[EXO] THE COMBAT: KINGDOM |chanbaek

ตอนที่ 1 : ตอนที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    21 พ.ค. 63

บทนำ

sds

 

 

เลือดสีแดงสาดกระเซ็นไปทั่วพื้นที่ของหุบเขาเอวานาซท์ ทหารของทั้งสามอาณาจักรต่างฟาดฟันกันไม่จบสิ้นสิ่งที่ทำให้ทั้งสามอาณาจักรต้องมาฆ่าฟันกันก็เพราะ คริสตัลเทรบิส ที่เรืองแสงใต้ต้นไม้แห่งชีวิต มันลอยอยู่บนฟ้า เทพแห่งแสงต่างก็มีปีกที่สามารถบินขึ้นไปชิงมันมาได้แต่กลับถูกเปลวเพลิงจากคนของอาณาจักร C blaze เผาไหม้จนสิ้นชีวิตเทพ เหล่าสัตว์ป่าและเทพจากเอลฟ์เองก็มีอาวุธที่ร้ายกาจคอยกำจัดพวกอสูรของอาณาจักรไฟ

"อุก " แบคซัสที่ถูกโจมตีจากราชาแห่งซีเบลซ กระอักเลือดสีแดงข้นออกมาเต็มฝามือขาว ดวงตาสีทองจ้องมองเทพไฟอดีตเคยเป็นคนของอาณาจักรของตนด้วยใจที่คับแค้น รู้อย่างนี้ควรกำจัดทิ้งตั้งแต่ต้น

"ท่านแบคซัสถึงจะตัวเล็ก แต่ก็มีอิทธิฤทธิ์มากมาย" ชาร์ท เบอร์เวท ราชาอาณาจักรโสมมกำลังมองเทพแห่งแสงด้วยสายตาเหยียดหยาม

"ข้าไม่เสวนากับคนดำมืดเช่นเจ้า" ถึงแม้จะบาดเจ็บไม่ต่างจากอีกคน แต่ชาร์ทยังคงทำตัวเหมือนว่าพลังของแบคซัสไม่สะเทือนถึงกระดูกแม้จะเริ่มทรงตัวไม่ไหว

"ข้าอยากร่วมเสวนาหารือด้วย" จู่ๆเซบัส คาดิโอราชาเอลฟ์แห่งอาณาจักรเอสฟอริสก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับดึงสายธนูจนตึง ดอกธนูมีพิษร้ายแรงถึงขึ้นโดนไปแค่1วินาทีก็สามารถหยุดการเต้นของหัวใจได้ ร้ายกาจไม่ต่างกัน

"แต่เหมือนท่านแบคซัสจะไม่ไหว" 

"ใครให้คนชั้นต่ำเช่นเจ้ามาประเมินข้า!" แบคซัสตะโกนจนลมปรานภายในระอุขึ้นภายในเสียววินาทีดวงตาสีทองลุกโฉนด้วยแสงสว่างรอบกายถึงแม้จะเป็นสงครามแต่ถูกแสงสว่างจ้าจากตัวเทพผู้นี้ก็ต้องพากันชะงักดาบ

"ข้าจะไม่ยอมตายด้วยน้ำมือของปีศาจร้ายเช่นพวกท่าน!" และการปะทะพลังขั้นสูงของทั้งสามก็กวาดล้างเหลาทหารที่กำลังรบกันจนหมดสิ้น แสงสีขาวนวล สีแดงเพลิง และสีเขียวมรกต พุ่งชนกันอย่างแรงความปรารถนาของทั้งสามราชามุ่งไปที่ คริสตัลเทรบิส ต้นไม้แห่งชีวิตที่คอยหล่อเลี้ยงคริสตัลดังกล่าวเมื่อได้รับพลังทำลายล้างขั้นสูงสุดทำให้มันค่อยๆเหี่ยวลงและแตกสลายไปในที่สุดพร้อมกับคริสตัลเม็ดงาม เมื่อคริสตัลสลายไปเหลาผู้มีพลังต่างเริ่มอ่อนแอ่ลง

ตุบ

ร่างของทั้งสามราชาร่วงหล่นลงบนพื้นที่เคยเป็นสีเขียวสวยงามแต่ตอนนี้เป็นเพียงพื้นดินที่แห้งแล้งไม่มีต้นไม้สักชีวิตอยู่รอดรวมถึงเหล่าเทพที่ร่างสลายไปกับสายลม

สงครามครั้งนี้ไม่มีใครชนะ และไม่มีสิ่งมีชีวิตไหนรอดไปได้ ดาวโอปานาซน์ที่เคยสวยงามแต่บัดนี้กลับเป็นดาวที่ไม่ทมีสิ่งมีชีวิตเหลืออยู่

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ข้าอยู่ที่ไหน ตาสีทองสง่างามมองไปทั่วราชวังปริศนา 

"โอรสของบลูแบคงั้นรึ" เสียงของใครกัน

"ท่านเป็นใคร" 

"ข้าคือผู้กำหนดชะตากรรมของเจ้า แบคซัส" พระเจ้าหรอ ข้าเจอกับพระเจ้าอย่างนั้นรึ แปลว่าข้าตายไปแล้วงั้นหรอ

"ใช่เจ้าตายไปแล้ว"

"ท่านได้ยินสิ่งที่ข้าคิดด้วยหรอ" ถามอะไรของข้ากันเนี่ย พระเจ้าเลยนะเว้ยทำไมจะไม่ได้ยินสิ่งที่คิด!

ร่างเล็กคุกเข่าและค่อมหัวลงทันทีเมื่อเริ่มรู้สึกว่าวิญญาณของตนเริ่มสั่นไหวพร้อมที่จะลอยและปลิวไปทั่วจักวาล

"ข้าขออภัยหากกล่าวล่วงเกินท่าน" 

"ชีวิตที่สามของเจ้าแล้วทำไมยังเดินตามเส้นทางเดิม" 

"ข้า อยากเป็นใหญ่" เพิ่งรู้เหมือนกันว่าตัวเองใช้ชีวิตแบบเดิมมาสามชาติแล้ว แหะๆ

"ทั้งๆที่สามชาติของเจ้าเหมือนเดิมงั้นรึ"

"ข้า.."

"ชีวิตของเจ้าถูกกำหนดให้เป็นผู้เยียวยา และผู้ให้ เจ้าพยายามเดินนอกเส้นทางที่ข้ากำหนด" มือเล็กบีบเข่าตัวเองแน่น

"ชีวิตของข้าไม่ควรถูกกำหนด!" ใช่ ชีวิตของข้าข้าต้องกำหนดเอง ถึงแม้จะบอกกับตัวเองแบบนั้นก็เถอะแต่กลับรู้สึกกลัวถ้าหากตัวเองต้องปลิวหายไป

"แล้วเป็นอย่างไร เจ้าเห็นจุดจบนั้นมั้ย"

"..."

"ข้าจะให้โอกาสชีวิตเจ้าครั้งใหม่" ชีวิตใหม่ข้าไม่เข้าใจทำไมถึงคอยให้โอกาสคนโลภมากเช่นเขากัน

"ท่าน.."

"แต่ข้ามีเงื่อนไข เจ้าต้องเป็นผู้สร้างพันธมิตรและเชื่อมอาณาจักรทั้งสามให้ปรองดองกัน ข้าจะไม่ลบความทรงจำของเจ้าในชาตินี้เพราะเมื่อไหร่ที่เจ้าทำนอกเหนือชะตากรรมชีวิตเจ้าก็จะบรรจบอยู่จุดเดียวกัน ชีวิตของเจ้าครั้งนี้คือพรจากข้า" 

เมื่อสิ้นเสียง แรงมหาศาลดูดกลืนวิญญาณของข้าจนบิดเบี้ยวไม่รู้ทิศและข้าก็ถูกบดบังด้วยแสงสว่างจ้าอีกครั้ง

 

 

 

"เฮือก!"  ร่างของแบคซัสเด้งตัวขึ้นมาจากเตียงใหญ่มือเล็กกอบกุมหัวใจของตนที่เต้นแรงคล้ายจะหลุดออกมา เท้าเล็กก้าวลงจากเตียงวิ่งไปทางแท่นกระจกใบใหญ่จึงเห็นภาพสะท้อนของตัวเอง

ผมสีขาวสวยยาวประบ่าเรือนร่างผอมบางขาวเหมือนกระดาษในชุดผ้านอนสีขาวล้วนยาวคลุมเข่า มือเล็กจับใบหน้าของตัวเอง

"ข้าไม่ได้ฝัน" มือเล็กเสยผมที่ปรกใบหน้าขึ้นปากสีชมพูระเรื่อถูกขบกัดโดยฟันสีขาวสะอาด

"ข้าเกิดใหม่แล้วหรอ" พูดกับกระจกคล้ายคนสติไม่ดี แต่ตัวเขารับรู้ถึงเหตุการณ์รอบตัวที่ปกติ ใช่สิ อีกหนึ่งอาทิตย์จะเป็นวันที่เขาต้องถูกแต่งตั้งให้เป็นราชาของอาณาจักรบีไลท์

น้ำตาของข้าแทบจะไหลพรากพระเจ้าเมตตาคนอย่างข้างั้นหรอ ข้าเกิดใหม่! ตอนนี้ร่างของข้าอยู่ในอายุ100ปีอีกหนึ่งอาทิตย์ข้าจะได้เป็นราชาแล้ว! ความรู้สึกได้เป็นราชาอีกครั้งมันยังคงรู้สึกดีจนลืมไม่ลงเลยล่ะ

คนตัวเล็กกระโจนลงบนเตียงอย่างแรงจนตัวเด้งไปมาเขาฉีกยิ้มหวานจนตาหยี

ข้าจะต้องเยียวยาและเชื่อมความสัมพันธ์กับอีกสองอาณาจักรงั้นหรอ ข้าขอตายอีกรอบได้มั้ยถ้าต้องมาเชื่อมความสัมพันธ์กับราชาของแต่ละอาณาจักรก็ไม่ใช่งานง่ายเลยด้วยซ้ำ

ชาร์ท เบอร์เวท เทพไฟผู้ถูกเนรเทศจากบีไลท์มีความแค้นกับอาณาจักรบีไลท์อย่างมาก แรงแค้นถูกสร้างขึ้นกลายเป็นอาณาจักรซีเบลซ และเขาคือราชาแห่งอาณาจักรนั้น ถ้าจะเข้าไปทักเลยว่าเป็นเพื่อนกันเถอะก็เกรงว่าจะถูกเผาได้เพียงแค่อีกคนเห็นหน้า

เซบัส คาดิโอ รายนี้คือราชาแห่งอาณาจักรเอสฟอริสซึ่งเป็นเทพเอลฟ์ผู้แข่งแกร่งสายเลือดบริสุทธิ์ดูแลพื้นป่าของดาวนี้นิสัยโครตจะหยิงทะนง และไม่เป็นมิตร คนของเขตไหนกล้ารุกล้ำป่าของฟอริสต้องถูกกำจัดหมดไม่เว้นแม้แต่เทพ

หดหู่ใช่ไหมล่ะ ข้าต้องไปคุยกับพวกเขาเหล่านั้นแค่คิดขนก็ลุกแล้ว พระเจ้าใจร้ายกับข้าจริงๆ

มือบางก่ายหน้าผากเมื่อนึกถึงภารกิจที่ถูกกำหนดมาให้ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้เลย ชีวิตของข้าจะจบสิ้นก่อนได้ปรองดองเป็นแน่

คนตัวเล็กพลิกตัวตะแคงและหลับพริ้มไปในที่สุดเพราะต้องเก็บแรงในการเชิญราชาจากซีเบลซ และราชาจากเอสฟอริสมาร่วมงานแต่งตั้งตำแหน่งราชาแห่งบีไลท์คนใหม่ 

เห้อ งานจะถล่มก่อนไหมนะ

 

 

 

"ว่าอย่างไรนะแบคซัส!" เสียงบลูแบคบิดาของแบคซัสตวาดดังถั่วราชวังสีทองสะอาดแห่งนี้ เสียงของพระบิดาค่อนข้างจะหน้ากลัวเลยล่ะ วังจะถล่มไหมนะ

ไหล่เล็กห่อลีบจนตัวยิ่งเล็กไปอีก

"ข้าอยากเป็นเพื่อนกับพวกเขา ยังไงซะดาวของเราต้องใช้พลังทั้งสามค้ำจุนดาวดวงนี้อยู่แล้ว ท่านพ่อให้พวกเขามาร่วมงานเลี้ยงฉลองของลูกเถอะ ถือว่าลูกขอ"

คนตัวเล็กไถ่ตัวไปกอดเอวคนเป็นพ่อและช้อนตาสีทองสวยเพื่อออดอ้อนอีกฝ่าย บิดาของข้าเพียงปลายตามองเท่านั้นพร้อมกับพ่นลมหายใจดัง

"คนพวกนั้นดื้อรั้นนัก รวมถึงเจ้าด้วยแบคซัส" คนตัวเล็กยิ้มแก้มปริ สุดท้ายแล้วคนเป็นพ่อก็ต้องยอมลูกอยู่ดี

"ส่งสารเทียบเชิญราชาอาณาจักรซีเบลซและเอสฟอริสด่วน"

"ท่านพ่อลูกขอไปเชิญพวกเขาด้วยตัวของข้าเอง" รนหาที่ตายจริงๆเลยเนี่ย

ท่านบิดาของข้ามีสีหน้าลำบากใจทันที

"เจ้าคิดอะไรอยู่หึ" คนเป็นพ่อปัดปอยผมสีขาวนวลอย่างรักใคร่ จ้องมองดวงตาสีทองสว่างเหมือนตนด้วยความหลงไหล

"ราชาทั้งสองอาณาจักรมีเกียรติ ลูกควรไปเชิญด้วยตัวเองนะท่านพ่อ"

ข้าพูดเหมือนเด็กปัญญานิ่มไปแล้วงั้นหรอ ถอนคำพูดทันไหมนะ ใครจะไปเหยียบอาณาจักรของคนจองหองพวกนั้นกันเล่า!

"เจ้าช่างคิดสั้นจริงๆ" ใช่ท่านพ่อข้าคิดสั้นมากๆแต่อย่างไรข้าก็ต้องพยายามเป็นเพื่อนกับพวกนั้นอยู่ดี 

วันพรุ่งนี้ข้าจะไปอาณาจักรเอสฟาริสก่อนแล้วกันน่าจะหายใจได้สะดวกกว่าซีเบลซแน่ๆ 

 

 

 

 

TBC.

#ภารกิจกระชิบมิตรcb

 

แบคซัส ไลท์ =แบคฮยอน

ชาร์ท เบอร์เวท =ชานยอล

เซบัส คาดิโอ =เซฮุน

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น