กับดักสวาทของจอมมาร

ตอนที่ 30 : ตอนที่ 30

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,749
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    2 ธ.ค. 59




ประกาศค่ะ 
1. ไรท์จะอัพ กับดักสวาทของจอมมาร ตอนนี้เป็นตอนสุดท้ายนะคะ 
เนื่องจากว่า หนังสือวางแผงแล้ว สาวๆติดตามต่อในเล่มเนาะ 
2. นิยายเรื่องต่อไปที่ไรท์เริ่มอัพ คือ เพลิงรักกับดักกามเทพ ถ้าสาวๆชอบผู้ชายอบอุ่น เชิญทางนี้ค่ะ  

https://writer.dek-d.com/Chormoak/story/view.php?id=1521243

3. รายชื่อผู้โชคดี ที่จะได้รับผ้าคุลมไหล่สวยๆ ไรท์จะประกาศให้ทราบภายในวันนี้นะคะ ต้องขอโทษที่เลื่อนเวลาโดยไม่ได้แจ้งให้ทราบล่วงหน้า

สุดท้าย ไรท์ขอบคุณแฟนคับของพี่แฟรงค์ทุกคนนะคะ ไรท์ไม่เคยได้รับการต้อนรับอันอุบอุ่นเท่านี้มาก่อนเลย ขอบคุณทุกยอดวิวว ขอบคุณที่สาวๆรักพี่นะคะ แวะไปพูดคุย เมาท์ มอยกันได้ ที่เพจ Mookparin  นะคะ 

ครองขวัญเดินมาส่งแฟรงคลินที่รถเมื่อสมควรแก่เวลาที่เขาจะกลับ ชายหนุ่มจับจูงมือบางเดินมาด้วยกัน ไม่ยอมปล่อย เมื่อถึงรถ เขาจึงหยุดเดิน แล้วหันกลับมาหาหญิงสาว กระชับมือนุ่มเบาๆ

“หายตกใจหรือยัง” เขาถามเสียงนุ่ม

“หายแล้วค่ะ” หญิงสาวตอบเสียงแผ่ว

“ถ้าหายแล้ว ทำไมยังทำหน้ายู่อยู่อีกล่ะ หืม... ลีน่ามีอะไรกังวลใจหรือเปล่าคนดี บอกพี่ซิครับ” แฟรงคลินถามอย่างอาทร

“พี่แฟรงค์จะทำยังไงกับสองคนนั้นคะ” เธอเอ่ยถาม พลางเงยหน้ามองเขาอย่างรอคอยคำตอบ แฟรงคลินจึงถอนหายใจยาว เขากระชับมือนุ่มนิ่มเบาๆ สบสายตากับเธอแน่นิ่ง

“พี่มีวิธีของพี่”

“ลีน่าไม่อยากให้พี่แฟรงค์ทำร้ายคนอื่น” ครองขวัญบอกเสียงแผ่ว มองเขาด้วยสายตาอ้อนวอน แฟรงคลินจึงอดไม่ได้ที่จะดึงเธอมากอดแนบอก เขารู้สึกดีใจที่เห็นไอ้สองคนนั้นก่อน ไม่อย่างนั้น เขาคงไม่มีโอกาสได้กอดครองขวัญแบบนี้แน่ๆ แค่คิดก็ใจหายเกินกว่าจะรับไหว เขาดันร่างบางออกจากอก จับไหล่ทั้งสองข้างเอาไว้ แล้วมองสบตากับเธอ

“ฟังพี่คนดี... สังคมของเรามีทั้งคนดี และคนไม่ดีปะปนกันอยู่ทั่วไปหมด ถ้าเราอ่อนแอ เราจะไม่มีที่ยืน และโดนรังแก เราเลยจำเป็นต้องดี ผสมร้าย เพื่อความอยู่รอดของเรา พี่อาจจะไม่ใช่คนดี แต่พี่สัญญากับลีน่าได้อย่างหนึ่ง พี่ไม่ทำร้ายใครก่อน พี่จะลงมือต่อเมื่อคนคนนั้นทำร้ายพี่ และคนของพี่เท่านั้น”

“ลีน่ารู้ค่ะ ว่าพี่แฟรงค์ไม่ทำร้ายใครก่อน”

“หน้าที่ของลีน่าคือ ต้องอยู่ใกล้พี่ตลอดเวลา พี่จะปกป้อง จะคุ้มครอง จะดูแลลีน่าด้วยชีวิตของพี่” แฟรงคลินบอกด้วยน้ำเสียงหนักแน่นมั่นคง

“พี่แฟรงค์...”

“ขึ้นไปพักผ่อนได้แล้วคนดี ทำใจให้สบาย พี่จะจัดการเรื่องนี้เอง”

“ค่ะ” หญิงสาวรับคำอย่างว่าง่าย ชายหนุ่มจึงคลี่ยิ้มอย่างพอใจ เขาโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้อีกนิด แล้วประทับริมฝีปากลงบนหน้าผากนวลเนิ่นนาน กว่าจะถอนออก

“พรุ่งนี้เช้าพี่จะมารับไปทำงาน ห้ามไปก่อน ห้ามไปกับคนอื่น แม้ว่าคนคนนั้นจะเป็นเอริก หรือบอดี้การ์ดคนอื่นๆของอาดอมก็ตาม”

“ค่ะ”

“รอพี่นะครับคนดี” แฟรงคลินย้ำเสียงนุ่ม ครองขวัญจึงพยักหน้ารับเบาๆ ชายหนุ่มกวาดตามองใบหน้าสวยหวานอีกครั้ง แล้วตัดใจขึ้นไปนั่งบนรถ ครองขวัญรอจนกระทั่งเบนท์ลี่ย์เคลื่อนตัวออกไป เธอจึงเดินกลับเข้าไปในบ้าน

รถราคาแพงเลี้ยวเข้ามาในรั้วบ้านหลังเล็กสีขาว ซึ่งตั้งอยู่ชานเมือง ที่นี่ที่เขาใช้เป็นเซฟเฮาท์ กักขังหน่วงเหนี่ยวมือปืนที่กระทำการอย่างอุกอาจ แฟรงคลินก้าวลงมาจากรถ แล้วสาวเท้าผ่านบ้านหลังสวยไปตามทางเดิน ตรงไปยังห้องเล็กๆ ซึ่งซ่อนตัวอยู่หลังดงต้นไม้ใหญ่ที่ยืนให้ความร่มรื่นร่มเย็น

“บอส” แอนโทนี่ก้มศีรษะเล็กน้อย เมื่อเห็นเจ้านายเดินเข้ามา

“เป็นยังไง มันยอมเปิดปากไหม” แฟรงคลินถามเสียงเรียบ

“ครับบอส”

“นายคงจัดการมันซะจนหมอบคาเท้าเลยสินะแอนโทนี่” ชายหนุ่มพูดอย่างรู้นิสัยคนสนิทดี

“นิดหน่อยครับบอส” บอดี้การ์ดหนุ่มตอบเป็นเชิงยอมรับ แฟรงคลินจึงคลี่ยิ้มที่มุมปาก

“ตกลงใครส่งมันมา”

“มันบอกว่าชื่อไคซานครับ ส่วนรายละเอียดอื่นมันไม่รู้ มันแค่รับงานอย่างเดียว” คิ้วสีเข้มขมวดเข้าหากันอย่างใช้ความคิด ไคซาน ชื่อนี้เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน

“ไคซานงั้นเหรอ”

“ครับบอส ผมเลยให้มันโทรบอกว่างานสำเร็จ นัดรับเงินค่าจ้างที่ลานจอดรถโรงแรมอีกสองชั่วโมงครับ”

“ดี ฉันจะไปเค้นคอถามมันเอง ว่ามันทำร้ายคาราลินาเพราะอะไร” แฟรงคลินเอ่ยด้วยน้ำเสียงลอดไรฟัน แล้วขยับปลายเท้าเดินเข้าไปหลังประตูบานเล็ก ที่มีร่างของผู้ชายสองคนในสภาพสะบักสะบอมนอนหายใจรวยรินอยู่กับพื้น เลือดสีแดงเปรอะเปื้อนไปทั่ว ถ้าหากว่าแอนโทนี่หนักมือกว่านี้อีกสักนิด พวกมันคงไม่อยู่รอแฟรงคลิน แต่คงไปเฝ้ายมบาลเรียบร้อยแล้ว

“ฉันจะส่งพวกนายไปรักษาตัว แล้วกันไว้เป็นพยาน ไม่ว่าพวกนายจะเต็มใจหรือไม่เต็มใจก็ตาม แบรทเอาตัวพวกมันไปโรงพยาบาล และสั่งให้คนของเราเฝ้าเอาไว้ ” ชายหนุ่มสั่งบอดี้การ์ดด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ ดวงตาวาวโรจน์ ใจจริงเขาอยากจะทำอะไรก็ได้ ให้สาแก่ใจ และให้สมกับความผิดที่มันก่อเอาไว้กับครองขวัญ ทว่ามนุษยธรรมในจิตใจฉุดรั้งเอาไว้ ไม่ให้เขาลงมือ

“ครับบอส” แบรทรับคำ พร้อมปฏิบัติตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด บอดี้การ์ดหนุ่มสั่งให้ลูกน้องมาลากตัวพวกมันไปขึ้นรถ แล้วพาไปโรงพยาบาล โดยที่มีคนของเขา นั่งประกบไปด้วย ถ้าหากมันตุกติก แบรทก็พร้อมที่จะส่งมันไปทัวร์นรกในทันที

“บอสครับ ผมมีเรื่องอยากจะปรึกษา” แอนโทนี่เอ่ยขึ้น หลังจากที่เขาปะติดปะต่อเรื่องราวต่างๆเข้าด้วยกัน จึงพบว่าเรื่องร้ายๆที่เกิดขึ้นกับครองขวัญ น่าจะเป็นเรื่องที่จงใจให้เกิด

“มีอะไรแอนโทนี่”

“บอสคิดว่า เรื่องที่คุณลีน่าถูกลอบยิงวันนี้ กับเรื่องที่รถของคุณลีน่าถูกวางระเบิดเมื่อคราวก่อน น่าจะมีอะไรบางอย่างเชื่อมโยงกันอยู่ไหมครับ”

“นายหมายความว่ายังไง”

“มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ มันน่าจะเกิดขึ้นจากความตั้งใจของใครบางคน ที่อยากได้ชีวิตของคุณลีน่า”

“ฉันมั่นใจว่าลีน่าไม่เคยสร้างศัตรู ยัยเด็กนั่นมีแต่รอยยิ้มและความรักมอบให้คนอื่นเสมอ” แฟรงคลินบอกอย่างมั่นใจ เขารู้จักครองขวัญดี

“คุณลีน่าอาจจะมีศัตรูโดยที่ไม่รู้ตัวก็ได้ครับ”

“มันก็อาจจะเป็นไปได้ อย่าให้ฉันรู้นะว่ามันเป็นใคร ฉันจะให้บทเรียนที่ราคาแพงที่สุดกับมัน” ชายหนุ่มคำรามเสียงกร้าว

 

ไฟหน้ารถที่สาดส่องให้ความสว่าง ขยับเข้ามาใกล้ๆ ทำให้ไคซานที่ยืนหันหลังให้ต้องหันกลับไปมอง เมื่อเห็นแฟรงคลินก้าวลงมาจากรถ บอดี้การ์ดของรีเบคก้า ถึงกับเบิกตากว้างขึ้น แต่กระนั้นกลับยืนนิ่งอยู่ที่เดิม

“นายใช่ไหมที่ชื่อไคซาน” แฟรงคลินเอ่ยถามเสียงเรียบ เมื่อก้าวมาเผชิญหน้ากับอีกฝ่าย ทว่าคนถูกถามไม่ตอบ กลับผลักชายหนุ่มออก แล้วพยายามจะหาทางเอาตัวรอด แต่แฟรงคลินก็ไวเหลือเกิน ชายหนุ่มกระชากบอดี้การ์ดของรีเบคก้าเต็มแรง แล้วตวัดปลายเท้าเข้ากลางลำตัวจนมันลงไปกองอยู่กับพื้น เขาจึงได้ย่อตัวนั่งลงบนส้นเท้าตัวเอง เอื้อมมือไปบีบคอมันเอาไว้

“บอกฉันมา นายทำร้ายคาราลินาทำไม”  แฟรงคลินกัดฟันถาม พยายามควบคุมอารมณ์อย่างเต็มที่ แต่ไคซานยังไม่หมดฤทธิ์ มันฮึดสู้อีกครั้ง แฟรงคลินจึงประเคนทั้งหมัด เท้า เข่าศอก ใส่ไม่ยั้ง จนทำให้มันล้มลงกับพื้น ใบหน้าแตกยับ จนเลือดสีแดงสดไหลออกมาจากหางคิ้ว โหนกแก้ม มุมปาก เลอะเทอะไปหมด แฟรงคลินกดมันลงกับพื้นแล้วส่งมือไปบีบคอมันอีกครั้ง แต่ไคซานก็ยังปากแข็ง ยืนยันคำเดิม

“ฉัน... ไม่ได้ทำ” คำตอบของมัน ทำให้แฟรงคลินกดปลายนิ้วลงบนหลอดลม ใบหน้าหล่อคมถมึงทึง อย่างคนที่กำลังโกรธจนถึงขีดสุด

“ฉันจะให้นายตอบอีกครั้ง” ชายหนุ่มบอก พร้อมกับกดปลายหัวเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น พลางยื่นมือไปหาคนสนิท แอนโทนี่จึงหยิบปืนออกมาปลดเซฟ แล้ววางไว้บนฝ่ามือเจ้านาย

“ว่าไง!!... โอกาสสุดท้ายที่จะได้พูด บอกมาให้หมดว่าทำร้ายคาราลินาทำไม ไม่อย่างนั้น ฉันกรอกปากนายแน่” แฟรงคลินกระชากเสียงถาม แล้วจ่อปลายกระบอกปืนเข้าไปที่ปากของไคซาน มันตาเหลือกลาน ด้วยความกลัว

“บอก... บอกแล้ว” รีบยกมือห้ามชายหนุ่มเอาไว้

“รีบบอกมา ไม่อย่างนั้น ฉันฆ่านายแน่” แฟรงคลินตวาดเสียงดัง

“เป็นคำสั่งของคุณรีเบคก้า”

“อะไรนะ!!

“คุณรีเบคก้า ให้ผมเก็บคุณคาราลินา หลังจากคราวที่แล้วเธอสั่งให้ผมวางระเบิดรถยนต์ของคุณคาราลินาที่ปราณบุรี” ไคซานบอกเสียงกระท่อนกระแท่น เพราะขาดอากาศหายใจ ดวงตาเบิกโพลงเหลือกลาน

“นายหมายความว่า ระเบิดที่เกิดขึ้น กับการลอบยิงในวันนี้เป็นคำสั่งของรีเบคก้าใช่ไหม”

“ชะ... ใช่... ใช่ครับ” 

“รีเบคก้า” แฟรงคลินเอ่ยเรียกอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงดุกร้าว เขาทรงตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เล็งปลายกระบอกปืนไปยังลำตัวของไคซาน แล้วลั่นไกโดยไม่ลังเล

ปัง!! เสียงลูกตะกั่ววิ่งออกจากรังเพลิง พุ่งตรงเข้าสู่บริเวณท้องของบอดี้การ์ดหนุ่ม มันร้องโอดโอยด้วยความเจ็บ

“นี่คือโทษทัณฑ์ที่นายบังอาจแตะต้องผู้หญิงของฉัน แอนโทนี่ พามันไปโรงพยาบาล แล้วกันเอาไว้เป็นพยาน พรุ่งนี้ฉันจะไปสะสางคดีนี้ด้วยตัวเอง” แฟรงคลินบอกเสียงเรียบ ดวงตาคู่คมวาวโรจน์ เกรี้ยวกราด ด้วยความโกรธ และในนาทีนี้เองที่โทรศัพท์ของไคซานดังขึ้น แอนโทนี่จึงล้วงมันออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วส่งให้เจ้านาย หน้าจอมือถือที่โชว์ชื่อรีเบคก้า ทำให้แฟรงคลินขบกรามแน่นจนมันขึ้นเป็นสันนูน ถ้ารีเบคก้าอยู่ตรงหน้าในตอนนี้ เขาคงจะฆ่าเธอแน่ 

อันนี้แค่น้ำจิ้มความโหดดดดดด  555555555555+

 สาวๆตามต่อในเล่มนะค้าาาาาาาา  

ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ 

พบกันเรื่องต่อไป เพิงรักกับดักกามเทพ ค่ะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

587 ความคิดเห็น

  1. #584 Irish66 (@Irish66) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 19:25

    เลยไม่ได้อ่านตอนนางร้ายโดนจัดการเลย

    #584
    0
  2. #579 YulSica (@0mygirl0) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 01:36
    โหดของแท้อ่ะ หู้ยยยย
    เมื่อเย็นเดินดูหนังสือในเซเว่นแถวบ้านยังไม่เจอเลยค่าา งือ
    #579
    0
  3. วันที่ 3 ธันวาคม 2559 / 23:27
    จัดหนักๆค่ะพี่เฟรงค์
    #577
    0
  4. #575 Emperorme789 (@Emperorme789) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2559 / 03:49
    อย่าให้มันรอด
    #575
    0
  5. #574 Thara Jeab K (@3jeab3) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 22:14
    เง้อ มาต่อเร็วๆนะจ๊ะ
    #574
    0
  6. #573 Warunee Chumphuin (@warunee18629) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 19:59
    ค้างเยยยยย. มาต่อเร็วๆนะคะ
    #573
    0
  7. #572 Pirsna (@Pirsna) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 18:02
    สนุกมากเลยคะ
    #572
    0
  8. #571 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 13:55
    ยัยรีเบคก้า จะผยองอีกไหม พี่แฟรงค์เขารู้แล้ว เธอไม่รอดแน่
    #571
    0
  9. #570 น้ำเหนือ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 13:12
    งัยล่ะ ปากที่ยอมให้นังป้ารีเบคก้าจูบยังหอมหวานดีอยู่ไหม๊? เหอะๆจูบจากอสรพิษแท้ๆเชียว
    #570
    0
  10. #569 NipapornMarkham (@NipapornMarkham) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 12:50
    รออีบุค
    #569
    0
  11. #568 แอล (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 11:38
    แกหนาวแน่นีงรีเบคก้านายไคซานก็เตือนแล้วยังทำ งานนี้มีการถอนโปรเจคทั้งหมดแน่
    #568
    0
  12. #567 kanchana (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 07:54
    อร้ายยยยอิพี่แฟรง ชอบประโยค หน้าที่ของลีน่าคือต้องอยู่ใกล้พี่ตลอดเวลา ฟินนนน
    #567
    0
  13. #565 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 07:14
    ซื้อเล่มได้ที่ไหนคะ
    #565
    0