สหภาพต่างโลก (New World Communist)

ตอนที่ 132 : จุดจบของอาเรติน่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    11 ก.ค. 62

     ฮาน่าที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่ที่โบสถ์ได้เห็นควันสรดำลอยขึ้นมาตามแนวของกำแพง สายตาและร่างกายของเธอเต็มไปด้วยความกลัว เธอค่อยๆหันไปมองที่เดอมิงกอสที่กำลังยืนมองดูจอกที่เขาตั้งมันอยู่บนโต๊ะ เธอมองไปที่เขาพร้อมกับมองกลับมาที่ดาบที่อยู่ข้างเอวของเธอ เธอค่อยๆชักดาบออกมา และเดินมาที่เดอมิงกอส เธอยกดาบของเธอขึ้นมาและแทงเข้าไปตรงกลางของเดอมิงกอส แต่..................... อยู่ๆร่างของเดอมิงกอสก็กลายสภาพ 

จากชุดคลุมสีขาวก็กลายเป็นสีน้ำตาล นักบวชปริศนาค่อยๆล้มลง ฮาน่าชักดาบของเธอออกจากตัวของเขา และรีบก้มลงดูสภาพศพทันที เขาตายในขณะที่ตาของเขายังไม่ปิดสนิท หน้าตาของเขาเป็นเพียงแค่ชายแก่ผิวคล้ำ ที่คอของเขายังคงมีสอยกางเขนดำอยู่ ฮาน่าลุกขึ้นมาจากพื้น เธอมองไปที่จอกและหันหลังให้กับมัน เธอค่อยๆเดินไปที่ประตูและเปิดมันออก

"อะไรวะเนี่ย"

ฮาน่าพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ตกใจเป็นอย่างมาก ชาวเมืองกำลังวิ่งหนีจากกองทหารของสหภาพ พวกทหารม้าในชุดน้ำตาลเข้มและหมวกหม้อตาลติดดาวแดง ควบม้าไล่ตามพวกเขามา ชาวเมืองที่วิ่งไม่ทันก็จะถูกคมดาบของพวกเขาฟันลงไปกลางหลังไม่ก็ที่คอจนหลุดออกมาจากบ่า ร้านเหล้าตามเมืองถูกทหารสหภาพบุกเข้าไปทำลาย นักบวชที่เดินอยู่ตามถนนจะจับมารวมกันและเผาทั้งเป็น ในขณะที่ทหารสหภาพบางคนเลือกที่จะนั่งดูพร้อมกับจีบเหล้าที่ปล้นมาไปด้วย 

ฮาน่าค่อยๆเดินไปที่กลุ่มของชาวเมืองก่อนที่เธอจะชี้เข้าไปในโบสถ์

"ทุกคน เข้าไปหลบก่อน"

ชาวเมืองที่ได้ยินรีบวิ่งเข้าไปหลบข้างในทันที ระหว่างที่ฮาน่ากำลังมองดูพวกชาวเมืองเข้าไปภายในโบสถ์ ฮาน่าสังเกตเห็นกลุ่มทหารของเทวาธิปไตยที่เหลืออยู่วิ่งมาในสภาพที่ดูไม่ได้ เสื้อผ้าและเกราะของพวกเขาเต็มไปด้วยเลือด

"ท่านอัศวิน!!"

ทหารเทวาธิปไตยคนหนึ่งในกลุ่มทหารจำนวนไม่ถึงสิบนาย ตะโกนเรียกฮาน่า เขาวิ่งมาด้วยแรงเท่าที่มีจนสะดุ้ดลงไปบนพื้น ฮาน่าวิ่งมาที่เขา

"นาย.........กำแพงอีกฝั่งเป็นอย่างไรบ้าง?"

ทหารนายนั้นไอออกมาเป็นเลือด ก่อนที่เขาจะมองมาที่ฮาน่า

"ไม่เหลือแล้ว..............พวกเขาตายหมดแล้ว................เราต้องหนี"

ฮาน่ากัดฟันของเธอ ก่อนที่เธอจะมองไปที่ทหารเทวาธิปไตยที่เหลือ

"พวกนายรีบไปคุ้มกันพวกชาวเมืองที่อยู่ในโบสถ์ เร็ว!!"

ทหารเทวาธิปไตยจำนวนสองนายจากกลุ่มพยักหน้าและกำลังวิ่งไปด้านหน้าโบสถ์ แต่เสียงของปืนกลดังขึ้น กระสุนได้ปะทะกับพื้น ไล่ไปจนถึงตัวของทหารทั้งสองนาย ตัวของพวกเขาสั่นด้วยแรงของกระสุนที่สาดมาที่พวกเขา เครื่องบินของสหภาพได้ขับผ่านหัวของฮาน่าและพวกทหารไป นักบินที่อยู่ด้านหลังเครื่องมองมาที่ฮาน่าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วย ความขบขัน ก่อนที่เขาจะหันหน้ากลับไป และหยิบกล่องอะไรบ้างอย่างออกมา เขาดึงสลักของกล่องออกมาและโยนมันลงไป

"ขอให้โชคดีนะครับ ทุกท่าน ฮ่าๆๆๆ"

นักบินได้บินออกไปจากพื้นที่นั้น กล่องนั่นระเบิดออกมาแต่ไม่แรงมาก มันกับปล่อยควันออกมาเป็นสีแดงสด ควันได้ลอยออกมาจนพ้นซากกำแพงเมือง ฮาน่าที่มองเห็นจึงมองไปที่มันด้วยความเครียด

"อะไรของพวกมันอีกวะเนี่ย"

ณ ค่ายพักที่อยู่ภายนอก ทหารสหภาพส่วนใหญ๋กำลังวุ่นวายอยู่กับการโจมตีครั้งนี้ โดยเฉพาะหน่วยโทรเลขที่อยู่ภายในเต้นท์แคบๆ แต่เต็มไปด้วยทหารที่มีหน้าที่จดบันทึก รับและส่ง รวมไปถึงนาวอซกี้ด้วย ทหารสหภาพนายหนึ่งวิ่งเข้ามาภายในเต้นท์ เขาสวมชุดกันหนาวสีขาวและหมวกเหล็กสีขาวมีดาวแดงติดอยู่

"ท่านจอมพล มีสัญญาณจากเมืองอาเรติน่ามาครับ"

นาวอซกี้และทหารบางนายรีบออกจากเต้นท์ไปดูทันที พวกเขามองเห็นควันสีแดงอยู่ไกลพอสมควร ทหารนายหนึ่งมองไปที่ควันและรีบจดอะไรบ้างอย่างลงกระดาษ นาวอซกี้รีบหันหน้าไปที่ทหารนายนั้นทันที

"ได้ตำแหน่งไหม?"

ทหารนายนั้นเงยหน้าขึ้นมามองนาวอซกี้ ก่อนที่เขาจะยิ้มออกมา

"เรียบร้อยแล้วครับ"

นาวอซกี้เองก็ยิ้มออกมาเช่นกัน

"งั้นรีบไปจัดการเลย"

ทหารนายนั้นทำวัทยาหัตถ์ ก่อนที่เขาจะวิ่งเข้าไปในเต้นท์ เขาส่งกระดาษให้กับคนส่งโทรเลขดู ก่อนที่คนส่งโทรเลขจะพยักหน้า

"ขอบใจมาก"

เขาเริ่มกดโทรเลขทันที.....................................................................

ทหารเรือที่ประจำอยู่บนเรือรบนอกชายฝั่งกำลังยืนมองเมืองเนสต้าด้วยความสงบ ทหารสองนายยืนสูบบุหรี่และมองไปที่เมือง

"ไม่คิดเลยว่าเจ้านี้จะทำให้ฉันติดได้"

ทหารที่สูบบุหรี่พูดขึ้น ทหารอีกนายหันมามองทหารคนนั้นก่อนจะหัวเราะออกมา

"มันก็แค่ยาสูบเหมือนเดิมล่ะ นายนั่นล่ะคิดไปเอง"

ทหารเรือที่กำลังสูบบุหรี่อยู่สำลักควันทันที

"ไม่นะโว้ยๆ เจ้านี้ฉันว่ามันต้องใส่สารอะไรบ้างอย่างแน่ๆเล-"

"ทหาร!!!"

กัปตันเรือเฉพาะกาลได้เดินออกมาจากห้องบัญชาการภายในเรือ เขาสวมเครื่องแต่กายด้วยเสื้อคอปกสีดำ หมวกหม้อตาลก้นสีดำกับใบหมวกสีขาว มีแถบสีเป็นสีแดงอยู่บนหมวกและดาวสีเหลืองติดอยู่กลางหมวกด้วย เขาตะโกนด้วยเสียงที่ดัง

"เราได้ตำแหน่งใหม่มา หันปืนใหญ่ไปทางทิศตะวันออก"

ทหารสองคนที่ยืนคุยกันอยู่ และทหารเรือนายอื่นๆที่ประจำการอยู่รีบไปปรับศูนย์ตามคำสั่งทันที

"สำเร็จแล้วครับ!!"

กัปตันเรือตะโกนขึ้นมาอีกครั้ง

"ใส่กระสุนชนิดพิเศษด้วย และเตรียมพร้อม!!"

ทหารเรือรีบเปิดกล่องไม้ที่อยู่ภายในเรือออกมา มันเป็นกระสุนปืนใหญ่สีขาวปลายหัวสีแดง พวกเขาช่วยกันนำมันใส่ลงไปในกระบอก ก่อนที่จะหมุนเพื่อปรับความสมดุลย์

"ยิง!!!!!"

พวกเขาดึงสลักเชือกออก เสียงปืนใหญ่ได้ดังขึ้น ควันสีดำผสมกับสีส้มของเปลวเพลิงได้ออกมาจากปากกระบอกปืนใหญ่ ลูกกระสุนได้ลอยออกไปจากปากกระบอก.....................................

การต่อสู้ภายในเมืองอาเรติน่ายังคงดำเนินต่อไป ทหารสหภาพบนม้าพยายามจะแทงฮาน่าจากด้านหลังแต่ ฮาน่ากลับตัวของเธอทันและแทงเข้าไปที่ท้องจนทหารนายนั้นร่วงลงจากหลังม้า ฮาน่าปาดเลือดที่อยู่บนหน้าของเธอออกพร้อมกับมองไปที่ถนน ทหารเทวาธิปไตยถูกจัดการไปทีละคนทีละคนจนเหลือไม่ถึงหยิบมือ ฮาน่าหอบออกมาก่อนที่เธอจะตะโกนสุดเสียงและวิ่งไปทหารสหภาพที่กำลังควบม้ามาที่เธอ เธอแปลกใจที่ทหารเหล่านั้นรีบควบม้ากลับออกไป จนกระทั่งเธอมองขึ้นไปบนฟ้า ควันสีขาวได้พุ่งมาทางเธอ เธอรีบดันศพของทหารสหภาพออกจากม้า และรีบขึ้นไปบนม้า่และควบไปอีกทางของโบสถ์ แต่ไม่ทันการ กระสุนปืนใหญ่ได้ปะทะกับโบสถ์ โบสถ์ได้ระเบิดออกมา ซากของเศษหินได้หล่นลงมาทับ ชาวเมืองที่หลบอยู่พร้อมกับจอกไปด้วย

ฮาน่ากระเด็นตกจากม้าและมองโบสถ์ที่กำลังถล่ม เธอถอนหายใจเมื่อเห็นศพของเด็กผู้หญิงที่ถูกหินทับจนร่างเหลวเป็นเลือด เธอค่อยๆลุกขึ้นมาและเตรียมจะเดินกลับไปที่โบสถ์ แต่.....................................................

ดาบปลายปืนจำนวนมากได้จ่อไปที่คอของเธอ ทหารสหภาพจำนวนหนึ่งรุมเธอไว้อยู่ เธอมองไปที่ดาบของเธอที่ตกอยู่บนพื้นและหักออกจากกัน เธอค่อยๆยกมือของเธอขึ้นมา

"ฉันขอ..............ยอมแพ้"

ทหารสหภาพตะโกนโห่ร้องดีใจทันที ก่อนที่พวกเขาจะจับตัวของเธอเดินไปอีกฝั่งหนึ่งของเมือง ทหารสหภาพอีกกลุ่มได้เดินมาที่ซากของโบสถ์พร้อมกับเดินหยิบซากหินไปบนสุดของโบสถ์ พร้อมกับนำเสาธงของสหภาพขึ้นไปปัก บนโบสถ์อันเคยศักดิ์สิทธิ์ของเทวาธิปไตย  ............................................................
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

122 ความคิดเห็น