สหภาพต่างโลก (New World Communist)

ตอนที่ 114 : พลังแห่งองค์คณะพ่อมด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    18 พ.ค. 62

โมนิก้าและครุฟวิ่งเข้ามาในแนวป้องกันของสหภาพอย่างทุลักทุเล ทหารที่ประจำตามแนวพยายามยิงสกัดการโจมตีของพวกทหารเทวาธิปไตย แต่ก็ทำได้แค่เพียงต้านการโจมตีของทหารเพียงไม่กี่คน เฮลมองดูพวกเขาอย่างสะใจ เหมือนเห็นทหารของทั้งสองฝ่ายเป็นเพียงหมากในเกมของเขาเอง

"โถ่ๆ เจ้าพวกน่าสงสาร"

เฮลค่อยๆลอยตัวลงมาที่สนามรบ เขาเดินมาที่ด้านหน้าแนวป้องกันอย่างนิ่มนวล ทหารของเฮลทุกคนยืนหยุดนิ่งทันทีที่เฮลลอยตัวลงมาด้านหน้าของพวกเขา ทหารสหภาพเองก็พากันยืนมองด้วยสายตาที่สงสัย

"ทุกๆท่าน! วันนี้พวกท่านมีโอกาสแล้ว! จงมอบอาวุธของพวกท่านให้พวกเราซะ แล้วพวกท่านจะได้กลับบ้านอย่างสันติ"

เฮลพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง ทหารสหภาพคนหนึ่งกัดฟันก่อนจะยิงไรเฟิลของเขาไปที่เฮล เฮลใช้เวทย์มนต์ของเขาดึงทหารเทวาธิปไตยคนหนึ่งที่อยู่ด้านหลังของเขามารับกระสุนแทน

"เปิดการยิงต่อต้าน!!!"

ทหารออร์คที่สูญเสียตาของเขาพูดขึ้น ก่อนที่ทั้งหมดจะเริ่มกระหน่ำยิงไปที่เฮล เฮลนำศพของทหารของเขามาบังไว้อย่างนั้น กระสุนทุกลูกโดนแต่ศพของทหารเฮล เฮลปัดศพของทหารของเขาออก และกางมือเล็งไปที่ทหารในแนวสหภาพ

"เวทย์มนต์สูงสุด Tous les hommes doivent mourir"

พวกทหารสหภาพที่เป็นมนุษย์ทุกคนจู่ๆก็นำมือจับไปที่คอของพวกเขา ทั้งตัวและหัวของพวกเขาสั่นไหวแรงขึ้น และแรงขึ้น จนหัวของพวกเขาทุกคนระเบิดออกมา เลือดได้พุ่งกระจายไปทั่วทั้งแนวป้องกัน ทหารออร์คได้แต่มองอย่างนิ่งเงียบก่อนที่พวกเขาจะถอนกำลังกลับไปที่เรือ บอริสที่ยืนดูเหตุการ์ณอยู่ก็ถอนหายใจอย่างนิ่งเฉย

"อะไรวะเนี่ย"

ครุฟและโมนิก้าค่อยๆวิ่งมาที่บอริส ทั้งสองคนทำวัทยาหัตถ์ ครุฟหายใจแรงเนื่องจากเหนื่อยเป็นอย่างมาก โมนิก้าเองก็หอบนิดหน่อย

"ท่านค่ะ ดิฉันเหลือพลังเวทย์ไม่มากแล้ว แต่ถ้าต้องการให้ดิฉันคุ้มกัน ดิฉันจะช่วยเองค่ะ!"

โมนิก้าพูดขึ้นด้วยเสียงที่ดูมั่นใจและสายตาที่มุ่งมั่น บอริสมองไปที่โมนิก้าด้วยสายตาที่จริงจัง

"ใช่ครับ.....เราพร้อมสู้.......ด้วยทั้งหมดที่เรามี.........เราจะถ่วงเวลาไว้ให้"

บอริสส่ายหัว ก่อนที่เขาจะเดินไปที่ด้านหน้าของเรือ โมนิก้าและครุฟเดินตามไปด้วย แต่บอริสทำหน้าตาสงสัยอะไรบ้างอย่าง

"ว่าแต่.......ดีมีตรีล่ะ?"

โมนิก้าและครุฟมองหน้ากัน บอริสเริ่มมีสีหน้าที่ตรึงเครียด

"อย่าบอกนะว่า!?"

บอริสเริ่มพูดเสียงดังและเริ่มที่จะโมโห

"เดียวก่อนหัวหน้า!!"

ดีมีตรีที่โดนธนูปักอยู่ที่ท้องของเขาและนอนอยู่ที่ข้างแรวป้อวกันชั้นในของเรือโบกมือให้กับบอริสที่ยืนอยู่ด้านหน้าเรือ บอริสรีบวิ่งไปที่ดีมีตรีทันทีได้ยิน

"เป็นอะไรไหมสหาย?"

บอริสนำมือไปวางไว้ที่ท้องของดีมีตรี ดีมีตรีจับมือของบอริส

"ไม่ต้องห่วงผม รีบถอนกำลังไปเถอะ"

บอริสส่ายหัว

"จะไม่มีใครไปไหนทั้งนั้น!"

ดีมีตรียิ้มและตบไปที่มือของบอริสเบาๆ

"ยังไม่เปลี่ยนไปเลยนะหัวหน้า ตั้งแต่ที่เลนินกราด"

บอริสลุกขึ้นก่อนที่เขาจะเดินไปที่แนวป้องกันหน้าสุด โมนิก้าและครุฟเองก็เดินตามไปด้วยเหมือนเดิม ทหารออร์คที่กำลังวิ่งไปที่เรือ พอเห็นบอริสจึงหยุดและเดินมาที่บอริส

"ท่านผู้นำ ถอนกำลังเถอะครับ เราไปต่อไม่หวังแล้ว!"

บอริสส่ายหัวของเขา

"ผมไม่ยอมถ่อยแน่นอน พวกคุณอยากก็เชิญเลย ผมเป็นคนบอกให้พวกคุณบุกมาถึงที่นี่ ผมต้องรับผิดชอบเอง!"

บอริสเดินต่อไปโดยไม่สนใจอะไร ทหารออร์คพอเห็นบอริสเดินไป พวกเขาจึงรวบรวมกำลังใจ และกลับไปช่วยบอริสพร้อมกับไรเฟิลของพวกเขา เฮลพอเห็นบอริสจึงค่อยๆเดินมาที่บอริส ทหารออร์คเล็งไปที่เขาแต่บอริสสั่งห้ามด้วยสัญญาณมือ บอริสและเฮลได้เดินมาประจันหน้ากัน

"ไม่คิดไม่ฝันเลยนะที่ได้เจอกับแกจริงๆ บอริส"

บอริสหัวเราะขึ้นมา

"แกรู้ชื่อฉันด้วยเหรอ?"

เฮลเองก็หัวเราะเช่นกัน

"ฉันรู้หมดล่ะ ใครที่สำคัญๆฉันได้ข่าวอยู่ตลอดล่ะ"

บอริสยิ้มให้กับเฮล

"เออ ฉันมีข้อเสนอให้แกนะ"

บอริสทำสีหน้าสงสัย

"อะไรเหรอ?"

เฮลยิ้มออกมาพร้อมกับชี้ไปที่บอริส

"ฉันของท้าประลองกับแก เดิมพันด้วยเมืองแห่งนี้!!"
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

122 ความคิดเห็น