[Fic Rov] ฉันรักเธอนะยัยเพื่อนรัก (Bright X OC)

ตอนที่ 4 : [Fic Rov] ฉันรักเธอนะยัยเพื่อนรัก : ตอน กับดัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 61
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    22 ก.พ. 64

ณ หมู่บ้านนินจา
ซ่า ซ่า
เเกร็ก
''เชิญพวกท่านพักผ่อนกันตามสบายเลยนะเจ้าค่ะ''
ไอริพาพวกเขามาพักอยู่ที่ห้องรับรอง
''ขอบคุณมากๆเลยค่ะ''
อาเรียโค้งตัวลงเล็กน้อย ก่อนที่พวกเขาจะเดินไปกลับไปทำหน้าที่ของตนเอง
''ฮ้า ขอนั่งพักสักหน่อยนะ''
''ถ้างั้น ข้าขอออกไปนั่งข้างนอกก่อนนะ''
เธอรีบบอกพวกเขาทันที่ก่อนที่จะเดินออกไปนั่งอยู่ข้างนอก ไอริก็เดินเข้ามาพูดคุยกับซีเนียว ยอน เอนโซเเละไบร์ทอยู่
'เราควรไปฟังดีไหมนะ'
เธอนั่งก้มหน้าคิดไปมาก่อนที่ไบร์ทจะเดินมาที่ข้างหลังของเธอ
''เจ้ามานั่งอะไรอยู่ตรงนี้ล่ะ''
เขาก้มมองดูหน้าของเธอประจวบกับจังหวะที่เธอเเหงนหน้าขึ้นมามองเขาพอดี พร้อมกับยิ้มออกมาเล็กน้อย
''อ๊ะ...คือว่า''
''คิกๆๆ ทำไมถึงไม่ไปอยู่ข้างในล่ะ''
เขาถามเธอด้วยความสงสัย ก่อนที่จะนั่งลงข้างๆเธอ
''คือว่า ข้ากลัวว่ามันจะไม่ใช่เรื่องที่ตนเองควรรู้หรอก''
''งั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้นข้าก็จะนั่งเป็นเพื่อนของเจ้าเอง''
''จะ เจ้าไม่ไปรับฟังอะไรหน่อยเหรอ''
''ฮ่าๆๆ ฟังจนเบื่อเเล้วล่ะ''
'เเบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ'
เธอมองดูท้องฟ้าอีกครั้งก่อนที่จะมองดูใบหน้าเขาเล็กน้อย เขาหลับตาลงเล็กน้อย
'มันจะดีเเล้วเหรอ เราไม่ได้เก่งการต่อสู้เเม้เเต่นิดเดียว...'
เธอก้มหน้าคิดไปมา ก่อนที่เขาจะมองดูใบหน้าของเธอ
ฟิ่บบ
''เจ้า คิดอะไรอยู่เหรอ''
เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้อย่างรวดเร็ว เธอรู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก
''อ๊ะ ข้าไม่ได้คิดอะไรสักหน่อย''
เธอรีบหลบหน้าเขาทันที 
''ก็เเววตามันฟ้องนี่ จะทำยังไงได้ ฮ่าๆๆ''
เขาหัวเราะออกมา จนเธอรู้สึกเขินอายเป็นอย่างมาก
''อ่า....''
ฟุ่บบ
''เอาล่ะ เจ้าไม่ต้องกลัวไปถ้ามีเรื่องอะไรก็บอกข้าได้นะ''
เขายิ้มให้กับเธอก่อนที่จะเดินเข้าไปหาเพื่อนๆของตน
''อื้ม....''
เธอรีบเดินตามหลังไบร์ทไปทันที ก่อนที่จะเข้าไปรับฟังเเผนการของไอริเเละเพื่อนๆของตนเอง
''กลางดึกของวันนี้ ข้าขอให้พวกท่านช่วยอยู่ประจำจุดที่ข้าได้บอกไว้ด้วยนะ''
ไอริเปิดเเผนที่ให้กับพวกของอาเรียดู เอนโซได้อยู่ที่เดียวกับไอริ ยอนเเละซีเนียวอยู่คุ้มครองวัดทองคำส่วนไบร์ทกับอาเรียก็ได้ทำหน้าที่สำรวจรอบๆหมู่บ้านนินจา
เอนโซ:''ไม่มีปัญหา...''
ยอน:''ได้ทำภารกิจที่วัดทองคำกับเจ้าละนะคู่หู''
ซีเนียว:''ขอรับ...''
ไบร์ท:''อืม เเค่นี่ก็พอทำได้นะ''
อาเรีย:''.....''
'สำรวจความปลอดภัย...'
''ถ้างั้นก็ตกลงตามนี้นะ''
ไอริบอกให้กับทุกคน ก่อนที่จะเเยกย้ายกันไปเตรียมตัวในภารกิจครั้งนี้
ตกถึงกลางดึก
''คุณไบร์ท คุณอาเรีย ระวังตัวกันด้วยนะขอรับ''
ซีเนียวพูดบอกกับทั้งสองคน ก่อนที่จะเปิดประตูวาบไปที่วัดทองคำกับยอนส่วนไอริกับเอนโซก็อยู่ประจำตำเเหน่งเรียบร้อย
วาบบบ
''อ่า เเล้วเราจะต้องทำยังไงเหรอ''
''ก็ต้องเดินสำรวจความปลอดภัยกันไปก่อน ถ้ามีอะไรข้าก็จะเรียกเอนโซเอง''
เขาเดินเข้าไปสำรวจในหมู่บ้านพร้อมกับอาเรียทันที หลังจากที่ชาวบ้านกลับเข้าบ้านกันหมดเเล้ว
ตึก ตึก
''บรรยากาศดูวังเวงชะมัดเลย ฮือออ''
เธอมองไปรอบๆมีเเต่ความเงียบสงบ ไบร์ทก็ได้เสกลูกบอลไฟขึ้นมา
ฟิ่บบ
วิ้งงงง
''เอานี่ เจ้าเก็บมันไว้นะ''
เขายื่นลูกบอลไฟเล็กๆให้กับเธอ
''เจ้านี่มันคืออะไรเหรอ''
''มันก็เหมือนกับดวงไฟนำทางน่ะ''
''อืม สวยมากๆเลยล่ะ''
หลังจากนั้นทั้งสองคนก็เดินสำรวจต่อไปก่อนที่จะมีคนเเอบตามหลังมาอยู่ห่างๆ
''คิกๆๆๆ น่าสนุกจริงๆ"
มะเเกงก้ายิ้ทออกมาเล็กน้อยพุ่งไปโจมตีเธอกับไบร์ททันที
ตึก ตึก
ควับบ
"อาเรีย ระวัง!!!"
"อ๊ะ...."
เขาเสกดาบของตนเองออกมาป้องกันให้กับอาเรียไว้ได้ทัน
เคร้งงง
"อึก..."
"คิกๆๆๆ ช่างไม่เจียมตัวเอาเลยนะ"
มะเเกงก้าปาลูกบอลพิษใส่ไบร์ททันที
ฟุ่บบ
บรึ้มมม
'ลูกบอลพิษนี่ ถ้าโดนเจ้านี่ไปมีหวังคงจะ...'
"อาเรีย เจ้าระวังพิษของมันด้วยนะ"
เขาบอกอาเรียด้วยความเป็นห่วง
"อื้อ..."
ฟุ่บบบ
"เเหมๆๆๆ ดูเหมือนว่าคนที่อยู่ข้างหลังเจ้าจะเป็นคนที่สำคัญน่าดูเลยนะ"
"ถ้าใช่เเล้วจะทำไม ยังไงซะฉันก็ไม่ยอมให้ใครต้องมาเเตะต้องเธอเด็ดขาด"
"ไบร์ท..."
"คิกๆๆๆ ข้าจะลองดูก็เเล้วกัน"
ฟุ่บบบ
เขาพุ่งไปโจมตีมะเเกงก้าอย่างรวดเร็วก่อนที่มันจะสร้างพิษขึ้นไปรอบๆบริเวณ
ฟิ่บบ
ตึงง
ฟู่ ฟู่ ฟู่
"อึก...อะไรกัน"
''ไบร์ท!!!''
จู่ๆร่างกายของเขาก็อ่อนเเรงลงเป็นปริศนาเเละที่ตัวของเขาก็มีพิษขึ้นรอบๆตัวของเขา
ผ่างงง
'ตัวของเราถูกพิษของมันงั้นเหรอ อุบ'
"ฮ่าๆๆๆ เจ้าโง่ คิดเหรอว่าจะมาโจมตีข้าได้ง่ายๆน่ะ"
มะเเกงก้าหัวเราะออกมาเเละเขาก็มองดูด้วยสายตาที่อาฆาตเป็นอย่างมาก
'ข้าควรทำยังไงดี ข้าไม่อยากให้พวกเขาต้องมาลำบากเพราะข้า'
เธอถืออาวุทของเธอเเน่นขึ้น ก่อนที่จะมองไปที่ตัวของไบร์ท
ชิ้งงง
'ข้าจะต้องช่วยเขาให้ได้'
"อึก..."
"ไบร์ท ข้าจะไปช่วยเจ้าเดียวนี้เเหล่ะ"
เธอถืออาวุทของเธอไว้เเน่นก่อนที่จะพุ่งไปโจมตีมะเเกงก้า
ฟิ่บบ
"อึก อาเรีย...เจ้าอย่าเข้ามานะ มันอันตราย!!!"
เขาพูดตะโกนบอกเธอ เเต่ทว่ามะเเกงก้าก็ปาระเบิดพิษใส่เธออีก
"คิกๆๆๆ ช่างโง่อะไรอย่างนี้"
ฟุ่บบบ
"อ๊ะ..."
บรึ้มมมม
''ฮ่าๆๆๆ''
''อาเรีย!!!''
เขาตกใจเป็นอย่างมากเเต่ทว่า....เธอกลับพุ่งโจมตีที่ด้านหลังของมะเเกงก้าอย่างรวดเร็ว
ฟุ่บบบ
ฉัวะ
''อ๊ากกกกกก''
ชิ้งงง
ตอนนี้เเววตาของเธอเปลี่ยนเป็นสีอำพันเเละร่างกายของเธอก็ไม่ได้ถูกพิษอะไรเเม้เเต่นิดเดียว
'อาเรีย เจ้าไม่เป็นอะไรเลยงั้นเหรอ อึก'
ผ่างงง
''หมายความว่าอะไรกัน ทำไมร่างของเจ้าไม่เป็นอะไรเลยล่ะทั้งๆที่ถูกพิษของข้าไปเต็มๆน่ะ''
มะเเกงก้าตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น ก่อนที่เธอจะพุ่งไปโจมตีอีกครั้ง
ฟุ่บบ
เคร้งงง
''อึก...เจอนี่หน่อยเป็นไง''
ฟู่ ฟู่ ฟู่
เขาร่ายคถาไปที่คทาของตน ก่อนที่จะปล่อยคลื่นพลังนั้นโจมตีเธอเเต่เธอก็สามารถโต้กลับการโจมตีนั้นไปได้
ฟุ่บบ
''ตายซะเถอะ''
ฉึกก
เธอใช้ดาบของเธอเเทงไปที่ร่างของมะเเกงก้าก่อนที่จะเกิดเเรงระเบิดเสียงดังไปทั่วไปทั่วบริเวณ พบว่ามะเเกงก้านั้นหลบหนีไปได้
''อ๊ากกกกก''
เปรี้ยงงงง
กึก กึก
''เเฮ่ก เเฮ่ก อึก...''
เเววตาของเธอกลับมาเป็นปกติอีกครั้งก่อนที่เธอจะเดินเข้าไปหาไบร์ท
ตึก ตึก
''ไบร์ท เจ้าเป็นอะไรมากไหม''
เธอถามเขาด้วยความเป็นห่วง
''อึก ไม่เป็นไรๆข้ายังพอสู้ได้ อั่กก''
เขาอาเจียนออกมาเป็นเลือดพบว่าตอนนี้พิษได้เเพร่กระจายไปทั่วร่างของเขา เธอจึงรีบใช้พลังของตนเองรักษาเขาทันที
วิ้งงงง
''ทำใจดีๆไว้นะไบร์ท''
เธอยื่นมือไปสัมผัสที่เเขนของไบร์ทก่อนที่เธอจะเพ่งสมาธิเเละพลังของเธอค่อยๆรักษาพิษจากตัวของเขา
วิ้งงงง
''ข้า...ขอบใจเจ้ามากๆเลยนะ ว่าเเต่ทำไมตอนนั้นถึงใช้อาวุทได้ล่ะ''
เขาถามเธอด้วยความสงสัย
''อ่า..คือว่าเรื่องนั้นมันบังเอิญน่ะ''
เธอตอบกลับไป
''หาาา เอาจริงดิ''
''จริงๆเเล้วข้าก็ไม่รู้หรอกนะว่าอยู่ดีๆทำไมถึงใช้อาวุทได้ อาจจะเป็นเพราะข้ามีความมุ่งมั่นที่จะปกป้องคนที่สำคัญน่ะ''
เธอพูดออกมาก่อนที่จะมองเขาด้วยสายตาที่อ่อนโยน
''งั้นเหรอ...ตัวของเจ้าเนี่ยดีชะมัดพิษของเจ้านั่นก็ทำอะไรไม่ได้ด้วย''
''คิกๆๆ จริงๆเเล้วข้าก็ไม่รู้ตัวหรอนะว่าทำไมตัวของข้าถึงไม่เป็นอะไร''
เธอหัวเราะเล็กน้อย ก่อนที่จะพยุงตัวของไบร์ทขึ้นมา
ฟิ่บบ
''ขอบใจมากๆเลยนะ อาเรีย''
''อื้อ ไม่เป็นไรหรอกเรารีบไปหาพวกยอนก่อนเถอะ ข้ารู้สึกไม่ดียังไงก็ไม่รู้''
เธอมองไปที่หอคอยของวัดทองคำ ก่อนที่ทั้งคู่จะรีบไปทันที
ตึก ตึก
'รู้สึกถึงพลังงานความมืดจากที่นั่น'
ในขณะเดียวกันทางฝั่งของยอนเเละซีเนียวก็ได้มีบุรุษใต้หน้ากากโผล่มาอยู่ตรงหน้าของเขา
ฟุ่บบบ
"มันมาเเล้วล่ะ"
ยอนเตรียมตัวที่จะยิงลูกธนูใส่ เเต่มันกลับพุ่งไปอยู่ด้านหลังของยอนเเละใช่มือฟาดที่ท้ายคอเขาทันที
ปึกก
"อั่ก..."
''คุณยอน...!!''
ฟ้าววว
ไอริปาดาวกระจายมาช่วยเหลือซีเนียวไว้ได้ทัน
"ท่านไอริ..."
ควับบ
"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ไอริ"
ฮายาเตะหันกลับไปมองไอริ 
"เจ้ารู้จักชื่อของข้าได้อย่างไรกัน..."
ไอริถามด้วยความสงสัยก่อนที่เขาจะถอดหน้ากากของตนเองออกมา เผยให้เห็นใบหน้าที่มีบาดเเผลเล็กน้อยพร้อมกับผมสีขาวยาว
เเกร๊ก
ผ่างงง
"ศิษย์พี่?!"
ฟุ่บบ
เคร้งงง
''มาสักทีนะ เจ้าคนทรยศ''
เอนโซพุ่งไปโจมตีฮายะเตะทันที ก่อนที่ไอริจะวิ่งเข้าไปช่วยเอนโซ
ตึก ตึก
ฟุ่บบ
เคร้งง
''เเกยังมีหน้ากลับมาอีกนะ ทีนี้เเกก็ตายด้วยน้ำมือของข้าซะ''
เขาเหวี่ยงดาบของตนไปโจมตี เเต่เขาก็สามารถหลบได้ทัน
ฟุ่บบบ
''หึ เล่นมาซะเยอะเเบบนี้ก็ต้องจัดหน่อยเเล้วล่ะมั้ง''
เขาพุ่งไปประชิดตัวของเอนโซ ก่อนที่จะปามีดสั้นออกไปรอบๆตัวของเขาเเละซีเนียว
''Kunai Blitz''
ฟุ่บบ ฟุ่บบ ฟุ่บบ
''อ๊ากกกก''
''ท่านเอนโซ ท่านซีเนียว''
เธอตกใจเป็นอย่างมากก่อนที่ฮายาเตะจะพุ่งมาจับตัวของเธอไว้
ฟุ่บบ
หมับ
''อึก...ปล่อยข้านะ''
''เจ้าคิดเหรอว่าจะชนะข้าได้ ฝีมือของเจ้าตอนนี้คงจะเเข็งเเกร่งขึ้นมากไม่น้อย''
''เจ้าจะทำอะไรกับพวกเขาหยุดเดียวนี้นะ''
''เจ้าช่วยอยู่เฉยๆไปเถอะเดียวให้ดูอะไรสนุกๆเอง ป่านนี้ฝังของพวกคนที่ไปลาดตระเวนตามคำสั่งของเจ้าอาจจะตายไปเเล้วก็ได้''
กึก กึก
''เป็นไปไม่ได้ ไบร์ทกับอาเรียไม่มีทางเป็นเเบบนั้นหรอก''
ยอนลุกขึ้นมายิงลูกธนูไปที่ตัวของฮายาเตะทันที เเต่เขากลับรับลูกธนูดอกนั้นได้
ฟ้าวววว
หมับ
'เป็นไปไม่ได้ ลูกธนูของข้ามัน....'
กร๊อบบ
''พวกเวด้าช่างอ่อนเเอยิ่งนัก ติดกับดักของพวกข้าได้อย่างง่ายๆเลยนะ''
เขาพูดเยาะเย้ยพวกเอนโซจนเขารู้สึกโมโหเป็นอย่างมาก
''กรอดดด เเกนะเเก''
''ที่เเท้ พวกเราติดกับดักของมันเต็มๆเลยสินะ''
''หึหึหึ ช่างโง่สิ้นดี''
เขาหยิบดาบของไอริออกมา ก่อนที่จะปาไปทีตัวของยอน
หมับ
ฟุ่บบบ
''ไม่นะ''
เปรี้ยงงง
ฉึก
''คิดจะทำอะไรน่ะ ก็ต้องข้ามศพของข้าไปก่อนนะ''
อาโออิโผล่มาช่วยยอนไว้ได้ทันเวลาพอดี
''อึก อาโออิ...!?''
''ชิ เจ้าเป็นใครกัน''
''ท่านไม่จำเป็นต้องรู้ชื่อของข้าหรอก เพราะว่าข้ามีหน้าที่ที่จะต้องกำจัดคนทรยศอย่างท่านยังไงล่ะ''
เธอเสกกรงเล็บขนาดใหญ่ออกมา
ชิ้งงง
'กรงเล็บนั่น หรือว่าจะเป็น...ผู้สืบทอดพลังของมังกรโบราณ!?'
''หึ น่าสนุกดีนี่''
ฟุ่บบบ
หลังจากนั้นฮายาเตะก็พุ่งเข้าไปต่อสู้กับอาโออิทันที ก่อนที่ไอริจะพุ่งกระโดดขึ้นเหนือตัวของฮายาตะ
ตึก ตึก
ฟุ่บบบ
''Ryo no Ikari''
เธอเรียกมังกรลงมาโจมตีทันที ฮายาเตะได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย
เปรี้ยงงง
''อั่ก...ไอรินี่เจ้า''
เขามองไปที่ตัวของไอริ ก่อนที่อาโออิจะใช้กรงเล็บมังกรของตนฟันไปที่ตัวของฮายาเตะ
ฟุ่บบ
ฉัวะ
''อ๊ากกกกก''
''อย่าหันไปมองเเต่ฝ่ายเดียวสิ คิกๆๆ''
ฮายาเตะมองดูด้วยสาตาอาฆาตก่อนที่จะหาทางหลบหนี เอนโซจึงไม่รอช้าวิ่งตามไปพร้อมกับเหวี่ยงโซ่ไปโจมตีเขา
ฟุ่บบ ฟุ่บบ
''ย๊ากกกก''
ฟ้าววว
ฉัวะ
''อ๊ากกกก''
เขาล้มลงที่พื้นทันทีก่อนที่อาโออิจะวิ่งตามมาสมทบ
ฟ้าววว
ตึก
''ยอมเเพ้ซะเถอะ ฮายะเตะ เเกจะต้องชดใช้ในสิ่งที่เเกได้ทำไว้''
เขาจ่อดาบไว้ที่คอของฮายะเตะ
ชิ้งงงง
''กรอดดด''
เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ
ฟุ่บบ
''เฮือกกก ระวัง''
เอนโซรีบบอกให้ทุกคนหลบลูกบอลไฟนั้นทันที
บรึ้มมมม
ร่างของบุคคลปริศนาได้พาตัวของฮายาเตะหลบหนีไปทันที
กึก กึก
''บ้าเอ๊ย ดันหนีไปซะได้''
เอนโซมองดูด้วยสายตาอาฆาต ก่อนที่ไบร์ทเเละอาเรียจะเดินทางมาถึง
คว้างงง
''ทุกคนไม่เป็นอะไรนะ''
เธอรีบเดินเข้าไปหาทุกคนทันทีเเละได้ทำการรักษาให้กับทุกๆคน ไบร์ทจะเดินไปสำรวจไอควันพลังมนต์ดำนั้นทันที
ตึก ตึก
ชิ้งงง
'พลังมนต์ดำ!? หรือว่า....'
ลอเรี่ยน:''หึหึหึ ไม่ไหวเลยนะพวกนายน่ะ''
มะเเกงก้า:''พวกข้าก็เเค่พลาดท่าเท่านั้นเเหล่ะ''
ฮายาเตะ:''ชิ น่าเบื่อชะมัด''
ฮายาเตะเเละมะเเกงก้ารีบเดินทางกลับไปที่ lokheim ทันทีก่อนที่ลอเรี่ยนจะมองไปที่ตัวของอาเรีย
ควับ
''ผู้หญิงคนนั้น!?''
เขามองดูเธอไปสักพักก่อนที่จะหายตัวไปทันที
พริ่บบบ
''ทุกคนไม่บาดเจ็บเยอะก็ถือว่าดีเเล้วล่ะ''
อาเรียพูดบอกกับทุกๆคนก่อนที่ไอริจะเดินเข้ามาหาเธอ
''ข้าขอบคุณท่านอาเรียมากๆเลยนะ''
''ไม่เป็นไรหรอก ยังไงข้าก็จะช่วยเหลืออยู่เเล้วล่ะ''
''ตอนนี้พวกเรากลับห้องพักของท่านไอริ ก่อนเถอะนะขอรับถือว่าทุกคนเหนี่อยมามากเเล้วขอรับ''
ซีเนียวเปิดประตูมิติพาทุกคนกลับไปที่บ้านพักของไอริทันที ก่อนที่ทุกคนจะเเยกย้ายกันเข้านอนกันเเต่อาเรียก็ได้เเต่คิดไปมาอยู่ภายในห้อง
ฟิ่บบ
'จะว่าไปเเล้ว ทำไมรู้สึกเเปลกๆนะ'
ชิ้งงง
''หึหึหึ เป็นผู้มีพลังในการฟื้นฟูเเละรักษางั้นเหรอ ชักน่าสนใจขึ้นเเล้วล่ะสิ''
ลอเรี่ยนเเสยะยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนที่จะทดลองพลังมนต์ดำของตนต่อไป
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น