พลิกขอบฟ้าตามล่ารัก

ตอนที่ 31 : บทที่ 9 แลกด้วยชีวิต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,959
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    10 มี.ค. 62




บทที่ 9 

แลกด้วยชีวิต 

บทที่ 9 

แลกด้วยชีวิต 

ออดี้สีเทาเข้มเคลื่อนตัวมาด้วยความเร็วสม่ำเสมอโดยฝีมือการขับของอันเดร โดยมีเปาโลนั่งอยู่ข้างๆ และพรรณวรทนั่งอยู่ด้านหลัง หญิงสาวเปิดถุงสีสวยดูแล้วอมยิ้มน้อยๆ คิดว่าน้องสาวสุดที่รักต้องชอบของฝากชิ้นนี้แน่ๆ

“คุณผู้หญิงอยากไปไหนต่อหรือเปล่าครับ นี่เพิ่งจะบ่ายสามเอง บอสยังไม่กลับบ้านหรอกครับ” เปาโลเอ่ยถามขึ้น

“ไม่แล้วค่ะ ฉันละลายทรัพย์จนหมดตัวแล้ว ขอกลับไปพักดีกว่าค่ะ” หญิงสาวตอบยิ้มๆ

“ถ้าอย่างนั้น กลับบ้านเลยนะครับ”

“ค่ะคุณเปาโล พวกคุณจะได้พักผ่อนด้วย ช็อปปิ้งเป็นเพื่อนฉันมาทั้งวันแล้ว”

“ไม่เป็นไรครับ ถ้าคุณผู้หญิงอยากไปไหน เรียกพวกผมได้เลยนะครับ ผมสองคนยินดีรับใช้”

“ขอบคุณค่ะ อ้อ ฉันมีของที่ระลึกไว้ให้พวกคุณด้วยนะ ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยดูแลฉันเป็นอย่างดีตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่” พรรณวรทบอก พลางหยิบกล่องเล็กๆ ขึ้นมาสองใบส่งให้เขาทั้งสองคน บอดี้การ์ดหนุ่มดล่าวขอบคุณ แล้วรับของขวัญจากเธอด้วยความเกรงใจ

“การได้ดูแลคุณผู้หญิง ถือว่าเป็นเกียรติของพวกเราครับ” อันเดรตอบ ทั้งๆ ที่ยังไม่ละสายตาไปจากกระจกมองหลัง

“จริงๆ คุณผู้หญิงไม่ต้องลำบากซื้ออะไรให้เราก็ได้ครับ เราสองคนทำตามหน้าที่”  เปาโลบอก

“ฉันรู้ค่ะ แต่พวกคุณก็ดูแลฉันดีจนเกินหน้าที่ ขอบคุณจริงๆ ค่ะคุณอันเดร คุณเปาโล”

“ยินดีครับ” เปาโลรับคำด้วยน้ำเสียงสุภาพ

อันเดรกดปลายเท้าลงบนคันเร่งอีกนิด พารถราคาแพงพุ่งทะยานไปข้างหน้า ในขณะที่ดวงตาคมกล้ายังจับจ้องอยู่ที่รถอีกคันซึ่งเร่งความเร็วตามมาติดๆ

“เกิดอะไรขึ้นอันเดร” เปาโลเอ่ยถาม

“เราถูกตาม ติดต่อคุณคารอสเร็ว กลิ่นไม่ค่อยดีแล้ว ฉันจะล่อมันออกไปนอกเมือง” อันเดรตอบพร้อมกับเร่งความเร็วขึ้นอีกนิด เปาโลรีบติดต่อคารอส ในขณะที่พรรณวรทหันกลับไปมองด้านหลัง เห็นรถสีดำกำลังไล่ตามมาติดๆ

“เกิดอะไรขึ้นคะ” หญิงสาวถามด้วยความตกใจ

“คุณผู้หญิงใจเย็นๆ นะครับ ไม่ต้องตกใจ ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม เราสองคนจะดูแลคุณอย่างดีที่สุด คุณคารอสทราบเรื่องแล้ว เดี๋ยวบอสก็คงรู้” เปาโลตอบ

“ถ้ามีโอกาส ก็จัดการได้เลย” อันเดรบอกเมื่อถึงทางแยก ชายหนุ่มจัดการบังคับพวงมาลัยไปยังเส้นทางที่ต้องการ โดยที่รถปริศนานั้นยังคงตามอย่างไม่ลดละ

“โอเค นายขับต่อไป เดี๋ยวฉันจัดการเอง” เปาโลบอก พร้อมกับหยิบปืนออกมาปลดเซฟ ดวงตาของบอดี้การ์ดหนุ่มจับจ้องอยู่ที่ยานพาหนะซึ่งกำลังไล่กวดตามมา เรียกว่าประกาศให้รู้กันไปเลยว่ากำลังตามล่า

ทางด้านคารอส ก็รีบเข้ามารายงานเจ้านายอย่างเร่งด่วน บอดี้การ์ดหนุ่มเคาะประตูสองสามครั้ง แล้วเข้ามาในทันที โดยไม่รอให้เจ้าของห้องอนุญาตด้วยซ้ำ ราฟาเอลเงยหน้ามองคนสนิทที่มีสีหน้าเครียด

“มีอะไรคารอส”

“บอสครับ รถคุณผู้หญิงถูกตาม เปาโลแจ้งมาเมื่อครู่ ผมส่งคนตามไปแล้วครับ”

“วิว!!” ชายหนุ่มสปริงตัวลุกจากเก้าอี้ แล้ววิ่งออกจากห้องทันที พร้อมๆ กับที่โทร. หาหญิงสาวด้วย

“ราฟาเอล คุณอยู่ไหนคะ” พรรณวรทกรอกเสียงตื่นๆ มาให้ได้ยิน เพียงแค่นั้นหัวใจของชายหนุ่มก็เจ็บปวดราวกับถูกบีบรัด

“ไม่ต้องกลัวนะวิว ผมกำลังจะไปหาคุณ ผมจะไม่ยอมให้คุณเป็นอะไรเด็ดขาด เชื่อผมคนดี”

“ค่ะ คุณรีบมานะคะ ฉันกลัว” ชายหนุ่มได้ยินคำว่ากลัว ออกมาจากปากผู้หญิงที่มีใจปฏิพัทธ์ ก็แทบจะเหาะออกมาจากบริษัท

ราฟาเอลควบปากานี ฮูไอร่าพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องถนนด้วยความเร็วปานแสง กรามแกร่งขบกันจนขึ้นสันนูน คนที่ตามจองล้างจองผลาญพรรณวรทมีอยู่คนเดียว ลูคัส!!

“ดี โผล่หัวออกมาซะ ฉันจะส่งแกไปลงนรก ลูคัส” ราฟาเอลพูดเสียงกร้าว เร่งความเร็วให้มากขึ้น โดยมีรถของคารอสและบอดี้การ์ดตามมาอีกสองคัน

“คุณผู้หญิงระวัง ก้มลงกับเบาะ” อันเดรร้องสั่ง พร้อมหักพวงมาลัยจนรถหมุนคว้างอยู่กลางถนน ก่อนจะนิ่งสนิทเมื่อหันไปประจันหน้ากับรถที่ตามมา

“นายคิดว่าใครที่ตามเรามาอันเดร” เปาโลถามความเห็นจากเพื่อน

“โจทย์เก่าของคุณผู้หญิง ไอ้ลูคัส”

“หลบเก่งเหมือนกันนี่ ตามหาแทบพลิกแผ่นดินยังไม่เจอ ก็ดีที่โผล่มา จะได้กวาดซะให้เรียบ”

“นั่นไง เดาผิดที่ไหน ลงไปกวาดมันได้แล้วไอ้เพื่อนยาก” อันเดรบอก พร้อมกระชับด้ามปืนในมือแน่น เมื่อเห็นลูคัสเปิดประตูลงมาจากรถ

“คุณผู้หญิง ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ห้ามลงจากรถเด็ดขาด คุณคารอสกับบอสกำลังมา ไม่ต้องกลัวนะครับ” เปาโลหันมาพูดกับเจ้านายสาว แล้วเปิดประตูลงไปพร้อมอันเดร

“ว่าไงพวก นึกยังไงถึงโผล่หน้ามาให้เห็นได้ล่ะ พวกฉันตามหาแกแทบพลิกแผ่นดิน โผล่หัวออกมาได้สักทีนะไอ้ขี้ขลาด” อันเดรทักทายเสียงเยาะ

“ส่งนังผู้หญิงคนนั้นมา ถ้าแกไม่อยากตายไปพร้อมกับมัน”ลูคัสสั่งเสียงเข้ม ลูกน้องหนึ่งคนรีบเข้ามาอารักขาเจ้านายตามแผนที่วางไว้ ส่วนอีกคนยังนั่งอยู่ในรถ รอสัญญาณจากเจ้านาย

“น่ากลัวชะมัด” เปาโลพูดขึ้นอย่างเย้ยหยัน

“พวกแกควรจะกลัวฉัน” ลูคัสพูดขึ้น

“อย่างนั้นเหรอ แต่พอดีฉันไม่กลัวว่ะ ไม่ว่าหมาตรงหน้า มันจะจนตรอกสักแค่ไหนก็ตาม”

“พูดได้ดีนี่” ลูคัสยกมือขึ้น ลูกน้องที่นั่งอยู่ในรถ จึงได้ลงมายืนข้างล่าง พร้อมกับประทับอาร์พีจีเอาไว้บนบ่า อันเดรกับเปาโลหันมามองหน้ากัน เมื่ออีกฝ่ายเล่นอาวุธหนัก

“แค่ตามจับตัวผู้หญิงคนเดียว ถึงกับต้องใช้อาร์พีจีเลยเหรอวะ แต่ดูเหมือนว่ามันยังไม่พร้อมใช้งานนะพวก ขู่เก่ง” อันเดรลากเสียงยาวที่ปลายประโยค

“อย่าพูดมาก ส่งนังนักข่าวนั่นมาให้ฉัน”

“อยากได้ ก็ข้ามศพพวกฉันไปก่อนสิ” อันเดรตอบ พร้อมก้าวเข้าไปหา อีกฝ่ายจึงตวาดเสียงเข้ม

“หยุด!! ถ้าพวกแกขยับ ฉันจะสั่งให้คนของฉัน ยิงระเบิดทันที” ลูคัสขู่เสียงเข้ม สองบอดี้การ์ดหนุ่มจึงยืนนิ่ง ไม่กล้าเสี่ยง เพราะห่วงความปลอดภัยของพรรณวรท

“นายมาเจอกับฉัน จะได้จบๆ กันไป” เปาโลท้าทาย

“ไปเอาตัวนังนักข่าวมา” ลูคัสสั่ง คนของมันจึงเดินไปที่รถแล้วลากตัวพรรณวรทลงมา ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ราฟาเอลและคารอสมาถึง บอดี้การ์ดของมหาอำนาจแห่งลาตินอเมริกาจึงกระจายกำลังล้อมกรอบเอาไว้

“ราฟาเอล” พรรณวรทตะโกนเรียกเขาสุดเสียง ชายหนุ่มขบกรามแน่น รู้ดีว่าเธอกำลังกลัวมาก

“วิว ไม่ต้องกลัว ผมมาแล้ว” ชายหนุ่มปลอบ แม้จะอยู่ไกล แต่สายตาแห่งความห่วงใยยังคงส่งถึงเธอ

“ฉันคิดอยู่แล้วว่าแกต้องมา” ลูคัสพูดเสียงเยาะ

“ลูคัส!!” ราฟาเอลเรียกอีกฝ่ายเสียงเข้ม พร้อมกับเล็งปืนไปที่มัน

“ฉันดีใจที่แกมาทันได้เห็นนังนั่นมันตาย รับรองเลยว่ามันจะสุดแสนทรมาน” ลูคัสพูดขึ้น เล็งปลายกระบอกปืนไปที่พรรณวรทซึ่งถูกจับตัวเอาไว้ ราฟาเอลขบกรามแน่น ค่อยๆ เดินเข้าไปหาช้าๆ ชายหนุ่มหันไปสบตากับคารอส ซึ่งอีกฝ่ายก็พยักหน้ารับเบาๆ แล้วลั่นไก



*****************

แฝงไว้ด้วยใจรัก  พร้อมโหลดแล้วนะคะ  



โปรยยยยย

                 จากน้องสาวสุดที่รัก กลายเป็น ผู้หญิงที่รักที่สุด ติณณภพอุ้มชูดูแลรมชลีย์มาตั้งแต่ยังเป็นเด็กๆ เมื่อกาลเวลาเปลี่ยนผันไป เด็กหญิงตัวอวบอ้วน กลับกลายเป็นที่สุดในหัวใจของคุณหมอหนุ่ม ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์ใจ ไม่ว่าระยะทางจะห่างสักแค่ไหน ก็ไม่อาจพรากเธอไปจากใจเขาได้เลย

----------------------------------------------------------

รักของพี่เปลี่ยนไปแล้วชลีย์” ติณณภพบอกเสียงนุ่ม

พี่ติณ...หมายความว่ายังไงคะ

รักของพี่ไม่เหมือนเดิม” ชายหนุ่มบอกก่อนจะก้มลงจรดปลายจมูกและริมฝีปากกับหลังมือช้ำๆ อย่างอ่อนโยน แล้วเงยหน้ามองเธอ รมชลีย์หัวใจเต้นแรงขึ้นกว่าเดิมเมื่อสบตากับเขา

ยัง...ยังไงคะพี่ติณ

รักของพี่เปลี่ยนแปลงรูปแบบไปนานแล้วชลีย์ แต่พี่ก็ไม่รู้ว่ามันเปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อไร ในสายตาของพี่เธอไม่ใช่น้องสาวตัวอ้วนกลม แต่เป็นผู้หญิงที่พี่รัก และปรารถนาที่จะใช้ชีวิตด้วยตลอดไป

พี่ติณ!!” รมชลีย์เรียกเขาอย่างตกใจ นี่เขากำลังบอกรักเธออยู่ใช่ไหม หัวใจดวงน้อยเต้นรัวราวกับกลองศึกที่ถูกลั่นเพื่อให้สัญญาณออกรบ มันทั้งเต้นแรงและเร็ว จนกลัวว่าเขาจะได้ยิน

พี่จะไม่ถามว่าชลีย์รู้สึกยังไงกับพี่ รู้สึกเหมือนพี่หรือเปล่า พี่แค่อยากบอกให้เธอรู้ถึงความรู้สึกของพี่เท่านั้นเอง

ทำไมคะ” หญิงสาวถามเสียงแผ่วราวกับละเมอ

พี่กลัว...ว่าจะไม่มีโอกาสได้บอกให้เธอรู้ ส่วนเธอจะตอบรับหรือปฏิเสธ มันก็เป็นสิทธิ์ของเธอ ซึ่งพี่พร้อมยอมรับทุกอย่าง ถ้าวันนี้ชลีย์ไม่อยู่กับพี่แล้ว พี่คงเสียใจที่แม้แต่คำว่ารัก พี่ก็ไม่มีโอกาสที่จะพูดให้เธอได้ยิน

พี่ติณ... ชลีย์...

ปลายนิ้วแข็งแรงประทับเบาๆ บนริมฝีปากแห้งผากเป็นเชิงห้ามไม่ให้เธอได้พูดอะไรต่อ ติณณภพยิ้มอบอุ่น เขาเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ๆ แล้วจูบหน้าผากนูนเกลี้ยงเบาๆ 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

97 ความคิดเห็น

  1. #75 Taa Mon (@taamon) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 21:54

    ค้างมากกกกมาต่อเถอะนะ

    #75
    0