[Fic Rov] ฉันรักเธอนะยัยเพื่อนรัก (Bright X OC)

ตอนที่ 8 : [Fic Rov] ฉันรักเธอนะยัยเพื่อนรัก : ตอน ของขวัญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    13 ก.พ. 64

ณ เมืองโอก้า
หลังจากที่ทั้งคู่ได้เดินไปสำรวจในเมืองสักพักเเละอาเรียก็ได้ซื้อสร้อยคอมาด้วย
ตึก ตึก
''จะว่าไปเเล้วได้ของมาเยอะจริงๆด้วยนะ''
เธอถือถุงขนมปังเเละวัตถุดิบมาด้วย ก่อนที่ไบร์ทจะเดินตามหลังมาห่างๆ
''อ่าฮะ จะว่าไปเเล้วเจ้าซื้อเยอะเกินไปไหมน่ะ''
เขาถามเธอด้วยความสงสัย
''อ่า...จะว่าไปเเล้วก็เยอะจริงๆนั่นเเหล่ะ ข้าขอโทษเเทนเจ้าด้วยนะ''
เธอมองดูที่ถุงขนมปังเล็กน้อย ก่อนที่จะพูดขอโทษเขาทันที
''ไม่เป็นไรๆ''
เขาพูดตอบกลับเธอไป ก่อนที่เธอหยิบสร้อยเส้นหนึ่งออกมายื่นให้กับเขา(ถ้าอยากรู้ว่ารูปเเบบสร้อยเป็นยังไง อ่านได้ในเรื่อง [Fic Rov] รักวุ่นๆของยัยตัวเเสบกับนักล่าปีกสีเงิน ตอนที่ 14 ความจริงในอดีต 1 )
ฟิ่บ
''ข้าเอาให้เจ้านะ ถือว่าเป็นของขวัญสำหรับเจ้านะ''
เขาหยิบสร้อยเส้นนั้นออกมาดูสักพักก่อนที่เธอจะหยิบสร้อยอีกเส้นหนึ่งออกมาให้เขาดู
''ข้าว่า มันดูสวยมากๆเลยนะเจ้าว่าไหม''
''อืม สวยมากๆเลยล่ะ''
เขาเก็บไว้ในถุงเสื้อของตนเอง ก่อนที่จะหยิบสร้อยที่มือของอาเรียเพื่อมาสวมใส่ให้กับเธอ
ฟุ่บบ
''เเต่เจ้าใส่เเล้วดูเหมาะมากๆเลยล่ะ''
''ขอบคุณนะ ไบร์ท''
เธอยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยนเดินไปทำอาหารต่อทันที
ฟิ่บบ ฟิ่บบ
''เจ้าทำอาหารเป็นด้วยเหรอ''
''อะ อื้ม ปกติเเล้วข้าอยู่ที่เวด้าไม่ค่อยได้ทำเลยล่ะ''
'อ่า จะว่าไปเเล้วมันก็จริงนะ - - '
ฟิ่บบ
''เอาล่ะ ข้าทำข้าวต้มอุ่นๆไว้เเล้วล่ะเจ้าจะลองชิมหน่อยไหม''
เธอถามเขาด้วยความสงสัย
''อืม ขอลองชิมสักหน่อยก็คงดี''
เขาเดินเข้าไปหาเธอทันที เธอยื่นช้อนที่มีข้าวต้มให้กับเขาชิมทันที
งั่มม
''อืม อร่อยมากๆเลยล่ะ''
เขาตอบกลับเธอไปก่อนที่อาเรียนั้นจะยิ้มออกมาอย่างดีใจ
''คิกๆ เจ้าพูดจริงๆนะ''
''อื้ม...''
เขาหลบหน้าของเธอทันที ก่อนที่ทั้งคู่จะนั่งกินข้าวพร้อมกันเธอเดินไปเอาขนมหวานให้กับนกฮูกทันที
''เจ้าตัวเล็กหิวไหม...''
เธอยื่นขนมหวานให้กับนกฮูกสีขาวมันก็ค่อยๆกินขนมหวานจากมือของเธอ ไบร์ทก็มองดูเธอเเละคลี่ยิ้มออกมาเล็กน้อย
''คิกๆ เจ้าน่ะชอบนกฮูกตัวนี้งั้นเหรอ''
''อื้ม มันดูน่ารักมากๆเลยล่ะ''
เธอลูบตัวของนกฮูกไปมาเเละเขาก็กินข้าวต่อไปก่อนที่จะคิดไปมาเกี่ยวกับตัวของลอเรี่ยน
'พวกมันต้องการตัวของอาเรียไปทำไมนะ'
''ไบร์ท เจ้ามีอะไรหรือเปล่า''
เธอถามเขาด้วยความสงสัย ก่อนที่จะเดินไปเก็บจาน
''เปล่าๆ ไม่มีอะไรหรอก''
เขาตอบกลับเธอไป ก่อนที่นกฮูกจะนำจดหมายไปให้กับไบร์ท
พั่บ พั่บ
''เจ้านำจดหมายมาให้ข้างั้นเหรอ''
เขาหยิบจดหมายนั้นออกมาอ่าน พบว่ามันก็คือเเผนที่ในเมืองโอก้านั่นเอง
พริ่บบบ
''ซีเนียวเป็นคนนำเอามาให้สินะ''
เขามองดูพบว่า มีลูกไฟสีดำปรากฏขึ้นไม่ใกล้ไม่ไกลจากที่นี่
วิ้งงง
'ลูกไฟสีดำนี่มัน หรือว่าจะเป็นวงเวทย์มนต์ดำ'
เขารีบเดินออกไปข้างนอกพร้อมกับนกฮูกสีทันที
ฟุ่บบ
''อาเรีย ข้าขอออกไปข้างนอกก่อนนะ''
เขาพูดบอกกับอาเรีย เธอพยักหน้าตอบกลับเขาไป ไบร์ทก็ได้ทำการสร้างวงเวทย์เขตศักดิ์ศิทธิ์ป้องกันไว้
ฟุ่บบ
วิ้งงงง
''เอาล่ะ เท่านี้ก็เรียบร้อย''
ตึก ตึก
เขาวิ่งเข้าไปในป่าลึกพบว่า มีนักเวทย์มนต์ดำทั้งสองคนกำลังทำพิธีกรรมบางอยู่
'ยังจะตามมาอีกหรือไง'
''หึ คราวนี้พวกเราต้องตามหาตัวของนางให้เจอ''
''ข้าว่าพวกเราวางวงเวทย์ไว้ที่นี่นั้นเเหล่ะ''
ฟุ่บบ
วาบบบ
'คิดที่จะทำเเบบนี้งั้นเหรอ ถ้างั้นใครที่เดินผ่านมาที่นี่ก็จะโดนกำจัดสินะ'
เขาถืออาวุทเเน่นขึ้นก่อนที่พวกนักเวทย์มนต์ดำจะเดินไปสำรวจรอบๆอีกครั้ง
ฟุ่บบ
เปรี้ยงงง
เขาใช้พลังของตนทำลายวงเวทย์นั้นทันที ก่อนที่จะทำการสังหารพวกนักเวทย์มนต์ดำ
ฟุ่บบ
''อะไรน่ะ''
''ตายซะเถอะ''
ฉัวะ
''อ๊ากกกกกก''
หลังจากนั้นไบร์ทก็ได้ทำการร่ายวงเวทย์ป้องกันขึ้นมา
''คงจะไม่มีพวกนักเวทย์มนต์ดำโผล่มาอีกนะ''
เขาถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนที่จะเดินกลับบ้านพักของตนเอง
ตึก ตึก
''ไบร์ทเจ้าไปทำอะไรมาหน่ะ''
''อ่าก็เเค่ไปสังเกตอะไรนิดๆหน่อยๆเอง''
เขาตอบกลับเธอไป
''งั้นเหรอ คงจะไม่มีอะไรผิดปกตินะ''
''อื้ม...''
หลังจากนั้นไบร์ทเเละอาเรียก็เเยกย้ายกันทำหน้าที่ของตนเองต่อไป เธอเดินไปที่โบสถ์เพื่อสวดมนต์ภาวนา
ฟิ่บบ
''ขอให้พระเจ้าคุ้มครองด้วยเถิด''
เธอเริ่มสวดมนต์ภาวนาในโบถส์ตามลำพังเเละเธอก็นึกถึงคำพูดของทูเรนทุกครั้ง
'เป้าหมายของพวกมันคือตัวของเจ้า อาเรีย'
''ข้าจะต้องเเข็งเเกร่งให้ได้''
เธอเดินออกจากโบถส์ไปเเละเธอก็สังเกตุเห็นว่าไบร์ทกำลังทำอะไรบางอย่างอยู่
วิ้งงง
''ไบร์ท เจ้าทำอะไรอยู่น่ะ''
''ข้ากำลังใช้พลังในการสร้างเขตศักดิ์ศิทธ์ เอาไว้ป้องกันพวกนักเวทย์มนต์ดำอยู่หน่ะ''
วิ้งงงง
''ถ้าเเบบนี้ก็ค่อยอุ่นใจขึ้นมานิดหน่อยล่ะ''
''อืม...''
''จะว่าไปเเล้วเจ้าก็พักบ้างก็ได้นะ''
''ไม่เป็นไรหรอก ข้าไม่เป็นอะไรอยู่เเล้ว''
''คิกๆๆ งั้นเหรอ''
เธอหัวเราะออกมาเล็กน้อย ก่อนจะหยิบขนมหวานมาให้เขา
ฟุ่บบ
''เอานี่ ขนมหวานพอดีว่าข้าซื้อติดมาด้วยน่ะ''
''ขอบใจนะ เจ้าก็กินด้วยสิ''
เขาหยิบขนมออกมาให้กับเธอ
''อื้ม''
งั่มม
''อร่อยมากๆเลยล่ะ''
เขาพูดออกมาก่อนที่จะยิ้มออกมาอย่างดีใจ อาเรียก็มองดูใบหน้าของเขาเล็กน้อย
''คิกๆๆ เจ้าเป็นเพื่อนคนเเรกนะ''
''หืม??''
''ที่คอยอยู่ข้างๆฉันมาโดยตลอดเวลาที่ฉันกำลังตกอยู่ในอันตรายน่ะ''
เธอมองดูเขาเล็กน้อย
''อือ มันเป็นหน้าที่ของข้าอยู่เเล้ว''
เขาหลบหน้าเธอทันที
''ขอบคุณนะ ไบร์ท''
เธอยิ้มออกมาอย่างดีใจเเละเขาจะยิ้มตอบกลับเธอไปก่อนที่ซีเนียวเเละเพื่อนๆจะวาปมาหาทั้งคู่
วิ้งงง
''คุณอาเรีย คุณไบร์ทขอรับ''
ซีเนียวโบกมือทักทายทั้งคู่ ก่อนที่เธอจะวิ่งเข้าไปหาซีเนียวเเละเพื่อนๆ
''ซีเนียว ทุกคน''
ทางฝั่งของลอเรี่ยน
ชิ้งงง
''พวกมันอาศัยอยู่ที่เมืองโอก้างั้นเหรอ...''
เขามองดูลูกบอลไฟของตนเองมองเห็นภาพของทั้งสองกำลังนั่งพูดคุยกันอยู่
''จะให้พวกเราไปกำจัดพวกมันเลยไหมเจ้าค่ะ''
''มันยังไม่ถึงเวลา เเต่ไม่ว่ายังไงพลังนั้นก็จะต้องเป็นของข้า''
เขามองไปที่เเทนบูชายัญเล็กน้อย ก่อนที่จะเเสยะยิ้มออกมา
ชิ้งงงง
''วันใดที่ข้าจะได้ครอบครองพลังเเห่งพระเจ้า พวกเเสงสว่างจะต้องถูกกำจัด''
เขามองไปที่ตัวของปีศาจตนหนึ่งที่กำลังอยู่ในภวังค์
''เอาล่ะ เจ้าจงตื่นขึ้นมาเเละจงไปจัดการพวกนั้นซะ''
ครืนนนน
เขายื่นมือไปเเตะที่ตัวของปีศาจตนนั้นทันที ก่อนที่มันจะส่งเสียงคำรามออกมา
กรรรร
''หึหึหึ เจ้าคงจะชอบเหยื่อชิ้นนี้นะ''
ลอเรี่ยนป้ายเลือดที่อยู่ในหลอดทดลองของตนให้กับปีศาจ
''จงไปนำตัวเหยื่อตนนี้มาให้กับข้าเเละเจ้าจะเป็นอิสระ''
กรรรร
ปีศาจตนนั้นได้เริ่มทำตามเเผนที่ลอเรี่ยนได้บอกไว้
''ท่านไว้ใจมันได้ยังไงเจ้าค่ะ''
''หึ ข้าจะตามไปดูผลงานก็เเล้วกันนะ''
ฟุ่บบบ
ลอเรี่ยนได้หายตัวไปก่อนที่จะเเสยะยิ้มออกมาเล็กน้อย
''หึ พวกสวะจะต้องถูกกำจัด''

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น