พลิกขอบฟ้าตามล่ารัก

ตอนที่ 18 : บทที่ 5 ผู้หญิงของราฟาเอล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,690
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    23 ก.พ. 62




บทที่ 5 

ผู้หญิงของราฟาเอล 

ในช่วงสายของวัน พรรณวรทก็รู้สึกตัวตื่น เปลือกตาบอบบางกะพริบช้าๆ พร้อมกับยกมือบิดขี้เกียจ ก่อนจะวางลงที่เดิม หญิงสาวมองมือตัวเองที่วางอยู่บนอะไรบางอย่างซึ่งกำลังขยับขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะ หนำซ้ำเธอยังได้ยินเสียงอะไรบางอย่างที่เต้นตึกๆ เป็นจังหวะสม่ำเสมอ คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัย หญิงสาวชันตัวขึ้นแล้วเงยหน้ามอง ดวงตากลมโตเบิกกว้างทันที

“ราฟาเอล!!

“ก็ผมน่ะสิ ไง หลับสบายไหม บนตัวผมเนี่ย” ชายหนุ่มถามยิ้มๆ เขาตื่นนานแล้วแต่ไม่กล้าขยับ เพราะคนที่หลับอยู่บนอกเขายังไม่ยอมตื่น จึงได้แต่นอนนิ่งๆ อยู่อย่างนั้น

“คุณว่าอะไรนะ ฉันนอนบนตัวคุณเหรอ เอาอะไรมาพูด” พรรณวรทถามเสียงดัง แล้วก็มองมือตัวเองที่คร่อมร่างหนาเอาไว้ ราวกับกักเขาไว้ในอ้อมแขนของเธอ พวงแก้มอิ่มแดงปลั่ง เสียงตึกตักที่เธอได้ยินเมื่อกี้ก็คงจะเป็นเสียงหัวใจของเขาเต้นสินะ หญิงสาวรีบผละออกจากชายหนุ่ม กลิ้งพาตัวเองออกไปอยู่ที่ริมเตียงอีกฝั่ง

“แล้ว... แล้ว คุณมานอนในห้องฉันได้ยังไง”

“ผมแค่เข้ามาดูว่าคุณนอนได้ไหม หลับสบายหรือเปล่า แต่คุณต่างหากที่รั้งผมไว้ ไม่ยอมให้ผมออกไป”

“เอาอะไรมาพูด” เธอถามซ้ำด้วยคำถามเดิม ก่อนจะสะบัดศีรษะไล่ความมึนงง

“ความจริงไง คุณนอนบนตัวผมทั้งคืน” ชายหนุ่มบอกด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า พรรณวรทอยากจะเถียงแต่เถียงไม่ออก เธอจึงขยับตัวจะหนีให้ไกลจากเขาอีกนิด ชายหนุ่มจึงรีบตะครุบเธอเอาไว้ เพราะเกรงว่าเธอจะกลิ้งตกเตียงไป

“ว้าย!!” พรรณวรทอุทานเบาๆ

“จะลุกก็ลุกดีๆ สิวิว เตียงมันกว้างก็จริง แต่ถ้าคุณเล่นกายกรรมแบบนี้ ก็ตกเตียงได้ง่ายๆ เหมือนกันนะ” เขาบอกในขณะที่ชันกายเหนือกายเธอ พรรณวรทยกมือขึ้นดันหัวไหล่บึกบึนเอาไว้ รับรู้ถึงความใกล้ชิดในระยะที่ทำให้หัวใจเธอสั่นไหว

ดวงตาคู่คมสบเข้ากับดวงตากลมโตที่กำลังสั่นระริก พรรณวรทหลบสายตาวูบ พวงแก้มอิ่มร้อนผ่าว ราฟาเอลอมยิ้มน้อยๆ กับท่าทางของผู้หญิงตรงหน้า เขาโน้มใบหน้าต่ำลงไปอีกนิด จนลมหายใจอุ่นๆ เป่ารดที่ผิวแก้มเนียนละเอียด พรรณวรทใจเต้นแรงขึ้น หญิงสาวรวบรวมเรี่ยวแรงผลักเขาออกแล้วกลิ้งตัวหนี ก่อนจะลุกมายืนบนพื้น

“ฉะ... ฉัน ฉันจะเข้าห้องน้ำ” ว่าแล้วเจ้าของเรือนร่างบอบบางก็วิ่งหายเข้าไปในห้องน้ำ ชายหนุ่มหัวเราะออกมาเบาๆ แล้วลุกตาม ราฟาเอลกลับไปอาบน้ำแต่งตัวในห้องของตัวเอง ก่อนจะกลับมาเคาะประตูห้องหญิงสาวอีกครั้ง เธอจึงเปิดประตูให้

“ลงไปกินอาหารเช้ากันเถอะ”

“ฉันยังไม่หิว”

“สายแล้วนะวิว ไม่หิวก็ต้องกิน ไปเร็ว อย่าช้า ผมต้องรีบไปทำงาน” ราฟาเอลบอกพร้อมกับเดินเข้าไปใกล้ มือใหญ่คว้ามือนุ่มมากุมเอาไว้ หวังจะจับจูงเธอให้เดินไปด้วยกัน ทว่าพรรณวรทกลับบิดมือออก

“ฉันเดินเองได้ ไม่ต้องมาจับ” คนพูดไม่พูดเปล่า ยกมือกอดอกเอาไว้ด้วยซ้ำ ชายหนุ่มอมยิ้มน้อยๆ ดวงตาคู่คมมองเธออย่างล้อเลียน ทีอย่างนี้ไม่ยอมให้จับ เมื่อคืนกอดเขาทั้งคืน เขายังไม่บ่นสักคำ หญิงสาวถลึงตาใส่เขา แต่ก็ขอบคุณที่เขาไม่พูดอะไรออกมาให้อาย

“ถ้าอย่างนั้นก็ไปกันเถอะ”

“เดี๋ยวคุณ ฉันกลับไปกินที่โรงแรมก็ได้ จะได้เปลี่ยนเสื้อผ้าด้วย ฉันต้องไปทำข่าวเหมือนกัน”

“เราจะคุยกันเรื่องนี้ที่โต๊ะอาหาร เชิญครับ” ชายหนุ่มบอกเสียงนุ่มอย่างหลอกล่อ พรรณวรทจึงเดินออกไปจากห้อง ตามเขาไปจนถึงห้องอาหาร

สาวใช้เสิร์ฟกาแฟดำให้เจ้านายหนุ่ม ส่วนหญิงสาวคือนมแก้วใหญ่ พร้อมกับแซนด์วิชอันโต

“อยากกินอะไรเป็นพิเศษไหม สั่งลูการ์ได้นะ เขาเป็นเชฟที่ถนัดอาหารหลายชาติ รับรองไม่ผิดหวัง” ราฟาเอลบอกก่อนจะยกแก้วกาแฟจรดริมฝีปาก

“ไม่ค่ะ ฉันอยากกลับโรงแรม ถ้าคุณไม่ไปส่ง ฉันไปเองก็ได้” พรรณวรทบอกความต้องการของตัวเอง

“ลืมเรื่องกลับโรงแรมหรือไปทำงานได้เลยนะวิว ผมยังไม่อนุญาตให้คุณไปไหนทั้งนั้น”

“คุณว่าอะไรนะ”

“คุณต้องอยู่ที่นี่”

“จะบ้าเหรอคุณ ฉันอยู่ในชุดของคุณแบบนี้ทั้งวันทั้งคืนไม่ได้หรอกนะ งานฉันอีกล่ะ ฉันต้องทำงานนะ” หญิงสาวเริ่มโวยวาย ชายหนุ่มจึงยกมือขึ้นเป็นเชิงห้ามไม่ให้เธอพูดต่อ

“ผมรู้ว่าคุณต้องทำงาน แต่ไม่ใช่วันนี้”

“ทำไมล่ะ ฉัน...”

“ฟังผมก่อนวิว คุณเพิ่งเจอเรื่องร้ายๆ มา ผมอยากให้คุณพักก่อนที่จะต้องเริ่มทำงานอีกครั้ง นะครับวิว วันนี้พักก่อน แล้วพรุ่งนี้คุณค่อยไปทำงานนะ วันนี้มันยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงหรอก กลุ่มผู้ชุมนุมยังอยู่ที่เดิม เสื้อผ้าของคุณคารอสเอามาให้แล้ว เดี๋ยวเคธี่จะยกขึ้นไปเก็บข้างบนให้” ราฟาเอลใช้น้ำเสียงนุ่มทุ้มน่าฟังเกลี้ยกล่อมหญิงสาวผู้ดื้อรั้น เหมือนผู้ใหญ่ที่กำลังปลอบเด็กดื้อ แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้ผล เมื่อเธอไม่หลงไปความอ่อนโยนของเขา

“นี่คุณ คุณจะมาทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะคุณราฟาเอล คุณไม่มีสิทธิ์มาสั่งให้ฉันทำหรือไม่ทำอะไรนะ”

“ผมพูดดีๆ แล้วนะวิว อย่าให้ผมต้องทำอะไรรุนแรง” ชายหนุ่มพูดเสียงเข้มขึ้น เขามองเธอราวกับเธอเป็นเด็กตัวเล็กๆ ที่กำลังพูดไม่รู้เรื่องและดื้อแสนดื้อ

“ทำไมฉันต้องเชื่อคุณด้วย”

“ผมไม่พูดกับคุณแล้ว แต่บอกไว้เลยนะว่าผมกลับมาบ่ายนี้ต้องเจอคุณที่นี่”

“คุณห้ามฉันไม่ได้หรอก”

“งั้นเหรอ ลองดูก็ได้นะ เคธี่” ราฟาเอลหันไปเรียกสาวใช้ที่ปลายประโยค

“คะคุณผู้ชาย” เคธี่รับคำเสียงอ่อน

“ดูแลคุณผู้หญิงให้ดี ถ้าหากเธอออกไปจากอาณาเขตกราเบียลลาสได้ ฉันจะไล่เธอออก” ราฟาเอลสั่ง ทั้งๆ ที่ไม่ยอมละสายตาไปจากใบหน้างดงามของพรรณวรทแม้แต่น้อย นักข่าวสาวถึงกับอ้าปากค้างในทันที

“นี่คุณ ทำแบบนี้ไม่ได้นะ”

“ไม่มีคำว่าไม่ได้สำหรับผม ทำตามที่ผมบอก ถ้าหากไม่อยากให้คนอื่นเดือดร้อนเพราะคุณ” เมื่อไม้นวมใช้ไม่ได้ ชายหนุ่มจึงต้องงัดไม้แข็งออกมาใช้ ก็ให้มันรู้ไปสิ ว่าพรรณวรทจะยอมปล่อยให้คนอื่นเดือดร้อนเพราะตัวเอง

“ฉันต้องแคร์คนอื่นขนาดนั้นเลยหรือไง”

“ก็แล้วแต่ เอาเลย แต่บอกให้คุณรู้ไว้ก่อนเลยนะวิว ผมพูดคำไหนคำนั้น ถ้าผมกลับมาไม่เจอคุณ เคธี่จะโดนไล่ออกทันที ผมไม่เคยล้อเล่นนะ” ราฟาเอลย้ำ ก่อนจะลุกขึ้นยืน หญิงสาวสะบัดหน้าหนีด้วยความขัดใจ ชายหนุ่มอมยิ้มน้อยๆ กับความพยศแสนน่ารัก เขาโน้มตัวลงมาหาแล้วกดปลายจมูกลงบนแก้มนวลด้วยความรวดเร็วอย่างอดใจไม่ไหว ก่อนจะเดินออกไป พรรณวรทถึงกับตาโตด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าเขาจะขโมยหอมแก้มเธอซึ่งๆ หน้าแบบนี้

“ราฟาเอล!!

“ครับผม” ชายหนุ่มขานรับ ทั้งๆ ที่ไม่ยอมหยุดเดินด้วยซ้ำ พรรณวรทแก้มแดงปลั่ง ทั้งโกรธทั้งอายจนไม่รู้ว่าความรู้สึกไหนมันมากกว่ากัน

“อย่าให้ฉันเอาคืนได้นะ รับรองว่าคุณกระอักเลือดแน่” หญิงสาวเข่นเขี้ยวอย่างเคืองใจ

 

ปากานี่ ฮูไอร่าสีสวยวิ่งมาตามถนนสีดำด้วยความเร็วสม่ำเสมอ ไม่นานนักก็ออกสู่นอกเมือง ราฟาเอลยังคงกดปลายเท้าลงบนคันเร่งเบาๆ จนกระทั่งถึงบ้านหลังเล็กที่ซ่อนตัวอยู่หลังทิวต้นไม้ใหญ่ เขาจึงได้เลี้ยวรถเข้าไปจอด

“มันอยู่ไหน” ชายหนุ่มถามหาคนร้ายทันทีที่ลงจากรถ

“ข้างในครับบอส”

“ดี ฉันจะพาพวกมันกลับไปส่งให้เจ้านายของมันด้วยตัวเอง” ราฟาเอลพูดเสียงเข้ม ปลายเท้าใหญ่ภายใต้รองเท้าหนังสีดำก้าวเข้าไปด้านใน ดวงตาคู่คมมองไปยังผู้ชายสองคนที่ถูกจับมัดโยงเอาไว้ เชือกสองเส้นมัดข้อมือทั้งสองข้าง ส่วนอีกสองเส้นมัดที่ข้อเท้าทั้งสองข้าง ใบหน้าของพวกมันแตกยับ บ่งบอกได้ว่าลูกน้องของเขาคงจะเล่นกับมันหนักเลยทีเดียว

“ราฟาเอล กราเบียลลาส” หนึ่งในสองคนเบิกตาขึ้นด้วยความตกใจ แล้วเอ่ยชื่อเขาออกมาอย่างรู้จักอีกฝ่ายดี

“รู้จักฉันก็ดี จะได้ไม่ต้องแนะนำตัวให้วุ่นวาย แกสองคนบอกฉันมา ว่าใครส่งพวกแกมา” ชายหนุ่มถามเสียงเรียบ ดวงตาสีฟ้าอมเทาจับจ้องอยู่ที่คนร้ายทั้งสองคน

“คุณลูคัส” มันตอบโดยไม่โยกโย้ เพราะรู้กิตติศัพท์ของผู้ทรงอิทธิพลแห่งภาคพื้นอเมริกาใต้ดี การไม่ตอบคำถามของเขา มันหมายถึงการกวักมือเรียกความตายให้เข้ามาหาเร็วขึ้น

“รู้ไหมว่านักข่าวที่แกพยายามเอาตัวไป เธอเป็นใคร” ราฟาเอลถามเสียงเย็น

“ไม่... ไม่รู้ ฉันทำตามคำสั่งลูคัส”

“ถ้าอย่างนั้นก็รู้เอาไว้ เธอเป็นผู้หญิงของราฟาเอล กราเบียลลาส ใครแตะต้องเธอ มีโทษสถานเดียวคือตาย”

ราฟาเอลพูดด้วยน้ำเสียงและดวงตาที่เหี้ยมเกรียม คนร้ายถึงกับเบิกตากว้างขึ้น ไม่มีใครรู้มาก่อนเลยว่านักข่าวที่อาจหาญทำให้ลูคัสโกรธ คือผู้หญิงของราฟาเอล แม้กระทั่งคนที่สั่งให้พวกมันมาจับตัวเธอก็ตาม

“ไม่ ผมไม่รู้จริงๆ ว่าเธอเป็นผู้หญิงของคุณ อย่าฆ่าผม ผมแค่ทำตามคำสั่งของคุณลูคัส” คนร้ายละล่ำละลักบอก ราฟาเอลแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม ยื่นมือออกไป คารอสจึงวางวัตถุสีดำลงบนมือของเจ้านาย

“เลือกเอา ว่าแกจะตายด้วยมือฉัน หรือจะตายด้วยมือเจ้านายแก รู้ไม่ใช่เหรอ ว่าลูคัสไม่เคยปล่อยให้คนทำงานพลาดได้มีลมหายใจต่อ”

“ขอร้อง อย่าฆ่าผม อย่า” มันร้องขอชีวิตได้อย่างน่าสมเพชที่สุด ราฟาเอลแสยะยิ้มอีกครั้ง

“กลัวเหรอ” เขาถามเพียงแค่นั้น

“ขอร้องอย่าทำอะไรผมเลย” คนร้ายเสียงสั่น เข่าแทบทรุด เมื่อปลายกระบอกปืนประทับลงบนหน้าผากของมัน

“แล้วไม่คิดบ้างเหรอว่าผู้หญิงของฉันจะกลัว เวลาที่พวกแกทำร้ายเธอ คิดบ้างไหมว่าเธอจะตกใจแค่ไหน”

“ผมขอโทษ ผมขอโทษ ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าเธอเป็นผู้หญิงของคุณ”

“แต่ตอนนี้รู้แล้วนี่ ฉันควรจะทำยังไงกับแกดี”

“ปล่อยพวกผมไปเถอะนะ ขอร้อง คุณราฟาเอลไม่เคยลงโทษคนที่ไม่ผิด” หนึ่งในสองคนร้ายพูดขึ้นอย่างคนที่รู้กิตติศัพท์ของราฟาเอล กราเบียลลาสดี

พลั่ก!! เสียงด้ามปืนกระทบลงบนใบหน้า มันหน้าหันไปตามแรงกระแทก ราฟาเอลขบกรามแน่น

“ถ้าอย่างนั้นก็คงรู้ใช่ไหม ว่าคนที่ทำผิดต่อฉัน จุดจบมันจะเป็นยังไง” ชายหนุ่มกระชากเสียงถาม

“ไม่นะ ไม่ ผมยินดีไปขอโทษผู้หญิงของคุณ”

“ไม่มีทาง แกจะไม่มีวันได้เจอเธออีก ไม่มีวันที่ความสกปรกของแกจะได้เข้าใกล้เธออีก คารอสเอาตัวไป ฉันจะพามันไปส่งคืนให้เจ้านายของมัน” ชายหนุ่มสั่งเสียงกร้าว เขาโยนปืนคืนให้กับคนสนิท แล้วเดินออกไปยังรถที่จอดอยู่

ราฟาเอลหันมามองคนของเขา ที่กำลังพาตัวสองคนร้ายออกมาขึ้นรถ ดวงตาคู่คมวาวโรจน์ด้วยความโกรธ ในนาทีนี้ไม่มีสายตาอ่อนแสงเหมือนยามที่ทอดมองใบหน้าสวยหวานของพรรณวรท มีแต่ความเกรี้ยวกราดที่ฉายชัดอยู่ในดวงตาคู่เดียวกัน

หนูวิววววววว  นึกยังไงปีนขึ้นไปนอนบนตัวพี่เค้าลูกกกก 

เมื่อคืนหนูโดนไปกี่จุ๊บ รู้ตัวบ้างม้ายยยยย  55555+

ส่วนพี่ราฟก็สายโหดดดด 55555555+

ผู้ชายสายโหดที่โคตรรักเธอ  

แก้แค้นแทนหนูวิวได้โฉดมาาาาา  

โหดจัดปลัดบอกกกกกกก 

*************************************



แฝงไว้ด้วยใจรัก  พร้อมโหลดแล้วนะคะ  





โปรยยยยย

รักของพี่เปลี่ยนไปแล้วชลีย์” ติณณภพบอกเสียงนุ่ม

พี่ติณ...หมายความว่ายังไงคะ

รักของพี่ไม่เหมือนเดิม” ชายหนุ่มบอกก่อนจะก้มลงจรดปลายจมูกและริมฝีปากกับหลังมือช้ำๆ อย่างอ่อนโยน แล้วเงยหน้ามองเธอ รมชลีย์หัวใจเต้นแรงขึ้นกว่าเดิมเมื่อสบตากับเขา

ยัง...ยังไงคะพี่ติณ

รักของพี่เปลี่ยนแปลงรูปแบบไปนานแล้วชลีย์ แต่พี่ก็ไม่รู้ว่ามันเปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อไร ในสายตาของพี่เธอไม่ใช่น้องสาวตัวอ้วนกลม แต่เป็นผู้หญิงที่พี่รัก และปรารถนาที่จะใช้ชีวิตด้วยตลอดไป

พี่ติณ!!” รมชลีย์เรียกเขาอย่างตกใจ นี่เขากำลังบอกรักเธออยู่ใช่ไหม หัวใจดวงน้อยเต้นรัวราวกับกลองศึกที่ถูกลั่นเพื่อให้สัญญาณออกรบ มันทั้งเต้นแรงและเร็ว จนกลัวว่าเขาจะได้ยิน

พี่จะไม่ถามว่าชลีย์รู้สึกยังไงกับพี่ รู้สึกเหมือนพี่หรือเปล่า พี่แค่อยากบอกให้เธอรู้ถึงความรู้สึกของพี่เท่านั้นเอง

ทำไมคะ” หญิงสาวถามเสียงแผ่วราวกับละเมอ

พี่กลัว...ว่าจะไม่มีโอกาสได้บอกให้เธอรู้ ส่วนเธอจะตอบรับหรือปฏิเสธ มันก็เป็นสิทธิ์ของเธอ ซึ่งพี่พร้อมยอมรับทุกอย่าง ถ้าวันนี้ชลีย์ไม่อยู่กับพี่แล้ว พี่คงเสียใจที่แม้แต่คำว่ารัก พี่ก็ไม่มีโอกาสที่จะพูดให้เธอได้ยิน

พี่ติณ... ชลีย์...

ปลายนิ้วแข็งแรงประทับเบาๆ บนริมฝีปากแห้งผากเป็นเชิงห้ามไม่ให้เธอได้พูดอะไรต่อ ติณณภพยิ้มอบอุ่น เขาเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ๆ แล้วจูบหน้าผากนูนเกลี้ยงเบาๆ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

97 ความคิดเห็น

  1. #45 ยัยอ้วนกินจุ (@0830719626) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:50

    ถึงจะโหดแต่โคตรรักเมีย
    #45
    0
  2. #44 Taa Mon (@taamon) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:56

    ถืงเฮียจะโหดแต่รักหมดใจมีให้วิวคนเดียวนะจะ

    #44
    0
  3. #43 9ningnong9 (@9ningnong9) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:48
    ผู้ชายสายโหดที่โคตรรักเธออออ

    อร๊ายยยยยย
    #43
    0