สหภาพต่างโลก (New World Communist)

ตอนที่ 128 : เหตุการณ์ไม่คาดคิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    23 มิ.ย. 62

ณ เช้ามืดของเมืองเนสต้า หิมมะตกลงเบาบางและอากาศค่อนข้างหนาวพอสมควร ทหารสหภาพแต่ละคนต่างพากันออกมาทำกิจวัตรประจำวัน พวกเขาวิ่งไปรอบๆเมืองเป็นกลุ่มๆเพื่ออบอุ่นร่างกาย บางคนเลือกที่จะดื่มเหล้าตามความเชื่อของพวกเขา หรือแม้แต่พวกที่บ้าบิ่นถอนเสื้อผ้าปาหิมมะกันเหมือนกับทหารใหม่ที่ยังไม่รู้กฎใดๆ

"เห้ย! พวกมึงรีบไปใส่เสื้อผ้าเลยนะ เดียวตายไปกูขี้เกียจฝังศพให้!!"

ครุฟตะโกนพร้อมกับชี้ไปที่ทหารกลุ่มที่ถอดเสื้อผ้า พวกเขาพอเห็นครุฟก็พากันหัวเราะและรีบวิ่งกลับไปที่เต้นท์ของตนเอง ครุฟเองก็หัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนที่เขาจะหันหลังไปจัดสัมภาระที่อยู่บนม้าของเขา โมนิก้าเดินออกมาจากเต้นท์ผ้าใบสีน้ำตาลที่เต็มไปด้วยหิมมะ เธอยังคงสวมชุดนอนลายทางสีน้ำเงินตัดขาวอยู่ เธอปล่อยผมยาวเพราะพึ่งตื่น ครุฟหมัดกระเป๋าของเขาจนเสร็จก่อนที่เขาจะหันหลังมามอง

"ยังไม่ไปอีกเหรอ?"

โมนิก้าถามขึ้นในขณะที่เธอกำลังอ้าปากหาวออกมา ครุฟยิ้มด้วยท่าทีที่ดูตลกในสภาพของโมนิก้า

"นึกว่าตายไปแล้วซะอีกนะ"

โมนิก้ายิ้มและหัวเราะพร้อมกับเกาหัวของเธอ

"ถ้าฉันตาย ป่านนี้ฉันกลายเป็นวิญญาณมาฆ่านายแล้ว!"

ครุฟส่ายหัวพร้อมกับยิ้ม

"เธอเชื่อเรื่องวิญญาณด้วยเหรอนี้ ไม่เห็นรู้"

โมนิก้าถอนหายใจออกมา ก่อนที่เธอจะเดินมาและจับคอเสื้อของครุฟ

"นายนี่จริงๆเลยนะ"

โมนิก้าค่อยๆจัดคอเสื้อของเขาให้เป็นระเบียบ ครุฟยืนมองด้วยความตั้งใจ เธอเดินไปหยิบหมวกหม้อตาลของครุฟมาที่ครุฟ ก่อนที่เธอจะจูบไปที่ตราดาวแดงบนหมวก

"นี่เป็นเครื่องรางนะ"

เธอสวมหมวกให้กับครุฟ ก่อนที่เธอจะยิ้มออกมา

"รอดกลับมาให้ได้นะ"

แสงอาทิตย์ในยามเช้าค่อยๆโผล่ออกมาจากขอบฟ้า ครุฟและโมนิก้ามองเห็นมัน ครุฟหันหน้ามาที่โมนิก้าก่อนที่เขาจะดึงตัวของเธอเข้ามากอด

"สัญญา"

โมนิก้าตกใจมากแต่เธอก็ยิ้มออกมาพร้อมกับตีเบาๆไปที่หลังของครุฟ

"ไปได้แล้วๆ"

ครุฟบ่อยตัวของโมนิก้า ก่อนที่เขาจะหันหลังขึ้นม้าไป เขามองมาที่โมนิก้า โมนิก้าพยักหน้าให้กับเขา เขารีบควบม้าไปที่ด้านหลังเมืองทันที ที่ด้านหลังเมืองทหารของหน่วยเขาเตรียมพร้อมอยูบนหลังม้าจำนวน 2-3 คน นาวอซกี้เองก็ยืนคุยอยู่กับทหารพวกนั้น

"ท่านจอมพล!"

นาวอซกี้หันมามอง เขาเห็นครุฟขี่ม้ามาที่เขา เขาพยักหน้าก่อนที่ครุฟจะหยุดม้าลงตรงหน้าของเขา

"สวัสดียามเช้าครับท่าน"

นาวอซกี้หัวเราะออกมา

"ไม่ต้องๆหรอก ทำตามที่ฉันบอกไว้ก็พอ ถ้านายไม่กลับมาภายใน 2-3 สัปดาห์ ฉันจะส่งทหารเข้าไปช่วยตามรอยที่นายทิ้งไว้"

ครุฟพยักหน้าก่อนที่เขาจะขี่ม้านำหน้าทหารของเขา

"เคลื่อนพลได้!"

ครุฟและทหารของเขาขี่ม้าออกไปนอกเมืองทันที นาวอซกี้กำลังจะเดินกลับมาที่เมืองแต่ ทหารพรานชุดคลุมสีขาวและหน้ากากสีขาวคนหนึ่งวิ่งมาหาเขา

"ท่านจอมพล!!"

นาวอซกี้เดินมาที่ทหารพรานนายนั้น ทหารนายนั้นทำวัทยาหัตถ์ นาวอซกี้ทำเช่นกันก่อนที่เขาจะถาม

"มีอะไรเหรอ"

ทหารพรานพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เย็นยะเยือก

"กองกำลังสังเกตการณ์ของเราสังเกตเห็นอะไรบ้างอย่างครับ กองทัพที่อาเรติน่าตอนนี้กำลังเคลื่อนพลมาที่เราอีกครั้งครับ"

นาวอซกี้ตกใจทันที

"เป็นไปไม่ได้ พวกเราจัดการกองทัพสุดท้ายของพวกมันไปแล้วนี่?!"

ทหารพรานถอนหายใจ

"พวกมันคงได้กำลังเสริมจากเมืองหลวงแน่ขอรับ รอท่านสั่งการอย่างเดียวว่าจะทำอย่างไรต่อไป"

นาวอซกี้กุมคางของเขาก่อนที่เขาจะก้มหน้าถอนหายใจ

"ถ้าพวกมันจะโจมตีอีก เราควรจะโจมตีพวกมันก่อน เข้าไปในเมือง และบอกหัวหน้ากองให้หน่อยว่า เตรียมกำลังให้พร้อม เราจะโจมตีเมืองอาเรติน่า"

ทหารพรานพยักหน้าก่อนที่เขาจะรีบวิ่งไปในเมือง นาวอซกี้เองก็มองไปที่ป่าก่อนที่เขาจะมองขึ้นไปบนฟ้า

"ขอให้ท่านสตาลินช่วยเราด้วยเถิด"
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

122 ความคิดเห็น

  1. #112 chuliiporn2016 (@chuliiporn2016) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 17:01

    เอาแล้วซิถึงขั้นขอสตาลินเลยเหรอ

    #112
    0