สหภาพต่างโลก (New World Communist)

ตอนที่ 20 : ภัยร้ายที่กำลังมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 215
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    31 ธ.ค. 61

     ดีมีตรีเเละทหารกองกำลังปฎิวัติกำลังเคลื่อนพลอยู่ในป่าไม้ ธงสีเเดงสดสะบัดไปมาอยู่บนเสาธงที่ติดอยู่ด้านบนของเกวียนขนส่ง เเสงเเดดอ่อนๆของยามสายส่องลงมาในป่าให้พอมองเห็นทาง ทหารที่อยู่ด้านของเเถวก็กำลังใช้มีดฟันไปที่กิ่งก้างของต้นไม้ที่บังทาง 

"เมื่อไรเราจะถึงซักที?"

ทหารคนหนึ่งพูดพร้อมกับเดินไปด้วย สายตาของเขาเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า

"คงอีก1-2 วันมั้ง? ถ้าท่านผู้สั่งการพาพวกเราไปเร็วนะ"

ทหารที่อยู่ข้างๆบอกกับทหารคนที่ถาม ทหารคนที่ถามยิ้มให้ก่อนที่เขาจะเริ่มร้องเพลง

"On kauniina muistona Karjalan maa"

ทหารคนที่อยูด้านหลังของทหารคนนั้นตกใจทันที

"นายมาจากทางเหนือเหรอ?"

ทหารคนนั้นหันหน้ามาเเล้วตอบ

"อืม ฉันไม่ค่อยชอบพวกคลั่งเทพธิดาเลยหนีมา"

ทหารคนที่ถามพยักหน้า ดีมีตรีขี่ม้าเข้ามาร่วมในการสนทนาด้วย

"นี่ๆ คุยอะไรกันอยู่เหรอ? ขอร่วมวงด้วยได้ไหม?"

ทหารพวกนั้นมองหน้ากันเเละกัน ก่อนที่ทหารคนหนึ่งจะพูด

"ถ้าท่านผู้สั่งการไม่รังเกียจนะครับ เชิญเลย"

ดีมีตรีจึงหยิบอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋าสะพาย  ลักษณะคล้ายกับเเผ่นกระดาษ

"นายไหมว่า พวกบรรษัทค้า-ขายคณิกาอยู่ที่ไหนในเมือง?"

ดีมีตรีพูดพร้อมกับส่งเเผ่นกระดาษให้นายทหารคนนึง นายทหารคนนั้นรับเเละดู

"มันอยู่ทางทิศตะวันออกของเมือง เป็นบ้านหลังใหญ่ๆ ไม่สิซ่องใหญ่ๆเลยครับ"

ทหารคนนั้นส่งกระดาษคืนให้เเก่ดีมีตรี ดีมีตรีรับกระดาษใบนั้นก่อนจะเก็บลงกระเป๋าสะพาย

"ทุกคน!เร่งเท้ากันหน่อย!เราจะไปให้เร็วที่สุด ก่อนที่พวกจักรวรรดิจะรู้ตัว!"

ดีมีตรีพูดพร้อมกับขี่ม้าออกไป................................................................................


ฮาน่าเเละเพื่อนๆของเธอได้เดินทางเข้าสู่เมืองตอตาว้า ธงสีขาวที่ประกาศเป็นกลางถูกเเขวนไปทั่วทั้งเมือง ชาวเมืองต่างยินดีที่เหล่าคณะอัศวินจากเทวาธิปไตยเข้ามาช่วยเหลือ ดอกไม้หลายดอกถูกโปรยสู่ท้องฟ้า เเคเธอเรียเเละเจสสิก้ากำลังเพลิดเพลินอยู่กับการต้อนรับ เเต่ฮาน่ากังวลใจอะไรบ้างอย่าง เเละทั้งสามก็ขี่ม้าจนถึงที่ทำการเมือง มันอยู่ทางใต้สุดของเมืองถัดจากใจกลางเมือง ที่ทำการถูกสร้างด้วยหินสีเทา รูปเเบบคล้ายกับปราสาทในยุคกลาง ฮาน่าเเละเพื่อนของเธอเดินเข้าไปในทีทำการ ประตูไม้ขนาดใหญ่ได้ถูกเปิดออกเเละมีชายเเก่คนหนึ่งเดินมาที่ฮาน่า เขาคือหัวหน้าของคณะทูตนั่นเอง

"ยินดีที่ได้พบเธอนะ ฮาน่า"

ฮาน่าเเละเพื่อนของเธอคลุกเข่าลงกับพื้น หัวหน้าคณะทูตใช้มือลูบไปที่หัวของเเต่ละคน

"ขอท่านเทพธิดาจงคุ้มครอง ลุกขึ้นเถิด"

ทั้งสามคนลุกขึ้น ก่อนจะเริ่มการสนทนา

"ว่าเเต่ท่านเจ้าเมืองไปไหนเหรอ?"

เจสสิก้าถามพร้อมกับขยับเเว่นตาของเธอด้วย หัวหน้าคณะทูตถอนหายใจ

"ตายเมื่อสองวันที่เเล้ว เขาเลยฝากข้าดูเเลเมืองไปก่อน"

ทุกคนตกอยู่ในอาการช็อคทันทีที่ทราบข่าว

"เเล้วเราจะเอาอย่างไรกันต่อ?"

เเคลเธอเรียถามไปยังหัวหน้าคณะทูต 

"ไม่ต้องกังวล พวกกบฎไม่มีทางมาถึงที่นี่เเน่ๆ เราเองก็ไม่ได้อยู่ฝ่ายจักรวรรดิด้วย ฉันส่งคนไปตรวจพื้นที่เเล้วล่ะ พรุ่งนี้คงกลับมา"

ฮาน่าโล่งใจก่อนที่เธอจะมองไปที่หัวหน้าคณะทูต

"งั้นดิฉันก็ขอให้เป็นเช่นนั้นนะคะ ท่านลุง"

เธอพูดพร้อมกับเดินจากไป

"อืม ฉันก็หวังอย่างนั้น"

ทุกคนเดินเเยกย้ายกันไป ฮาน่าเเละเพื่อนๆของเธอเดินเข้าไปในห้องพัก เตียงสามเตียงถูกตั้งอยู่กลางห้อง ทั้งสามถอดสัมภาระของพวกเธอออกเเละนั่งล้อมวงกัน

"นี่ๆ เธอคิดว่าพวกกบฎเป็นยังไงเหรอ?"

เเคลเธอเรียถามฮาน่า

"ฉันว่าก็คงเหมือนที่ผ่านๆมานั้นล่ะ อาวุธกระจอกๆ บ้าสงคราม ทำได้ไม่เว้นเเม้เเต่เด็กยันคนเเก่"

เจสสิก้านำมือวางบนไหล่ของฮาน่า

"เธอเองก็อย่าคิดมากนะ ท่านเทพธิดาไม่ได้โกรธอะไรเธอหรอก เธอเเค่เครียดนิดหน่อย"

ฮาน่าจับมือของเจสสิก้าเเล้วยิ้ม

"อืม.......ฉันก็หวังว่าอย่างนั้น มาเถอะ!ฉันพกเค้กสตรอว์เบอร์รี จากอาณาจักรวาคิวรี่มาด้วย รีบกินกันก่อนที่มันจะไม่อร่อยนะ!"

ทั้งสามคนยิ้มก่อนที่ฮาน่าจะลุกขึ้นเเละเดินไปหยิบชิ้นเค้กที่ถูกห่อด้วยหนังสัตว์ เธอเปิดออกก่อนที่ทั้งสามคนจะกินเค้กกันอย่างสนุกสนาน................................

ณ กลางดึกที่ป่าใกล้กับเมืองตอตาว้า ทหารตรวจการสองคนกำลังขี่ม้าตรวจไปรอบๆป่า ทหารของเมืองนั้นสวมเพียงเเค่เกราะหนังเท่านั้น ดูเหมือนจะเป็นพวกชาวบ้านอาสามากกว่า

"นี่ๆ เจออะไรบ้างหรือยัง?"

ทหารคนหนึ่งที่ขี่ม้าอยู่ถามเพื่อนทหารของเขาที่กำลังจ้องมองไปในป่า

"ไม่เจออะไร เรารีบกลั-"

ไม่ทันพูดจบ ธนูก็ปักที่ตาของเขา ทหารที่ขี่ม้าอยู่ตกใจเเต่ก็ไม่ได้ระวังหลัง ทหารฝ่ายปฎิวัตินำปิดปากเขาก่อนจะนำมีดกรีดคอเเละผลักลงจากหลังม้า ฝ่ายคอมมิวนิสต์ได้ถึงเมืองตอตาว้าเเล้ว!......................................................

* สวัสดีครับ ผมสหายหมาหมูเอง วันนี้ผมไม่มีอะไรจะพูดเยอะ สวัสดีปีใหม่นะครับ! ขอให้สุขภาพเเข็งเเรงเเละไม่ผอมเเห้งเหมือนคนในGulagนะครับ สวัสดี
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

122 ความคิดเห็น

  1. #18 BrokenToaster (@SealTV) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 12:29
    คนอะไรอยู่ในgulagแต่ไม่ผอม
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    ผู้คุม
    #18
    0