[Fic Rov] ฉันรักเธอนะยัยเพื่อนรัก (Bright X OC)

ตอนที่ 5 : [Fic Rov] ฉันรักเธอนะยัยเพื่อนรัก : ตอน จอมเวทย์เเห่งศาตร์มืด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    10 ก.พ. 64

เช้าในวันรุ่งขึ้น 
ณ หมู่บ้านนินจา
พวกของอาเรียก็เริ่มเตรียมกันกลับเวด้า ไอริ อาโออิก็เดินเข้ามาหาเธอ
''พวกข้าเป็นหนี้บุญคุณอย่างยิ่งเจ้าค่ะ''
ไอริโค้งคำนับให้กับเธอเล็กน้อย ก่อนที่อาเรียจะรีบยกมือห้ามปรามไว้อย่างรวดเร็ว
''อย่าเลยดีกว่านะ พวกเราก็มีอายุเท่าๆกันนั้นเเหล่ะนะ''
เธอพูดบอกกับไอริ
''อื้ม ขอบคุณมากๆเลยนะ''
''ไม่เป็นไรหรอก''
''คุณอาเรีย ตอนนี้พวกเราจะออกเดินทางกันเเล้วนะขอรับ''
ซีเนียวเรียกตัวของเธอทันที
''อื้ม เดียวข้าจะรีบตามไปนะ''
เธอบอกกับซีเนียวก่อนที่จะพูดคุยกับไอริเล็กน้อย
''หลังจากนี้พวกเจ้าจะทำอะไรต่อไปล่ะ ไม่กลัวว่าพวกนั้นจะกลับมาโจมตีอีกงั้นเหรอ''
''ไม่หรอก ข้ายังมีพวกพ้องที่ยังคอยช่วยเหลืออยู่''
ไอริมองไปที่ตัวของอาโออิเล็กน้อย
''ท่านอาเรีย ดูเเลตัวเองด้วยนะไว้ว่างๆก็มาเที่ยวที่นี่ได้เลย ที่นี่ยินดีต้อนรับค่ะ''
''ขอบคุณนะ อาโออิ ถ้างั้นก็ขอให้พวกเจ้าโชคดีนะ''
เธอพูดเเละยิ้มออกมาก่อนที่จะเดินไปหาเพื่อนๆของเธอ
ตึก ตึก
ยอน:''ชักช้าอยู่ได้นะเจ้าน่ะ''
อาเรีย:''ขอโทษทีนะ''
วิ้งงง
วาบบบ
ณ วิหารเเห่งเเสง
หลังจากนั้นกลุ่มของอาเรียก็ได้เดินทางกลับเวด้าไปเเละเเยกย้ายกันกลับไปพักผ่อน
ฟิ่บบ
''เฮ้ออ ได้กลับมาพักผ่อนสักที''
เธอนั่งพักที่ห้องรับรอง พบว่าตอนนี้ทุกคนก็เเยกย้ายกันกลับไปพักผ่อน ยกเว้นเเค่เอนโซซึ่งกำลังเดินทางเพื่อไปลงทัณฑ์นักโทษอยู่
'จะว่าไปเเล้วตอนนั้นร่างกายของเราโดนพิษ ทำไมถึงไม่เป็นอะไรล่ะ'
เธอนั่งก้มหน้าคิดไปมา ก่อนที่ทูเรนจะเดินเข้ามาหาเธอ
ทูเรน:''อาเรีย ภารกิจที่เกาะหมอกเป็นยังไงบ้าง''
อาเรีย:''ปกติดีค่ะ เเต่พวกมันกลับหลบหนีไปได้ค่ะ''
เธอตอบกลับทูเรนไป
''งั้นเหรอ...''
ตึก ตึก
''ทูเรน ข้าเกรงว่าเจ้าเเห่งศาตร์มืดจะกลับมา''
ไบร์ทเดินเข้ามาพูดกับทูเรนทันที
อาเรีย''เจ้าเเห่งศาตร์มืด คือใครเหรอไบร์ท''
เธอถามเขาด้วยความสงสัย ก่อนที่ไบร์ทจะยื่นตัวอย่างของพลังมนต์ดำให้กับทูเรน
ชิ้งงง
''พลังเเบบนี้มัน...ไม่ผิดเเน่ๆ''
ทูเรนก้มหน้าลงเล็กน้อยก่อนที่จะเก็บตัวอย่างนั้นไว้เเละนั่งพูดคุยกับทั้งสองคน
ทูเรน:''เจ้าเเห่งศาตร์มืด ก็คือพวกที่ใช้พลังเเห่งความมืดในการเปลี่ยนเเปลงโลกใบนี้ให้เต็มไปด้วยพลังเเห่งความมืด''
ไบร์ท:''นามของเขาก็คือ ลอเรี่ยน''
อาเรีย:'เจ้าเเห่งศาตร์มืด ลอเรี่ยน!?'
''จริงๆเเล้วตัวตนของลอเรี่ยนได้ตายไปนานตั้งเเต่เมื่อหลายร้อยปีก่อน ร่างของเขาได้ถือกำเนิดขึ้นอีกครั้งด้วยพลังของศิลาเวทย์มนต์''
''ถ้างั้นก็หมายความว่า....''
''นั่นก็มีโอกาศที่เขาจะกลับมาเพื่อทำลายโลกใบนี้ก็เป็นได้''
ทูเรนถอนหายใจออกมาเล็กน้อย
''ไม่นะ ถ้างั้นพวกเราก็ต้องจัดการน่ะสิ''
''ใช่ เเต่ประเด็นก็คือเราจะหาตัวของมันได้ยังไงล่ะ''
ไบร์ททำหน้าครุ่นคิดไปสักพักก่อนที่จะเปิดเเผนที่เมืองออกมา
ฟุ่บบบ
วิ้งงง
''เมืองที่น่าสงสัยที่สุดก็ดูเหมือนว่าจะเป็นทางเมืองคาเซล ทูเรนข้าจะออกไปสำรวจที่สหพันธรัฐอิสระ''
''เจ้าคิดดีเเล้วนะไบร์ท''
ทูเรนถามเขาอีกครั้งเพื่อความเเน่ใจ
''อืม''
เขาตอบกลับไปก่อนที่อาเรียจะพูดขึ้นมาซะก่อน
อาเรีย:''ถ้างั้นให้ข้าไปเป็นเพื่อนเจ้าไหม''
ไบร์ท:''มันจะดีเหรอ...อาเรีย''
อาเรีย:''อื้ม''
ไบร์ท:''เฮ้ออ ตามใจเจ้าก็เเล้วกัน''
เขาถอนหายใจออกมาเล็กน้อย ก่อนที่ทูเรนจะพาทั้งคู่ไปที่ประตูวาบไปยังเมืองคาเซล
ตึก ตึก
วิ้งงง
''พวกเจ้าทั้งสองก็ระวังตัวกันด้วยนะ''
ทูเรนบอกให้ไบร์ทเเละอาเรียก่อนที่พวกเขาจะวาปไปที่เมืองคาเซล
วิ้งงง
ตึก
''อึก พวกเรามาถึงเเล้วเหรอ''
เธอลืมตามองดูพบว่าตอนนี้เธอเเละไบร์ทอยู่ในเมืองคาเซลเป็นที่เรียบร้อย มีผู้คนเดินทางสัญจรไปมา ไบร์ทจึงเริ่มทำการสำรวจทันทีโดยการสวมใส่ผ้าคลุดปกปิดตัวตน
ฟิ่บบ
''ทำไมต้องใส่ผ้าคลุมด้วยล่ะ''
เธอถามเขาด้วยความสงสัย ก่อนที่เขาจะชี้ไปที่คนที่สวมชุดเครื่องเเบบทหารองค์กรShadow hand ซึ่งเป็นองค์กรที่มีเป้าหมายที่จะกำจัดเหล่าอมนุษย์เพื่อสร้างมวลมนุษย์ชาติขึ้นมาใหม่ให้เเข็งเเกร่งขึ้นกว่าเดิม
''ทหารงั้นเหรอ??''
เขารีบหยิบผ้าคลุมอีกตัวเเละรีบสวมใส่ให้กับเธอทันที
ฟิ่บบ
''ไบร์ท เจ้าจะทำอะไรน่ะ!?''
เธอตกใจกับการกระทำของเขาเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะพาเธอมาหลบอยู่ที่ซอกตึก
''ขอโทษทีนะ ที่ทำอะไรเเบบนั้นน่ะ''
''อื้อ ไม่เป็นไรหรอก...''
ก่อนที่ทหารนั้นจะเดินกลับไปก่อน ทั้งคู่จึงเริ่มออกสำรวจอีกครั้ง
ตึก ตึก
''ไบร์ท ทำไมต้องคอยหลบด้วยล่ะ''
''เพราะพวกองค์กร มีส่วนที่เกี่ยวข้องด้วยน่ะสิ''
เขาตอบกลับไปก่อนที่ทั้งคู่จะเดินผ่านบุคคลหนึ่งซึ่งก็คือลอเรี่ยนที่ปลอมตัวมานั่นเอง
ชิ้งงง
''อ๊ะ....''
เธอหันกลับไปมองทันที เเต่กลับไม่มีใครเเม้เเต่นิดเดียวก่อนที่จะรีบวิ่งตามไบร์ทไป
''หึ เจอตัวเเล้วล่ะ''
ชายหนุ่มเเสยะยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนที่จะดีดนิ้วของตนเรียกเล่าลูกน้องของตนเองออกมา
เป๊าะ
ฟุ่บบ
''จงไปจัดการซะ''
''ขอรับ/เจ้าค่ะ''
ฟุ่บบ
ตึก ตึก
'ไม่มีอะไรผิดปกติเเฮะ เเต่ทำไมยังรู้สึกถึงพลังของมันกันล่ะ'
เขาหันกลับไปมองตัวของอาเรียเล็กน้อย ก่อนที่จะหยุดชะงักไปเล็กน้อย
''อาเรีย เจ้าจะพักหน่อยไหม''
''อื้อ ขอพักสัก---''
เธอยังพูดไม่ทันขาดคำก็มีคลื่นพลังงานบางอย่างพุ่งมาโจมตี้ทั้งคู่
ฟุ่บบบ
''เฮือกกก''
บรึ้มมม
''ชิ หลบได้งั้นเหรอเเต่ว่าท่านผู้นั้นให้เรามากำจัดนี่ คิกๆๆ''
ไบร์ทได้พาตัวของอาเรียหลบการโจมตีนั้นได้ทัน เขาใช้มือของตนเองประคองร่างของเธอไว้เเน่น
พริ่บบ
''อาเรีย เจ้าไม่บาดเจ็บตรงไหนนะ''
เขาถามเธอด้วยความเป็นห่วงก่อนที่เธอจะตอบกลับเขาไปด้วยท่าทีที่เขินอายเล็กน้อย
''อื้อ....''
''นี่พวกเเกเป็นใครกัน''
''เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้หรอก''
นักเวทย์มนต์ดำปาลูกบอลเวทย์ไปที่ตัวของไบร์ทเเละอาเรียทันที ก่อนที่เขาจะพุ่งไปที่ด้านหลังของพวกนักเวทย์มนต์ดำ
ฟุ่บบ
บรึ้มมมม
คว้างงง
''พวกมันหนีไปเเล้ว ตามมันไปเร็วเข้า''
ตึก ตึก
''ไบร์ท นี่มันเรื่องอะไรกันน่ะ''
''ไว้ข้าจะอธิบายให้ฟังนะ ตอนนี้รีบหนีกันก่อน''
ตึก ตึก
เธอถามเขาด้วยความสงสัยเขารีบพาตัวของเธอหลบหนีกลุ่มนักเวทย์มนต์ดำ ก่อนที่พวกมันจะใช้พลังมนต์ดำเเปรเปลี่ยนเป็นเข็มพิษที่มีพลังมนต์ดำปาไปที่ตัวของอาเรียทันที
วิ้งงงง
ฟุ่บบ
ฉึก
''อ๊ากกกกก''
ตุบบ
เธอล้มลงที่พื้นทันทีเเละพบว่าเธอถูกโดนโจมตีที่ขาของตนเอง
''อาเรีย มานี่เดียวข้าช่วย''
ไบร์ทรีบพยุงตัวของเธอขึ้นมา ก่อนที่จะพาตัวของเธอไปหลบซ่อนที่มุมตึก
ฟิ่บบ
''ข้าขอดูเเผลที่ขาของเจ้าหน่อย''
''อึก...''
เขามองดูเเละพบว่าขาของเธอโดนถูกพลังมนต์ดำบางส่วนโจมตีเเละตอนนี้มันก็ค่อยลุกลามไปทั่วๆร่างของเธอ
'โดนพลังมนต์ดำเข้าไปเเบบนี้ ถ้าไม่รีบรักษาล่ะก็....'
''อาเรีย เจ้าใช้พลังของเจ้ารักษาเเผลนี่เถอะ เดียวข้าจะออกไปจัดการกับเจ้าพวกนักเวทย์มนต์ดำเอง''
เขาบอกกับเธอก่อนที่จะใช้ผ้าผันเหนือเเผลของเธอเล็กน้อย
ฟิ่บบ
''อึก ไบร์ทเจ้าจะไม่เป็นไรใช่ไหม''
เธอถามเขาด้วยความเป็นห่วง
''อืม ไม่ต้องเป็นห่วงข้าหรอกเจ้าก็ค่อยๆใช้พลังรักษาไปก่อนนะ''
เขาตอบกลับเธอไป ก่อนที่จะเสกดาบของตนออกมาเเละพุ่งไปโจมตีเหล่ากลุ่มนักเวทย์มนต์ดำทันที
ชิ้งงง
ฟุ่บ
''อยากได้ตัวของข้าใช่ไหม งั้นเจอนี่หน่อยเป็นไง''
เขาใช้ดาบของตนฟันไปที่ตัวของนักเวทย์มนต์ดำอย่างรวดเร็ว
ฉัวะ
''อ๊ากกกกก''
ฟู่ ฟู่
''อึก...ดันหนีไปได้ตัวหนึ่งงั้นเหรอ''
เขารีบเก็บอาวุทของตนเองทันที ก่อนที่จะเดินไปหาตัวของอาเรียพบว่าเธอใช้พลังของตนในการรักษาเเผลอยู่
วิ้งงง
''บาดเเผลเริ่มหายไปเเล้วล่ะ''
เขาก้มมองดูเเผลของเธอเล็กน้อย 
''อื้อ เเต่ทำไมถึงรู้สึกเหมือนไม่เเรงเลยหลังจากที่เเผลของข้าหายไปน่ะ''
''อาจจะเป็นผลข้างเคียงของการใช้พลังของเจ้าก็ได้นะ''
''งั้นเหรอ...เจ้าเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆนะ''
เธอมองดูไบร์ทเล็กน้อย ตอนนี้เธอเเทบไม่มีเเรงที่จะขยับตัวได้ร่างของเธอค่อยๆล้มตัวลงมาไบร์ทที่เห็นดังนั้น จึงรีบเข้าไปรับตัวของเธอทันที
ฟุ่บบ
หมับ
''อาเรีย เจ้าเป็นอะไรไปน่ะ''
''ข้า...''
เธอพูดพึมพำออกมาก่อนที่จะหมดสติไป
''อาเรีย...''
ฟุ่บ
เขาเเบกตัวของเธอขึ้นอยู่ที่บนเเผ่นหลังทันทีเเละเริ่มหาที่ซ่อนตัวทันที
'อาเรีย เจ้าจะต้องไม่เป็นอะไรนะ'
ตึก ตึก
ทางของลอเรี่ยน
''นายท่าน พวกมันกลับหนีไปได้เจ้าค่ะ''
นักเวทย์มนต์ดำรีบเข้าไปพูดกับลอเรี่ยนที่กำลังนั่งอยู่บนเเท่นพิธีกรรมบางอย่าง
''หนีไปได้งั้นเหรอ เเต่ก็เป็นพลังที่ใช้ได้นะ''
เขามองดูลูกบอลไฟของตนเองด้วยความหลงใหล
พริ่บบ
กึก กึก
''หึ เจ้ามันไม่ได้เรื่อง''
''เฮือกกก''
ฟุ่บบ
บรึ้มมม
''อ๊ากกกกก''
เขาปาลูกบอลไฟไปที่ตัวของนักเวทย์มนต์ดำทันที ร่างกายค่อยๆสลายไปหลอมรวมกลายเป็นพลังเเห่งความมืด
พริ่บบบ
''เรื่องนี้ จะทำยังไงต่อไปล่ะ''
ชายหนุ่มเดินเข้ามาหาตัวของลอเรี่ยน
''คิวเลน เจ้ามาก็ดีเเล้วล่ะ''
''มีอะไร...''
หลังจากนั้นทั้งสองคนก็ได้วางเเผนการบางอย่าง
''หึ อย่างนี้นี่เองเป็นข้อเสนอที่ดีนี่''
คิวเลนเเสยะยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะเดินจากไป
''ข้าจะรอวันนั้นก็เเล้วกัน อย่าทำให้ผิดหวังล่ะ''
ตึก ตึก
''หึ นั่นสินะ''
เขามองดูไปที่ลูกบอลไฟของตนเอง ก่อนที่จะคลี่ยิ้มออกมาเล็กน้อย
''อีกไม่นานพลังนั้นก็จะต้องเป็นของข้า คิกๆๆๆ''
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น