คัดลอกลิงก์เเล้ว
[OS]rum raisin [EunXiao] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
     กราบสวัสดีทุกท่านที่หลงเข้ามาอ่าน หลังจากที่อ่านฟิคของคนอื่นมาเยอะแล้ว เลยลองแต่งฟิคเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก 

     เนื้อเรื่อง การดำเนินเรื่อง การใช้คำอาจจะยังไม่ดีเท่าไร 

 ยังไงก็ติชมกันได้ ชอบไม่ชอบตรงไหน คอมเม้นได้(แต่อย่าแรงมากนะTT)

ปล. ฟิคยังไม่มีปกนะเนื่องจากทำไม่เป็น

เนื้อเรื่อง อัปเดต 15 ส.ค. 60 / 21:20


"เธอเอาอะไรให้ฉันกินเนี่ย"
.
.
.
.
.
นี่ก็ผ่านมาตั้ง4ปีแล้วนะ ตั้งแต่ที่เราเรียนจบ เราก็ยังไม่ได้เจอกันเลย เธอจะเป็นยังไงบ้างนะ
.
.
.
.
"ขอโทษนะ อึนซอ .....แต่ฉันยังไม่พร้อม"
.
.
.
"อึนซอ อึนซอ ตื่นๆๆๆๆๆๆๆ" 
"มีอะไรหรอ พี่เอ็กซี่" ฉันงัวเงียส่งเสียงตอบอย่างมึนๆให้กับคนที่พึ่งปลุกฉันเมื่อกี้นี้
"ตกลงเเย็นนี้แกจะไปเกินไอศครีมกับพวกฉันปะเนี่ย" 
"ไปก็ได้" ก็เล่นปลุกมาขนาดนี้แล้ว 
"ดีงั้นเตรียมตัวเลย เด่วพี่จะไปรับซอลอาด้วย"
//เด่ว ถ้าจะไปกับแฟนแล้วจะชวนฉันไปเปน กขค ทำมายยยยยยยยยยยย ไอม่ายเข้าจายยยยยยยยยยยยยย
"งั้นไม่ไปละ"
"เด่วเถอะเอ็ง พี่ไม่ได้ไปกับซอลอาแค่2คน ดาวอน โบนาก็ไปด้วย"
//อ่อ แล้วไป
.
.
.
.
.
.
"โบนา ดาวอน รอนานไหมโทษที เอิญที่จอดรถมันหายากหน่อยนะ"ซอลอาวิ่งเข้าโบกมือก่อนจะวิ่งเข้าไปหาเพื่อนๆที่รอเธออยู่
"ไม่นานหรอก เราก็พึ่งถึง"โบนายิ้มตอบ
"งั้นไปกินไอศครีมกันเลยมะ เผื่อคนเยอะ"
และแล้ว5ชีวิตกับ10เท้าก็เดินพาตัวเองมาถึงหน้าร้านไอศครีม
//ร้านนี้มัน
.
.
.
.
"ซองโซ ขอกินบราวนี่ได้ไหมอะ"
"อะนี่ " สาวสุดน่ารักที่มากินไอศครีมกับฉันค่อยๆยื่นป้อนบราวนี่ให้ฉันกิน
"อร่อยจัง ซองโซ ลองกินนี่ไหมอะ " ฉันตักไอศครีมคำนึงยื่นให้ซองโซกินเหมือนว่าจะแรกกลับบราวนี่ชิ้นเมื่อกี้
"เธอเอาอะไรให้ฉันกินเนี่ย อึนซอ" คนที่พึ่งชิมไอศครีมเมื่อกี้ไปแสดงออกทางสีหน้าทันที
"ฮ่าๆๆ นี่คือไอศครีมเหล้ารัมไง"
.
.
.
.
//สีหน้าของซองโซตอนนั้น
.
.
.
"อึนซอ อึนซอโว้ยๆๆๆๆๆ"
"หะ"
"เหม่ออะไรของแก จะสั่งไอศครีมอะไร คนอื่นเขาสั่งงหมดแล้ว" เป็นเสียงของพี่เอ็กซี่ที่ปลุกฉันให้ตื่นจากผวังความคิดถึงเมื่อกี้
"ขอไอศครีมเหล้ารัม1ที่ค่ะ" ฉันรีบตอบไปอย่างไม่ทันคิด เหมือนกับสมองมันสั่งให้ปากออกเสียงไปอย่างงั้น
"เอ๋ เหล้ารัมหรอ ฉันไม่เห็นแกกินมาตั้งนานละ เห็นเมื่อก่อนชอบกิน นึกว่าเบื่อแล้วซะอีก"
//ใช่ ฉันชอบกินไอศครีมเหล้ารัมมาก แต่ที่ผ่านมา ฉันไม่ได้กินอีกเลย ไม่ใช่เพราะเบื่อหรอก
แต่เพราะมันทำให้นึกถึงใครบางคนต่างหาก
.
.
.
.
.
ที่สนามบิน 
"ฉันไปก่อนนะอึนซอ ขอบคุณนะที่มาส่ง" ซองโซรับกระเป๋าที่ฉันช่วยถือมาก่อนจะส่งยิ้มให้ฉัน
ซองโซเป็นคนที่มีความสมารถด้านยิมนาสติกสูงมาก ทำให้เธอสอบชิงทุนไปเรียนต่อยิมนาสติกที่เมืองนอกได้
"เออ เด่วซองโซ" ถ้าฉันไม่บอกตอนนี้ไม่รู้ว่าฉันยังจะมีโอกาสอีกไหม
"หืม มีอะไรหรอ" 
"คือว่า ซองโซ ฉัน ชอบ เธอ"
สีหน้าซองโซเปลี่ยนไปทันที ทำให้บรรยากาศความเงียบเข้าปกคลุมทั้งๆที่มีเสียงมากมายจากคนรอบข้าง
เราทั้งคู่ต่างพูดไม่ออก คงนกสินะ
"เอ่อ คือ" ก่อนที่มันจะเงียบไปกว่านี้ฉันพยายามชวนเธอคุยแต่....
"ขอโทษนะ อึนซอ แต่ฉันยังไม่พร้อม"
มันก็นกอยู่ดีนั่นละ 
.
.
.
.
.
"เออ นี่ช่วงนี้อึนซอเป็นอะไรหรอทำไม เหม่อบ่อยจัง" โบนาถามพลางตักไอศครีมเข้าปาก
"คงคิดถึงใครอยู่ละมั้ง"เป็นของพี่เอ็กซี่ที่ค่อนข้างจะแทงใจดำเหลือเกิน
"แหมๆ คิดถึงใครอยู่น้าาาาาาาา" เป็นพี่โบนาที่ยังจะใจร้ายซ้ำเติมกันอยู่ได้ 
"คิดถึง ซองโซ" ฉันตอบไปอย่างเบาๆ
"หะ อะไรนะ ไม่ได้ยิน"พี่เอ็กซี่ยังคงกวนประสาทฉันอยู่ดี
"ฉันคิดถึงซองโซ ได้ยินไหม ฉันคิดถึงเธอ"
//น่าแปลกเนอะ ทั้งๆที่ซองโซปฏิเสธฉันก็เห็นๆอยู่ แต่ทำไมฉันยังรู้สึกว่า ฉันยังรอแค่เธอ ยังรักได้แค่เธอ
.
.
.
"ได้ยินแล้วนะ อึนซอ ฉันก็คิดถึงเธอเหมือนกัน" ท่ามกลางสายตาของคนโต้ะอื่นๆที่มองมาที่ฉันเนื่องจากเสียงตะโกนเมื่อกี้นี้ กลับมีคนที่ฉันคิดถึงมาตลลอด4ปีอยู่ท่ามกลางสายตานั้น
"ซองโซ ทำไมเธอ..."
"ฉันกลับมาตั้งแต่เมื่อวานแล้วละ ฉันโทรบอกพี่โบนา พี่โบนาก็เลยโทรนัดฉันมา"
"แล้วที่เธอบอกว่ายังไม่พร้อม.."ฉันถามไปด้วยความสงสัย
"ตอนนั้นฉันอยากโฟกัสแค่เรื่องเรียนอะ แต่ตอนนี้ฉันเรียนจบแล้ว"
"แล้วทำไมไม่บอกให้ฉันรอตั้งแต่ตอนนั้นละ"
"จริงๆแล้วฉันก็ชอบเธอตั้งแต่ตอนนั้นแล้วละ แต่ฉันอยากทำตามความฝันฉันก่อน ถ้าหากตอนนั้นอึยซอเจอใครที่ดีกว่าฉัน อึนซอจะได้เลือกเขาไง"
ฉันอึ้งกลับคำตอบไปปสักพัก มันเหมือนกับปาฏิหาร์ยที่ทำให้การรอคอยตลอด4ปีของฉันไม่สูญเปล่า
"มีอะไรจะถามอีกไหม"
"ซองโซ เป็นแฟนกันนะ"
"อันนี้ไว้ตอบหลังกินไฮศครีมเสดละกัน"
.
.
.
.
.
หลังจากที่กินไอศครีมเสด ฉันก็ถือโอกาสดึงตัวซองโซออกมาจากกลุ่มและพาไปเดินชมวิวที่สวนสาธารณะใกล้ๆ
"จะตอบฉันได้ยัง" ฉันทวงถามคำตอบที่ฉันรอคอยมานานถึง4ปี
"เอ้ะ ถามว่าอะไรน้าาาาาา" คนสวยยังเมินหน้าหนีพร้อมกับรอยยิ้มขี้เล่นนั้นที่แสดงออกให้เห็นถึงความเขินอายเล็กๆ
ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว ฉันเดินไปตรงหน้าซองโซ ชันเข่าข้างนึงขึ้นอีกข้างคุกเข่าลงพร้อมกับจับมือของซองโซข้างนึงขึ้นมา ส่งสายตาไปบอกความรู้สึกมากมายก่อนที่จะเอ่ยประโยคที่พึ่งพูดไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้ว
"เป็นแฟนกับฉันนะ" นี่ถ้ามีแหวนด้วยคงเพอร์เฟคมากเลยละ
"ค่ะ" คำตอบสั้นๆถูกส่งมาทำให้ฉันไม่อยากจะเชื่อว่านี่ไม่ใช่ความฝันรู้ตัวอีกทีฉันก็ดึงซองโซเข้ามากอดแล้ว  ก่อนที่เราจะผละออกจากกันเพื่อมองหน้ากันให้หายคิดถึง
ในขณะที่สายตาของเรากำลังจ้องมากันก็เหมือนมีพลังงานอะไรบางอย่างดึงดูดใบหน้าของเราสองให้โน้มเข้าหากัน จนรีมฝีปากของเราทั้งคู่จะประกบกัน
.
.
.
.
"ขอบคุณนะที่กลับมาหาฉันซองโซ"
"ขอบคุณนะที่รอฉัน อึนซอ"


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Cosmo_Sakura จากทั้งหมด 3 บทความ

  • เรื่อง

    หมวด

    ตอน

    คนเข้าชม

    โพสท์

    คะแนน

    อัปเดต

  • รักหวานแหวว

    เรื่องสั้น

    0/400

    1

    0%

    15 ส.ค. 60

  • รักหวานแหวว

    เรื่องสั้น

    0/460

    0

    0%

    11 ต.ค. 60

  • รักดราม่า

    เรื่องสั้น

    0/209

    1

    0%

    28 ส.ค. 60

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. #1 เป็นกาต่วย (@apyoon) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 01:53
    ยังมีบางคำที่อ่านแล้วรู้สึกขัดๆอยู่ อย่างคำว่า เด่ว, เสด เราขออนุญาตแนะนำให้ใช้เป็นคำที่ถูกต้องเลย เป็น เดี๋ยว กับ เสร็จ คืออย่างน้อยอ่านแล้วมันจะได้ไม่รู้สึกสะดุดหรือขัดอารมณ์ค่ะ และขอเพิ่มเติมอีกนิดนะคะ เพราะเราเห็นว่าไรท์เขียนภาษาได้ถูกอยู่ แต่คำว่า 'พึ่ง' ที่ไรท์ใช้ มันเป็น พึ่งพา ส่วนที่ถูกคือ เพิ่ง (เพิ่งมาถึง) ประมาณนี้ค่ะ

    ปล. ถ้าอยากเขียนผิดเพื่ออรรถรสแนะนำเป็นส่วนคำพูด หรือส่วนแชทได้นะคะ
    ปล.2 สู้ๆนะคะ เราเชื่อว่าไรท์จะทำได้ดีขึ้นแน่นอน เป็นกำลังใจใฟ้ค่ะ
    #1
    1