[Fic Rov] ฉันรักเธอนะยัยเพื่อนรัก (Bright X OC)

ตอนที่ 6 : [Fic Rov] ฉันรักเธอนะยัยเพื่อนรัก : ตอน ถูกตามล่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 38
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    10 ก.พ. 64

ณ เมืองคาเซล
''อือ....ที่นี่มันที่ไหนกัน''
อาเรียลืมตามองไปรอบๆนั้นทันทีพบว่าเธอนั้นนอนพักอยู่ที่บ้านหลังหนึ่ง ซึ่งไบร์ทก็นอนอยู่ตรงมุมเตียง
ฟุ่บ
''ไบร์ทเจ้าตื่นสิ''
เธอรีบปลุกตัวของไบร์ททันที
''อือ เจ้าฟื้นเเล้วเหรอ''
เขาลืมตามองดูเธอเล็กน้อย ก่อนที่จะมองไปที่เเผลของเธอ(ที่ถูกโจมตีเมื่อตอนนั้น)
''เจ้าไม่เจ็บขาเเล้วใช่ไหม''
''อื้ม ข้านอนหลับไปกี่ชั่วโมงล่ะ''
เธอถามเขาด้วยความสงสัย ก่อนที่เขาจะมองไปที่นาฬิกาเรือนหนึ่ง
''อ่า เหมือนว่าเจ้าจะพักไป 2 ชั่วโมงกว่าๆ''
''ว่าไงน้าาา ข้านอนพักยาวขนาดนั้นเลยหรือไง''
''อืม ก็ดูเหมือนว่าพลังของเธอจะฟื้นขึ้นมาเเล้วใช่ไหม''
เขาถามเธอด้วยความสงสัย
''อื้อ ก็รู้สึกเหมือนกลับมาเป็นเหมือนเดิมเเล้วว่าเเต่ที่นี่มันเป็นบ้านของใครล่ะ''
เธอตอบกลับไปก่อนที่จะถามเขาอีกครั้ง
''บ้านของมนุษย์ที่เมืองคาเซลน่ะ ก็ไม่เห็นมีปัญหาอะไรหรอกนะ''
''เอ่อ มานอนบ้านของพวกเขาเเล้วขออนุญาติหรือยังล่ะ''
''อ่า คือว่าพวกเขาก็ไม่ว่าอะไรนะ ฮ่าๆๆ''
เขาก้มหน้าหัวเราะออกมาเล็กน้อย
''เเต่เจ้าก็ไม่ควรเข้ามาอยู่ในบ้านของคนอื่นเเบบสุ่มสี่สุ่มห้านะ''
เธอพูดเตือนไบร์ทด้วยความหวังดี
''ขะ ขอโทษคร้าบบบ''
เขารีบยกมือขึ้นทันที ก่อนที่จะมีคุณยายคนหนึ่งเดินเปิดประตูเข้ามาหาพวกเขา
เเกร๊ก 
''พ่อหนุ่ม มีอะไรให้ช่วยไหมจ๊ะ''
คุณยายถามไบร์ททันที ก่อนที่จะมองเห็นว่าทั้งคู่กำลังทะเลาะกันอยู่
'เอ่อ....'
''ยายมาขัดจังหวะอะไรหรือเปล่าจ๊ะ หุหุหุ''
''อ่ะ ไม่เลยค่ะฮ่าๆๆ''
''คือว่าพอดียายทำกับอาหารไว้สำหรับพวกหนูไว้น่ะจ๊ะ''
''คือว่า พวกเราไม่หิว---''
จ๊อกกกก
''อ่า ขอโทษทีนะคือว่า....''
เธอก้มหน้าลงด้วยความเขินอาย ก่อนที่ไบร์ทจะหัวเราะออกมาเล็กน้อย
''คิกๆๆ ถ้างั้นเเม่หนูก็มาทานด้วยกันสิจ๊ะ ยายไม่ว่าอะไรหรอกนะ''
''ขอบคุณมากๆเลยนะคะ เกรงใจจัง''
เธอเเละไบร์ทรีบเดินลงไปรับประทานอาหารพร้อมกับคุณยายทันที
''พวกเธอทั้งสองมาจากที่ไหนกันเหรอ ทำไมไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลยล่ะจ๊ะ''
คุณยายาถามทั้งคู่ด้วยความสงสัย
''คือว่าพวกเราเป็น นักเดินทางคะ''
''งั้นเหรอจ๊ะ ว่าเเต่หนูคงจะเป็นนักบวชใช่ไหมจ๊ะ''
''ค่ะ...''
''ยายก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอก เเต่มีคนมาอยู่เป็นเพื่อนด้วยก็หายเหงานิดหน่อยน่ะ''
'คุณยาย คงจะอยู่ตัวคนเดียวมาโดยตลอดเลยสินะ'
''พวกผม จะอาศัยอยู่ที่นี่ไปสักพักก่อนครับ''
ไบร์ทตอบกลับคุณยายไปทันที
''ยายก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะเชิญพักได้ตามสบายเลยจ๊ะ''
คุณยายยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนที่จะเดินไปทำธุระของตนเองต่อไป
''คุณยาย เป็นคนที่ใจดีมากๆเลยนะ''
เธอพูดบอกกับไบร์ททันที
''อืม เป็นความอ่อนโยนในจิตใจของมนุษย์ล่ะนะ''
เขาหลับตาลงทันที ก่อนที่จะเดินออกไปสังเกตุที่นอกหน้าต่าง พบว่าพวกนักเวทย์มนต์ดำเดินผ่านไปมาเเถวๆนี้อยู่
ฟิ่บบบ
'พวกมันยังอยู่อีกเหรอ ไม่ได้การเเล้วเราต้องรีบพาตัวเธอกลับไปที่เวด้าให้เร็วที่สุด'
ไบร์ทมองไปที่ตัวของเธอเล็กน้อย
''อาเรีย พวกเราจะต้องกลับไปที่วิหารโดยให้เร็วที่สุด''
''มะ หมายความว่าอะไร''
''พวกนักเวทย์มนต์ดำ ดูเหมือนจะตามล่าเธอใหญ่เลยล่ะ''
''พวกนักเวทย์มนต์ดำ คือใคร??''
''พวกนักเวทย์มนต์ดำก็คือผู้ใช้ศาสตร์เวทย์มนต์ต้องห้าม เเต่พวกมันต้องการใช้พลังความมืดในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์มนุษย์ให้สูญสิ้นไป
''เเล้วพวกมันต้องการตัวของข้าเนี่ยนะ''
''ใช่ พวกมันต้องการตัวของเจ้าเเละมันคงจะรู้เรื่องว่าที่เจ้ามีพลังในการรักษาเเละฟื้นฟู''
''ถ้างั้นข้าก็....''
''เจ้าไม่ต้องกลัวไป ข้าจะปกป้องเจ้าเองนะ''
''อื้ม''
ไบร์ทพูดออกมาเเละเธอก็ได้เเต่พยักหน้าลง ก่อนที่ทั้งคู่จะได้เริ่มออกเดินทางกลับ
''ดูเเลสุขภาพด้วยนะคะ คุณยาย''
เธอโค้งตัวลงกล่าวคำขอบคุณ
''ขอให้เดินทางปลอดภัยนะจ๊ะ''
คุณยายพูดเเละยิ้มออกมา หลังจากนั้นทั้งสองก็ได้เริ่มออกเดินทางไปทันที
ตึก ตึก
ฟิ่บบ
''เฮ้ย เจอตัวมันไหม'
''ไม่เจออ่ะ ยังไงก็รีบตาหาพวกมันเร็วเข้า''
เหล่าทหารขององค์กรพูดคุยกับพวกนักเวทย์มนต์ดำก่อนที่จะเเยกย้ายกันตามหาตัวของไบร์ทเเละอาเรีย
กึก กึก
''ชิ กัดกันไม่ปล่อยเลยนะเจ้าพวกนี้''
เขาใช้พลังของตนในการล่อพวกนักเวทย์มนต์ดำทันที
วิ้งงง
ฟุ่บบ
''เฮ้ย เหมือนเห็นอะไรบางอย่างนะ''
''พวกมันอยู่ตรงนั้น รีบไปเร็วเข้า''
กลุ่มของทหารรีบตามเงานั่นไปทันที ก่อนที่ไบร์ทจะพาตัวของอาเรียออกมา
''พวกมันไปเเล้ว รีบไปกันเถอะอาเรีย''
''อื้ม....''
ตึก ตึก
''เมื่อกี้ มันคืออะไรเหรอ''
''ก็เเค่ตัวล่อพวกมันน่ะ''
เขาตอบกลับเธอไปเเละวิ่งตรงไปที่ประตูวาบที่ซีเนียวได้วางไว้เเล้ว
ตึก ตึก
''คุณไบร์ทเร็วๆขอรับ''
''รู้เเล้วน่า ข้าก็รีบอยู่นี่ไง''
ฟุ่บบบ
เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ
''เฮือกกก ไบร์ทระวัง''
เธอมองดูพบว่ามีลูกบอลเวทย์พุ่งมาหาตัวของเธอเเละไบร์ท เเต่ทั้งคู่ก็สามารถหลบได้อย่างทันพอดี
บรึ้มมม
''อึก...อาเรีย''
เขาหันกลับไปมองพบว่า เธอได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย
''อาเรีย!!!''
''เเหมๆ เจอกันอีกเเล้วนะเจ้าพวกหุ่นเชิด''
ลอเรี่ยนปรากฏตัวต่อหน้าไบร์ทเเละซีเนียว
''ลอเรี่ยน!!''
ไบร์ทมองดูด้วยสายตาที่อาฆาตเป็นอย่างมาก ก่อนที่อาเรียจะลืมตามองดูเเละเห็นตัวของลอเรี่ยนอยู่
คว้างงงง
''นี่น่ะเหรอ จอมเวทย์เเห่งศาสตร์มืด''
เเววตาของเธอตอนนี้เต็มไปด้วยความหวาดกลัวเป็นอย่างมาก
ควับบ
''หึ ไม่อยากจะเชื่อเลยนะว่านักบวชคนนี้จะเป็นเทพที่มาจุติน่ะ''
เขาเดินเข้าไปหาเธอทันที
กึก กึก
''อย่าเข้ามานะ''
เธอถอยห่างออกมาทันที ก่อนที่ไบร์ทจะพุ่งไปโจมตีลอเรี่ยน
ฟุ่บบ
''อย่ามาเเตะต้องตัวเธอเด็ดขาด!!!''
เคร้งงง
''หึ ทำเป็นใจร้อนไปได้นะ''
เขาเสกลูกบอลไฟไปโจมตีไบร์ททันที
ฟุ่บบ
บรึ้มมม
''ไบร์ท!!!''
เธอรีบวิ่งไปหาไบร์ททันทีเเต่กลับถูกอะไรบางอย่างฟันเข้าที่ด้านหลังของตนเองอย่างรวดเร็ว
ฟุ่บบ
ฉัวะ
''กรี๊ดดดดด''
''คิดเหรอว่าจะหนีไปได้น่ะ หึหึหึ''
ลอเรี่ยนเเสยะยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนที่จะมองดูเธอที่กำลังล้มอยู่ที่พื้น
''อึก...ร่างกายมัน''
ฟุ่บบบ
ฉัวะ
''อย่ามาเเตะต้องตัวของเธอนะ!!!''
เขาพุ่งไปโจมตีลอเรี่ยนอีกครั้ง
ฟุ่บบ
เคร้งงง
''เเกนะ เเก''
''ไบร์ท....''
''ตอนนี้เจ้าก็รีบไปหาซีเนียวเร็วเข้า ข้าจะถ่วงเวลาไว้ให้เอง''
เขาพูดตะโกนบอกเธอก่อนที่จะต่อสู้กับลอเรี่ยน
ฟุ่บบ
เปรี้ยงง
''อึก...''
เธอรีบลุกขึ้นเดินไปหาตัวของซีเนียวทันที
ตึก ตึก
''คุณอาเรีย บาดเจ็บเยอะไหมขอรับ''
''อื้ม ก็เจ็บเยอะพอสมควรน่ะ''
เเปล็บบ
''โอ๊ยยย ระบมไปทั้งตัวเลย''
เธอเดินเซเล็กน้อย ก่อนที่ซีเนียวจะรีบบอกกับไบร์ท
''คุณไบร์ท ตอนนี้เเหล่ะขอรับ''
''อ่า...ได้เลย''
เขาร่ายพลังเวทย์อย่างเต็มกำลังก่อนที่จะปาหอกไปที่ตัวของลอเรี่ยนทันที
ฟุ่บบ
เปรี้ยงงง
วาบบบ
หลังจากนั้นซีเนียวก็ได้พาตัวของอาเรียเเละไบร์ทกลับไปที่เวด้าทันที ก่อนที่ลอเรี่ยนจะมองดูด้วยสายตาอาฆาตเเค้น
''หึหึหึ มันก็พึ่งจะเริ่มขึ้นเท่านั้นเอง''
เขาหายตัวตัวไปทันที ทางฝั่งของอาเรียเธอก็รีบใช้พลังของตนเองรักษาเเผลของเธออยู่
วิ้งงงง
''อึก ถึงจะใช้พลังรักษาก็เถอะ''
เธอก้มหน้าลงเล็กน้อย ก่อนที่ไบร์ทจะเดินเข้ามาหาเธอ
''อาเรีย เจ้าบาดเจ็บเยอะไหมน่ะ''
ชิ้งงงง
เขาถามเธอด้วยความเป็นห่วงเเละเขาก็ได้มองเห็นบาดเเผลทางยาวที่เเผ่นหลังของเธอ
ควับบ
''จะ เจ้าห้ามมองเด็ดขาดนะ''
เธอพูดบอกเขา ก่อนที่เขาจะรีบหันหน้าหนี
''อ๊ะ ขอโทษที ข้าไม่ได้ตั้งใจที่จะมองนะ''
เธอใช้พลังของตนรักษาเเผลที่หลังของตนเสร็จ ก่อนที่จะรีบใส่เสื้อผ้าของตนเอง
ฟิ่บบ
''เจ้าเข้ามามีอะไรหรือเปล่า''
เธอหันกลับไปถามเขา ก่อนที่เขาจะมองดูเธอ
''ขะ ข้าก็เเค่ถามเฉยๆเพราะข้าเป็นห่วงเจ้าน่ะ''
เขาพูดเเละเกาหัวของตนเองเล็กน้อย
''อะ อื้ม''
วิ้งงงง
เขาใช้พลังของตนบางส่วนในการรักษาเเผลที่ข้างหลังให้กับเธอ  ก่อนที่อาเรียจะมองดูเขาด้วยความสงสัย
''เจ้าเองก็มีพลังเเบบข้านี่''
''อ่า คือว่าพลังรักษาของข้าคงจะไม่เท่ากับเจ้าหรอก''
เขาพูดเเก้ตัวเล็กน้อย ก่อนที่อาเรียจะเดินไปนั่งบนที่นอนของตนเอง
ฟุ่บบ
''ข้าขอบคุณเจ้ามากๆเลยนะ''
เธอพูดบอกเขาด้วยความเขินอายเล็กน้อย
''อื้ม ถ้าไม่มีอะไรเเล้วเจ้าก็พักผ่อนเถอะนะ''
เขาบอกกับเธอทันที ก่อนที่เขาจะเดินออกไปนั้นเธอกลับพูดเรียกเขาซะก่อน
''ไบร์ท ราตรีสวัสดิ์นะ''
''อื้ม ราตรีสวัสดิ์เช่นกันนะ''
เขาพูดยิ้มให้กับเธอก่อนที่จะเดินออกจากห้องของเธอไปเเละทั้งคู่ก็ได้นอนหลับพักผ่อนไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น