คัดลอกลิงก์เเล้ว
[OS]Rainbow please don't disappear | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
     อันนี้เป็นตอนต่อจาก Erase Once How I Feel to you นะครับ ขออภัยด้วยที่แต่งนานไปหน่อย ชอบไม่ชอบยังรบกวนฝากติชมด้วยนะ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 11 ต.ค. 60 / 23:15


วันนี้เป็นวันที่ลูดาออกจากโรงพยาบาล ทุกคนเลยมากินเลี้ยงฉลองกัน
"นี่ๆ ทุกคนลูดามีอะไรจะบอกละ" โบนาที่นั่งข้างลูดาตะโกนบอกเพื่อนๆและน้องๆ ถึงเรื่องที่ลูดาได้สัญญาไว้
ลูดาก็ยังกลัวๆที่จะพูดกลับทุกคน แต่โบนาก็จับมือของลูดาไว้แน่นราวกับบอกว่า ไม่เป็นอะไรหรอก มีฉันอยู่นะ
หลังจากที่สูดหายใจเข้าลึกๆแล้วผ่อนออกยาวๆเรียบร้อยแล้ว
"ทุกคนคะ ฉันขอโทษนคะที่โกหกทุกคนว่าความจำเสื่อม"
//
"ขอโทษนะอึนซอ ขอโทษนะซองโซ " โบนาได้ยินเสียงสะอื้นจากในห้องของลูดาจึงพอจะเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น
"นี่เธอ" โบนาเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับท่าทีที่ตกใจกับสิ่งที่เห็น
"พี่โบนา ฉันๆ" ลูดาตกใจที่โบนามาได้ยินความลับของเธอเข้า จนทำอะไรม่ถูก 
"ทำไมทำอย่างนี้ละ " เธอเข้าใจว่าลูดาคงมีเหตุผลบางอย่างที่ต้องโกหกทุกคน 
"......................"ไร้เสียงตอบรับใดๆจากลูดา
"ถ้าไม่ตอบฉันจะไปบอกเรื่องนี้กับคนอื่นนะ"โบนาทำท่าทีจะหันหลังจะออกจากห้อง
"เด่วก่อน" ลูดาคว้าแขนโบนาไว้จนเกือบจะตกจากเตียง
"ฉันอยากเริ่มต้นกับอึนซอและซองโซใหม่ ฉันไม่อยากให้พวกเขาลำบากใจกับความรู้สึกของฉัน"ลูดายอมระบายสิ่งที่ทำให้เธอลำบากใจก่อนจะเข้าไปโอบโบนาจากข้างหลังแล้วปล่อยโฮ
ตอนนี้เธอเองก็ทรมานไม่แพ้กัน  ตอนนี้เธอต้องการแค่คนที่จะอยู่เคียงข้างเธอตอนที่เธออ่อนแอ
"เอางี้ ฉันให้เธอเลือกว่าเธอจะเป็นคนบอกความจริงนี้เอง หรือให้ฉันบอก" โบนายื่นคำขาด เพื่อไม่ให้ลูดาวิ่งหนีปัญหาครั้งนี้
"ไม่เอาได้ไหม" ตอนนี้ลูดาเป็นเหมือนเด็กที่เอาแต่ใจสำหรับโบนา ฉะนั้นต้องทำโทษซะหน่อยแล้ว เธอดึงมือลูดาออกแล้วเชิดคางใต้ใบหน้าของลูดาที่เต็มไปด้วยน้ำตาขึ้น
ก่อนจะประกบริมฝีปากเข้ากับเด็กขี้แยอย่างอ่อนโยนที่สุด ฝ่ายลูดาโดนประกบปากเข้าให้ถึงกับตกใจและสับสนไม่รู้จะทำอย่างไรดี ทั้งๆที่ควรจะผลักโบนาออกไป แต่เธอกลับรู้สึกเหมือนกับ
หัวใจที่เคยโดนทำร้ายกำลังได้รับการรักษา  
"ได้ แต่ต้องไปกับฉันด้วยนะ"ลูดาเสนอข้อแม้
//
"อืม ไม่เป็นไรหรอก ฉันรู้ว่าแกทำไปเพราะมีเหตุผลของแก"เอ็กซี่รู้ดีว่าลูดาไม่ใช่คนที่โกหกถ้าไม่มีเหตุผลมากพอ ซึ่งคำตอบที่ให้ก็ทำให้ให้ลูดารู้สึกดีขึ้น
"อึนซอ ซองโซ ไม่โกรธนะ"  ลูดาถามถึงคนที่น่าจะโกรธเธอมากที่สุด และคนที่เธอแคร์มากที่สุด
"ฉันรู้อยู่แล้วละ ลูดา ฉันไม่โกระเธอหรอก ซองโซก็ด้วย เราสองคนเห็นเธอดีขึ้นพวกเราก็สบายใจแล้ว" อึนซอหันไปยิ้มให้ซองโซอย่างกับรู้ว่ารู้ใจกัน ก่อนจะตอบลูดา
เนื่องจากที่รู้จักกับลูดามานาน อึนซอจึงรู้ว่าลูดาโกหกและทั้งหมดก็เป็นเพราะเขาและวันนี้เหมือนเธอจะดีขึ้นแล้ว ทำให้เขารู้สึกเหมือนว่าอะไรที่หนักใจได้ออกไปจากเขาแล้ว
"อันนี้ต้องขอบคุณพี่โบนาละนะที่ทำให้ลูดายิ้มออกแบบนี้ อิอิ" ซองโซเสริมแฟนตัวเอง พร้อมกับเสียงฮิ้ววววว ที่ตามาติดๆ
.
.
.
.
.
"ดีขึ้นแล้วใช่ไหมอึนซอ" ซองโซถามถึงอาการอึนซอด้วยความเป็นห่วงหลังจากกลับมาถึงที่ห้อง พร้อมเกับมอบอ้อมกอดที่แสนอบอุ่นให้อึนซอ
"ดีขึ้นมากเลย ขอบคุณซองโซมากเลยนะ" อึนซอหันไปยิ้มให้ซองโซก่อนจะฉวยโอกาสหอมแก้มไปที
"บ้าาาา >< เค้ายังไม่ทันช่วยอะไรเลยนะ ไปขอบคุณพี่โบนานู่น เค้ายังไม่ได้ช่วยอะไรเลยนะ" หลังจากที่โดนหอมไป สาวน้อยก็เกิดอาการเขินทันที
"ก็ช่วยอยู่เคียงข้างเค้าไง "อึนซอหันไปตอบกลับพร้อมกับยิ้มตาหยี ให้ซองโซ
"อื้อ "ซองโซพยักหน้าพร้อมกับยิ้มให้อึนซอก่อนจะโดนอึนซอป้อนจูบที่แสนหอมหวาน ราวกับคำขอบคุณให้ มันหวานและอบอุ่นจนซองโซต้องเผลอจูบตอบ ก่อนที่ความรู้สึกของทั้งคู่จะพากันไปมากกว่านี้
.
.
.
.

"ชนะแล้ววววววววววววววววววววววววว!!!!!"
เสียงโบนาดังมาจากห้องข้างนอก ทำให้ทั้งสองตกใจจนผละออกจากกัน  ทั้งคู่จำได้ว่าลูดายังไม่กลับห้องแล้วไหงโบนาถึงได้มาอยู่ในห้องของลูดา 
หน้าทั้งสองเปลี่ยนเป็นสีแจ๋หลังจากที่มองตากันซักพักก็มองหน้ากันแล้วหัวเราะออกมาอย่างไม่รู้ตัว
.
.
.
.
"พี่โบนาทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้"อึนซอโผล่หัวออกจากห้องไปถามโบนาและก็พบว่าลูดาก็อยู่ด้วย
"อ่อ พี่มาเล่นเกมส์เป็นเพื่อนลูดาหน่ะ พี่มากวนรึเปล่า" โบนาหันมาตอบให้อึนซอ ไหล่ซ้ายก็มีลูดาซบอยู่
"อ่อ ไม่เปนไร ตามสบายเลย ฉันขอตัวก่่อนละ"อึนซอโบกมือเป็นสัญญาณลาก่อนที่จะกลับเข้าห้องไป
.
.
.
.
"ลูดากลับมาแล้วหรอ" ซองโซถามอึนซอที่กำลังเดินมาหา
"อื้อ กำลังหวานกับพี่โบเลย ว่าแต่เรา....." ไม่ทันได้พูดต่อ ซองโซก็ลุกขึ้นพร้อมกับเดินไปอีกทาง
"อ้ะ จะไปไหนหรอ" อึนซอถามซองโซที่ลุกขึ้นไป ทั้งๆที่ตัวเองพึ่งนั่งได้ไม่นาน
"ไปอาบน้ำจ้ะ "ซองโซหยิบผ้าเช็ดตัวก่อนเดินเข้าไปในห้องน้ำ ปล่อยใให้อึนซอนั่งอยู่คนเดียวแบบเสียดาย
"อาบด้วยกันไหม" ซองโซโผล่หน้ามาถามอึนซอ นั่นทำให้อึนซอแทบจะพุ่งเป็นความเร็วแสงเข้าไปตามซองโซเข้าไปในห้องน้ำ
.
.

"อ้ะ ดึกขนาดนี้แล้วหรอ ขอตัวกลับก่อนนะ"หลังจากแพ้มา5ตาติด ตาที่6ถึงจะชนะได้ ก็กินเวลาไปนานพอควร โบนาจึงจะขอตัวกลับห้องพัก
"เด่วก่อน "ลูอาล้อคตัวโบนาไว้ขณะโบนาจะลุกเดินออกไป
"คืนนี้ อยู่กับฉันได้ไหม" ลูดาส่งสายตาแทนคำขอ(อ้อนนิดๆ)ไปหาโบนา ราวกับแมวน้อยที่จะอ้อนขอขนมจากเจ้านาย
.
.
.
ขณะที่ซอลอากับเอ็กซี่กำลังนั่งดูทีวีรอโบนากลับมาที่ห้อง
//แนเกน คีจอค กัททึน อาอี อาอี นอรึล โบมยอ กุมกุนึน
มือถือของเอ็กซี่ก็ดังขึ้น เอ็กซี่จึงรับกดรับทันทีจะได้ไม่กวนซอลอาที่กำลังดูทีวีอย่างสนุก
"ฮัลโล โบนาอ่อว่ายังไง เมื่อไรจะกลับ" เอ็กซี่ถามโบนาเพราะเข้ากับซอลอาเริ่มจะง่วงๆกันแล้ว
"เออ คืนนี้ฉันนอนค้างที่ห้องลูดานะ" เสียงโบนาราวกับเสียงสวรรค์ที่เอ็กซี่รอมานาน
"หะ !!!! เธอจะค้างที่ห้องลูดาหรอ" เอ็กซี่ทวนคำพูดอีกครั้ง ราวกับว่ารอคำ คำนี้มานานมาก
ฝ่ายซอลอาได้ยินดังนั้น ก็ค่อยๆเดินเข้าห้องไปอย่าเงียบๆ ราวกับรู้ชะตากรรมของตัวเอง แต่ทันใดนั้น
"จะไปไหนหรอจ้ะ แม่สาวน้อย" รู้ตัวอีกทีเธอก็โดนเอ็กซี่ล้อคตัวไว้กับกำแพงแล้ว 
"อย่าทำอะไรหนูเลยนะ ปล่อยหนูไปเถอะ"ซอลอาทำตาแบ้วเพื่อขอความเมตตาน้อยๆจากเอ็กซี่
"หึๆ ฝันไปเถอะ" เอ็กซี่ยื่นหน้าเข้าไปหวังว่าจะฉกฉวยริมฝีปากของซอลอา
ปัง!!!!!!!!
"เอ็กซี่ฉันลืม ....... อุ้ยโทดที" เป็นโบนาที่เปิดประตูมาอย่างรีบร้อนเพราะกลัวลูดาจะรอนาน เธอรีบขึ้นมาเก็บของก่อนจะกลับไปค้างที่ห้องของลูดา
"ยาห์ คราวหน้าเคาะประตูก่อนสิ" เอ็กซี่เดินไปเอ็อโบนา ก่อนที่จะรู้ตัวว่าซอลอาได้เข้าห้องนอนแล้วล็อคประตูไปแล้ว
"เด่ว ซอลอายา " เอ็กซี่กำลังจะห้ามซอลอาแต่ไม่ทันซะแล้ว
"งั้นฉันขอตัว...."โบนากำลังจะกลับไปห้องลูดา แต่โดนเอ็กซี่ดึงตัวไว้ก่อน
"เด่วสิ มาาขัดจังหวะกันแบบนี้ แล้วจะไปดื้อๆเลยหรอ" เอ็กซี่กระซิบด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก ทำให้โบนาถึงกับตัวแข็งไป
.
.
.
ซอลอาถอนหายใจ เธอคิดว่าวันนี้เธอได้รอดจจากเอ็กซี่แล้ว เนื่องจากโบนามาอยู่ด้วย เลยไม่ค่อยมีโอกาสสวีท(หรือมากกว่านั้น)  พอโบนาไม่อยู่ เอ็กซี่เลย
เอ็กซี่จะมีอาการแบบนั้นก็ไม่แปลก ระหว่างที่คิดเพลินๆอยู่ เธอก็พึ่งนึกขึ้นได้ว่าเธออยากเข้าห้องน้ำ  แต่ในห้องนอนดันไม่มีห้องน้ำซะได้ เธอเลยชั่งใจว่าจะเอายังไงดี ใจนึงก็กลัวเอ็กซี่ แต่อีกใจก็อยากเข้าห้องน้ำ
 ซอลอาเอาหหูแนบประตูก็พบว่า เสียมีเสียงปิดประตู2ครั้งแล้วเงียบไป จึงแง้มประตูออกไปดู พบว่าห้องน้ำห้องหนึ่งมีคนเข้าอยู่ อีกห้องว่าง ซอลอาเดาว่าคนที่เข้าอยู่คนเป็นเอ็กซี่ ส่วนโบนาน่าจะกลับไปหาลูดาแล้ว
ซอลอาจึงเร่งรีบไปทำธุระให้เสร็จก่อนเอ็กซี่จะออกมาจากห้องน้ำ เมื่อเธออกมาจากห้องน้ำก็พบว่า อีกคนยังไม่ออกมาจากห้องน้ำ จึงรีบวิ่งเข้าห้องพร้อมกับล้อคประตูเรียบร้อย
"เห้อ ซอลอายิ้มเล็กๆอย่างสบายใจก่อนจะเดินขึ้นไปห่มผ้าบนเตียง" พอได้ยินเสียงเปิดและปิดประตูอีกครั้ง ก็ยิ่งโล่งใจเพราะคิดว่าเอ็กซี่น่าจะพึ่งออกจากห้องน้ำ แต่พอได้ยินเสียงเปิดปิดประตูอีกครั้ง ซอลอาก็นิ่งไปซักพัก
ตัดภาพมาที่ห้องน้ำ คนที่ออกมาจากห้องน้ำไม่ใช่เอ็กซี่อย่างไร แต่เป็นโบนา เอ็กซี่จงใจทำให้ซอลอาเข้าใจผิดว่าคนในห้องน้ำเป็นเขา แล้วโบนากลับไปแล้ว เมื่อเสร็จภารกิจโบนาก็ออกจากห้องเอ็กซี่มุ่งสู่ห้องของลูดา
 ส่วนตอนนี้ตัวเอ็กซี่หนะหรอ 
"หาใครอยู่รึเปล่าจ้ะ สาวน้อย" ซอลอาค่อยๆมองไปใต้ผ้าห่ม และก็พบกับรอยยิ้มจากคนที่เธอคิดว่าอยู่ข้างนอกเมื่อกี้
"เด่ว เอ็กซี่ๆๆๆๆๆ"เสียงร้องของซอลอายังไม่จบ ร่างของซอลอาก็โดนคนใต้ผ้าห่มลากเข้าไปใต้ผ้าห่มเรียบร้อยแล้ว ซึ่งไม่ต้องบอกนะว่าเกิดอะไรขึ้น
.
.
.
"ช้าจังเลย "ลูดาบ่นแบบงอนๆ พร้อมทำแก้มป่องๆใส่โบนา หลังจากที่โบนาปล่อยให้เธอรอจนอาบน้ำเสร็จ เจ้าตัวพึ่งจะโผล่มา
"ง่า  ขอโทษนะ เผอิญเก็บของนานไปหน่อย"โบนาพยายามเกลี้ยกล่อม(ง้อ)ให้ลูดาหายงอน แต่งอนแบบนี้ก็น่ารักเหมือนกันนะ จนเผลออมยิ้มออกมา
"ไปอาบน้ำเลย" ลูดาไล่โบนาไปอาบน้ำ ก่อนที่จะมาเคลียร์เรื่องที่เธองอน
"หายงอนเค้าน้าาาาา" โบนาที่พึ่งอาบน้ำเสร็จก็รีบมาง้อลูดาต่อทันที
"อยากให้หายงอนก็ทำแบบตอนที่อยู่โรงพยาบาลก่อนสิ"  ถึงจะทำหน้างอนๆ แต่ลูดก็ซ่อนรอยยิ้มนั้นไว้ไม่อยู่หรอก
"หะ" โบนาได้ยินชัดเจนแต่เธอไม่รู้ว่าลูดาหมายถึงอะไร
"จะเอาแบบที่โรงพยาบาลอะ" ลูดาย้ำอีกครั้งด้วยท่าทีที่เหมือนเด็กน้อย หลังจากที่ประมวลผลไปสักพัก โบนาก็อ่อขึ้นมาทันที ทำให้เจ้าตัวยิ้มกรุ่มกริ่มก่อนจะเปลี่ยนเป็นยิ้มแบบเจ้าเลห์ก
และทำการง้อลูดาตามที่เจ้าตัวต้องการ โดยการประกบริฝีปากเข้ากับลูดา หลังจากที่บรรจงป้อนจูที่แสนหอมหวานให้ลูดา จู่ๆโบนาก็ผลออกพร้อมกับกระซิบข้างหูลลูดา
"ให้มากกว่าที่โรงพยาบาลอีก" น้ำเสียงของโบนาทำให้เลือดในตัวลูดาสูบฉีดจนหน้าแดงรู้ตัวอีกเธอ เธอก็สัมผัสถึงรสจูบที่หอมหวานและร้อนแรงกว่าเดิม 
เธอก็จูบตอบโบนาไปแล้ว โบนาค่อยๆป้อนจูบที่หอมหวาน และลึกซึ้งให้ลูดา มากขึ้น.
.
.
.
.
.
.
.
โบนาโผล่ออกมาจากผ้าห่ม ก่อนจะหันไปมองคนตัวเล็กข้างๆที่หลับไปเนื่องจากกิจกรรมการง้อ(ที่เกินไปหน่อย)ของเธอ 
"เหมือนเด็กน้อยเลยนะ" ยิ่งเวลาลูดาหลับนี่ ยิ่งน่ารักไปใหญ่ พอคิดแบบนั้นก็ทำให้เธอเผลอยิ้มออกมา
และตอนนี้เธอก็มีความสุขมากแค่ได้อยู่กับคนตัวเล็กๆคนนี้ โบนาค่อยๆจุ้บที่หน้าผากลูดาเบาๆ ราวกับไม่อยากจะกวนเจ้าหญิงตัวน้อยๆที่กำลังนิทราอย่างมีความสุข
"อื้อ"แต่พอโดนรบกวนนิดหน่อยลูดาก็ตื่นขึ้นมา พอสายตามองเห็นคนที่รบกวนเวลานอนของเธอชัดเจน เธอก็ยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว ไม่ต่างกับโบนาเลย
"กวนรึเปล่า"โบนาจ้องเข้าไปยังดวงตาของลูดาด้วยความเอ็นดู
"ไม่เปนไรหรอก ขอกอดหน่อยนะ"ลูดาเข้ากอดโบนาไม่ยอมปล่อย ฝ่ายโบนาได้แต่ยิ้มพร้อมกับลูบหัวเจ้าตัวเล็กไป รู้ตัวอีกที เด็กน้อยก็หลับไปในอ้อมกอดของเธอด้วยรอยยิ้มที่มีความสุข
"ฉันรักเธอนะ " โบนากระซิบบอกลูดาที่กำลังหลับปุ๋ยอยู่ ก่อนที่เปลือกตาของโบนาจะพาโบนาสู่นิทรา
 "ฉันก็รักพี่นะ" เสียงตอบจากคนในอ้อมกอดของเธอนั่นทำให้เธอกอดเจ้าตัวเล็กให้อบอุ่นขึ้นก่อนจะหลับไปด้วยกัน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Cosmo_Sakura จากทั้งหมด 3 บทความ

  • เรื่อง

    หมวด

    ตอน

    คนเข้าชม

    โพสท์

    คะแนน

    อัปเดต

  • รักหวานแหวว

    เรื่องสั้น

    0/460

    0

    0%

    11 ต.ค. 60

  • รักดราม่า

    เรื่องสั้น

    0/209

    1

    0%

    28 ส.ค. 60

  • รักหวานแหวว

    เรื่องสั้น

    0/400

    1

    0%

    15 ส.ค. 60

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น