว้ข้างใน ดีมีตรีดึงจุกที่ปิดฝาขวดออกเเละรีบดื่มเข้าไปทันที เขานอนหงายบนพื้นสักพักก่อนที่จะอ้วกออกมาเป็นเลือด ดีมีตรีค่อยๆคุ้มสติของตัวเองเเละรีบวิ่งออกจากห้องไปทันที เขาเดินอย่างทุรนทุรายไปเรื่อยๆจนถึงด้านหน้าประตูห้องโถ่ง ทหารที่เฝ้ายามอยู่เห็นดีมีตรีจึงรีบเข้ามาพยุงทันที

"ท่านผู้สั่งการ!"

ทหารคนนั้นพยุงตัวของดีมีตรีไปที่เต้นท์พยาบาล เขาจับตัวของดีมีตรีนอนลง หมอประจำเต้นรีบวิ่งมาดูอาการทันที

"ให้ตายสิ พิษหางปลาฮอฟเมน ใครก็ได้รีบไปหยิบมีดมาเร็ว!"

หมอที่อยู่ในเต้นท์พยาบาลสั่งการให้ผู้ช่วยพยาบาลรีบวิ่งไปหยิบมีดทันที ผู้ช่วยคนนั้นรีบส่งมีดให้เเก่มือของหมอเอลฟ์ที่กำลังทำการรักษาอยู่ทันที หมอค่อยๆกรีดลงไปที่คอของดีมีตรี ดีมีตรีร้องด้วยความเจ็บปวด หมอได้กรีดคอของเขาให้เกิดเเผลเล็กน้อย ด้านในของหลอดลมดีมีตรีมีก้อนสีดำอยู่ที่หลอดลมหมอนำมือค่อยๆหยิบก้อนอะไรซักอย่างออก ก่อนที่จะหยิบขวดใสที่บรรจุของเหลวสีม่วงเทใส่ที่คอ

"Guérir!"

เเผลจากการผ่าตัดค่อยๆกลับมาเป็นเหมือนเดิม ดีมีตรีหายใจอีกครั้งหนึ่ง

"มัน....อะไรกัน.........."

ดีมีตรีพูดขึ้นพร้อมกับลุกขึ้นมานั่งบนเตียง

"มีคนวางยาพิษคุณนะ ผู้สั่งการ"

หมอคนนั้นตอบพร้อมกับหยิบก้อนสีดำที่ดึงมาจากคอของดีมีตรียืนให้ดีมีตรี

"พิษของเจ้าปลาเนี่ย มันจะไปดูดอากาศเเละน้ำลายที่อยู่ในคอมาล่อเลี้ยงมัน มันจะค่อยๆใหญ่ขึ้นเเละปิดการถ่ายเทอากาศภายในร่างกาย"

ดีมีตรีรับก่อนที่เขาจะหลับตาลงเเล้วนึกถึงคนที่มีโอกาศฆ่าเขา

'ต้องใช่เเน่ๆ'

ดีมีตรีลืมตาขึ้นก่อนเดินออกไปพูดกับทหารที่อยู่ด้านนอก

"จับพวกเมดเอลฟ์ทั้งหมดมารวมไว้ที่ใจกลางเมือง เดียวนี้!"

ทหารทั้งหมดที่เฝ้ายามอยู่ทำวัทยาหัตถ์ก่อนจะออกไปค้นหาพวกเมดทันที.............................................

ในเวลาเดียวกันบอริสเเละดีมอสกำลังเดินทางอยู่บนรถม้า รอบๆข้างรถม้าที่กำลังวิ่งอยู่นั้นมีทหารของฝ่ายปฎิวัติขี่ประกบข้างคุ้มกันให้เเก่บอริสเเละดีมอส

"ผมคิดว่าเราควรหาผู้บัญชาการทัพสูงสุดได้เเล้วนะครับ"

ดีมอสพูดขึ้นพร้อมกับถอดหมวกหม้อตาลของเขาออก

"หืม?"

บอริสในชุดคลุมสีน้ำตาลอ่อนอุทานขึ้นพร้อมกับมองด้วยสายตาที่เย็นชาเหมือนเดิม

"คือว่านะท่าน.............ผมไม่ได้หมายความว่าจะให้ใครมาเเทนท่าน เพียงเเต่ให้มีคนบัญชาการเหล่าคอมมิซซาร์เเต่ละกองร้อย ไม่เช่นนั้นมันจะเหมือนยุค  ขุนศึก นะครับ"

บอริสพยักหัว ก่อนที่จะถอดเสื้อคลุมออก

"ถ้างั้นรอตอนจบสงครามนี้ไปก่อนเเล้วเราค่อยมาจัดระเบียบกองทัพใหม่อีกรอบ"

ดีมอสพยักหน้าของเขา ก่อนที่เขาจะหยิบเเก้วยืนให้บอริส เเละหยิบขวดเหล้าองุ่นมารินให้กับบอริสเเละตัวเอง เขาวางขวดเหล้าลงเเละยกเเก้วขึ้น

"เเด่ชัยชนะ"

บอริสยกตามเเละทั้งคู่ก็ชนเเก้วกัน..........................................................................

เช้าวันรุ่งขึ้น ในเมืองตอตาว้า ดีมีตรีเเละทหารกำลังยืนดูกองทหารที่ตายจากการวางพิษอย่างสงบเงียบ ทหารกลุ่มหนึ่งก็ต้อนพวกเมดเอลฟ์ทั้งหมดมาที่ใจกลางเมือง เเคลโรลีนถูกหมัดติดอยู่กับเก้าอี้ ผู้คนในเมืองต่างออกมายืนมุงดูอย่างหดหู่ ดีมีตรีเดินไปยืนข้างๆกับเเคลโรลีน

"เเกจะทำบ้าอะไร"

เเคลโรลีนถามไปยังดีมีตรี ดีมีตรียิ้มก่อนที่จะพูด

"เดียวเธอก็รู้เอง ดูไปก่อน"

ระหว่างที่ผู้คนในเมืองคุยกัน ก็มีขบวนทหารของฟรานเชสโกเดินเข้ามาในใจกลางเมือง พวกเขาเดินมาอย่างเป็นระเบียบ ฟรานเชสโกในชุดของคอมมิซซาร์เเละสวมหมวกหม้อตาลสีน้ำตาลอ่อน ตรงกลางของหมวกมีเเถบสีสีเขียวพันรอบหมวก เดินนำหน้ามาเเละหยุดที่ด้านหน้าของรูปวาดบอริสที่ติดอยู่บนผนังกำเเพงที่ทำการเมือง ฟรานเชสโกโค้งคำนับลงเเละหันหน้าไปที่ฝูงประชาชน

"ทุกท่านทั้งหลาย เมื่อคืนนี้มีคนพยายามจะลอบสังหารท่านผู้สั่งการของพวกเรา ดีมีตรี ยูชาคอฟ เราจะไม่ยอมให้ไอ้คนร้ายมันลอยนวลไปได้เเน่ๆ ถ้ามันไม่ยอมปรากฎตัว......"

ทหารพยุงเมดสาวมนุษย์คนนึงมาตรงหน้าของฟรานเชสโก ฟรานเชสโกถอนหายใจทีนึงก่อนที่เขาจะชักกระบี่เเละฟันไปที่คอของเมดคนนั้นจนคอหลุดออกจากบ่า หัวของเธอกระเด็นไปไม่ห่างจากตัวของเธอมากนัก เลือดคนเธอพุ่งออกมาจากคอของเธออย่างมาก สร้างความตกใจเเละหดหู่ให้คนในเมืองอย่างที่สุด

"เพื่อนของมันจะเป็นเเบบอีนี่"

ดีมีตรีมองไปที่เมดเอลฟ์ที่นั่งอย่างสงบต่างจากคนอื่นที่หวาดกลัวเเละสิ้นหวัง เธอลุกขึ้นเเละเดินไปที่ฟรานเชสโก ทหารพยายามดึงตัวของเธอเเต่ก็ไม่สามารถขัดจังหวะเธอได้

"ดิฉันเองล่ะค่ะ ได้โปรดทำฉันเเค่คนเดียว ได้โปรดล่ะ..........."

ฟรานเชสโกหัวเราะก่อนที่เขาจะชี้ไปที่เอลฟ์คนนั้น ทหารทั้งสองคนที่อยู่ข้างๆกายของฟรานเชสโกรีบวิ่งไปจับเเขนทั้งสองข้างของเอลฟ์คนนั้น ก่อนที่จะกดหัวของเธอเพื่อให้เธอมองเห็นเพื่อนของเธอ

"อย่าบอกนะว่า...!"

เเคลโรลีนพูดขึ้นด้วยความตกใจ ดีมีตรีนำหน้าไปเเนบข้างๆกับหน้าของเเคลโรลีน

"ใช่เเล้วล่ะ เธอคิดถูกเเล้ว เริ่มต้นได้!!"

สิ้นสุดเสียง ทหารที่ล้อมกลุ่มเมดอยู่เริ่มเปิดฉากยิงใส่ทันที 

"ไม่นะ ไม่!!!!"

เอลฟ์ที่โดนล็อคตัวอยู่กรีดร้องพร้อมกับน้ำตาล ชาวเมืองที่ดูเหตุการณ์อยู่ต่างก็จ้องมองด้วยความเงียบเเละหวาดกลัว เลือดจากศพของร่างกายเมดเหล่านั้นไหลออกมาเหมือนกับน้ำในเเม่น้ำ ทุกอย่างค่อยๆสงบลง เเคลโรลีนจ้องตาค้างอย่างหวาดกลัว ดีมีตรีพูดข้างๆหูของเธอ

"นี่เพิ่งเเค่เริ่มต้น เรายังเหลืออะไรให้เธอกับยายกระหรี่นั้นสนุกอยู่อีกเพียบ ฮ่าๆๆ"

เเละทหารก็เปิดฉากยิงปืนใส่ศพของเมดเอลฟ์ต่อไปอีกรอบ........................................................................
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

123 ความคิดเห็น

  1. #20 BrokenToaster (@SealTV) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 08:07
    น่าจับส่งไปgulagนะ
    #20
    0