พลิกขอบฟ้าตามล่ารัก

ตอนที่ 12 : บทที่ 3 นาทีเสี่ยงตาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,672
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 108 ครั้ง
    17 ก.พ. 62



บทที่ 3 

นาทีเสี่ยงตาย 

เช้าวันต่อมา หลังจากที่ออกกำลังกายจนกายกำยำชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อแล้ว ราฟาเอลก็กลับขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว แล้วลงมาด้านล่าง เพื่อสั่งงานสำคัญกับคนสนิท

 “คารอส ฉันมีเรื่องให้นายทำ”

“บอสต้องการจะให้ผมทำอะไร สั่งมาได้เลยครับ”

“ตามติดสถานการณ์การชุมนุมประท้วง ฉันต้องการข่าวที่แน่นอน และสามารถเชื่อถือได้ในทุกระยะ ห้ามพลาดเด็ดขาด”

“ได้ครับบอส”

“ส่งบอดี้การ์ดที่ไว้ใจได้ ไปตามดูแลวิวตั้งแต่วันนี้ ห้ามเธอได้รับอันตรายเด็ดขาด แล้วรายงานฉันเป็นระยะ”

“ครับ บอส” คารอสรับคำ แล้วหันไปสั่งการลูกน้องทันที ราฟาเอลจึงเดินไปยังไฮเปอร์คาร์คู่ใจ ชายหนุ่มมองสมาร์ทโฟนในมือ แล้วตัดสินใจติดต่อกับผู้ที่สามารถจัดการเรื่องนี้ได้อย่างง่ายดายกว่าพลิกฝ่ามือ

“สวัสดีครับคุณลุง” ชายหนุ่มทักทายผู้ที่สูงวัยกว่าด้วยน้ำเสียงเรียบสนิทเหมือนเช่นทุกครั้ง

“ว่าไงราฟ มีอะไรถึงได้โทร. หาลุง” ปลายสายเอ่ยถามขึ้นอย่างคุ้นเคย

“ครับ ผมมีเรื่องอยากให้คุณลุงช่วยครับ” ชายหนุ่มตอบกลับด้วยน้ำเสียงสบายๆ

“มีอะไรก็ว่ามาเลย ลุงยินดีช่วยทุกอย่างเท่าที่จะทำได้”

“คนของผมจะติดตามเรื่องการชุมนุมประท้วงอย่างใกล้ชิด ถ้าหากมีอะไรเกิดขึ้น รบกวนช่วยแจ้งให้ผมทราบด้วยนะครับ”

“หมายความว่ายังไง มีอะไรในกลุ่มผู้ชุมนุมหรือเปล่าราฟ”

“คนของผมทำงานอยู่ในนั้น ผมไม่ต้องการให้เธอเสี่ยง ไม่ว่ากรณีใดๆ ก็ตาม” ราฟาเอลตอบ

“อ้อ... เธออย่างนั้นเหรอ คงเป็นผู้หญิงสินะ และคงสำคัญมากพอดู ไม่อย่างนั้นหลานคงไม่โทร. หาลุงด้วยตัวเองแบบนี้แน่ๆ”

“เอาเป็นว่า ผมต้องการทราบเหตุการณ์ในทุกระยะ คงต้องรบกวนคุณลุงด้วยครับ”

“ไม่มีปัญหาราฟ ลุงคิดว่าสถานการณ์ไม่น่าจะเลวร้ายลงกว่านี้หรอก แต่ก็ต้องยอมรับนะ ว่าคราวนี้ประชาชนดูจะไม่พอใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ”

“ครับ” ราฟาเอลรับคำสั้นๆ เขาเองรู้ดีอยู่แล้ว แต่ไม่ต้องการที่จะพูดอะไรให้มากความ

“ไม่ต้องห่วงราฟ สถานการณ์ยังควบคุมได้ ไม่ได้รุนแรงอะไรมากนัก ถ้าหากมีอะไรที่น่าเป็นห่วง ลุงจะให้คนของลุงติดต่อคารอสไป”

“ขอบคุณครับ” ราฟาเอลวางสาย แล้วไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อออกกำลังกาย

ทั้งวงการการเมือง วงการธุรกิจ ไม่มีใครไม่รู้จักราฟาเอล กราเบียลลาส ชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลแห่งภาคพื้นอเมริกาใต้ แม้กราเบียลลาสจะมั่งคั่งด้วยอำนาจเงินและอิทธิพลที่ล้นฟ้า แต่ก็ไม่เคยสักครั้งที่ราฟาเอลจะใช้อำนาจมืดในการแทรกแซงเรื่องใดๆ ทว่าไม่ใช่ครั้งนี้ ชายหนุ่มพร้อมสยายปีกปกป้องพรรณวรท เขาจะไม่ยอมให้เธอได้รับอันตรายแม้แต่ปลายผม แม้ช่วงนี้การชุมนุมจะยังดำเนินไปด้วยความสันติ แต่ก็ยังไว้ใจอะไรไม่ได้ทั้งนั้น

 

หลังจากจัดการกับอาหารเช้าเรียบร้อยแล้ว พรรณวรทกับแจ็คสันก็มาถึงสถานที่ชุมนุมประท้วง โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่ามีบอดี้การ์ดสองคนคอยตามดูแลอยู่ห่างๆ ตามคำสั่งของราฟาเอล

“ควันอะไรน่ะแจ็ค” พรรณวรทเอ่ยถาม ดวงตากลมโตสีน้ำผึ้งมองตรงไปยังกลุ่มควันที่พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ช่างภาพหนุ่มมองตาม

“ไม่ค่อยดีแล้ววิว ผมว่าเราเข้าไปดูกันดีกว่า” แจ็คสันเอ่ยขึ้น นักข่าวสาวจึงไม่รอช้า รีบวิ่งไปยังจุดที่เกิดควันสีดำในทันที

“แจ็ค เราต้องรายงานสถานการณ์เดี๋ยวนี้” พรรณวรทตัดสินใจ เมื่อเห็นว่ากลุ่มผู้ชุมนุมบางคนเริ่มจุดไฟเผาสิ่งของต่างๆ แกนนำเริ่มปลุกระดมด้วยถ้อยคำรุนแรงมากขึ้น

“โอเค พร้อมนะ” ช่างภาพหนุ่มตั้งกล้องแล้วปรับเลนส์ให้คมชัด ก่อนจะให้สัญญาณ พรรณวรทจึงเริ่มรายงานสถานการณ์ที่เกิดขึ้นทันที

ในขณะเดียวกันนั้นเองคารอสก็ได้รับการติดต่อ เพื่อแจ้งสถานการณ์ความรุนแรงที่มากขึ้น บอดี้การ์ดหนุ่มจึงไม่รอช้าที่จะติดต่อกับคนของเขาที่คอยตามดูแลพรรณวรทอยู่ เมื่อเรียบร้อยแล้วจึงเข้าไปหาเจ้านาย

“คุณคารอสคะ บอสไม่อยู่ค่ะ เข้าห้องประชุมไปเมื่อสิบนาทีที่แล้วเอง” แมรี่เรียกบอดี้การ์ดหนุ่มเอาไว้ เมื่อเห็นว่าเขากำลังจะเคาะประตูห้องทำงานของเจ้านาย

“อะไรนะครับคุณแมรี่”

“บอสเข้าห้องประชุมไปเมื่อครู่นี้เองค่ะ วันนี้ประชุมบอร์ดบริหาร กว่าจะเสร็จก็คงจะเที่ยงพอดี ว่าแต่มีอะไรหรือเปล่าคะ” เลขานุการสาวถาม เมื่อมองเห็นความตึงเครียดบนใบหน้าของบอดี้การ์ดหนุ่ม

“บอสประชุมห้องไหน ผมมีเรื่องด่วนมากต้องรายงานให้ทราบ” คารอสบอก

“จะดีเหรอคะ ประชุมสำคัญนะคะคุณคารอส”

“แต่เรื่องนี้ด่วนมากจริงๆ คุณแมรี่ บอกผมมาว่าบอสประชุมห้องไหน ถ้ามีอะไรผมรับผิดชอบเอง”

“แต่ว่า...” แมรี่ยังคงลังเล ด้วยรู้นิสัยการทำงานของเจ้านายดี

“ไม่มีแต่นะคุณแมรี่ เรื่องนี้สำคัญมากจริงๆ บอกผมมาเถอะ เร็ว” คารอสเร่งเร้า แมรี่เห็นความร้อนรนของบอดี้การ์ดหนุ่มจึงตัดสินใจบอกเขาไป

“ห้องประชุมใหญ่ค่ะ”

“ขอบคุณครับ” คารอสไม่รอช้า รีบพุ่งตัวไปยังห้องประชุมทันที บอดี้การ์ดหนุ่มเปิดประตูเข้าไป โดยไม่มีการเคาะให้สัญญาณด้วยซ้ำ คารอสกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปหาราฟาเอลที่จ้องมองมาที่เขา

“ขอโทษครับบอส ที่เข้ามารบกวนการประชุม สถานการณ์ไม่ค่อยดีครับ รุนแรงขึ้นกว่าเดิม มีการปลุกระดม ผู้คนออกมาร่วมประท้วงมากขึ้น มีการจุดไฟเผายางและหุ่นต่างๆ แล้วครับ” คารอสก้มกระซิบพอให้ได้ยินกันสองคน ราฟาเอลถึงกับเบิกตากว้างขึ้นทันที

“วิวล่ะ วิวอยู่ไหน”

“คนของเราดูแลอยู่ครับ” คารอสบอก ราฟาเอลหันกลับไปมองยังบอร์ดบริหารที่นั่งประชุมอยู่ด้วยกัน

“ผมขอยกเลิกการประชุม” ผู้กุมบังเหียนกราเบียลกรุ๊ปพูดเพียงแค่นั้นก็แทบจะวิ่งออกจากห้องประชุมไปด้วยความรวดเร็ว ท่ามกลางสายตาที่แสดงถึงความสงสัยของทุกคนที่อยู่ในนั้น

 

ราฟาเอลจอดรถบริเวณที่ใกล้กับสถานที่ชุมนุมที่สุด ชายหนุ่มถอดสูทขว้างไปยังเบาะข้างๆ อย่างไม่ใยดี แล้วก้าวลงจากรถด้วยความรวดเร็ว ใบหน้าหล่อคมเครียดขรึม ดวงตาคู่คมพุ่งตรงไปยังกลุ่มผู้ชุมนุมนับหมื่นตรงหน้า

“วิวอยู่ไหน”

“ผมกำลังเช็คพิกัดกับคนของเราอยู่ครับบอส”

“เร็วนะคารอส” ราฟาเอลบอกเสียงเครียด

“เจอแล้วครับบอส คุณวิวอยู่ด้านหน้า ตรงรถที่มีแกนนำขึ้นปราศรัย”

“ให้ตายเถอะแม่คุณ มุดเข้าไปได้ยังไง” แม้ปากจะบ่น แต่ปลายเท้ากลับกวดวิ่งด้วยความรวดเร็ว ราฟาเอลพาตัวเองฝ่าฝูงชนเข้าไปด้านในเพื่อตามหาพรรณวรท

“ตามบอสไปเร็ว” คารอสสั่งลูกน้อง ในขณะที่ตัวเองก็วิ่งตามเข้าไปด้วย

ราฟาเอลฝ่ามวลชนที่แน่นขนัดเข้าไปเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงรถของแกนนำที่กำลังปราศรัย ดวงตาสีฟ้าอมเทากวาดมองหาผู้หญิงไทยรูปร่างบอบบาง พร้อมกับตะโกนหาเธอไปด้วย

“วิว วิว คุณอยู่ไหนวิว” ราฟาเอลมองไปรอบๆ แต่กลับไม่เห็นเธอ

“บอสครับ ออกไปจากที่นี่ก่อน ผมจะตามหาคุณวิวเองครับ” คารอสบอก เพราะเกรงว่าเจ้านายจะได้รับอันตราย

“ไม่!!” ราฟาเอลปฏิเสธเสียงแข็ง เขายังคงตามหาพรรณวรทต่อไป

“คนของเราจะพาคุณวิวออกมาเองครับ”

“จนตอนนี้ยังหาวิวไม่เจอ นายคิดว่าคนของนายจะมีน้ำยาพาผู้หญิงดื้อรั้นคนนั้นออกไปจากที่นี่ได้อย่างนั้นเหรอคารอส” ชายหนุ่มถามกลับด้วยความเกรี้ยวกราด ก่อนที่จะตามหาพรรณวรทต่อไป

บึ้ม! เสียงระเบิดที่ดังขึ้นทำให้ราฟาเอลและคารอสหมอบลงกับพื้นโดยอัตโนมัติ เช่นเดียวกับกลุ่มผู้ชุมนุม และพรรณวรทที่ตกใจเป็นอย่างมาก นักข่าวสาวรีบตะโกนเรียกเพื่อนหนุ่มทันที

“แจ็ค!

“วิ่งเร็ววิว วิ่ง... วิ่ง” ช่างภาพหนุ่มและนักข่าวสาวต่างก็พากันวิ่งหนีเอาตัวรอดเช่นเดียวกับคนอื่นๆ แต่ทั้งคู่ก็ยังไม่ละทิ้งหน้าที่ของตัวเอง พรรณวรทหลบเข้าไปในซอกตึก หญิงสาวหยิบสมาร์ทโฟนของตัวเองขึ้นมาถ่ายคลิปวิดีโอเอาไว้ ภาพที่แกนนำกำลังทำลายข้าวของและตึกรามบ้านช่องอย่างบ้าคลั่ง จึงถูกบันทึกอยู่ในโทรศัพท์ของเธอ เช่นเดียวกับแจ็คสันที่หลบอยู่อีกฟากฝั่งของถนนก็กำลังถ่ายคลิปเช่นกัน

พรรณวรทกวาดสายตามองไปรอบๆ เธอต้องการภาพที่ชัดกว่านี้ หญิงสาวจึงตัดสินใจปีนขึ้นบันไดหนีไฟที่อยู่นอกตัวตึกเพื่อขึ้นไปยังชั้นบน เผื่อว่าจะมีที่ให้เธอเก็บภาพได้ ปลายเท้าเรียวภายใต้รองเท้าผ้าใบสีเข้มจึงก้าวฉับๆ ผ่านบันไดแต่ละขั้นไป จนกระทั่งสูงพอควรจึงได้ถ่ายคลิปวีดีโอในมุมสูง แต่ดูเหมือนว่าภาพที่ได้จะยังไม่เป็นที่พอใจ นักข่าวสาวจึงได้ก้าวขึ้นบันไดไปเรื่อยๆ ในขณะที่ราฟาเอลก็ตามหาตัวเธออย่างไม่ยอมแพ้เช่นกัน

“วิว วิว คุณอยู่ไหน วิว” ชายหนุ่มตะโกนเรียก แม้จะรู้ว่าพรรณวรทไม่มีทางได้ยินก็ตาม ราฟาเอลกวาดมองหาเธอไปทั่วบริเวณนั้น ดวงตาคู่คมปะทะเข้ากับเจ้าของเรือนร่างบอบบางคุ้นตาที่อยู่บนบันไดตึก เขาจึงวิ่งไปหา

พรรณวรทถ่ายภาพมุมสูงจนพอใจ จึงอยากได้ภาพที่ใกล้กว่านี้และชัดเจนกว่านี้จึงวิ่งลงมาจากตึก ฝ่าฝูงชน หมายจะเข้าไปเก็บภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใกล้ๆ แต่แล้วแขนเรียวก็ถูกกระชากเอาไว้ เธอจังหันกลับไปมองด้วยความตกใจ

“อยากตายนักหรือไง!” ราฟาเอลตวาดถามเสียงดุดัน ดวงตาคู่คมวาวโรจน์ คิ้วหนาสีเข้มที่พาดอยู่เหนือดวงตาขมวดเข้าหากันจนเป็นปมแน่น

“คุณ!

“มานี่” ชายหนุ่มจับข้อมือเล็ก กึ่งลากกึ่งจูงให้เธอเดินตามเขาไป

“ปล่อยฉันนะคุณราฟาเอล ฉันกำลังทำงานอยู่นะ” พรรณวรทโวยวายเสียงดัง พยายามขืนตัวเอาไว้

“เงียบนะวิว” เขาหันกลับไปดุ แล้วออกแรงกระชากข้อมือเล็กเบาๆ ทำให้ร่างบางเซถลาเข้ามาหา ราฟาเอลโอบไหล่เล็กเอาไว้ แล้วพาเธอไปหลบยังซอกตึกที่ไกลออกไปจากกลุ่มแกนนำ โดยไม่นำพาต่อการขัดขืนของหญิงสาวแม้แต่น้อย

“ปล่อยฉันนะ ฉันจะกลับไปทำงานของฉัน นี่คุณราฟาเอลได้ยินไหม ฉันบอกให้ปล่อยไง” พรรณวรทโวยวาย เธอกำลังจะพลาดช็อตสำคัญ งานของเธอกำลังจะพังเพราะเขา

ราฟาเอลเหวี่ยงร่างบางไปข้างหน้า แล้วสืบเท้าเข้าไปหาช้าๆ พรรณวรทก้าวถอยหลัง จนกระทั่งแผ่นหลังบอบบางปะทะเข้ากับผนังตึกที่เต็มไปด้วยร่องรอยของสีต่างๆ

“อยากตายนักหรือไง” ชายหนุ่มกระชากเสียงถามด้วยสีหน้าและน้ำเสียงที่เกรี้ยวกราด กว่าเขาจะหาเธอเจอ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ข้างในวุ่นวายและอันตรายขนาดนั้น ยังจะอยากเข้าไปอีก ไม่รู้จักห่วงตัวเองเลยหรือไง

“พูดบ้าอะไรของคุณ”

“รู้ไหมว่าไอ้สิ่งที่ทำอยู่มันเสี่ยง”

“แต่มันเป็นงานของฉัน”

“แล้วถ้าคุณเป็นอะไรไป คุณคิดถึงคนที่อยู่ข้างหลังบ้างไหม ทั้งพ่อแม่คุณ ทั้งวุ้น จะเสียใจแค่ไหนกับความระห่ำที่ไม่มีขอบเขต ไร้สมองของคุณ” ชายหนุ่มต่อว่าเธอเสียงเครียด เขาหรือเป็นห่วงเธอแทบตาย ทิ้งงานออกมาตามหา แล้วดูเธอสิ ห่วงตัวเองบ้างไหม มันน่าจับตีให้รู้สำนึกนัก

“นี่คุณ กล้าดียังไงมาว่าฉันแบบนี้ ฉันกำลังทำงานของฉันอยู่นะ” หญิงสาวตวาดกลับ

“งั้นก็หัดคิดซะบ้างนะ ว่างานของคุณ มันอาจจะทำให้คุณตายได้ในทุกนาที”

“ฉันยินดีตายในหน้าที่”

“โง่สิ้นดี!

“มากไปแล้วนะ! คุณไม่มีสิทธิ์มาว่าฉัน คุณเป็นแค่พี่ชายของสามีน้องสาวฉัน ถือดียังไงมาด่าว่าฉันโง่” พรรณวรทตอบกลับด้วยความโมโห

“ถ้าไม่โง่ ถ้ามีสมอง หัดคิดบ้างนะวิว ถ้าคุณตาย องค์กรของคุณก็หาคนมาทำงานใหม่ได้ แต่พ่อแม่คุณจะหาลูกอย่างคุณได้ที่ไหน วุ้นจะหาพี่สาวอย่างคุณได้อีกไหม คิดถึงคนอื่นบ้าง ไม่ใช่คิดถึงแค่ตัวเอง” เขาระเบิดอารมณ์ใส่ไม่ยั้ง ขว้างวาจารุนแรงใส่หน้าเธอด้วยความโมโหในระดับที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

“ราฟาเอล มากไปแล้วนะ”

“นี่มันยังน้อย ถ้าเทียบกับสิ่งที่คุณทำ”

“ฉันจะเป็น หรือฉันจะตาย ก็ไม่เกี่ยวกับคุณ ไม่ต้องมาเดือดร้อนกับชีวิตและลมหายใจของฉัน อย่าก้าวก่ายชีวิตฉัน จำเอาไว้ ฉันจะอยู่หรือฉันจะตายก็ไม่เกี่ยวกับคุณ” พรรณวรทตวาดกลับ

“แล้วไอ้ที่ผมต้องทิ้งงานออกมาตามลากคุณออกจากฝูงชนนี่มันเกี่ยวกับผมไหม”

“ฉันไม่ได้ขอร้องให้คุณทำ”

“โอเค ผมสอดเอง แต่ผมไม่อาจทนเห็นน้องสะใภ้ของผมร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือดได้หรอกนะ”

“นั่นมันก็เรื่องของคุณ” พรรณวรทผลักเขาออกเต็มแรง ราฟาเอลเซไปก้าวหนึ่ง หญิงสาวเบี่ยงตัวเดินออกมา ทว่าเธอก้าวได้เพียงแค่ก้าวเดียว ข้อมือเล็กก็ถูกกระชากอีกครั้ง

“มีหัวใจบ้างหรือเปล่าวิว มีความรู้สึกบ้างหรือเปล่า อย่าเห็นแก่ตัวให้มากนัก” เขาตวาดถามเสียงดังลั่น พรรณวรทถึงกับกัดฟันกรอด หญิงสาวตวัดฝ่ามือลงบนใบหน้าของชายหนุ่มเต็มแรง

เพียะ! ราฟาเอลหน้าหันไปตามแรงตบ ชายหนุ่มตวัดสายตากลับมามอง กรามแกร่งถูกบดเข้าหากันจนเป็นสันนูน เพิ่มดีกรีความโกรธของเขาให้สูงขึ้นกว่าเดิม

“อย่าบังอาจมาว่าฉันแบบ... อุ๊บ” เสียงสั่นๆ ด้วยความโกรธถูกกลืนหายเข้าไปในโพรงปากกว้าง ราฟาเอลปล้นจูบจากเธออย่างหยาบคาย มือใหญ่ขยุ้มหัวไหล่เล็กเต็มแรงด้วยความโกรธ เช่นเดียวกับพรรณวรทที่พยายามดิ้นรนอย่างเต็มที่ หญิงสาวรัวกำปั้นหนักๆ ใส่เขาไม่ยั้ง ราฟาเอลจึงรวบมือทั้งสองข้างของเธอเอาไปไว้ด้านหลัง ด้วยมือเพียงข้างเดียว ในขณะที่มืออีกข้างกระชับท้ายทอยเล็กเอาไว้ บังคับให้เธอรอรับจูบเถื่อนๆ จากเขา พรรณวรทพยายามเบี่ยงหน้าหลบ แต่ไม่เป็นผล เมื่อเขาตามติด สูบเอาความหอมหวานจากเธออย่างไม่ยอมลดละ 

เดี๋ยวๆ  พี่ราฟ สตินิดนึงค่ะพี่ สติ 

ตอนนี้เค้าระเบิดเขา เผากระท่อมกันอยู่ 

พี่ราฟจะมาเคลิ้มตอนนี้ไม่ได้ เฮ้ยยยย 

วิ่งสิ วิ่งงงงงงงงงง  พาน้องวิ่งสิ ไม่ใช่มาจูบน้องแบบนี้

พี่ราฟฟฟฟฟฟฟ  เฮ้ยยยยย ว๊อยยยยยยยย!! 

พระเอกแบบนี้ก็มีด้วย!!  แม่ยกกกกกก  จัดการพี่ราฟยังไงดีค้าา 

555555555555555+


****************************
แฝงไว้ด้วยใจรัก  พร้อมโหลดแล้วนะคะ  





โปรยยยยย

รักของพี่เปลี่ยนไปแล้วชลีย์” ติณณภพบอกเสียงนุ่ม

พี่ติณ...หมายความว่ายังไงคะ

รักของพี่ไม่เหมือนเดิม” ชายหนุ่มบอกก่อนจะก้มลงจรดปลายจมูกและริมฝีปากกับหลังมือช้ำๆ อย่างอ่อนโยน แล้วเงยหน้ามองเธอ รมชลีย์หัวใจเต้นแรงขึ้นกว่าเดิมเมื่อสบตากับเขา

ยัง...ยังไงคะพี่ติณ

รักของพี่เปลี่ยนแปลงรูปแบบไปนานแล้วชลีย์ แต่พี่ก็ไม่รู้ว่ามันเปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อไร ในสายตาของพี่เธอไม่ใช่น้องสาวตัวอ้วนกลม แต่เป็นผู้หญิงที่พี่รัก และปรารถนาที่จะใช้ชีวิตด้วยตลอดไป

พี่ติณ!!” รมชลีย์เรียกเขาอย่างตกใจ นี่เขากำลังบอกรักเธออยู่ใช่ไหม หัวใจดวงน้อยเต้นรัวราวกับกลองศึกที่ถูกลั่นเพื่อให้สัญญาณออกรบ มันทั้งเต้นแรงและเร็ว จนกลัวว่าเขาจะได้ยิน

พี่จะไม่ถามว่าชลีย์รู้สึกยังไงกับพี่ รู้สึกเหมือนพี่หรือเปล่า พี่แค่อยากบอกให้เธอรู้ถึงความรู้สึกของพี่เท่านั้นเอง

ทำไมคะ” หญิงสาวถามเสียงแผ่วราวกับละเมอ

พี่กลัว...ว่าจะไม่มีโอกาสได้บอกให้เธอรู้ ส่วนเธอจะตอบรับหรือปฏิเสธ มันก็เป็นสิทธิ์ของเธอ ซึ่งพี่พร้อมยอมรับทุกอย่าง ถ้าวันนี้ชลีย์ไม่อยู่กับพี่แล้ว พี่คงเสียใจที่แม้แต่คำว่ารัก พี่ก็ไม่มีโอกาสที่จะพูดให้เธอได้ยิน

พี่ติณ... ชลีย์...

ปลายนิ้วแข็งแรงประทับเบาๆ บนริมฝีปากแห้งผากเป็นเชิงห้ามไม่ให้เธอได้พูดอะไรต่อ ติณณภพยิ้มอบอุ่น เขาเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ๆ แล้วจูบหน้าผากนูนเกลี้ยงเบาๆ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 108 ครั้ง

97 ความคิดเห็น

  1. #28 artista (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:18

    พ่อคุณ!!! ใจเย็น ผิดที่ผิดเวลาแล้วมั้ย

    #28
    0
  2. #27 ยัยอ้วนกินจุ (@0830719626) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:12
    เฮ้ ผิดที่แล้วลูกพี่!!!
    #27
    0
  3. #26 Taa Mon (@taamon) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:57

    เฮียหวานผิดที่แล้ว

    #26
    0
  4. #25 dekbanna (@dek-banna) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:40
    คือกะจะหวานกลางจราจลใช่ป่าว
    #25
    0
  5. #24 Taa Mon (@taamon) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:36

    ได้ใจไปเต็มๆจ๋าเฮีย

    #24
    0