สหภาพต่างโลก (New World Communist)

ตอนที่ 23 : ยุทธการเมืองตอตาว้า 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 208
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    5 ม.ค. 62

ฮาน่าเเละเจสสิก้ากำลังต่อสูู้อยู่กับพวกทหารของฝ่ายปฎิวัติ จนสถานะการสามารถพลิกกลับได้

"งานเข้าเเล้วไง กระสุน....มัน...หมด!"

ทหารฝ่ายปฎิวัติคนนึงพูดพร้อมกับค่อยๆถอยออกจากบริเวณตรงนั้น ฮาน่าที่กำลังสู้อยู่กับทหารฝ่ายปฎิวัติอีกสองคนก็คิดจะรีบตามไปเเต่ก็ไม่ทันการ เธอจึงสนใจคู่ต่อสู้ของเธอก่อน

"นี่เหรอ? 1ใน3 หัวหน้าอัศวินศิกดิ์สิทธิ์ ฮ่าๆไม่ต่างอะไรกับทหารอาสาที่นอนตายกันเกลื่อนกลาดเลย ฮ่าๆ"

ฮาน่ากัดฟันเเละพุ่งไปที่ทหารคนนั้นทันที ทหารคนนั้นรีบดาบของเธอก่อนที่เขาจะสกัดขาเเต่ก็โดนธนูของฝ่ายทหารอาสายิงทะลุตัวทันการ ฮาน่าหันไปยิ้มให้กับทหารอาสาคนนั้น

"งั้นเรามาตัดสินกันเลยดีกว่ามั้ย? ว่าใครจะอยู่ใครจะไป!!"

ฮาน่าพูดพร้อมกับพุ่งไป เธอหลับตาลง

'ในนามเเห่ง1ใน3หัวหน้าของเหล่าอัศวินศักดิ์สิทธิ์ ขอให้ท่านเทพธิดาโปรดประทานพรมาให้ด้วยเถิด'

รอบกายของเธอเกิดประกายไฟสีทองขึ้น ประกายไฟเหล่านั้นห่อหุ้มร่างกายของเธอจนกลายเป็นเกราะหนักเต็มชุดสีทอง เเสงเหล่านั้นยังคลุมดาบของเธอเปลี่ยนให้มันกลายเป็น 1 ใน 4 สมบัติเเห่งเทวาธิปไตย ดาบเเห่งความเมตตาอันศักดิ์สิทธิ์

"ไม่.....ไม่จริงน่า!"

ทหารฝ่ายปฎิวัติขว้างปืนไรเฟิลของเขาลงเเละรีบวิ่งหนี ฮาน่าพุ่งมาด้วยความเร็วเเละฟันเข้าไปที่คอของทหารคนนั้น ดาบค่อยๆดูดเลือดของเขาออกจนร่างกายผอมซีด ดาบของเธอเปล่งเเสงสีทองออกมาก่อนที่ร่างไร้วิญญาณของทหารคนนั้นจะล้มลงนอนกับพื้น

"ชิ....ไอ้พวกขยะ"

เธอสะบัดดาบของก่อนที่เกราะเเละดาบของเธอจะกลับสู่สภาพเดิม ประกายเเสงค่อยๆกลับเข้าไปในตัวของฮาน่า หัวหน้าคณะทูตเเละเจสสิก้ารีบวิ่งมาหาฮาน่า

"เราต้องรีบหนีออกจากเมืองนี้กันเเล้วนะ มุมเมืองของเราถูกพวกมันยึดหมดเเล้ว!"

หัวหน้าของคณะทูตพูดพร้อมกับความหวาดกลัว เจสสิก้าถอนหายใจ

"พวกเราต้านไม่อยู่เเล้ว เเคลเธอเรียก็ยังไม่กลับมาซักที พวกเรารีบไปเถอะ!"

ฮาน่าพยักหัวของเธอ ก่อนที่ทั้งหมดจะหาทางออกจากเมือง.............................................

ดีมีตรีเเละทหารฝ่ายปฎิวัติจำนวนหนึ่งขี่ม้ามาที่มุมเมืองทางตะวันออก พวกเขาเห็นศพจำนวนมากนอนกันเกลื่อนกลาดเต็มไปหมด

"พวกของเรามาถึงกันก่อนเเล้วเหรอ ถึงฆ่ากันเป็นว่าเล่นเเบบนี้?"

ดีมีตรีพูดพร้อมกับชี้ไปที่กองศพ

"ครับ เนื่องจากกองร้อยที่ 224 กับ 225 ที่ท่านพามายังไม่มีคอมมิซซาร์เหมือนกับกองกำลังหลักที่อยู่เมืองหลวง เลยทำให้พวกทหารรับผิดชอบกันเองครับ"

ดีมีตรีพยักหน้า

"นายชื่ออะไรเหรอ? คนจากภาคเหนือ?"

นายทหารคนนั้นทำวัทยาหัตถ์ขึ้น

"ผม ฟรานเชสโก รุปเปิล หัวหน้าทหารหมวดที่ 2 กองร้อยที่ 224 ครับ!"

ดีมีตรียิ้มก่อนจะตอบ

"นายไม่ใช่อีกต่อไป ต่อไปนี้นายคือ คอมมิซซาร์ ฟรานเชสโก ประจำกองร้อยที่ 224"

นายทหารคนนั้นดีใจอย่างมากที่ได้รับการเลื่อนขั้นที่รวดเร็ว

"ขอบคุณมากครับ! สัญญาจะทำหน้าให้ดีที่สุดครับ"

ดีมีตรีขี่ม้าออกไป ฟรานเชสโกจึงขี่ม้าตามมา ดีมีตรีมองไปรอบๆจนเขาเจอกับสิ่งที่เขาหามานาน บรรษัทค้า-ขสยคณิกา ด้านหน้าทางเข้ามาศพของทหารทั้งทหารอาสาเเละทหารปฎิวัตินอนตายกันอยู่ 2-3 คน ดีมีตรีลงจากม้า หยิบปืนพกMauserC96ประจำตัวของเขาขึ้นก่อนจะเดินเข้าไปในอาคาร ภายในอาคารพื้นหินหลากสีถูกเเทนที่ด้วยคารบเลือด มีเสียงกรีดร้องเเละเสียงครางดังออกมาจากหลายๆที่ ดีมีตรีจึงเดินเข้าไปในโถ่งทางเดินกลางอาคาร ทหารฝ่ายปฎิวัติกำลังเล่นกับเหล่าทาสที่ถูกขายเหมือนเป็นที่ระบายอารมณ์ของพวกเขา ดีมีตรีจึงตะโกนสั่งการ

"ทหาร! จัดเเถว!"

ทหารเหล่านั้นรีบวิ่งมาเข้าเเถวหน้ากระดานทันที

"พวกนายทำอะไรกันอยู่ห๊ะ! ไม่ใช่เวลามาทำอะไรเเบบนี้! รอจบสงครามนี้กันก่อน นายจะทำให้น้ำหมดตัวยังทำได้เลยเเต่ตอนนี้ไม่ได้! กลับไปประจำจุดได้เเล้ว! ไป!!"

ดีมีตรีตะโกนดังลั่น ทหารเหล่านั้นรีบวิ่งออกจากอาคารทันที ดีมีตรีตะโกนให้เเก่พวกทาสที่ถูกข่มขืน

"ผมต้องขอโทษเเทนพวกทหารด้วยนะครับ ที่สร้างความไม่พอใจให้เเก่พวกคุณ "

หญิงสาวคนหนึ่งค่อยๆลุกขึ้นด้วยสภาพสะบักสะบอม ผู้หญิงคนนั้นคือเหตุผลที่ทำให้ดีมีตรีมาที่นี่

"ฉันไม่ต้องการคำขอโทษจากเเกหรอก!"

เเคลโรลีนพูดขึ้น เธอสวมเสื้อผ้าที่ขาดเเถมยังมีปลอกคอทาสติดอยู่

"พูดได้ดีนะ คุณผู้หญิง"

เเคลโรลีนเดินพร้อมกับจับคอเสื้อของดีมีตรี

"เเกปล่อยฉันให้กลายเป็นทาสกามของพวกพ่อค้า ฉันไม่มีวันให้อภัยเเกเด็จขาด!!"

ดีมีตรียิ้มก่อนจะตบเเคลโรลินจนล้มหงายท้องลงกับพื้น

"ฉันเเค่ต้องการเธอ ทหาร!!"

ทหารฝ่ายปฎิวัติที่เฝ้าอยู่ด้านหน้าของประตูได้วิ่งเข้ามาภายในห้องโถ่ง ดีมีตรีชี้ไปที่เเคลโรลิน

"นำตัวผู้หญิงคนนี้ไป"

ทหารสองคนช่วยกันยกตัวของเเคลโรลีนขึ้นก่อนจะจับเเขนเธอเเละพาเธอเดินออกไป

"ปล่อยฉันนะ ไอ้พวกทหารสกปรก!"

เสียงของเธอลั่นหลังเเละค่อยๆหายไป ดีมีตรีจึงเดินออกมาจากอาคาร ฟรานเชสโกรีบวิ่งมาหาดีมีตรีทันที

"ท่านผู้สั่งการ เราจะเอาอย่างไรต่อดีครับ?"

ดีมีตรีนำมือจับคางก่อนที่เขาจะพูด

"เผาที่นี่ทิ้งซะ......."

ฟรานเชสโกก้มหัวลงก่อนที่เขาจะสั่งให้ลูกน้องปา โมโลตอฟ ไปในอาคารเเละเผาทั้งเป็นทาสที่อยู่ในนั้น ดวงตาของทหารฝ่ายกบฎไม่ได้มีความรู้สึกสงสารหรือหดหู่เเต่อย่างได้ เสียงกรีดร้องได้ดังไปทั่วทั้งบริเวณนั้น ดีมีตรีขี่ม้าออกมาจากมุมเมืองตะวันออกกลับมาที่ด้านหน้าประตูใหญ่ที่ถูกพังลง ทหารฝ่ายปฎิวัติสองคนที่เฝ้าอยู่รีบวิ่งมาหาดีมีตรีทันที

"ท่านครับ กองกำลังของเรายึดเมืองของมันได้หมดเเล้วครับ"

ดีมีตรีหัวเราะเมื่อได้ยินสิ่งที่ทหารพูด ก่อนที่เขาจะหันหน้าไปคุยกับคอมมิซซาร์

"ฟรานเชสโก ไปประกาศชัยชนะกันเถอะ!!"

เเละทั้งสองก็มุ่งหน้าสู่ที่ทำการของเมืองตอตาว้า...............................................................
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

123 ความคิดเห็น