กับดักสวาทของจอมมาร

ตอนที่ 15 : ตอนที่ 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,291
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    30 ต.ค. 59



อรุณสวัสดิ์ค่าาาา 
แหม.....  สาวๆนี่รักพี่เนาะ สมน้ำหน้าพี่กันให้เกรียวเลย 
5555555555555555+สาวๆคะ ไรท์ต้องขอโทษด้วยนะคะ 
ที่ไม่ไดัอัพเนื้อหาให้ตามสัญญา เนื่องจากว่า เน็ตที่บ้านไรท์ย่ำแย่มาก 
เพิ่งจะใช้ได้นี่แหละค่ะ  แต่ว่า มาช้าก็ยังดีกว่าไม่มาเนาะ 
อย่าเพิ่งหมดรักพี่แฟรงค์นะคะ  จุ๊บๆ

ทางด้านเด็กเจ้าปัญหาของแฟรงคลิน หลังจากออกมาจากร้านอาหาร ก็เข้ามานั่งดื่มคอกเทลในผับ หญิงสาวคิดถึงเรื่องเมื่อตอนเย็นด้วยความสับสน ระคนเสียใจ แก้วเปล่าวางระเกะระกะอยู่ตรงหน้าเธอหลายแก้ว

“คอสโมแก้วนึง” ครองขวัญสั่งบริกรหนุ่ม ก่อนจะยกแก้วคอกเทลที่อยู่ในมือขึ้นจิบ แม้จะเสียใจ แต่เธอก็ไม่ได้น็อตหลุดจนถึงขั้นสั่งแอลกอฮอล์เปอร์เซนต์สูงๆ ที่ดื่มแล้วตายคาที่

“ลีน่าจะไม่สนใจพี่แฟรงค์อีกแล้ว ไม่สนใจอีกแล้ว” หญิงสาวสะอื้นเบาๆ ปล่อยให้ตัวเองจมอยู่กับความทุกข์จนสาแก่ใจ มือบอบบางเอื้อมไปหยิบแก้วที่บรรจุน้ำสีสวย ซึ่งตกแต่งด้วยมะนาวชิ้นเล็กๆ มาจรดริมฝีปาก แล้วจิบเบาๆ กลืนรสชาติหวานซ่อนเปรี้ยวลงคอ น้ำตาหยดเล็กๆไหลรินมาตามแก้มนวล จนเธอต้องสูดจมูกเบาๆ จมอยู่กับความทุกข์ของตัวเองจนไม่รู้เลยว่า แฟรงคลินแทบจะบ้า ที่เธอหายตัวไป

จวบจนกระทั่งเลยเที่ยงคืนมาพักใหญ่ รถแท็กซี่จึงสาดไฟส่องสว่างเข้ามาจากประตูรั้ว เคลื่อนตัวช้าๆ เข้ามาจอดสนิทที่หน้าเชิงบันได ครองขวัญเปิดประตูลงมา แล้วเดินเข้าไปในบ้าน พร้อมๆกับที่คุณแสงดาว และโดมินิกเดินออกมาดูเมื่อได้ยินเสียงรถ

“ลีน่า หนูหายไปไหนมาลูก” คนเป็นแม่เอ่ยถาม พลางมองสำรวจเนื้อตัวของบุตรสาวคนเดียว

“ลีน่าไปกินข้าวกับเพื่อนค่ะ”

“แล้วทำไมไม่โทรบอกแม่ก่อน แม่โทรไปก็ติดต่อไม่ได้ รู้ไหม แด็ดกับแม่เป็นห่วงแค่ไหน” คุณแสงดาวเอ็ดเสียงดัง จนสามีต้องเข้ามาขวาง

“เอาน่าซินดี้ ลูกกลับมาอย่างปลอดภัยก็ดีแล้ว แล้วทำไมถึงมาแท็กซี่ล่ะลูก”  โดมินิกเอ่ยถามที่ปลายประโยค

“หนูจอดรถทิ้งไว้ที่บริษัท แล้วออกมากับเพื่อนค่ะ คิดว่าจะกลับไม่ดึก เลยไม่ได้โทรบอก อีกอย่างมือถือหนูแบตหมดด้วยค่ะ”

“ถ้าอย่างนั้นก็ไปอาบน้ำอาบท่า พักผ่อนเถอะลีน่า” คนเป็นพ่อบอก ครองขวัญจึงเดินขึ้นบันไดไปยังห้องนอนของเธอ ซึ่งอยู่ชั้นบน

“คุณโทรไปบอกแฟรงค์ด้วยนะคะ ว่าเด็กเจ้าปัญหาของเขา กลับมาแล้ว ฉันจะไปดูลูก” คุณแสงดาวบอกสามี ก่อนจะหันหลังเดินตามครองขวัญไปเงียบๆ เพราะว่าเห็นร่องรอยของความเสียใจ อีกทั้งดวงตาคู่สวยยังบวมช้ำ เหมือนกับผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก

 

โดมินิกหยิบโทรศัพท์มือถือของเขาขึ้นมา ต่อสายหาเอริก ที่นำคนออกไปตามหาครองขวัญ  ชายสูงวัยรออยู่ไม่นาน คนสนิทของเขาก็รับสาย

“ครับ คุณโดมินิก”

“ลีน่ากลับมาถึงบ้านแล้ว นายพาคนของเรากลับมาพักผ่อนเถอะ”

“คุณลีน่าปลอดภัยดีไหมครับ” อีกฝ่ายถามกลับมาด้วยความเป็นห่วง คุณหนูที่เห็นมาตั้งแต่ตัวเล็กๆ

“เท่าที่เห็นนี่ก็ยังมี่รอยขีดข่วนนะ นายกลับมาเถอะ ดึกมากแล้ว”

“ครับ” เมื่อเอริกรับคำ โดมินิกจึงวางสาย แล้วโทรหาแฟรงคลิน เพื่อที่จะบอกให้เขาทราบว่า ครองขวัญกลับถึงบ้านแล้ว

“แฟรงค์ น้องกลับมาถึงบ้านแล้ว ปลอดภัยดี”

“ลีน่าบอกหรือเปล่าครับ ว่าไปไหนมา” แฟรงคลินเอ่ยถาม

“อาซินดี้กำลังไปถามอยู่ แฟรงค์กลับไปพักเถอะ ขอบคุณมาก ที่ช่วยออกตามหาน้อง”

“ครับคุณอา เอาไว้พรุ่งนี้ผมจะคุยกับลีน่าเอง” แฟรงคลินวางโทรศัพท์ แล้วกดปลายเท้าลงบนคันเร่ง พาพอร์ชราคาแพง พุ่งทะยานไปตามท้องถนน กลับสู่คอนโดมิเนียมหรู ซึ่งเป็นที่พักของตัวเอง ด้วยความรู้สึกที่ขุ่นมัวไม่น้อย เขาไม่ชอบใจเลยสักนิด ที่ครองขวัญหายไปโดยไม่บอกแบบนี้ มันทำให้เขาเป็นห่วง.... ห่วงจนไม่เป็นอันทำอะไร

 

คุณแสงดาวเคาะประตูห้องบุตรสาวเบาๆ แล้วเปิดเข้าไปโดยที่ไม่รอให้เจ้าของห้องอนุญาต ฝ่าเท้าภายใต้สลิปเปอร์สีอ่อนก้าวเข้ามาในห้อง เมื่อได้ยินเสียงน้ำไหลอยู่ในห้องน้ำ จึงเดินไปทรุดตัวนั่งลงที่ริมเตียงกว้าง กวาดมองไปทั่วห้อง เพื่อหาความผิดปกติ ดวงตาที่ผ่านโลกมาสี่สิบกว่าปี มองเห็นกรอบรูปกรอบหนึ่ง วางคว่ำหน้าเอาไว้ จึงเอื้อมมือไปหยิบขึ้นมาดู ปรากฏว่าเป็นรูปของชายหนุ่มที่เพิ่งกลับไป คุณแสงดาวอมยิ้มน้อยๆ นึกรู้โดยไม่มีใครบอก ว่าการที่บุตรสาวของนางไม่ร่าเริงเหมือนเช่นทุกวัน คงเป็นเป็นเพราะตัวต้นเหตุ ที่เพิ่งกลับไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงนี้เป็นแน่

“คุณแม่...” ครองขวัญชะงักปลายเท้า เมื่อเดินออกมาจากห้องแต่งตัว แล้วพบว่ามารดานั่งรออยู่

“มาหาแม่สิลีน่า” มารดาอ้าแขนออก ครองขวัญจึงไม่รอช้า ที่จะโผเข้าสู่อกอุ่นที่คอยปกป้องคุ้มภัยมาตลอดชีวิต

“ทะเลาะกับพี่แฟรงค์เหรอลูก” คุณแสงดาวเอ่ยถามตรงประเด็น ไม่มีอ้อมค้อม หญิงสาวส่ายหน้ากับอกอุ่น ไหล่บางสะอื้นเบาๆ ปล่อยให้น้ำตาไหลรินลงมา

“เปล่าค่ะ ลีน่าจะไปกล้าทะเลาะกับซีอีโออย่างพี่แฟรงค์ได้ยังไงคะ เดี๋ยวก็ตกงานกันพอดี” เธอปฏิเสธเสียงสั่น คุณแสงดาวจึงหัวเราะเบาๆในลำคอ ลางยกมือขึ้นลูบศีรษะเล็กของบุตรสาวด้วยความรักที่ล้นอก

“พูดดีเหลือเกินนะลูกสาวแม่ ลีน่าจะตกงานได้ยังไง ในเมื่อแด็ดมีหุ้นส่วนอยู่ในบริษัท และเมื่อลีน่ามีความสามารถพอ ก็จะต้องขึ้นเป็นผู้จัดการฝ่ายการตลาดอยู่แล้ว ส่วนคุณเทเรซ่า ก็จะไปดูแลสาขาอื่นต่อ พี่แฟรงค์ไล่ลูกแม่ออกได้นี่ไหน ขืนทำอย่างนั้น คุณป้านาตาลีเอาตายเชียวนะ”  คุณแสงดาวบอกด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า ครองขวัญดันตัวออกจากอกมารดา คุณแสงดาวจึงเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาให้ลูกสาวที่รักปานดวงใจ

“คุณแม่อ่ะ”

“ตกลงทะเลาะอะไรกับพี่แฟรงค์ บอกแม่ได้หรือยัง”

“คุณแม่ขา พี่แฟรงค์ใจร้าย ต่อไปลีน่าจะไม่รักพี่แฟรงค์แล้ว ไม่รักแล้ว” ครองขวัญสะอื้นด้วยความเสียใจ

“โดนพี่เขาดุเหรอลูก” 

“ลีน่าเกลียดพี่แฟรงค์แล้ว เกลียดที่สุดเลย” หญิงสาวโผเข้าซบอกมารดาอีกครั้ง คุณแสงดาวกอดลูกสาวไว้เต็มอ้อมแขน ยกมือลูบศีรษะเบาๆด้วยความรัก นางไม่ตกใจเท่าไหร่ ที่ครองขวัญเป็นแบบนี้ เพราะมันไม่ใช่ครั้งแรก แม้ปากจะบอกว่า เกลียดแฟรงคลิน แต่คุณแสงดาวก็เชื่อเหลือเกินว่า ครองขวัญ ไม่มีทางเกลียดแฟรงคลินได้จริงๆ มีแต่รัก และรักมากขึ้นทุกวัน

“ในเมื่อหนูไม่บอก แม่ก็ไม่เซ้าซี้ที่จะถาม แต่แม่จะบอกลีน่าว่า วันนี้พี่แฟรงค์มาที่นี่ มารอหนูอยู่ตั้งนาน จนกระทั่งดึกแล้วหนูยังไม่กลับ พี่แฟรงค์เลยออกไปตามหาหนูด้วยตัวเอง พี่เขาห่วงหนูมากนะลูก ถึงเขาจะไม่ได้พูดออกมา แต่แม่กับแด็ดก็รู้ดี” ครองขวัญช้อนสายตามองมารดา แพขนตาหนาเปียกชุ่มกะพริบเบาๆ

“ไม่จริงหรอกค่ะ” หญิงสาวเถียง เธอพยายามใจแข็ง เธอจะไม่อ่อนไหวต่อความดี ความน่ารักของเขาอีกแล้ว คุณแสงดาวยิ้มละมุม เอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาให้บุตรสาว ที่ร้องไห้ราวกับเป็นเด็กสามขวบก็ไม่ปาน

“จะเชื่อหรือไม่เชื่อ ก็แล้วแต่หนู นอนเถอะลูก พรุ่งนี้หนูต้องไปทำงาน”

“คุณแม่คะ... พรุ่งนี้ลีน่าจะไปปราณนะคะ”

“หืม... ไปทำไมล่ะลูก หนูเพิ่งกลับมาไม่ใช่เหรอจ๊ะ”

“ลีน่าลาพักร้อนไว้ จะไปหาแคทค่ะ”

“ไปกี่วันลูก”                

“สี่ห้าวันค่ะ อยากพักบ้าง ลีน่าเหนื่อยเหลือเกิน” ครองขวัญพูดเสียงแผ่ว

“แม่ตามใจหนู การที่เราพยายามวิ่งหนีความรู้สึกตัวเอง มันก็เหนื่อยแบบนี้แหละลูก วิ่งเถอะลูก วิ่งไปจนหมดแรง ถ้าหากว่าหนีแล้ว จะทำให้หนูมีความสุข แต่ถ้าหากหนูพบว่าการหนี ไม่ได้ทำให้หนูสุขเลยสักนิด ลองหยุดหนีสิลูก” คุณแสงดาวพูดเสียงนุ่ม ก่อนจะจูบหน้าผากบุตรสาวเบาๆ แล้วลุกขึ้นจากเตียง เดินออกจากห้องนอนของครองขวัญ กลับไปยังห้องของตัวเอง ซึ่งอยู่ตรงข้ามกัน

  

เอาแล้วไง พี่คะ น้องเกลียดพี่แล้วนะ ทำไงดีคะพี่ 

แม่ยกบอก ไม่ต้องทำไรค่ะ นั่งร้องเพลง รู้ตัวช้าต่อไป 

ดูปากแม่ยกนะคะ สม น้ำ หน้า!! 

เอ้าคุณกวินนนน   คิวต่อไปเชิญค่ะ 55555555555555+


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

587 ความคิดเห็น

  1. #151 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 13:06
    น้องหนีไปเที่ยวแล้วพี่ พรุ่งนี้ก็ไม่ได้ไปทำงานอีก พี่อกแตกตายแน่งานนี้ น้องเขาเอาจริงแล้วนะ ต่อไปพี่คงเป็นฝ่ายวิ่งตามน้องแล้วสินะ รู้รสชาติการถูกเมินก็คราวนี้แหล่ะพี่แฟรงค์
    #151
    0
  2. #150 ana_ka (@ana_ka1993) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 10:37
    วิ่งตามแล้วเหนื่อย ก้อหยุดเหอะ !! ให้เค้าวิ่งตามบ้าง!!   #เนอะ
    #150
    0
  3. #149 Fresh9543 (@Fresh9543) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 09:37
    ลีน่าน่าสงสารอะ พี่แฟรงค์ก็ปากแข็งอยู่นั่นแหละ น้องเค้าหนีไปแล้ว
    #149
    0
  4. #148 แอล (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 09:31
    ต้องเข้าใจลีน่านะคะเธอวิ่งตามรักมาจลอดพอมาเจอผู้หญิงจูบคนที่เรามีใจรักให้นี้สะเทือนต่อมความรักเลยนะ อีกอย่างพระเอกก้อไม่มีท่าทีรักนางออกมาเลยแน่นอนล่ะนางรู้สึกไม่มั่นคงเพราะฝ่ายชายเฉยชาซะขนาดนั้นถึงแม้ฝ่ายชายจะพูดกับคนอื่นแบบไหนก้อตามแต่สำหรับนางเอกคือผู้ชายไม่รักไม่สนใจ ดีแล่วที่ลีน่าหนีไปตั้งหลีกพักใจกลับมาเปลี่ยนแปลงตัวเองนะคะไม่ต้องวิ่งตามแล่วอยู่เฉยนิ่งๆบ้างบางทีจะดีกว่านะ
    #148
    0
  5. วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 09:12
    ตัดใจได้ตัดเลยค่ะ จะรอดูคนวิ่งตามมม
    #147
    0
  6. #146 Chariyaiem (@Chariyaiem) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 09:03
    คุณแม่ค่ะ ถึงจะห่วงถึงจะรักแต่มาพูดจากับทำร้ายจิตใจซ้ำๆก็ไม่ไหวนะ น่าจะให้ตัดใจดีกว่าไหม
    #146
    0
  7. #145 Thippayapat Changlek (@emmy_thip) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 08:57
    ว้ายๆๆๆๆ พี่แฟรงค์เด็กยุ่งเค้าจะหนีไปแล้วนะ คุณพี่จะตามเจอมั่ยล่ะคะงานนี้
    #145
    0
  8. #144 Wonnakanok Noikasun (@ammy1984) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 08:55
    #144
    0
  9. #143 HoneyleMon'z (@Amehunter) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 08:42
    จัดให้หนักๆ เอาให้พี่แฟรง. ทุรนทุรายดิ้นลงกับพื้นน
    #143
    0
  10. #142 Panmilenarak (@Panmilenarak) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 00:15
    รอจ้า อยากอ่านแล้ว
    #142
    0
  11. #141 Sumseeyah Maslae (@sumseeyah) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 20:35
    รออยู่ค่ะ
    #141
    0
  12. #140 แอน (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 14:08
    รอจ้า อยากให้มาทุกวันเลย
    #140
    0
  13. #139 onviraitassakhun (@onviraitassakhun) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 09:36
    รออยู่ค่า
    #139
    0
  14. #138 yonasa (@natacha-sonya) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 22:07
    รออยู่น่าา
    #138
    0
  15. #137 Amore12 Amore (@amore12amore24) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 16:55
    รอนะคะ
    #137
    0
  16. #136 Nok (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 12:31
    รอน่าค่า
    #136
    0
  17. #135 Fresh9543 (@Fresh9543) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 08:42
    ????????????????????????????????????????????
    #135
    0
  18. #134 Wonnakanok Noikasun (@ammy1984) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 07:57
    #134
    0