กับดักสวาทของจอมมาร

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,789
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    19 ต.ค. 59



คุณแสงดาวเดินมาตามสามีที่สวนหลังบ้าน ซึ่งโดมินิกจะไปนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่นั่นเป็นประจำ หญิงวัยกลางคนทรุดตัวนั่งลงข้างๆคู่ชีวิต ที่เดินร่วมทางกันมายี่สิบกว่าปี

“ใครโทรมาครับ” โดมินิกเอ่ยถามภรรยา ที่เขายังรักไม่เคยเสื่อมคลาย

“ลูกสาวเราน่ะสิคะ โทรบอกว่าไม่กลับมากินข้าวเย็นด้วย จะไปกินข้าวกับเพื่อน ให้ส่งคนไปเอารถที่บริษัท ฉันเลยให้เอริกไปแล้วนะคะ” แค่เพียงได้ยินคำตอบของภรรยา อดีตนักธุรกิจผู้เจนจัดก็ลดหนังสือในมือลง แล้วหันหน้ามาหาคุณแสงดาว

“หืม... ลีน่าไปกับใครครับ ไปที่ไหน แล้วจะกลับเมื่อไหร่” เขาป้อนคำถามมาเป็นชุด ตามประสาพ่อที่ทั้งห่วง ทั้งหวงลูกสาวคนเดียว จนคุณแสงดาวอดที่จะหัวเราะเบาๆไม่ได้

“ไปกับเพื่อนค่ะ แต่ไม่ได้บอกว่าใคร ไม่ได้บอกว่าไปที่ไหน แต่ยังไงคืนนี้กลับบ้านแน่นอน”

“ซินดี้” โดมินิกเรียกภรรยาเสียงเข้ม รู้สึกไม่ชอบใจนัก

“โธ่... ลูกเราโตแล้วนะคะ เราก็ควรจะปล่อยเขาบ้างไม่ใช่เหรอคะ อย่าห่วงเลยค่ะลูกเราไม่ได้ไปผจญอันตรายที่ไหน แค่ไปกินข้าวกับเพื่อนเองนะคะ”

“ทุกวันนี้ผมก็ปล่อยลูกแล้วนะ ถ้าไม่ปล่อยผมคงให้บอดี้การ์ดคอยตามตลอดเวลา”

“ยัยลีน่าโวยวายบ้านแตกแน่นอนค่ะ ลูกขออิสระจากคุณ แล้วคุณก็ให้แล้วนะคะโดมินิก เพราะฉะนั้นควรจะให้ ตลอด คุณสัญญากับลีน่าแล้วนะคะ ว่าจะไม่ส่งคนคอยตาม โดยที่ไม่บอกแกก่อน” คุณแสงดาวเตือน เพราะรู้ดีว่าตอนนี้สามีของเธอ คงอยากจะส่งบอดี้การ์ดไปตามดูแลลูกสาวจนใจจะขาด จึงเลือกที่จะดักคอเอาไว้ก่อน

“ผมก็ให้ไงครับ”

“แต่ตอนนี้คุณชักไม่อยากจะให้ ถ้าไม่ติดว่าสัญญากับลูกไว้ก่อน คุณคงจะส่งใครสักคนไปคอยตามดูแลลีน่า จนกว่าจะกินข้าวกับเพื่อนเสร็จ แล้วรอรับลูกสาวเรากลับมาบ้านอย่างปลอดภัยใช่ไหมคะ” โดมินิกยิ้มรับกับคำพูดของภรรยา มือหยาบเอื้อมไปจับมือของคุณแสงดาวไว้

“ไม่มีใครรู้ใจผมเท่าคุณแล้วล่ะซินดี้” เขาพูดประหนึ่งยอมรับ ว่าภรรยาพูดถูก

“เพราะฉันรู้ไงคะ ว่าคุณรักลูก ห่วงลูกแค่ไหน ถึงต้องบอกให้คุณฟังเสมอว่าเราต้องปล่อยให้เขาเติบโต คุณเคยบอกฉันนี่คะว่าลูกเราเป็นผู้ใหญ่เสมอ เมื่อออกจากบ้าน”

“บางทีผมก็เผลอลืมไปเหมือนกัน ลีน่าดูเป็นผู้ใหญ่สมวัย เมื่อออกจากอกพ่อแม่ แต่ไม่ว่าลูกจะโตยังไง ลีน่าก็ยังเป็นเด็กหญิงตัวเล็กๆ ในสายตาผมเสมอ”

“ฉันก็เหมือนคุณ แต่เราต้องพยายามเตือนตัวเองนะคะ”

“นั่นสิ”

“เพราะฉะนั้นปล่อยลูกไปเถอะค่ะ เดี๋ยวถึงเวลาแกก็กลับมาเอง ฉันว่าเราสองคนไปกินข้าวเย็นกันดีกว่าไหมคะ เด็กตั้งโต๊ะเสร็จแล้ว” คุณแสงดาวเอ่ยชวน พลางลุกขึ้นยืน โดมินิกจึงถอนหายใจยาว พยายามตัดใจ แล้วเดินจูงมือภรรยาไปนั่งกินข้าวด้วยกัน ที่ห้องรับประทานอาหาร

 

แฟรงคลินพารีเบคก้ามาดินเนอร์ในร้านอาหารไทยชื่อดังสไตล์โฮมเมด ซึ่งตั้งอยู่ในย่านธุรกิจ กลางกรุงเทพมหานคร บรรยากาศภายในร้าน แม้จะดูไม่หรูหราเหมือนที่เธอเคยพาเขาไปดินเนอร์ที่สิงคโปร์ แต่ก็ดูอบอุ่น และเป็นกันเองไม่น้อย แฟรงคลินเลือกสั่งอาหารไทยมาสามสี่อย่าง และแต่ละอย่างก็หน้าตาชวนให้ลิ้มลองไม่น้อย

“จานนี้เรียกว่าอะไรคะ” รีเบคก้าเอ่ยถามชื่ออาหารสีสันสวยงาม ในจานกระเบื้องสีขาวสะอาดใบใหญ่

“พล่ากุ้งแม่น้ำครับ” ชายหนุ่มตอบอย่างรู้จักดี ก็จะไม่รู้จักได้ยังไง ในเมื่อนี่คือเมนูโปรดของของครองขวัญ มาร้านนี้ทีไร เธอจะต้องสั่งอาหารจานนี้ทุกครั้ง ซึ่งเขาเองก็ยอมรับว่ามันอร่อยจริงๆ

“แล้วจานนี้ล่ะคะ” หญิงสาวเอ่ยถามอีกครั้ง พร้อมเอื้อมมือไปแตะจานกระเบื้องใบใหญ่ ที่มีปูตัวโตนอนนิ่งอยู่ในนั้น และล้อมรอบด้วยน้ำสีเหลืองอมส้มสีสันจัดจ้าน

“ปูผัดผงกะหรี่ครับ ส่วนจานนั้นก็แกงเขียวหวาน กินกับขนมจีนเส้นสีขาว ลองดูสิครับ” แฟรงคลินบอกเสียงเรียบ ก่อนจะกระตุกยิ้มที่มุมปาก รีเบคก้ามองอาหารตรงหน้า แล้วเงยหน้ามองชายหนุ่มอีกครั้ง

“ฉันอยากลองกินปูผัดผงกะหรี่ค่ะ แต่ว่า... ไม่อยากแกะปู” เธอบอกยิ้มๆอย่างมีความนัย แฟรงคลินจึงเลิกคิ้วขึ้นสูง มองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาชนิดหนึ่ง ก่อนที่จะหยิบช้อนและซ้อม เอื้อมไปตักเนื้อปูสีขาวก้อนใหญ่ใส่จานให้หญิงสาว

“ลองดูครับ รสชาติดีทีเดียว ลีน่าชอบกินมาก” แฟรงคลินพูดออกไปโดยไม่รู้ตัวว่าเขากำลังเอ่ยถึงครองขวัญ ทว่ากลับสะดุดหูรีเบคก้าเข้าอย่างจัง

“เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะคะ” เธอถามด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างแข็ง แสดงความไม่พอใจออกมาอย่างชัดเจน

“คุณว่าอะไรนะครับ”

“เมื่อกี้คุณบอกว่าใครชอบกินนะคะ” เธอเอ่ยถามอีกครั้ง แฟรงคลินจึงชะงักมือ คิ้วสีเข้มขมวดเข้าหากันเบาๆ นี่เขาเผลอพูดอะไรออกไป แน่ล่ะสิ สายตาตัดพ้อของครองขวัญยังตามหลอกหลอนเขาจนนาทีนี้

“ลีน่าน่ะครับ” แฟรงคลินบอกโดยไม่ปิดบัง

“ลีน่า ผู้หญิงที่เราเจอ ก่อนจะออกมากินข้าวด้วยกันใช่ไหมคะ” รีเบคก้าเอ่ยถาม

“ครับ”

“แล้ว เธอเป็นอะไรกับคุณเหรอคะ” หญิงสาวป้อนคำถามอีกครั้ง ก่อนจะตักอาหารใส่ปาก ด้วยท่าทางสบายๆ แฟรงคลินมองผู้หญิงตรงหน้า ด้วยสายตาชนิดหนึ่ง ไม่ใช่โกรธที่เธอกำลังละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัวของเขาอย่างไม่รักษามารยาท แต่เขากำลังมองรีเบคก้า ที่ถามคำถามให้เขาฉุกคิด ... นั่นสิ ครองขวัญเป็นอะไรสำหรับเขา

“เด็กเจ้าปัญหาไง” เสียงสะท้อนดังก้องในอก แฟรงคลินระบายยิ้มน้อยๆ ยามเมื่อคิดถึงเด็กเจ้าปัญหาของเขา อากัปกิริยาของชายหนุ่ม ไม่ได้รอดพ้นสายตาของรีเบคก้าแม้แต่น้อย

“ลีน่าเหรอครับ เธอเป็นน้องสาว เป็นเด็กเจ้าปัญหาของผม” แฟรงคลินตอบเสียงนุ่ม ดวงตาสีดาร์กบราวน์ ทอประกายวาววาม ยามเมื่อนึกถึงคนที่เขาเอ่ยถึง รีเบคก้ามองอย่างไม่ค่อยจะชอบใจนัก หญิงสาวต้องดึงเขาออกจากภวังค์ให้เร็วที่สุด เธอจึงตักแกงเขียวหวานราดบนขมจีน แล้วส่งเข้าปาก ก่อนจะทิ้งช้อนลงจนเสียงดัง เพล้ง!! จนแฟรงคลินต้องดึงสายตากลับมามอง

“เผ็ดค่ะ เผ็ดจังเลย” หญิงสาวบอก ก่อนจะคว้าแก้วน้ำมาดื่มทีเดียวเกือบหมดแก้ว เธอนั่งสูดปากด้วยท่าทางที่บ่งบอกว่ากำลังเผ็ดจัด ทั้งๆที่ไม่ได้รู้สึกถึงคำว่าเผ็ดแม้แต่น้อย!!

“เผ็ดเหรอครับ ปกติแกงเขียวหวานไม่เผ็ดนะครับ” แฟรงคลินบอก พลางเอื้อมมือไปตักน้ำแกงมาชิม เขารับรู้รสชาติความหวานมัน แต่ไม่รู้สึกว่ามันเผ็ดเลยสักนิด

“ฉันไม่กินเผ็ดค่ะ” เธอบอกก่อนจะยกแก้วน้ำขึ้นดื่มอีกครั้ง ในที่สุดรีเบคก้าก็ทำสำเร็จ หญิงสาวดีดครองขวัญออกจากความคิดของแฟรงคลินจนได้

“ถ้าอย่างนั้นก็กินอย่างอื่นแล้วกันนะครับ”

“ค่ะ ฉันอยากกินพล่ากุ้ง” เธอบอกเสียงเนิบ ชายหนุ่มจึงทำหน้าที่ตักเนื้อกุ้งขาวๆใส่จานให้เธอ เมื่อปลายลิ้นสัมผัสกับรสชาติจัดจ้านแต่ว่ากลมกล่อม ถูกอกถูกใจ แฟรงคลินหรี่ตามองหญิงสาวข้างๆอีกครั้ง ริมฝีปากหยักสวยกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

“อร่อยไหมครับ”

“อร่อยค่ะ รสชาติดีทีเดียว”

“พล่ากุ้งจานนี้ เผ็ดกว่าแกงเขียวหวานถ้วยนั้นอีกนะครับ ไม่น่าเชื่อว่าคุณจะไม่รับรู้ถึงความเผ็ดของมัน” ชายหนุ่มพูดขึ้น ดวงตาคู่คมมองผู้หญิงตรงหน้า ไม่ละสายตา รีเบคก้าชะงักมือ ที่กำลังจะตักอาหารเข้าปาก สบตากับเขา

“อาจจะเป็นเพราะฉันชอบก็ได้มั้งคะ”

“นอกจากปูผัดผงกะหรี่แล้ว พล่ากุ้งก็เป็นอีกจานที่ลีน่าชอบกิน แต่ยัยเด็กนั่น กินไป ก็ต้องกินน้ำตามจนอิ่ม แถมยังบ่นตลอดว่าเผ็ดค่ะ แต่ก็กินไม่หยุด” แฟรงคลินเล่า พลางมองหน้าของหญิงสาว รีเบคก้าขบริมฝีปากด้านในจนรู้สึกเจ็บ จากที่เคยคิดว่าชนะ กลับกลายเป็นแพ้ แท้ที่จริง เธอไม่เคยดีดครองขวัญออกจากความคิด ความรู้สึกของผู้ชายตรงหน้าได้เลยแม้สักเสี้ยวลมหายใจ แฟรงคลินยังคิดถึงยัยนั่นอยู่ตลอดเวลา

“ฉันอิ่มแล้วค่ะ”

“ของหวานไหมครับ ขนมไทยอย่างทับทิมกรอบ หรือบัวลอยน้ำขิง”

“ไม่ค่ะ ฉันกลัวว่าจะไปซ้ำรอยความชอบยัยเด็กเจ้าปัญหาของคุณ” หญิงสาวตอบเสียงห้วน แฟรงคลินจึงหัวเราะออกมาเบาๆ ทว่าเสียงหัวเราะของเขา กลับฟังดูไม่รื่นหูเลยสักนิด

“เธอชื่อคาราลินาครับ ส่วนเด็กเจ้าปัญหา เป็นชื่อที่ผมเรียกเธอได้เพียงคนเดียว” ชายหนุ่มบอกพลางยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม โดยไม่สนใจที่จะมองหน้างอง้ำของรีเบคก้าอีกเลย 

เดี๋ยวนะ!!  คือร่ะ  พี่พูดแบบนี้แปลว่าอะไรคะ 

คือ .... ทำไมพี่รู้ว่าน้องชอบกินอะไร  แล้วสิ่งที่พี่พูดกับรีเบคก้า หมายความว่าไง 

เหมือนจะปกป้องน้อง เอ๊ะ !! หรือไม่ใช่ 55555 +

งงกับพี่ ตกลงพี่รักน้องมั้ยคะ  เอ๊ะ!!  ยังไงๆ  

รอติดตามนะคะคุณผู้ช๊มมมมม 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

587 ความคิดเห็น

  1. #58 YulSica (@0mygirl0) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 00:02
    แล้วไง ยังไงก็เย็นชาใส่น้องอยู่ดี
    #58
    0
  2. #57 somluck (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 23:00
    รอดูตอนคนเย็นชาทุรนทุรายดีกว่า 555
    #57
    0
  3. #56 onnysireen (@onnysireen) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 22:08
    ลีน่า...นางต้องเชิดไว้นะลูก   อย่าไปวิ่งตามคนใจร้ายทร่ไม่รู้ใจตัวเิงเลย มันเหนื่อย
    #56
    0
  4. #55 pullpens (@chaladone) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 21:40
    หึๆ ไม่สนใจเค้า แต่จำได้ทุกรายละเอียดนะคะพี่แฟรค์
    #55
    0
  5. #54 bubpha (@bubpha) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 21:05
    อัพน้อยจัง..รอตั้งนาน
    #54
    0
  6. #53 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 21:01
    แหมหมั่นไส้อยู่กับคนอื่นหายใจเข้าใจออกเป็นน้องหมด พออยู่ต่อหน้าน้องนี่เย็นชาเป็นพระราชาน้ำแข็งเชียว รอดูตอนน้องสะบัดผมไปควงหนุ่มๆ
    #53
    0
  7. #52 Thean123 (@Thean123) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 21:00
    สนุกๆต่อๆน๊าาา
    #52
    0
  8. #51 Fresh9543 (@Fresh9543) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 20:46
    ทำไมต้องเย็นชาต่อหน้านางเอกด้วยง่า~ สงสารนางเอกไม่รู้ความคิดพระเอกสักที เมื่ิอไรจะเข้าใจกันน้า นางร้ายก็โผลามาละ
    #51
    0
  9. #50 fernzii16 (@worasulee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 20:44
    ค้างงงงง อยากให้มาร้านเดียวกันจังเลย
    #50
    0
  10. #49 yonasa (@natacha-sonya) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 20:42
    ก็เท่น่ะค่ะ แต่น้องไม่รู้ไงค่ะพี่ชาย ต่อหน้าทำเป็นปากแข็ง เชอะ
    #49
    0
  11. #47 Lovestory555 (@Lovestory555) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 09:49
    มาต่อเร็วๆน่าค่าาาา
    #47
    0
  12. #45 Kyungsoocute (@antimatuti) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 07:34
    รอค่าาา
    #45
    0
  13. #43 ana_ka (@ana_ka1993) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 19:24
    ดีค่ะ!! //ใจร้ายมากกกก
    #43
    0
  14. วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 15:56
    ก็ถ้าน้องจะเลิกก็อย่ามาตอแยนะ
    #42
    0
  15. #41 P'chyn Ning (@pitchayanin23) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 14:49
    รอนะคะ พึ่งมาอ่าน สนุกมากๆ
    #41
    0
  16. #40 darika0607 (@darika0607) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 12:01
    รอสะใจ มาไวๆนะ
    #40
    0
  17. #38 kanatipp (@kanatipp) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 07:29
    เทพี่แฟรงค์ในทันใด ทำลีน่าเสียใจหนักมาก
    #38
    0
  18. #37 yonasa (@natacha-sonya) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 07:25
    ดีค่ะ เปลี่ยนพระเอกเลย ใจร้าย
    #37
    0
  19. #36 Aom1105 (@Aom1105) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 07:23
    ดีค่ะ หมั่นไส้
    #36
    0