พลิกขอบฟ้าตามล่ารัก

ตอนที่ 38 : บทที่ 10 ปิดปากด้วยปาก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,175
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 95 ครั้ง
    22 มี.ค. 62



บทที่ 10 

ปิดปากด้วยปาก 


พรรณวรทรับแก้วน้ำคืนจากราฟาเอล หลังจากที่เขากินยาเรียบร้อยแล้ว ดวงตาสีฟ้าอมเทาจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าสวยหวานของผู้หญิงที่มีอิทธิพลต่อเขา ชายหนุ่มเปิดยิ้มทรงเสน่ห์ให้เธอใจสั่นเล่น

“มองหน้าฉันแล้วยิ้ม หมายความว่ายังไงคะ”

“หมายความว่าผมกำลังมีความสุข ที่มีคุณอยู่ใกล้ๆ ไงครับฮันนี่” เขาตอบเสียงนุ่ม พลางเอื้อมมือไปจับผมปอยเล็กๆ ทัดเอาไว้ที่หลังใบหูเล็ก

“อ๋อ... เหรอออ” หญิงสาวลากเสียงยาวแก้เขิน

“ครับ ถึงแม้ว่าเราจะมีเวลาอยู่ด้วยกันอีกไม่กี่วัน แต่ผมก็อยากใช้เวลาที่เหลืออยู่ให้คุ้มค่าที่สุด”

“ยังไงดีล่ะคะ ก็คุณป่วยแบบนี้ เราคงออกไปดินเนอร์ ไปเดทกันไม่ได้หรอกมั้ง” หญิงสาวตอบ พร้อมรอยยิ้มสดใส และเธอก็ดูน่ารักจนเขาต้องดึงมากอดเอาไว้

“รู้ไหม ว่าเราไม่ต้องทำอะไรแบบนั้นก็ได้ แค่ผมได้กอดคุณแบบนี้ มันก็ดีที่สุดแล้ววิว” พรรณวรทยิ้มเขินๆ เธอดันตัวออกจากอกกว้าง

“ฉันเพิ่งรู้ ว่าคุณเป็นผู้ชายที่ปากหวานมาก”

“จริงๆ คุณไม่น่าจะเพิ่งรู้นะฮันนี่ ในเมื่อคุณเองก็ชิมมาตั้งหลายครั้งแล้ว”

“ราฟาเอล!!” พรรณวรทตาโต ฟาดฝ่ามือเล็กๆ ลงบนหัวไหล่แกร่ง ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ จับมือที่ประทุษร้ายเขามาจูบหนักๆ

“หรือไม่จริง”

“ฉันจะไม่พูดกับคุณแล้ว”

“งั้นจูบก็ได้” ชายหนุ่มยื่นหน้าเข้าไปใกล้

“ไม่เอาค่ะ” หญิงสาวปฏิเสธ พลางดันปลายคางของเขาเอาไว้ หนวดเข้มๆ ทิ่มตรงกลางฝ่ามือ ทำให้หญิงสาวรีบชักมือออกทันที เพราะมันทำให้เธอรู้สึกแปลกๆ

“เป็นอะไรครับฮันนี่”

“เปล่าค่ะ” ชายหนุ่มอมยิ้มอย่างนึกรู้ เขาจับฝ่ามือเล็กๆ ถูเบาๆ กับหนวดแข็งๆ ที่ปลายคางของตัวเอง พรรณวรทหัวเราะคิกคักด้วยความจั๊กจี้ หญิงสาวดึงมือออก

“ฮันนี่ครับโกนหนวดให้หน่อยสิ”

“ฉันทำไม่เป็น เรียกคุณคารอสดีกว่าไหมคะ” หญิงสาวเสนอขึ้น เพราะเขาเป็นผู้ชายเหมือนกัน น่าจะคล่องกว่า

“แต่ผมอยากให้คุณทำให้นี่ครับ”

“ก็บอกว่าทำไม่เป็นไงคะ เกิดมาไม่เคยโกนหนวดให้ใครเลยสักที”

“ก็ทำให้ผมไง เป็นคนแรก” เขาบอกพร้อมรอยยิ้ม

“ถ้าใบมีดโกนมันบาดคุณขึ้นมา จะว่ายังไงล่ะคะ”

“ก็แค่ได้แผล ได้เลือด อาจจะมีรอยแผลเป็นเอาไว้เล่าให้ลูกฟังว่า รอยแผลเป็นนี้ได้มาจากฝีมือของมัม ที่โกนหนวดให้แด๊ดดี้เป็นครั้งแรก” เขาบอก พร้อมมองเธอด้วยสายตาแพรวพราว พรรณวรทถึงกับอ้าปากค้าง

“เดี๋ยวๆ คุณพูดอะไรของคุณ”

“พูดถึงอนาคตของเราไงครับ ที่มีผม มีคุณ แล้วก็เบบี๋ของเรา”

“คะ... คุณ... คุณคิดไกลเกินไปแล้ว ฉันไปเรียกคุณคารอสมาโกนหนวดให้คุณดีกว่านะคะ” หญิงสาวหาทางชิ่ง เธออยู่ต่อไปไม่ไหวแล้ว รุกหนักจนใจสั่นขนาดนี้ ขอเวลาตั้งหลักสักหน่อยก็ยังดี

“ไม่ต้องหนีเลย มาคุยกันให้รู้เรื่องก่อน ผมจริงจังกับคุณนะวิว ไม่ได้เห็นว่าคุณเป็นของเล่น แต่ผมอยากสร้างครอบครัว อยากสร้างอนาคตร่วมกับคุณ” ราฟาเอลมองสบตากับเธอด้วยสายตาลึกซึ้ง พวงแก้มอิ่มซับสีชมพูระเรื่อ

“มันเร็วเกินไป ฉันกับคุณเพิ่งรู้จักกันได้ไม่เท่าไรเองนะ คุณมั่นใจในตัวฉันขนาดนั้นเลยเหรอคะ”

“ไม่เคยมั่นใจอะไรเท่านี้มาก่อนเลย” ชายหนุ่มตอบ

“ฉัน...”

“ผมไม่ได้คิดจะเร่งรัด ถ้าคุณอยากได้เวลา ผมก็พร้อมจะรอ”

“ใจดีขนาดนั้นเลยเหรอคะ” พรรณวรทเอียงคอถามอย่างน่ารัก

“คุณคงไม่ใจร้าย ให้ผมรอตลอดชีวิตหรอก ในเมื่อคุณเองก็รักผมเหมือนกัน”

“มั่นใจเกินไปแล้วนะคุณน่ะ”

“หรือจะเถียงล่ะ ในเมื่อในสายตาคุณ มันมีแต่เงาของผม” ชายหนุ่มโยนความจริงใส่หน้า หญิงสาวจึงเม้มปากเบาๆ

“จะโกนไหมหนวดเนี่ย ถ้าไม่โกน ฉันจะได้ไปทำงาน” พรรณวรทรีบเปลี่ยนเรื่อง ให้ตายเถอะ เธอหายใจหายคอไม่สะดวกเลย ไม่ได้อึดอัด แต่ขัดเขินจนต้องหาเรื่องมาคั่น เพื่อขอเวลานอก ชายหนุ่มมองอย่างรู้ทัน

“เวลาคุณดุ คุณดูสวย แล้วก็มีเสน่ห์มาก เวลาคุณยิ้มสดใสคุณดูน่ารักมาก เวลาคุณทำงานคุณดูมีความสุขมากและทุกอย่างที่เป็นคุณ ทำให้ผมรักคุณมาก” ชายหนุ่มบอกรักเธอ ราวกับกำลังพูดคำธรรมดา หญิงสาวหัวใจเต้นแรงขึ้น มือไม้เย็นเฉียบ เหมือนจะเป็นลมเสียให้ได้

“ราฟาเอล...”

“เรียกผมว่าราฟสิวิว”

“ระ... ราฟ” หญิงสาวพูดตามอย่างเผลอๆ ราฟาเอลจึงยิ้มอย่างพอใจ

“น่ารักมาก ฮันนี่ของผม” เขาเอ่ยชม แล้วเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ หอมแก้มนวลเบาๆ หญิงสาวก้มหน้า ไม่กล้าสบตากับดวงตาคู่คมของเขา

“โกนหนวดกันดีกว่านะคะ” พรรณวรทรีบเดินเข้าห้องน้ำไปในทันที ชายหนุ่มมองตามไปด้วยสายตาที่แสดงถึงความเอ็นดู ริมฝีปากหยักลึกมีรอยยิ้มแห่งความสุขเป็นเครื่องประดับ เขารู้ดีว่าภายใต้ท่าทีแข็งแกร่ง ซ่อนความขี้อายเอาไว้ไม่น้อยเลยทีเดียว

 พรรณวรทกลับมาหาชายหนุ่มอีกครั้ง พร้อมกับอุปกรณ์โกนหนวด หญิงสาวป้ายโฟมรอบริมฝีปากและปลายคางของเขาจนเต็มไปหมด แล้วก็ส่งเสียงหัวเราะออกมาอย่างชอบใจที่แกล้งเขาได้

“ว้าว... คุณเหมือนซานตาคลอสจังเลยค่ะ” พรรณวรทบอกเสียงใส ดวงตากลมโตสีน้ำผึ้งระยิบระยับ ยามเมื่อมองหน้าที่เลอะเทอะไปด้วยโฟม

“แกล้งผมเหรอ นี่แน่ะ” ชายหนุ่มใช้ปลายนิ้วชี้ปาดโฟมจากปลายคางของตัวเองไปป้ายบนปลายจมูกโด่งรั้นของเธออย่างอยากแกล้ง พรรณวรทเอาคืนด้วยการป้ายโฟมเพิ่มบนหน้าผากเขา สองหนุ่มสาวแกล้งกันไปมาอยู่ครู่ใหญ่ จึงได้ลงมือโกนหนวดจริงๆ พรรณวรทจับที่โกนหนวดจ่อไปที่สันกรามแกร่ง โดยมีมือของเขาคอยจับลากไปตามแนวกราม จนถึงปลายคาง กระทั่งเสร็จ เธอจึงส่งผ้าขนหนูให้เขา

“เห็นไหม ไม่ยากเลย คราวหน้าวิวก็โกนหนวดให้ผมได้แล้วนะครับฮันนี่”

“คุณก็ทำเองได้ ไม่เห็นต้องให้ฉันทำให้เลยนี่คะ”

“ทำเอง กับคนที่รักทำให้ มันไม่เหมือนกันนี่ครับ มันต่างกันที่ความรู้สึก” ชายหนุ่มตอบ พร้อมยิ้มใส่ตาเธอ

“ไม่ว่าคราวหน้า หรือคราวไหน ก็ทำเองนะคะ” หญิงสาวบอก ก่อนจะกวาดเอาอุปกรณ์ทั้งหมด เดินหายเข้าไปในห้องน้ำ ราฟาเอลมองตามเธอไป พร้อมรอยยิ้มแห่งความสุข

 

หญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งในชุดแซ็กสีช็อกกิ้งพิงค์ ก้าวผ่านประตูกระจกเข้ามาด้านใน เธอตรงไปยังเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ ซึ่งมีเจ้าหน้าที่คอยต้อยรับ และอำนวยความสะดวกให้แก่ผู้มารับบริการอยู่

“คุณราฟาเอล กราเบียลลาส พักที่ห้องไหนคะ” อแมนด้าเอ่ยถามพนักงาน

“ไม่ทราบว่าคุณผู้หญิง...”

“ฉันเป็นภรรยาของเขาค่ะ” เธอบอกเสียงดัง กวาดสายตามองทุกคนที่นั่งอยู่ตรงนั้น ก่อนจะเชิดหน้าขึ้นด้วยท่าทางเย่อหยิ่ง พรรณวรทถึงกับชะงักปลายเท้าที่กำลังจะก้าวผ่านไป หญิงสาวหันกลับมามองผู้หญิงที่ประกาศตัวว่าเป็นภรรยาของราฟาเอล หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ

อแมนด้าเดินตรงไปที่ลิฟต์ แล้วหายเข้าไปในนั้น พรรณวรทยังยืนนิ่งราวกับถูกสาป เธอได้ยินอะไรผิดไปหรือเปล่า

“หนักแน่นหน่อยสิวิว” หญิงสาวบอกกับตัวเอง แล้วปัดความรู้สึกไม่ดีทิ้งไป เธอเดินไปยังร้านกาแฟเล็กๆ เพื่อหาซื้อกาแฟสำหรับตัวเอง ก่อนที่จะกลับขึ้นไปเฝ้าไข้เขาอีกครั้ง

บอดี้การ์ดที่เฝ้าอยู่หน้าห้องพักลุกยืนขึ้น เมื่ออแมนด้าก้าวเข้ามา หญิงสาวมองผู้ชายตรงหน้าตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าด้วยสายตาดูแคลนอย่างไม่ปิดบัง

“ฉันมาเยี่ยมราฟ”

“รอสักครู่นะครับ ผมขอเข้าไปบอกบอสก่อนว่ามีคนมาเยี่ยม”

“ฉันชื่ออแมนด้า บอกเขาว่าฉันมาหา”

“รอสักครู่ครับ” บอดี้การ์ดหนุ่มหายเข้าไปในห้องพักของชายหนุ่มเพียงครู่เดียว ก็กลับออกมาเชิญให้เธอเข้าไปด้านใน

“อแมนด้า” ชายหนุ่มที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยทักทายเสียงเรียบ อแมนด้าเดินเข้าไปยืนชิดริมเตียง มองหน้าเขาด้วยสายตาห่วงใย

“ฉันเพิ่งกลับมาจากถ่ายแบบ เพิ่งรู้ว่าคุณโดนยิง เป็นยังไงบ้างคะราฟ”

“ไม่เป็นอะไรมากหรอก”

“มันเกิดอะไรขึ้นคะราฟ ทำไมคุณถึงถูกยิงได้”

“อุบัติเหตุนิดหน่อย ขอบคุณคุณนะที่อุตส่าห์มาเยี่ยม แต่ผมโอเค”

“คุณไม่เป็นอะไรแน่นะคะ”

“ผมโอเค” ราฟาเอลย้ำด้วยน้ำเสียงเดิม หญิงสาวจึงเอื้อมมือไปจับมือเขามากุมเอาไว้

“ฉันเป็นห่วงคุณมากนะคะราฟ ถ้าคุณเป็นอะไรไป ฉันจะอยู่ยังไง” นางแบบสาวน้ำตาเอ่อคลอ ชายหนุ่มจึงเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย เธอกับเขาขาดการติดต่อกันมาราวๆ สองสัปดาห์ ตั้งแต่ได้เจอกับพรรณวรทครั้งแรกที่ร้านอาหารคราวนั้นราฟาเอลก็ไม่ได้ติดต่อกับอแมนด้าอีกเลย

“ผมกับคุณไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกันนะอแมนด้า การที่ผมจะอยู่หรือตาย ไม่น่าจะเกี่ยวกับคุณ” ราฟาเอลพูดขึ้น

“อย่าพูดแบบนั้นสิคะ ฉันเสียใจนะ”

“อย่าโยกโย้อแมนด้า มีอะไรก็พูดมา แล้วก็ช่วยปล่อยมือผมด้วย” ชายหนุ่มเสียงเข้มขึ้นหนึ่งระดับ เขากลัวว่าพรรณวรทจะกลับเข้ามาเห็นแล้วจะเข้าใจผิด

“ฉันตกใจแทบแย่ที่รู้ว่าคุณถูกยิง ฉันแคนเซิลงานทุกอย่างที่รีโอฯ แล้วรีบบินกลับมาทันที จริงๆ ฉันตั้งใจจะมาหาคุณหลังจากงานเสร็จ แต่พอเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น บอกตรงๆ นะคะ ว่าฉันรอต่อไปไม่ได้อีกแล้ว” หญิงสาวพูดเสียงสั่น น้ำตาคลอ

“จะอารัมภบทอีกนานไหม ถ้าคุณไม่พูดธุระของคุณก็เชิญกลับไปได้เลย ผมต้องการพักผ่อน” ชายหนุ่มพูดพร้อมกับกระชากมือกลับ นางแบบสาวถึงกับหน้าเสีย

“ราฟคะ คือ... ฉันมีเรื่องสำคัญต้องบอกกับคุณค่ะ”

“รีบพูดมาอแมนด้า ผมต้องการเวลาส่วนตัว” ราฟาเอลชักรำคาญ

“ฉันท้อง!” นางแบบสาวบอกสั้นๆ และนั่นมันก็ทำให้ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นมองด้วยความสงสัย

เคล้ง! แก้วกาแฟในมือของพรรณวรทร่วงลงกับพื้นเรียกสายตาทั้งสองคู่ให้พุ่งมาที่เธอ นักข่าวสาวยืนตัวแข็ง หัวใจร่วงไปอยู่ปลายเท้า ใบหน้าสวยหวานซีดเผือด เธอได้ยินชัดเจนในสิ่งที่ผู้หญิงอีกคนพูด หญิงสาวหรี่ตามองจึงจำได้ว่า เธอคนนี้คือคนที่ประกาศตัวว่าเป็นภรรยาของราฟาเอลที่ด้านล่าง

“วิว!!” ชายหนุ่มเรียกเธอ พร้อมกระโจนลงจากเตียง พุ่งตัวเข้าไปหาเธอทันที

เอ้า!!  งานเข้าแล้วพี่ราฟ 

ยังไงดีละพี่ รีบเคลียร์เลยยยยยยย  

ตอนนี้จะเป็นตอนสุดท้าย ที่ลงให้อ่านแบบเต็มตอนนะคะ 

อยากรู้ว่าพี่จะแก้ปัญหานี้ยังไง  ตามต่อในเล่มโน๊ะ 

สาวๆสามารถหาซื้อพี่ได้ที่ หน้าเว็บไซค์ สนพ. ไลต์ ออฟ เลิฟ 

ร้านนายอินทร์ Se-ed B2S  และร้านหนังสือชั้นนำทั่วไปนะคะ 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 95 ครั้ง

97 ความคิดเห็น

  1. #95 Taa Mon (@taamon) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 07:08

    รอเฮียอยู่น่าาาาาา

    #95
    0