กับดักสวาทของจอมมาร

ตอนที่ 6 : ตอนที่6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,511
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    7 ต.ค. 59



แฟรงคลินกำลังเจรจาธุรกิจกับคู่ค้าอยู่ในห้องประชุมใหญ่บนตึกสูงเสียดฟ้ากลางเมืองสิงคโปร์ ชายหนุ่มจรดปากการาคาแพงลงบนกระดาษสีขาว เพื่อเซ็นสัญญาทำธุรกิจร่วมกับบริษัท ซี เอนเตอร์ไพรซ์ บุกตีตลาดสิงคโปร์ หลังจากที่ตีตลาดในมาเลเซีย ฟิลิปปินส์ เรียบร้อยแล้ว แฟรงคลินกำลังจะทำให้อาร์แอนดี กลายเป็นอันดับหนึ่งในเอเชีย

“ยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะคะ คุณแฟรงคลิน” รีเบคก้าเอ่ยด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม พร้อมยื่นมือไปให้เขาจับ ชายหนุ่มจึงคลี่ยิ้มที่มุมปาก พร้อมกับยื่นมือไปสัมผัสกับหญิงสาว

“เช่นกันครับ ขอบคุณคุณรีเบคก้ามากนะครับที่ดูแลผมอย่างดี ตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่” น้ำเสียงห้าวทุ้มเอ่ยขึ้น

“ด้วยความยินดีค่ะ ดิฉันอยากจะฉลองมิตรภาพทางธุรกิจของเราสักหน่อย ไม่ทราบว่าคุณสะดวกหรือเปล่าคะ” เธอเอ่ยถาม พลางมองเขาอย่างมีความนัย

“ได้ครับ ไม่มีปัญหา”

“ดีค่ะ อย่างนั้นเย็นนี้พบกันนะคะ หกโมงเย็น”  รีเบคก้าบอกชื่อโรงแรมหรู ที่เธอชวนเขาไปดินเนอร์ ซึ่งชายหนุ่มเองก็ตอบรับอย่างไม่เกี่ยงงอน

“พบกันตอนเย็นครับ” แฟรงคลินบอกก่อนจะเดินออกจากห้องไป โดยมีรีเบคก้า และบอร์ดบริหารของซี เอนเตอร์ไพรซ์ ตามไปส่งเขาขึ้นรถถึงชั้นล่าง เมื่อลีมูซีนคันหรูเคลื่อนตัวออกไปจากหน้าบริษัท เธอจึงกลับขึ้นมาบนห้องทำงานอีกครั้ง

“จองโต๊ะดินเนอร์ให้ฉันด้วย” รีเบคก้าสั่งเลขานุการของเธอ

“ที่ไหน วันไหนคะบอส” อีกฝ่ายถามความต้องการของเจ้านาย เพื่อที่จะได้จัดการจองโต๊ะให้เรียบร้อย

“วันนี้หกโมงเย็น ฉันกับคุณแฟรงคลินต้องการเวลาส่วนตัว” หญิงสาวบอกชื่อสถานที่ที่เธอต้องการ แล้วเดินกลับเข้าห้องไปทำงาน เลขานุการสาวจึงโทรติดต่อห้องอาหารของโรงแรมหรูตามคำสั่งของเจ้านาย

 

ครองขวัญสลัดชุดสูทที่ใส่เข้าประชุมทิ้ง หญิงสาวเปลี่ยนเป็นชุดลำลองธรรมดา เพื่อออกไปกินข้าวเย็นกับเพื่อนสนิท กางเกงขาสามส่วนสีขาว กับเสื้อผ้าฝ้ายแขนตุ๊กตา และผมที่รวบตึง มัดเป็นหางม้าเอาไว้ด้านหลัง ไม่ได้ทำให้ความงดงามของเธอลดลงแม้แต่น้อย แต่การแต่งตัวสบายๆแบบนี้ ทำให้หญิงสาวดูอ่อนเยาว์ ราวกับเด็กสาวที่อายุยังไม่เต็มยี่สิบดีเลยด้วยซ้ำ  

ผู้หญิงสองคนลงจากรถราคาแพง ที่เพิ่งจอดสนิทในที่จอดรถร้านอาหารชื่อดังริมทะเล พวกเธอพากันเดินเข้ามาด้านใน และเลือกที่นั่งบริเวณริมชายหาด ก่อนจะสั่งอาหารมาสองสามอย่าง พร้อมกับเครื่องดื่มที่ผสมแอลกอฮอล์เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ซึ่งแน่นอนว่าทุกการเคลื่อนไหวของครองขวัญ อยู่ในสายตาของแอนโทนี่ตลอดเวลา และอีกคนที่อยู่อีกประเทศก็รับรู้ด้วยเช่นกัน

“อาหารที่นี่อร่อยนะแคท” ครองขวัญบอกหลังจากที่ตักยำทะเลใส่ปากไปหนึ่งคำ แล้วพบว่ารสชาติที่เปรี้ยวเผ็ดพอดีนั้น ทำให้ถูกปากไม่น้อย มือบอบบางเอื้อมไปหยิบขวดเครื่องดื่มมารินใส่แก้วเอง เพราะบอกกับพนักงานเอาไว้ว่า ไม่ต้องมาดูแล และยืนเฝ้าคอยบริการ 

“แน่นอน แกมาทั้งที ฉันจะพามากินอาหารธรรมดาๆได้ไง ต้องของอร่อยๆสิ” แคทรียาบอกก่อนจะตักอาหารใส่ปากแล้วเคี้ยวตุ้ยๆ ผู้หญิงสองคนกินไปคุยไปด้วยความเพลิดเพลิน

“ขอนั่งด้วยได้ไหมครับ” เสียงที่ได้ยินไม่ไกล ทำให้ครองขวัญ และแคทรียาหันไปมอง จึงเห็นผู้ชายสองคนยืนอยู่ในระยะประชิด สายตาและท่าทางของพวกมันหยาบคาย และส่อความต้องการอย่างไม่ปิดบัง

“ไม่สะดวกค่ะ” ครองขวัญตอบพร้อมยืนขึ้น และดึงให้แคทรียายืนขึ้นเช่นเดียวกัน ในขณะที่แอนโทนี่โอขยับเข้ามาใกล้ๆ พร้อมที่จะให้การช่วยเหลือครองขวัญ ถ้าหากเกิดปัญหาขึ้น

“พอดีผมอยากนั่งที่นี่ คุณก็อย่าใจร้ายนักเลยครับ คุณคนสวย”

“ถ้าเมาก็กลับบ้านไปนอน อย่ามาระรานคนอื่น” ครองขวัญเสียงแข็ง ดวงตากลมโตกร้าวขึ้นอย่างผู้หญิงสู้คน และไม่ยอมโดนรังแก เพียงเพราะอีกฝ่ายเป็นผู้ชายที่มากกว่าด้วยพละกำลัง

“งั้นกลับไปนอนพร้อมกันดีไหม” มันพูดก่อนจะเปล่งเสียงหัวเราะออกมา ราวกับขำเสียเต็มประดาในท่าทางดุกร้าวของผู้หญิงตรงหน้า ครองขวัญหมดสิ้นแล้วซึ่งความอดทน หญิงสาวเอื้อมมือไปคว้าขวดเครื่องดื่มมาถือเอาไว้แล้วเงื้อสุดแขน แต่ยังไม่ทันที่เธอจะฟาดมันลงบนศีรษะของฝ่ายตรงข้าม เสียงแอนโทนี่ ก็ดังขึ้นเสียก่อน

“คุณลีน่า ผมจัดการเองครับ” เสียงห้าวทุ้มเอ่ยขึ้นอย่างดุดัน ทำให้หญิงสาวสองคนหันไปมอง

“คุณแอนโทนี่” ครองขวัญเรียกอีกฝ่ายด้วยความดีใจ ที่เห็นคนสนิทของแฟรงคลินที่นี่ หญิงสาวรีบพาแคทรียาไปหาบอดี้การ์ดหนุ่ม ที่กำลังเดินเข้ามา ใบหน้าหล่อเหลาถมึงทึง ดุดัน

“มึงเป็นใครวะ หมูจะหามอย่าเอาคานเข้ามาสอด ผู้หญิงสองคนนี้ เป็นของพวกกูโว้ย มึงอยากได้ก็ไปต่อคิว” หนึ่งในสองคนเมาพูดขึ้น ครองขวัญตาลุกวาว เธอโผเข้าไปจะเอาเรื่อง แต่แคทรียารั้งแขนเพื่อนไว้แน่น พร้อมกับที่แอนโทนี่กางแขนกันเรือนร่างบอบบางเอาไว้ เนื่องด้วยรู้นิสัยของครองขวัญดี

“ผมจัดการเองครับคุณลีน่า ปากดีแบบนี้ไม่ต้องรอแตกหน้าหนาวหรอก” บอดี้การ์ดหนุ่มบอกเสียงเรียบ แล้วตวัดปลายเท้าซัดเข้าที่สัดกรามโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันได้ตั้งตัว จึงล้มคว่ำลงบนพื้นทราย ครองขวัญยืนดูเฉย ในขณะที่แคทรียายกมือปิดปากด้วยความตกใจ เมื่อได้ดูมวยสด

“ลีน่า ทำไงดี” หญิงสาวเอ่ยถามเพื่อน

“ไม่ต้องทำอะไร ยืนดูมันโดนอัดเฉยๆนี่แหละ คุณแอนโทนี่จัดการได้ ไม่เกินสองนาที มันคว่ำแน่” ครองขวัญตอบเสียงเรียบ เธอไม่ได้ตกใจกับเหตุการณ์ตรงหน้า เพราะเคยได้เห็นมาบ้าง

ผู้คนในร้านอาหาร และละแวกใกล้เคียง เริ่มเข้ามามุงดูการวาดลวดลายของบอดี้การ์ดหนุ่ม ที่ซัดจนคนเมาสองคนใบหน้าแตกยับ และล้มคว่ำลงบนผืนทราย แอนโทนี่ยืนตระหง่านอยู่หน้าพวกมัน ดวงตาคู่คมฉายแววดุกร้าว

“เป็นผู้ชายอย่าคิดรังแกผู้หญิง” บอดี้การ์ดหนุ่มสั่งสอนเสียงเข้ม ก่อนจะหันหลังเดินมาหาครองขวัญ ทว่าปลายเท้าใหญ่ภายใต้รองเท้าแบรนดัง ก้าวมาได้เพียงไม่กี่ก้าว เสียงร้องเตือนของแคทรียาก็ดังขึ้น

“ระวังค่ะ” แอนโทนี่พลิกตัวหันหลัง ทว่า ปลายมีดแหลมคมกลับตวัดผ่านลำตัวของเขาไปแบบเฉี่ยวๆ  เสื้อเชิ้ตสีดำจึงขาดเป็นทางยาว พร้อมกับรอยเลือดที่ซึมออกมา ทว่านั่นไม่ใช่ปัญหาของบอดี้การ์ดหนุ่ม เขาหันหลังกลับไป แล้วซัดปลายเท้าเข้าบริเวณกกหูอีกฝ่ายอย่างจัง จนมันล้มกลางอากาศ

“จะเอาด้วยไหม!!” บอดี้การ์ดฝีมือดีตะโกนถามเพื่อนมันอีกคนที่ยืนละล้าละลังอยู่ไม่ไกล และไม่กล้าที่จะเข้ามา เพราะเกรงว่าจะโดนหนักเหมือนเพื่อน

“ไม่ ไม่ครับไม่” มันละล่ำละลักตอบเสียงสั่น หายเมาเป็นปลิดทิ้ง ครองขวัญเดินเข้ามายืนข้างๆแอนโทนี่ ดวงตากลมโตยังคงดุกร้าว เมื่อมองไปยังผู้ชายสองคนที่คิดร้ายกับเธอ

“มาเก็บซากเพื่อนคุณกลับไป แล้วอย่าคิดที่จะทำร้ายผู้หญิงคนไหนอีก” หญิงสาวสั่งเสียงเข้ม

“ครับๆๆ” มันรับคำแล้วมาประคองเพื่อนที่ยังไม่ได้สติ ขึ้นจากพื้นพากันกลับอย่างทุลักทุเล ท่ามกลางไทยมุงที่เริ่มสลายตัว

“คุณเลือดออกนี่คะ” แคทรียาบอกด้วยน้ำเสียงตกใจ เมื่อเห็นเลือดสีแดงเข้ม ไหลซึมออกมาบริเวณเอวสอบของบอดี้การ์ดหนุ่ม

“ไม่เป็นไรครับ แค่นี้เล็กน้อย” แอนโทนี่ตอบกลับด้วยน้ำเสียงสุภาพ

“ขอบคุณมากนะคะ ถ้าคุณแอนโทนี่ไม่มาช่วย ฉันเองก็ไม่รู้จะรับมือไหวหรือเปล่า” ครองขวัญบอกอย่างขอบคุณ

“ยินดีครับคุณลีน่า แต่ว่าเรื่องนี้ผมคงต้องรายงานบอส” บอดี้การ์ดหนุ่มบอกตามตรง จะให้ปิดบังเรื่องราวที่เกิดขึ้นนั้น ไม่มีทาง และครองขวัญเองก็รู้ดี ว่าแอนโทนี่เคร่งครัดในหน้าที่แค่ไหน

“ค่ะ ก็รายงานเหมือนที่คุณทำมาตลอดสองสามวันนี้แล้วกันนะคะ” หญิงสาวพูดยิ้มๆ

“คุณลีน่ารู้ว่าผมมา” ชายหนุ่มหน้านิ่งเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ เขาว่าเขาเก็บตัวดีแล้วนะ ทำไมครองขวัญถึงรู้ แต่เมื่อเห็นเธอส่ายหน้า เขาจึงเบาใจ

“เปล่าค่ะ ฉันเพิ่งรู้ว่าคุณแอนโทนี่ตามมาดูแล ก็เมื่อเห็นคุณเดินเข้ามาซัดผู้ชายสองคนเมื่อครู่นี้ แต่คุณคงไม่ได้เพิ่งมาไม่ใช่เหรอคะ” ครองขวัญตอบตามตรง เธอไม่รู้ตัวเลยว่าแฟรงคลินส่งคนของเขาตามเธอมา ถ้าไม่มีสองคนนั้น เธอก็คงไม่รู้เหมือนกัน

“ฉันว่าไปโรงพยาบาลไหมคะ เดี๋ยวฉันพาไป” แคทรียาบอกอย่างมีน้ำใจ หญิงสาวมองเลือดสีแดงที่บาดแผล แล้วเงยหน้ามองใบหน้าหล่อคมของบอดี้การ์ดหนุ่ม ทว่าแอนโทนี่กลับปฏิเสธ

“ผมจัดการตัวเองได้ครับ เชิญคุณลีน่ากับเพื่อนตามสบายครับ”

“ลีน่า...” แคทรียาหันไปหาเพื่อน ครองขวัญจึงหันมามองสบตากับเพื่อนรัก ก่อนจะยิ้มออกมา เมื่อเห็นสายตาเป็นเดือดเป็นร้อนของแคทรียา

“คุณแอนโทนี่ เดี๋ยวฉันพาไปทำแผลที่โรงพยาบาลนะคะ” ครองขวัญหันไปบอกกับบอดี้การ์ดของแฟรงคลิน

“ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมจัดการตัวเองได้” แอนโทนี่ยังคงยืนยันคำเดิม

“ไม่ได้ค่ะ” แคทรียาโพล่งออกมา เธอยิ่งใจเสียหนักกว่าเดิม เมื่อเห็นว่าเลือดยังไม่หยุดไหล แต่เจ้าตัวกลับไม่รู้สึกสะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย ครองขวัญยิ้มกับท่าทางของเพื่อนรัก

“นี่เป็นคำสั่งค่ะ ถึงแม้คุณจะรับเงินเดือนจากพี่แฟรงค์ แต่ถ้าคุณปฏิเสธความช่วยเหลือของฉัน คุณน่าจะรู้นะคะว่าฉันทำอะไรได้บ้าง” ครองขวัญบอกเสียงเรียบ เป็นเชิงขมขู่อยู่ในที ครองขวัญ คาราลินา เรมาเดส แสบเสมอต้นเสมอปลาย เขาชักจะเห็นด้วยกับเจ้านายซะแล้ว ที่ชอบว่าบอก ครองขวัญเป็นเด็กเจ้าปัญหา

“ก็ได้ครับ” ในที่สุดแอนโทนี่ก็รับคำ แม้จะไม่เต็มใจก็ไม่อาจปฏิเสธได้เลย ครองขวัญยิ้มกว้างด้วยความพอใจ

“ถ้างั้นก็ไปกันเถอะค่ะ ก่อนที่เลือดคุณจะไหลมากไปกว่านี้ และเพื่อนของฉันคงจะเดือดร้อนกว่าที่กำลังเป็น ส่วนเรื่องรายงานพี่แฟรงค์ เอาไว้ทำแผลให้เสร็จก่อนก็ได้นะคะ”

“ครับ” แอนโทนี่ตกอยู่ในสภาวะจำยอม เพราะโดนครองขวัญดักทุกทาง

“แคทเธอขับรถคุณแอนโทนี่ไปนะ เดี๋ยวฉันขับรถตามไป”

“ได้ๆลีน่า” แคทรียารับคำ

“คุณแอนโทนี่คะ ขอกุญแจรถด้วยค่ะ” ครองขวัญบอกพร้อมกับแบมือไปตรงหน้าชายหนุ่ม เขาจึงต้องจำยอมยื่นกุญแจรถยนต์ให้กับหญิงสาว ซึ่งครองขวัญก็ส่งมันให้กับแคทรียา ใบหน้าสวยหวานมีรอยยิ้มเป็นเครื่องประดับ เธอยิ้มอย่างพอใจที่บอดี้การ์ดหนุ่มไม่ขัดคำสั่ง  จนแคทรียาถลึงตาใส่เพื่อน แล้วหันหลังเดินนำหน้าไปก่อน ครองขวัญหัวเราะคิกคักกับท่าทางน่ารักๆของเพื่อนสาว แล้วเดินตามไปห่างๆ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

587 ความคิดเห็น

  1. #14 pullpens (@chaladone) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 23:03
    อร้ายยยย เพิ่งเข้ามาติดตาม อยากให้คู่นี้เป็นคู่รองจังเลย55555
    #14
    0