สหภาพต่างโลก (New World Communist)

ตอนที่ 100 : ความสัมพันธ์ครั้งใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    18 เม.ย. 62

"เธอว่าอะไรนะ!?"

นาตาชาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ตกใจอย่างมาก บอริสเองก็มองไปที่โมนิก้าด้วยความตกใจเช่นกัน พวกทหารต่างพากันมองไปที่โมนิก้าและพูดคุยกันเบาๆ

"ดิฉันสมควรตาย! ดิฉันสมควรตาย!"

บอริสส่ายหัวและรีบคว้ามือของโมนิก้าให้ลุกขึ้นมา โมนิก้าลุกขึ้นพร้อมกับสีหน้าที่เศร้าหมอง ก่อนที่เขาจะพาเธอเดินไป นาตาชามองไปที่หลังของทั้งคู่ พวกทหารเองก็มองพวกเขา

"เอาล่ะ! กลับไปอยู่ในรูหนูของพวกแกได้แล้ว! ไปๆๆ!!"

พวกทหารค่อยๆแยกย้ายกลับไปตามเต้นท์และนั่งตามข้างถนน นาตาชาเดินไล่พวกทหารไปก่อนที่เธอเองก็จะกลับไปพักผ่อนด้วย บอริสและโมนิก้าเดินมาถึงด้านหน้าของโบสถ์ บอริสมองไปรอบๆก่อนที่เขาจะจับไหล่ของโมนิก้า

"มองหน้าฉันแล้วใจเย็นๆ"

โมนิก้าค่อยๆมองไปที่หน้าของบอริส บอริสถอนหายใจ

"ทำไมเหรอ มีเรื่องอะไรจะบอกให้ฉันรู้?"

โมนิก้าหลบสายตาของบอริสก่อนที่เธอจะกลืนน้ำลายของเธอช้าๆ และค่อยๆหันกลับไปมองหน้าของบอริส

"คือว่า............เสบียงของเราหมดแล้ว...............ทหารที่ประจำการอยู่ที่นี่ตอนนี้มีแค่ พันกว่านายเท่านั้นเองค่ะ"

บอริสหัวเราะก่อนที่เขาจะถอดหมวกหม้อตาลของโมนิก้าออก และนำมือจับไปที่หัวของโมนิก้า โมนิก้าตกใจและเขินจนหน้าของเธอแดง

"โถ่ๆ เรื่องแค่นี้เองเหรอสาวน้อย? ฮ่าๆๆ ฉันคาดไว้แล้วล่ะ ยังไงเสบียงก็ต้องหมดและทหารจะหนาวตายแน่ๆ จะมีกองเรือเสบียงมาอีกภายใน 2 วัน ระหว่างนี้ใช้เสบียงจากเรือของฉันไปก่อน เรื่องกำลังทหาร ฉันพาทหารเรือมาด้วย ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก"

บอริสลูบหัวของโมนิก้า โมนิก้าน้ำตาคลอเบ้าของเธอก่อนที่เธอจะพุ่งไปกอดบอริส บอริสยิ้มและรับกอดนั้นเอาไว้

"ขอบคุณมากค่ะ..........ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง!!"

บอริสตบหลังของโมนิก้าเบาๆ ก่อนที่โมนิก้าจะนำตัวเธอออก บอริสสวมหมวกหม้อตาลให้โมนิก้าก่อนที่เขาจะมองไปรอบๆ

"บรรยายกาศที่นี่อบอุ่นจริงๆ ว่าแต่ดีมีตรีไปไหน?"

โมนิก้ายิ้มและมองด้วยสายตาที่สงสัย รอยยิ้มและแววตาของเธอต่างจากตอนที่คุยกับดีมีตรีและพวกทหารมาก เธอมีแววตาคล้ายกับสาวน้อยที่ไร้เดียงสา

"ที่นี่อบอุ่นเหรอคะ? ท่านไม่หนาวบางเหรอ?"

บอริสหัวเราะอีกครั้งอย่างดัง

"ฮ่าๆๆๆ ฉันน่ะเคยเจอหนักกว่านี้มาแล้ว แค่นี้สบายๆ"

โมนิก้าเองก็หัวเราะและนำมือมาปิดปากของเธอ

"ฮ่าๆๆ ท่านนี้แข็งแกร่งจริงๆ ท่านดีมีตรีออกไปสืบราชการลับที่เมืองเมืองอาเรติน่าค่ะ"

บอริสพยักหน้า

"งั้นเหรอ? หืม.........ถ้างั้นก็ดีเลย เพื่อเจ้านั้นจะได้ข้อมูลอะไรมา"

บอริสมองไปบนท้องฟ้าสีเทาที่มีหิมมะตกลงมา

"ใช่และมันจะต้องเป็นอย่างนั้น"

ดีมีตรีและทหารของเขาจำนวน 3 คนเดินตามเมืองด้วยชุดคลุมสีดำ ท้องฟ้าที่ดูมืดมิดคล้ายกับวันสุดท้ายของโลกเป็นที่ชินตาของคนที่นี่ เนื่องจากยังไม่ถึงช่วงเวลาหิมมะตกของที่นี่ ความหนาวเย็นจึงสู้ที่เนสต้าไม่ได้ ผู้คนในเมืองเดินไปมา ร้านค้าส่วนใหญ่มีแต่รูปสลักของเทพธิดาไม่ก็ไม้กางเขน รถขนอาหารที่มีพวกเด็กขอทานวิ่งตามเป้นขบวน มันแสดงให้ถึงวิกฤตของจำนวนอาหารเทวาธิปไตย ที่หนักกว่าสหภาพผู้ที่เป็นฝ่ายรุกราน

"ท่านผู้สั่งการ"

ดีมีตรีหันหน้าของเขามามอง ทหารคนหนึ่งของเขาค่อยยื่นหน้ามาคุยกับดีมีตรี นายพลครุฟนั้นเอง (กว่าจะหาบทให้ได้ ถถถ)

"ท่านครับ ดูเหมือนว่าบันทึกที่ยายนั้นเอามาให้ มันจะเป้นของปลอมนะครับ"

ดีมีตรีหยุดเดินและหันหลังไปทั้งตัว ดีมีตรีมีสีหน้าที่นิ่งเฉยมาก

"จริงเหรอ?"

ครุฟพยักหน้า

"ผมทำการตรวจมันกับสมุดจำนวนพลทหารอีกเล่มที่ได้จากยายอัศวินผมสั้นมา ข้อมูลทหารของปีนี้ในบันทึกของทั้งสองไม่ตรงกันครับ"

ดีมีตรีพยักหน้า

"ไม่เป็นไร ทำตามแผนไปก่อน รวบรวมข้อมูลให้ได้มากที่สุดและรีบออกจากที่นี่ภายในพรุ่งนี้ เข้าใจไหม"

"ครับ!"

พวกทหารและครุฟพยักหน้า ก่อนที่พวกเขาจะเดินต่อไป................................................................

-------------------------------------------ข้อมูลเสริมประจำตอน!----------------------------------------

มหาวิหารเจมม่า - ตั้งอยู่ในป้อมปราการคอสซับใต้ ถูกสร้างขึ้นเมื่อไม่กี่ปีก่อน เป็นที่รวมพลของเหล่าสภาศาสนาของเทวาธิปไตย ตัวของวิหารทำจากหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์และเพชรพลอยประดับไปทั่วทั้งวิหาร และแน่นอน มันเป็นที่หมายปองของเหล่าทหารสหภาพในการปล้นและเผาทำลายเพราะมันเป็นหนึ่งในสถานที่สำคัญของเทวาธิปไตย

*ในที่สุดก็ครบ 100 ตอนแล้ว!  ดีใจจัง! ตอนแรกคิดว่า 70 ตอนจะจบ ไปๆมาๆ 100 ตอนซะแล้ว เนื้อเรื่องพึ่งไป 70 % เอง! (ไม่รวมSide Story) แต่ถึงยังไงก็ไม่เหนื่อยเพราะนักอ่านไม่ว่าจะเงาหรืออะไรก็ตาม ขอบคุณทุกยอดการอ่าน การกดให้กำลังใจ ผมสัญญาว่าจะทำให้ดีกว่านี้และไม่ทิ้งเรื่องนี้อย่างเด็ดขาด เพราะทุกคนกำลังติดตามและฝากความหวังไว้กับผมอยู่ ผมไม่มีอะไรจะพูดแล้วนอกจากคำว่า




ขอบคุณครับ!!!







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

123 ความคิดเห็น