พลิกขอบฟ้าตามล่ารัก

ตอนที่ 11 : บทที่ 3 นาทีเสี่ยงตาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,618
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 88 ครั้ง
    16 ก.พ. 62




บทที่ 3 

นาทีเสี่ยงตาย 

ปากการาคาแพงจรดลงบนกระดาษสีขาว ใต้ข้อความที่ยาวกว่าครึ่งหน้า ราฟาเอลตวัดมันเป็นลายเซ็นของตัวเอง ก่อนจะปิดแฟ้มแล้วส่งคืนให้กับเลขานุการสาวที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงาน

“ขอบคุณค่ะบอส”

“เรียกฟิลลิปมาพบผมด้วย” ผู้กุมบังเหียนกราเบียลกรุ๊ป สั่งเสียงเรียบ ก่อนจะหันไปดึงแฟ้มเอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะมาเปิดอ่าน

“คุณฟิลลิปไปดูโรงงานที่เซาเปาโลค่ะบอส กำหนดกลับพรุ่งนี้”

“ผมลืมไปเลย” ชายหนุ่มพูดขึ้น

“เอ่อ... บอสลืมนัดมิสเตอร์เฮนรี่ตอนบ่ายสองที่โรงแรมวินเดอร์สันหรือเปล่าคะ” แมรี่ถามขึ้น

“ไม่ลืม คุณออกไปได้แล้ว”

“ค่ะ บอส ” แมรี่รับคำ แล้วเดินออกไป ราฟาเอลยิ้มออกมา

“เราคงจะต้องเจออีกแล้ว” ชายหนุ่มพึมพำเบาๆ ดวงตาคู่คมทอประกายวิบวับ ยามเมื่อนึกถึงพรรณวรท สิ่งที่ทำให้เขายิ้มออกทุกครั้งเมื่อนึกถึง ก็คือความดุของเธอ

คารอสเอื้อมมือไปกดลิฟต์ เมื่อเห็นว่าเจ้านายออกมาจากห้องทำงาน บอดี้การ์ดหนุ่มเตรียมพร้อมรออยู่แล้ว

“ไม่ต้องตาม” ราฟาเอลสั่งเพียงสั้นๆ แล้วก็หายเข้าไปในลิฟต์

ชายหนุ่มพาไฮเปอร์คาร์คันหรู พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องถนน อวดโฉมความงดงามอยู่ไม่กี่นาทีก็มาถึงโรงแรมที่นัดกับลูกค้าเอาไว้ ผู้กุมบังเหียนกราเบียลกรุ๊ป คุยธุรกิจอยู่กับคู่ค้าอยู่ราวๆสองชั่วโมง จึงได้ข้อสรูปที่น่าพอใจทั้งสองฝ่าย

“ตกลงตามที่คุณเฮนรี่เสนอมาครับ” ราฟาเอลบอก

“โอเคครับ ยินดีที่ได้ร่วมงานกันครับ” เฮนรี่พูดขึ้น พร้อมกับยื่นมือมาให้จับ ราฟาเอลสัมผัสมือกับเขาเบาๆ

“เช่นกันครับ”

“ส่วนเอกสารทั้งหมด ผมจะให้เลขาจัดการให้เรียบร้อย แล้วนัดวันเซ็นต์สัญญากับกราเบียลกรุ๊ปอีกครั้งนะครับ”

“ยินดีครับ”

“ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวก่อน” เฮนรี่เดินออกไป ราฟาเอลจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา โทรหาพรรณวรท แต่ติดต่อไม่ได้ ชายหนุ่มชักเป็นกังวลใจ เริ่มนั่งไม่ติด เขาเดินออกมาข้างนอก จนถึงกลางถนนสำหรับที่รถจะจอดส่งผู้โดยสารหน้าประตูโรงแรม มือก็กดโทรศัพท์ไปด้วยซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่นักข่าวสาวกลับเข้ามาพอดี เธอเองก็ไม่ทันได้มอง จึงชนเขาเข้าอย่างจัง ราฟาเอลรับคว้าแขนเรียวเอาไว้โดยอัตโนมัติ

“อุ๊ย! ขอโทษค่ะ อ้าวคุณ” พรรณวรทอุทานออกมาเบาๆ

“วิว ผมโทรหาคุณ แต่ติดต่อไม่ได้เลย” ราฟาเอลพูดขึ้น

“อ้าวเหรอคะ แป๊บนะ” พรรณวรทควานหาสมาร์ทโฟนของตัวเอง ที่ใส่ไว้ในกระเป๋า หญิงสาวโชว์จอที่มืดสนิทให้เขาดู

“แบตหมดค่ะ คุณมีธุระอะไรหรือเปล่า”

“เปล่า ผมแค่เป็นห่วง อยากรู้ว่าคุณอยู่สบายดีหรือเปล่า”

“ฉันโอเค คุณระวัง!!” พรรณวรทร้องออกมาด้วยความตกใจ พร้อมกับกระชากแขนเขาเต็มแรง เพื่อให้ราฟาเอลพ้นจากรัศมีของรถยนต์ที่พุ่งเข้ามา แล้วขับเลยออกไปโดยที่ไม่สนใจจะลงมาดูสักนิด ว่าใครจะได้รับความเดือดร้อนจากการกระทำของตนเองบ้าง

 ชายหนุ่มเสียหลัก เซเข้าหา หญิงสาวรับน้ำหนักของเขาไม่ไหวจึงล้มกลิ้งลงบนพื้นด้วยกัน ในสภาพที่เธอนอนทับอยู่บนตัวเขา 

“โอ๊ะ!” พรรณวรทอุทานเบาๆ เมื่อหลังมือเธอกระแทกเข้ากับกระถางต้นไม้ หญิงสาวรีบชักมือออก ชายหนุ่มหันไปมองจึงรู้ว่า มือเล็กๆของเธอกั้นศรีษะของเขาเอาไว้ ไม่ให้กระแทกกับกระถางใบใหญ่

“วิว เป็นยังไงบ้าง” ราฟาเอลรีบลุกขึ้น เขาคว้ามือบางมาดู

“ไม่เป็นไรค่ะ ว่าแต่คุณเป็นยังไงบ้าง หัวไม่แตกใช่ไหม” เธอถามพลางพุ่งสายตาไปที่ศีรษะของเขา หญิงสาวกลัวว่าชายหนุ่มจะหัวกระแทก เลยเอามือกันศีรษะเขาเอาไว้ แต่แรงเหวี่ยงก็ทำให้ศีรษะของเขาเบียดมือเธอไปโดนกระถางที่ตั้งอยู่

“ผมไม่เป็นอะไร คุณเจ็บมากหรือเปล่า” ราฟาเอลถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน กวาดมองสำรวจร่างบางที่ยังนั่งจุ้มปุ๊กอยู่กับพื้น

“ฉันโอเค” เธอบอกพร้อมกับทรงตัวลุกขึ้น เขาจึงลุกตาม ดวงตาคู่คมกวาดมองเรือนร่างบอบบางในชุดกางเกงยีนส์สีเข้มกับเสื้อเชิ้ตสีเหลืองอ่อน ที่พับแขนมาจนถึงข้อศอกอีกครั้ง

“ขอผมดูมือคุณหน่อย” ชายหนุ่มไม่รอคำอนุญาต เอื้อมมือไปคว้ามือนุ่มนิ่มมากุมไว้ จึงได้เห็นรอยถลอกเล็กๆ ที่หลังมือเธอ เขาเงยหน้ามองสบตากับหญิงสาวด้วยความซาบซึ้งใจ พรรณวรทใจเต้นแรงขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย เมื่อสบสายตากับเขา มือบางเย็นขึ้น

“ถ้าไม่มีมือคุณ หัวผมคงแตก ได้เลือดแน่ๆ ขอบคุณครับ” ราฟาเอลบอกเสียงนุ่ม ก่อนจะยกมือนุ่มขึ้นมาจูบเบาๆ อย่างขอบคุณ พรรณวรทถึงกับตาโต อ้าปากค้าง หัวใจเต้นแรงขึ้นอีกนิด

“ไม่... ไม่เป็นไร” เธอบอกพร้อมชักมือออก

“ไปทำแผลเถอะครับ”

“แผลอะไรคุณ ที่บ้านฉันเรียกรอยถลอก นิดเดียวเองไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยวก็หาย ขอตัวก่อนนะคะ” ว่าแล้วหญิงสาวก็เดินออกมา ชายหนุ่มคว้าแขนเรียวเอาไว้ เธอจึงหันกลับมาอีกครั้ง

“วิว ผมว่า...”

“ฉันไม่เป็นไรหรอก ตอนนี้อยากนอนมาก ขอตัวค่ะ” พรรณวรทดึงแขนออกจากมืออุ่น แล้วรีบสาวเท้าเดินออกมาด้วยหัวใจที่เต้นผิดจังหวะไปจากเดิม สายตาของเขาทำให้เธอใจสั่นอย่างที่ไม่เคยเป็น ราฟาเอลยังคงยืนมองหญิงสาวจนกระทั่งเธอหายเข้าไปด้านใน เขาจึงกลับเข้าไปติดต่อพนักงาน สั่งอาหารเย็นสำหรับเธอ พร้อมยาทาแผล และเขียนโน้ตเล็กๆ ฝากเอาไว้ ก่อนจะกลับออกมา

 

ช่วงค่ำๆ เสียงกริ่งที่ดังขึ้นทำให้พรรณวรทที่กำลังทำงานด้วยความเพลิดเพลิน ต้องลุกออกมาจากเก้าอี้ เธอส่องตาแมวแล้วจึงเปิด เมื่อเห็นว่าเป็นแจ็คสันที่ยืนอยู่ข้างหน้า

“มีอะไรหรือเปล่าคะแจ็ค”

“ผมจะมาชวนคุณออกไปหาอะไรอร่อยๆ กิน” ช่างภาพหนุ่มบอก

“คุณไปเถอะ ฉันขี้เกียจ อยากนอนมากกว่า”

“โอเค งั้นคุณอยากได้อะไรหรือเปล่า” เขาถามอย่างมีน้ำใจ

“ไม่ค่ะ ขอบคุณค่ะแจ็ค” หญิงสาวปฏิเสธ ชายหนุ่มจึงออกไปข้างนอกเพียงคนเดียว พรรณวรทกลับเขามานั่งทำงานต่อ แต่เพียงไม่กี่นาทีหลังจากนั้น กริ่งหน้าห้องของเธอก็ถูกกดอีกครั้ง แต่คราวนี้เป็นหญิงสาวที่อยู่ในชุดพนักงานโรงแรม

“รูม เซอร์วิสค่ะ”

“หืม... ฉันไม่ได้สั่งนะคะ”

“มีคนสั่งให้มาส่งค่ะ” พนักงานสาว พร้อมกับยกถาดอาหารเข้ามาให้ด้านใน แล้วกลับออกไป พรรณวรทมองไปที่อาหารหน้าตาน่ารับประทาน ซึ่งข้างๆ จานโตๆ นั้นคือยาทาแก้ฟกช้ำ พร้อมกับโน้ตเล็กๆ ที่เขียนด้วยลายมือฉวัดเฉวียน

“ขอบคุณครับวิว ราฟาเอล”  หญิงสาวอ่านโน้ตด้วยสีหน้ากึ่งบึ้งกึ่งยิ้ม ภาพเหตุการณ์เมื่อสองชั่วโมงก่อนผ่านเข้ามาในความคิด สายตาของเขาที่มองเธอด้วยความซาบซึ้งใจ ทำให้พรรณวรทใจเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง

“ก่อกวนฉันเก่งจังเลยนะคุณ” เธอพึมพำเบาๆ แล้วลงมือจัดการกับอาหารตรงหน้า ดวงตากลมโตสีน้ำผึ้งมองยาหลอดเล็กๆ แล้วก็อดยิ้มไม่ได้ แต่ก็ต้องรีบเอ็ดตัวเอง เมื่อเริ่มคิดอะไรที่นอกลู่นอกทาง

“กินไปเงียบๆ แล้วเลิกคิดฟุ้งซ่านได้แล้ววิว”

ส่วนเจ้ามืออาหารเย็นของพรรณวรทก็นั่งอยู่ที่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ ในห้องทำงาน ภายใต้ชายคาคฤหาสน์กราเบียลลาส ราฟาเอลกำลังนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเช่นกัน

ถ้าหากพรรณวรทไม่เอามือเธอกั้นกลางระหว่างกระถางต้นไม้กับศีรษะของเขา วันนี้ราฟาเอลคงได้เลือดเป็นแน่ เธอช่วยเขาจนตัวเองต้องเจ็บ ถึงจะไม่มาก แต่เธอก็ปกป้องเขาเอาไว้ ราฟาเอลคิดด้วยความซาบซึ้งใจ

“วันนี้คุณปกป้องผม แต่จากนี้ไป ผมจะปกป้องคุณเอง” ชายหนุ่มพึมพำเบาๆ  ริมฝีปากหยักสวยคลี่ยิ้มน้อยๆ เมื่อนึกถึงดวงตากลมโตที่ฉายแววตกใจเล็กๆ ยามเมื่อเขาจูบเบาๆที่มือเธอ ท่าทางตกใจแกมประหม่าของเธอยังคงตราตรึงอยู่ในความทรงจำ พรรณวรทยังคงวิ่งวนอยู่ในความคิดของชายหนุ่มอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

ตายค่ะ ช็อตนี้ตายเรียบ!! 555555555555555+  

พี่ราฟต้องใจเย็นๆนะคะ 

หัวไม่แตก แต่ท่าทางหัวใจพี่ราฟจะแตกไปเป็นของหนูวิวเรียบร้อยแล้ว 

วิวเอ๊ยยยยยย เป็นการเจ็บตัวที่คุ้มค่ามากลู๊กกกกก 5555555+

จากนี้ไป พี่เค้าจะปกป้องหนูเอง!! 

ว๊อยยยยยยย  เพ้ออะไรเบอร์นี้คะพี่ราฟ 555555555+  

มนต์รักกระถางต้นไม้รึง๊ายยยยย  555555555555+


*******************

แฝงไว้ด้วยใจรัก  พร้อมโหลดแล้วนะคะ  





โปรยยยยย

รักของพี่เปลี่ยนไปแล้วชลีย์” ติณณภพบอกเสียงนุ่ม

พี่ติณ...หมายความว่ายังไงคะ

รักของพี่ไม่เหมือนเดิม” ชายหนุ่มบอกก่อนจะก้มลงจรดปลายจมูกและริมฝีปากกับหลังมือช้ำๆ อย่างอ่อนโยน แล้วเงยหน้ามองเธอ รมชลีย์หัวใจเต้นแรงขึ้นกว่าเดิมเมื่อสบตากับเขา

ยัง...ยังไงคะพี่ติณ

รักของพี่เปลี่ยนแปลงรูปแบบไปนานแล้วชลีย์ แต่พี่ก็ไม่รู้ว่ามันเปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อไร ในสายตาของพี่เธอไม่ใช่น้องสาวตัวอ้วนกลม แต่เป็นผู้หญิงที่พี่รัก และปรารถนาที่จะใช้ชีวิตด้วยตลอดไป

พี่ติณ!!” รมชลีย์เรียกเขาอย่างตกใจ นี่เขากำลังบอกรักเธออยู่ใช่ไหม หัวใจดวงน้อยเต้นรัวราวกับกลองศึกที่ถูกลั่นเพื่อให้สัญญาณออกรบ มันทั้งเต้นแรงและเร็ว จนกลัวว่าเขาจะได้ยิน

พี่จะไม่ถามว่าชลีย์รู้สึกยังไงกับพี่ รู้สึกเหมือนพี่หรือเปล่า พี่แค่อยากบอกให้เธอรู้ถึงความรู้สึกของพี่เท่านั้นเอง

ทำไมคะ” หญิงสาวถามเสียงแผ่วราวกับละเมอ

พี่กลัว...ว่าจะไม่มีโอกาสได้บอกให้เธอรู้ ส่วนเธอจะตอบรับหรือปฏิเสธ มันก็เป็นสิทธิ์ของเธอ ซึ่งพี่พร้อมยอมรับทุกอย่าง ถ้าวันนี้ชลีย์ไม่อยู่กับพี่แล้ว พี่คงเสียใจที่แม้แต่คำว่ารัก พี่ก็ไม่มีโอกาสที่จะพูดให้เธอได้ยิน

พี่ติณ... ชลีย์...

ปลายนิ้วแข็งแรงประทับเบาๆ บนริมฝีปากแห้งผากเป็นเชิงห้ามไม่ให้เธอได้พูดอะไรต่อ ติณณภพยิ้มอบอุ่น เขาเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ๆ แล้วจูบหน้าผากนูนเกลี้ยงเบาๆ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 88 ครั้ง

97 ความคิดเห็น

  1. #23 AssasinX25 (@AssasinX25) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:52

    5555555555555555555

    #23
    0
  2. #22 Taa Mon (@taamon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:42

    หวานนิดๆจิดแจ่มใส

    #22
    0
  3. #20 dekbanna (@dek-banna) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:43
    หวานเบาๆ
    #20
    0
  4. #19 Mandylove3577 (@Mandylove3577) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:49
    จูบแน่นอนค่ะ ลุ้นๆ
    #19
    0