กับดักสวาทของจอมมาร

ตอนที่ 17 : ตอนที่ 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,359
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    2 พ.ย. 59



แฟรงคลินเสียบปากกาลงบนที่เสียบ ชายหนุ่มปรายตามองนาฬิกาบนข้อมือ เมื่อพบว่าอีกสิบนาทีจะถึงเวลาเลิกงาน จึงขมวดคิ้วเข้าหากัน จนป่านนี้ครองขวัญยังไม่ขึ้นมาหาเขาอีก ชายหนุ่มจึงกดเครื่องติดต่อภายใน

“คุณเฮเลนเรียกคาราลินามาพบผมเดี๋ยวนี้”

“ค่ะบอส” เลขานุการรับคำ แล้วโทรลงไปยังที่โต๊ะทำงานของ สายธาร เลขานุการของครองขวัญ จึงได้ทราบว่า หญิงสาวลางาน เธอจึงได้รายงานเจ้านาย

“บอสคะ วันนี้คุณคาราลินาไม่ได้มาทำงานค่ะ” แฟรงคลินขมวดคิ้วเข้าหากัน เมื่อได้ยินว่าวันนี้ครองขวัญไม่ได้มาทำงาน ชายหนุ่มลุกจากเก้าอี้แล้วเดินออกไปจากห้องทำงาน ตรงไปยังลิฟต์ที่แอนโทนี่รออยู่ เมื่อลงมาถึงชั้นล่าง แฟรงคลินจึงสอดกายเข้าไปนั่งที่เบาะด้านหลัง

“ไปบ้านแสงดาว” เสียงห้าวดุสั่งสั้นๆ เบนท์ลี่ย์สีสวยจึงเคลื่อนตัวออกจากที่จอดช้าๆ มุ่งหน้าสู่บ้านแสงดาว ไม่นานนักเบนท์ลีย์ คันหนู ก็เข้ามาจอดที่หน้าเชิงบันได แฟรงคลินเปิดประตูลงมา แล้วเดินเข้าไปด้านในอย่างคุ้นเคย

“สวัสดีครับ คุณอาซินดี้” ชายหนุ่มทักทายเจ้าของบ้าน

“อ้าวแฟรงค์ นั่งก่อนสิ” คุณแสงดาวเชื้อเชิญ ก่อนจะหันไปสั่งให้เด็กไปยกเครื่องดื่มมาให้ชายหนุ่ม

“คุณอาดอมไปไหนเหรอครับ”

“ออกไปข้างนอกตั้งบ่ายๆแล้วจ้ะ เดี๋ยวก็คงกลับ”

“แล้วลีน่าล่ะครับ วันนี้ลีน่าไม่ได้ไปทำงาน” แฟรงคลินเอ่ยขึ้นเป็นเชิงถาม

“น้องไปปราณบุรีจ้ะ” มารดาของหญิงสาวตอบ พลางลอบสังเกตชายหนุ่มตรงหน้าไปด้วย คุณแสงดาวจึงได้เห็นดวงตาของแฟรงคลินไหววูบไปเสี้ยววินาที

“ไปทำไมเหรอครับ”

“ลีน่าไปหาเพื่อนจ้ะ เห็นว่าเหนื่อย เลยอยากพัก งานที่บริษัทหนักมากเหรอแฟรงค์ อาไม่เคยเห็นน้องบ่นว่าเหนื่อยเลยสักครั้ง เพิ่งจะมีคราวนี้แหละ ไม่บ่น แต่ลาพักร้อนเลย”

“ทุกอย่างก็ดูปกติดีนี่ครับ หลังจากที่ลีน่าไปตรวจงานที่หัวหินมา กลับมาก็ทำรายงานและแผนการตลาดส่งมาให้ผมแล้ว ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรแล้วนะครับคุณอา”

“สงสัยน้องสาวเราจะเหนื่อยใจ มากกว่าเหนื่อยกายซะแล้วแฟรงคลิน” คุณแสงดาวพูดพร้อมรอยยิ้ม ชายหนุ่มจึงลอบถอนหายใจยาว ครองขวัญกล้าดียังไง ไปไหนถึงไม่ยอมบอกให้เขารู้เหมือนเช่นทุกครั้ง

“ผมก็ไม่ทราบครับ ไม่ค่อยได้คุยกับลีน่า”

“ไม่รู้ว่ามีปัญหาอะไร ที่ทำให้ไม่สบายใจหรือเปล่า อาถามก็ไม่ยอมบอก ถ้าน้องกลับมา อาฝากแฟรงค์ถามน้องหน่อยนะจ๊ะ”

“ครับคุณอา”  แฟรงคลินรับปาก ชายหนุ่มอยู่คุยกับคุณแสงดาวเพียงครู่เดียว ก็ขอตัวกลับ แม้ว่าอีกฝ่าย จะชวนอยู่ทานอาหารเย็นด้วย แต่เขาก็ปฏิเสธ ตอนนี้เขาหงุดหงิดจนอยากจะจับยัยเด็กเจ้าปัญหา มาทำโทษให้สาแก่ใจ

 

ครองขวัญลืมตาตื่นขึ้นมา หลังจากที่หลับไปด้วยความอ่อนเพลียมาเกือบสองชั่วโมง หญิงสาวกะพริบตาปริบๆ ขยับกายลุกขึ้น แล้วเอี้ยวตัวไปหยิบโทรศัพท์มือถือมาเปิดดูเวลา

“ห้าโมงกว่าแล้วเหรอเนี่ย” เธอพึมพำเบาๆ แล้วลุกจากที่นอน ไปยืนอยู่หน้ากระจกใสที่กรุตั้งแต่เพดานจรดพื้น ดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อน ทอดมองออกไปยังท้องทะเลกว้างที่ไกลสุดสายตา ก่อนจะหมุนตัวเดินเข้าไปในห้องน้ำ ล้างหน้าล้างตา เพื่อให้ตัวเองสดชื่นขึ้น หญิงสาวกลับมานั่งที่ริมเตียงอีกครั้ง แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหามารดา

“สวัสดีค่ะคุณแม่” ครองขวัญกรอกเสียงลงไป เมื่อคนที่เธอต้องการคุยด้วยรับสาย

“การเดินทางเป็นยังไงบ้างลูก”  คุณแสงดาวเอ่ยถามมาตามสาย

“เรียบร้อยดีค่ะ ไม่มีคนของแด็ดคอยตามอย่างที่กลัว”

“แด็ดสัญญากับลูกแล้ว ว่าจะไม่ส่งคนตาม โดยที่ไม่บอกลูกก่อน อย่าห่วงเลยจ้ะ แด็ดรักษาสัญญาเสมอ”

“ลีน่ารู้ค่ะ”

“ถึงโรงแรมตั้งแต่กี่โมงล่ะลูก”

“บ่ายๆค่ะคุณแม่ พอดีลีน่าแวะตลอดทางเลยค่ะ เจอวิวสวยๆก็แวะถ่ายรูป แด็ดล่ะคะคุณแม่” หญิงสาวถามหาบิดา

“ออกไปข้างนอกตั้งแต่บ่ายๆแล้วจ้ะ แต่โทรเข้ามาบอกแม่เมื่อกี้ว่ากำลังจะกลับ ลีน่าพี่แฟรงค์มา เพิ่งจะกลับไปเมื่อครู่นี้เองลูก”

“เหรอคะ” ครองขวัญย้อนถามเสียงเรียบ แค่ได้ยินชื่อคนที่อยากจะลืม ก็ใจสั่น

“หนูไม่อยากรู้เหรอจ๊ะ ว่าพี่เขามาทำไม”

“ไม่ค่ะ แม่คะลีน่าจะไปกินข้าวเย็นกับแคทนะคะ พอดีแบตจะหมด ลีน่าจะไม่เอาโทรศัพท์ไปนะคะ กลับมาลีน่าจะโทรหาอีกครั้ง”

“จ้ะลูก” คุณแสงดาวรับทราบ ครองขวัญจึงวางสาย และโทรหาแคทรียา

“แคท แกถึงไหนแล้ว” หญิงสาวถามเพื่อนรัก ที่กำลังเดินทางมาหา

“อีกไม่เกินสิบนาทีถึง”

“โอเค ฉันจะลงไปเดินเล่นรอที่ชายหาดนะ”

“ได้ๆ เดี๋ยวฉันจอดรถแล้วจะเดินไปหาแกที่ริมหาดแล้วกัน”

“โอเค” ครองขวัญวางสาย และวางโทรศัพท์เอาไว้ที่เดิม แล้วลุกไปยืนมองตัวเองที่หน้ากระจก ใบหน้าสวยหวานที่เคยสดใสกลับหม่นหมอง ดวงตากลมโตที่เคยฉายแววหวานกลับหมองเศร้า หญิงสาวถอนหายใจยาว เธอมาที่นี่เพื่อพาตัวเองออกมาให้พ้นจากเขา มาเพื่อทำให้ตัวเองเข้มแข็ง และสดใสขึ้น

“เข้มแข็งไว้ลีน่า ถ้าเธอไม่อยากเจ็บซ้ำซาก เธอต้องใจแข็ง และเลิกรักเขาให้ได้” ครองขวัญบอกกับเงาสะท้อนของตัวเอง ก่อนที่จะตัดใจ เดินออกไปจากห้องพัก

 

แฟรงคลินยืนอยู่กลางห้องนอนกว้าง เขากำลังทำในสิ่งที่ไม่เคยคิดจะทำมาก่อน นั่นคือโทรหาครองขวัญ ในมือของเขาถือโทรศัพท์เอาไว้ ชายหนุ่มกระหน่ำโทรหาหญิงสาวตั้งแต่กลับมาถึง แต่จนบัดนี้ก็ยังติดต่อไม่ได้ แต่เขาก็ยังไม่ละความพยายาม ยังกดโทรศัพท์หาครองขวัญต่อไปด้วยอารมณ์ที่โกรธกรุ่น

“ลีน่า เธอกล้าดียังไงถึงไม่รับโทรศัพท์พี่” ชายหนุ่มคำรามเบาๆ โดยไม่รู้เลยว่า โทรศัพท์ของหญิงสาวกำลังส่งเสียงรีดร้องอยู่บนโต๊ะ ข้างหัวเตียงในห้องของโรงแรม จนกระทั่งมันแน่นิ่งไป เพราะแบตเตอร์รี่หมด  แฟรงคลินกดโทรออกอีกครั้ง ชายหนุ่มยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู ทว่าคราวนี้เขาลับไม่สามารถติดต่อเธอได้

“ถึงกับปิดเครื่องหนีพี่เลยเหรอ ร้ายกาจเกินไปแล้วนะ” ชายหนุ่มหัวเสียหนักกว่าเดิม เขาโยนโทรศัพท์ในมือทิ้งลงบนเตียง แล้วยกมือขึ้นท้าวเอวสองทั้งสองข้าง กระแทกลมหายใจร้อนๆออกมาทางปลายจมูกด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะตะโกนเรียกบอดี้การ์ดเสียงขรม

“แอนโทนี่ แบรท เข้ามาหาฉันเดี๋ยวนี้” เสียงที่ดังกึกก้องราวฟ้าผ่านั้น ทำให้สองหนุ่มรีบเข้ามาในห้องนอนของเจ้านายทันที

“เกิดอะไรขึ้นครับบอส” แอนโทนี่เอ่ยถามขึ้น

“ไปหาให้เจอ ว่ายัยเด็กเจ้าปัญหาพักที่โรงแรมไหน กับใคร ฉันต้องการรู้โดยเร็วที่สุด”

“ครับบอส” แอนโทนี่และแบรท รับคำ แล้วก้มศีรษะเล็กน้อย ก่อนจะออกไปจัดการงานด่วนที่เจ้านายสั่ง ทั้งสองคนรู้ดีว่าพวกเขามีเวลาไม่เกนครึ่งชั่วโมง ถ้าหาแฟรงคลินเรียกอีครั้ง นั่นหมายความว่า เขาจะต้องได้รับคำตอบ

“เธอกำลังท้าทายพี่อย่างไม่น่าให้อภัยเลยนะลีน่า” ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงรอดไรฟันด้วยความโกรธ เขาเดินไปเดินมาอยู่ภายในห้องนอนกว้าง ราวกับเสือติดจั่น อารมณ์ที่เคยเย็นเป็นน้ำ ลับลุกเป็นไฟ ไม่ใช่สิ!! ทุกเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับครองขวัญ ไม่สามารถที่จะทำให้เขาใจเย็นได้เลยแม้แต่น้อย

คนอย่างแฟรงคลิน เดอเรนโซ เสือหนุ่มแห่งวงการธุรกิจ เฉียบคม หลักแหลมเสมอในสังเวียนการค้า ชายหนุ่มรู้จักใจเย็น และรอคอย เพื่อที่จะได้รับผลประโยชน์อย่างคุ้มค่า ทว่าพอเป็นเรื่องของครองขวัญ เขากลับเย็นไม่ไหวเลยสักครั้ง

เจ้าของเรือนร่างสูงใหญ่ ถอนหายใจยาว เขาแหงนหน้าขึ้น พยายามอย่างยิ่งที่จะควบคุมตัวเองให้ได้มากที่สุด มือหยาบเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ต่อสายหาครองขวัญอีกครั้ง แล้วยกมันแนบหู แต่ก็ยังได้รับคำตอบเดิม นั่นคือไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้

“ปัดโธ่โว้ย!!” แฟรงคลินสบถออกมาเมื่อไม่ได้อย่างใจ ใครเลยจะรู้ว่าภายใต้ความเรียบเฉยของชายหนุ่ม มันมีลาวาร้อนๆอยู่เต็มไปหมด

“แบรท แอนโทนี่” ชายหนุ่มเรียกหาคนสนิทอีกครั้ง แอนโทนี่จึงได้เข้ามาข้างใน

“ครับบอส”

“รู้หรือยัง ว่ายัยเด็กเจ้าปัญหาพักที่ไหน”

“แบรทกำลังตามหาครับ”

“ทำไมมันถึงได้ช้านัก” แฟรงคลินตวาดถาม

“บอสใจเย็นๆครับ ยังไงผมต้องตามหาคุณลีน่าให้เจอ” แอนโทนี่บอกเสียงเรียบ เขารู้สภาวะอารมณ์ของเจ้านายดี จึงพยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบ แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ผล

“ถ้าภายในสิบนาทีนี้ ยังไม่ได้เรื่อง ฉันจะไปปราณฯ” แฟรงคลินบอกเสียงกร้าว ใบหน้าหล่อคมถมึงทึง และในนาทีนี้เองที่แบรทเข้ามาในห้องนอนของเจ้านาย

“บอสครับ ทราบที่อยู่ของคุณลีน่าแล้วครับ”

“ที่ไหน” เขาถามเสียงเข้ม แบรทจึงบอกชื่อโรงแรมชื่อดัง ที่ครองขวัญเช็คอินเข้าพักให้เจ้านายทราบ

“ดี พรุ่งนี้ฉันจะไปพาตัวยัยเด็กเจ้าปัญหานั่นกลับบ้าน” แฟรงคลินบอก

“บอสครับ พรุ่งนี้เช้ามีประชุมสำคัญตอนเก้าโมงเช้านะครับ” แอนโทนี่เอ่ยเตือน แฟรงคลินถึงกับถอนหายใจยาว ชายหนุ่มโบกมือไล่ให้บอดี้การ์ดสองคนออกไป ก่อนจะไปกระแทกตัวนั่งลงที่ริมเตียงใหญ่ ให้ตายเถอะ ไม่มีอะไรได้อย่างใจสักอย่าง

“รอดตัวไปอีกหลายชั่วโมงลีน่า บ่ายวันพรุ่งนี้เราเจอกันแน่” ชายหนุ่มเข่นเขี้ยวเบาๆ โกรธเธออย่างที่ไม่เคยเป็น ปกติแล้วครองขวัญจะไปไหนจะทำอะไร เธอจะต้องบอกเขาก่อนทุกครั้ง แต่ครั้งนี้เธอกล้าไปปราณบุรี โดยที่ไม่บอกไม่กล่าวล่วงหน้า ช่างกล้านักนะ!! 


นี่ใช่มั้ยคะ สิ่งที่สาวๆอยากเห็น 55555555555555555+
บ้ากว่านี้ได้อีกค่ะ รอติดตามนะคะ 555555555555+
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

587 ความคิดเห็น

  1. #255 080709 (@080709) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 10:16
    อ่าวทำไมต้องบอกด้วนคะ เชอะ
    #255
    0
  2. #230 YulSica (@0mygirl0) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 04:52
    อ้าวเห้ย ไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่หวา
    #230
    0
  3. #195 แอล (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 14:10
    เข่าใจหัวอกคนถูกเมินรึยังพี่แฟรงส์ถ้าไม่เข้าใจไรท์ช่วยเอานังอะไรนะที่มาจากสิงคโปร์เอามาขัดขวางให้อิแฟรงส์มันไปตามนางเอกไม่ได้มันจะได้รู้สึกว่าไม่ควรไปเปิดทางให้ยัยนั้นเจ่าสานสัมพันธ์
    #195
    0
  4. #187 Thippayapat Changlek (@emmy_thip) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 21:57
    พี่แฟรงค์ค่ะ มีสิทธิอะไรไปโกรธน้องสาวคนสวยล่ะค่ะ หึหึ
    #187
    0
  5. #185 darika0607 (@darika0607) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 20:36
    สะใจแต่ยังไม่มากพอ
    #185
    0
  6. #184 pullpens (@chaladone) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 20:02
    ลีน่าทำดีมากคะ พี่แฟรงค์กระวนกระวายแล้ว 55555
    #184
    0
  7. #183 Janyalamthong (@Janyalamthong) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 13:34
    ไงล่ะ..แฟรง
    #183
    0
  8. #182 somluck (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 12:51
    ยังไม่พอค่ะไรท์
    #182
    0
  9. #181 Nok (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 12:45
    ลีน่าทำดีมากค่า
    #181
    0
  10. #180 แอน (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 11:55
    เอาอีกๆๆๆๆ
    #180
    0
  11. #179 ana_ka (@ana_ka1993) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 11:13
    ยังน้อยไป เอาอีกกๆๆๆ เอาให้หนักกๆๆๆ
    #179
    0
  12. #178 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 11:07
    หงุดหงิดไหมค่ะ รู้ยังทีนี้เมื่อมีใครไม่ให้ความสำคัญ ไม่สนใจ
    #178
    0
  13. #177 paidoi (@hathai09) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 09:45
    รอๆให้บ้ากว่านี้อีก
    #177
    0
  14. #176 bee (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 09:33
    ทำไมแฟรงไม่สำนึกผิดอ่ะ ตัวทำผิดนะ

    แล้วให้ที่ปล่อยให้ยัยป้านั่นจูบอีก ต้องชดใช้ด้วย

    ขอหนักกว่านี้ได้ไหม แบบ 2 ปีต่อมาค่อยเจอกัน ลีน่าอย่าใจอ่อนง่ายๆล่ะ
    #176
    0
  15. #175 Chariyaiem (@Chariyaiem) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 08:32
    แค่นี้ก็ทนไม่ได้แล้ว คิดถึงความรู้สึกของลีน่ายัง โดนหนักมานานมาก
    #175
    0
  16. #174 HoneyleMon'z (@Amehunter) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 07:42
    ยังคะยังไม่สะใจ รอสมน้ำหน้า555
    #174
    0
  17. #173 ikobkero (@ynopawan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 07:19
    ^______^
    #173
    0
  18. #172 Fresh9543 (@Fresh9543) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 07:14
    สมน้ำหน้า รอนะคะ
    #172
    0
  19. #170 somluck (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 21:29
    สมน้ำหน้า ไม่เย็นชามห้ตลอดหล่ะค่ะคุณพี่สะใจจริงๆ นี่แค่โปรยนะคะยังรู้สึกดีจริงๆ
    #170
    0
  20. #169 ana_ka (@ana_ka1993) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 18:40
    ทำไมไม่เย็นชาต่อล่ะค่ะ???? เย็นชาให้ตลอดสิค่ะ!!! /// อินจัด 
    #รอนะคะ
    #169
    0
  21. #168 ana_ka (@ana_ka1993) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 18:40
    ทำไมไม่เย็นชาต่อล่ะค่ะ???? เย็นชาให้ตลอดสิค่ะ!!! /// อินจัด 
    #รอนะคะ
    #168
    0
  22. #167 rainbearingwind (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 15:44
    มาต่อเร็วๆนะคะ ^3^



    อยากให้รู้ว่านานแค่ไหน มีคนแทบขาดใจ



    ขอให้ไรท์โปรดเข้าใจ หัวใจรีดเดอร์
    #167
    0
  23. #166 Emperorme789 (@Emperorme789) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 09:44
    เป็นไงหละ. หึหึ
    #166
    0
  24. #165 แอน (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 07:49
    รออออออ
    #165
    0
  25. #164 duangkamonbum (@duangkamonbum) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 07:21
    เจิมมมมมมมม
    #164
    0