คัดลอกลิงก์เเล้ว
Strange x loki <<Jealousy>> | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
"คุณคิดยังไงกับผม"





"ซึ่งแน่นอนผมไม่ได้คิดกับคุณแค่...คนที่ผมดูแล.."





"ข้ารักเจ้า สตีเฟ่น"

เนื้อเรื่อง อัปเดต 30 ก.ค. 61 / 08:28

บันทึกเป็น Favorite


"พี่ชายคุณ ให้ผมคอยดูแลคุณนับตั้งแต่ตอนนี้"
.
.
"ธอร์.....พี่โง่..."
.
.
.
ที่ 'แซงทอรั่ม'

"คุณควรจะออกมาทานหรือดื่มอะไรบ้างนะ"
เสียงทุ้มดังผ่านประตูบานใหญ่สีแดง ซึ่งเป็นสีโปรดของเจ้าของบ้าน
ชั่งขัดใจข้าเสียจริง....
"......"
ไร้ซึ่งเสียงการตอบกลับ จากปากเทพมุสา
ที่นอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงนุ่ม
"เดี๋ยวก็หิวตายหรอก ผมไม่อยากโดนพี่ชายคุณบ่นหรอกนะ"
เขาพูดอีกครา
แต่คนที่นอนอยู่หาสนใจไม่

"อาหารเช้าวันนี้ อืมมม...อะไรนะ..มีพุดดิ้งด้วยหรอหว่อง"
ร่างโปร่งถึงกับเด้งตัวลุกขึ้นนั่ง
พุดดิ้ง...อ่า....ของโปรดข้าสินะ
ขาเรียวก้าวลงมาจากเตียง
มือบางเอื้อมบิดลูกบิดเปิดออกทันที
ร่างหนาที่ยืนยิ้มเยาะ อยู่หน้าห้อง(ชั่วคราว)ของเทพมุสา

"พุด...พุดดิ้งหรอ!!?"
ร่างบางเอ่ยเสียงหวาน ดวงตาสีมรกตทอประกาย
วิบวับ เหมือนเด็กอายุแค่18เห็นของโปรดอย่างงั้นแหละ 'สเตรนจ์'คิดอยู่ในใจ

"อ่า...ใช่ครับ"
เขายกยิ้มมุมปาก เมื่อรู้สิ่งของที่สามารถล่อคนตรงหน้าได้

โลกิเดินตามสเตรนจ์ลงมายังชั้นล่างของ
แซงทอรั่ม ใบหน้างามกวาดตามองหาสิ่งที่เขาชอบ  
เหมือนเด็กชะมัด...

"นั่งนี่ก่อนนะครับ"
สเตรนจ์ผายมือชี้ไปที่เก้าอี้หรู เชิญชวนให้อีกคน
ไปนั่ง โลกิขมวดคิ้วเป็นปมให้กับความ
'สุภาพบุรุษ'ของสเตรนจ์
เขาแค่เอะใจนิดหน่อยเท่านั้นเอง จริงๆนะ

"อืม.."
เขาตอบเสียงแผ่วในลำคอ  
สเตรนจ์ยิ้มให้โลกิ แล้วเขาก็หันตัวเดินเข้าไปใน
ครัว โลกิชายตามองตาม  
เจ้าพ่อมดนั้น จะหาเรื่องแกล้งเขาอีกรึป่าวนะ?
โลกิคิดในใจ คิ้วเรียวก็ขมวดกันเป็นปมอีกครา

"มาแล้วครับ"
สเตรนจ์เดินออกมาพร้อมถาดอาหารเช้าที่หอมฉุย
เรียกน้ำลายได้เป็นอย่างดี และหนึ่งในอาหารนั้น
มี พุดดิ้ง แสนโปรดของโลกิ
โลกิกระพริบตาถี่ ให้กับความน่ากินของพุดดิ้ง
สเตรนจ์เห็นเข้าถึงกับกลั้วขำในลำคอ
อ่า...นี่เขากำลังดูแลเด็กอายุ18ที่มาจากแอสการ์ด
งั้นหรอ...คิดแล้วก็อดเอ็นดูไม่ได้

"เจ้าทำเองทั้งหมดเลยรึ?พ่อมด"
โลกิถาม แต่สายตายังจ้องถาดอาหารอยู่
เด็กนี้เห็นแก่กินชะมัด...นักเวทย์หนุ่มถอนหายใจ
เบาๆ

"อาหารจำพวกแกง หว่องเป็นคนทำ ส่วนพุดดิ้งนี้
ผมทำเอง"
โลกิละสายตาจากอาหารมามองใบหน้าคม ที่ตอนนี้จ้อง เขาตาเป็นมัน โลกิขมวดคิ้วใส่
สเตรนจ์ยังยืนยิ้มอยู่  

"......"

"ไม่ลองชิมมันหน่อยหรอ"

โลกิถอนหายใจ พลางส่งสายตาให้จอมเวทย์หนุ่ม
ที่หน้าระรื่น ขัดตาเขาเสียจริง
มือบางหยิบช้อนขึ้นมาตักชิ้นพุดดิ้ง แล้วยัดมันเข้า
ปาก

สเตรนจ์ยืนยิ้มอย่างสนใจ ในคำตอบของเทพมุสา

"เป็นไงบ้าง"

"ก็ดี"

เขาตอบมันออกมา พลางตักชิ้นต่อไปเข้าปาก

"ถือว่าไม่แย่...เจ้าทำมันมานานรึยัง?"

"ผมเพิ่งทำครั้งแรก"

โลกิอยากจะตบมือให้ความที่เป็นมือใหม่ของ
สเตรนจ์ แต่ด้วยความที่ถือคติหยิ่งทนงอยู่นั้น
เขาทำแค่ส่งรอยยิ้มหวานๆให้สเตรนจ์เท่านั้น
รอยยิ้มที่มีแค่ธอร์ที่เคยเห็นมัน..

โลกิกินมันจนหมด สเตรนจ์ยืนชมอย่างดีใจ
ดีใจที่เขาทำพุดดิ้งอร่อย..
หรือดีใจที่คนตรงหน้ามีความสุขกันนะ..

"เจ้าไม่กินหรอ พ่อมด?"

จอมเวทย์หนุ่มรู้สึกขัดๆกับฉายาเขาที่โลกิตั้งให้
แต่ก็ชั่งเถอะ นั้นมันก็ไม่ได้แรงอะไรมาก

"ผมยังไม่หิว"

เขายิ้มตอบให้ โลกิเสกผ้าเช็คปากมาเช็คปากตน

"แล้วคุณ อิ่มแล้วหรอ"

"ใช่ ข้ากินไม่เยอะ"

แหงล่ะ โลกิรักษาสุขภาพจะตาย ไม่ยอมอ้วน
หรือหุ่นล้ำเป็นหมีแบบธอร์หรอก เอวบางของเขา
คอดยิ่งกว่าสตรีเสียอีก...สเตรนจ์คิด
.
.
.
.
.
.
.
้เฮ้!..เขาคิดอะไรอยู่เนี้ย...จอมเวทย์หนุ่มสะบัดความคิดนั้นออกไป

โลกิเห็นพฤติกรรมแปลกๆของพ่อมดหนุ่ม
ใบหน้าคมที่มีไรเคราบางปกคลุมตลอดกราม
มีสีหน้าระรื่นแดงเล็กน้อย

"เป็นอะไรของเจ้า..พ่อมด"

โลกิถามพลางมองด้วยสายตาจับผิด
ผมยาวที่ปกระต้นคอขาว ถูกรวบขึ้นอย่างเรียบร้อย โดยเทพมุสา โลกิรู้สึกร้อนนิดๆ

"ป่าวหนิ"

สเตรนจ์ตอบไปไม่ตรงนัก ถึงเขาจะแอบคิดอะไร
แปลกๆกับโลกิอยู่บ่อยๆ แต่ก็ไม่เคยกระทำไปนะ
เฟ้ย!!

เขาตบตีกับความคิดตัวเองอยู่ซักพัก

เทพมุสาถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่าย

"ข้าจะออกไปข้างนอก..ซักพักนะพ่อมด"

สเตรนจ์สะบัดหน้านิดๆ เมื่อได้ยินเทพมุสาเอ่ยออก
มา โลกิในตอนนี้อยู่ในการดูแลของเขา
ซึ่งนั้นก็หมายความว่า เขาต้องจับตาดูโลกิอยู่ตลอดเวลา

"ผมจะไปด้วย"

จอมเวทย์หนุ่มรีบพูดแทรก ดวงตามรกตจ้องมอง
เขาพร้อมกับคิ้วขมวดใส่ 

"ข้าจะไปคนเดีย--"

"พี่คุณให้ผมดูแลคุณ คุณอยู่ในความดูแลของผม
ซึ่ง ก็นั้นแหละ คุณไปไหน ผมก็จะไปด้วย 
เผื่อคุณจะคิดอะไรแผงๆอีก ถล่มเมืองขึ้นมาทำไง คุณคงจะไม่อยากโดนแบบนั้นซัก30นาทีอีกนะครับ...คุณโลกิ.. :)"

เขาร่ายยาวออกมา ทำเอาโลกิถึงกับหน้ามุ้ย
ในความแถข้ออ้างหรืออะไรก็ชั่งเถอะ
สีหน้าบึ้งตึงและเบื่อหน่ายถูกส่งให้สเตรนจ์
สเตรนจ์รับมันแล้วยิ้มระรื่นเห็นฟันกลับไปให้

"ให้ตายเถอะ.."
เขาสถบออกมา แบบแผ่วเบา

":)"
 
.
.
.
.
สเตรนจ์และโลกิเลือกที่จะเดินแทนการใช้ประตูมิติ
ของสเตรนจ์ 
ร่างบางอยากจะสัมผัสบรรยากาศรอบๆเมืองซะหน่อย บรรยากาศก็ไม่ได้แย่อะไรมาก เขาคิด

เขามองไปรอบอย่างสนใจ ดวงตาเป็นประกาย
วิบวิบ เหมือนเด็กเจอของใหม่ๆอย่างงั้นแหละ
ตอนที่โลกิอยู่ที่แอสการ์ดบ้านของเขา
เขาก็ครุกตัวอยู่แต่ในห้อง อ่านหนังสือฆ่าเวลาไป
วันๆ ไม่ชอบออกมาข้างนอกซะเท่าไหร่
มัน...วุ่นวาย แค่เสียงของธอร์มาปลุกเขาในตอน
เช้า ก็กระแทกโสตประสาทเขามากพอแล้ว

โลกิเดินไปพลางคิดอะไรเพลินๆ โดยที่ไม่สังเกต
ว่าอีกคนที่ตอนนี้เดินไปไหนแล้วก็ไม่รู้

"ไปไหนล่ะเนี้ย..."
โลกิมองซ้ายมองขวา ก็พบกับร่างของอดีตหมอ
หนุ่มที่เดินมาทางเขาด้วยสีหน้าระรื่นราวกับเดิน
ในทุ่งดอกลาเวนเดอร์..

มือหนาสองข้างถือโคนไอศกรีมสองอัน
อันนึงเป็นรสช็อกโกชิบ และอีกอันเป็นรสวนิลา
ซึ่งเขามองมันไม่กระพริบ...
เจ้านั้นจะขุนเขาให้อ้วนให้ได้เลยใช่มั้ย!!!
แต่ก็ชั่งเถอะ...กินแค่นี้ ไม่ทำให้อ้วนหรอก..

"อ่า..เผื่อคุณหิว ผมซื้อไอศกรีมมาฝาก"
เขายื่นรสช็อกโกชิบให้อีกคน แต่โลกิส่ายหน้า
เขาชี้ไปที่รสวนิลาแทน
สเตรนจ์มองใบหน้าหวานด้วยความเอ็นดู
ก่อนจะยื่นรสวนิลาไปให้แทน

"คุณชอบรสนี้หรอ?"

"ใช่ ข้าว่ามันน่ากินดี"

"งั้นอันนี้ผมกินนะ"

"........."

โลกิมองสิ่งในมือของจอมเวทย์หนุ่ม

"..........."

"มองอะไร?"

"ข้าขอชิมมันหน่อย..ได้มั้ย"

สเตรนจ์ยืนนิ่งซักพัก ก่อนจะหลุดขำพรืดออกมา
โลกิยืนหน้ามุ้ย แต่ใบหน้าตนก็แอบขึ้นสีนิดๆ
อ่า...นี้ข้าจะกินให้หมดเลยใช่มั้ย..

"คุณนี้ฮ่าๆ ไหนบอกชอบรสวนิลาไงครับฮ่าๆ"

สเตรนจ์ยังคงหัวเราะอยู่นิดๆ เทพมุสาช่างน่าเอ็นดูเสียจริง

"เงียบน่าเจ้าพ่อมด!!ข้าว่ามันก็น่ากินดีเท่านั้นเอง
ไม่ได้ชอบซักหน่อย เจ้านี้คิดไปเองเออเอง!!
แล้วจะเอาให้ข้าชิมได้รึยัง!!"
โลกิขู่ฟ่อ โอ้ยชั่งน่ากลัวซะจริง สเตรนจ์ยิ้มร่าใน
ความเป็นแมวที่ใจเป็นเสือของโลกิ

"ผมล้อเล่นน่าาาาโลกิ ระวังอ้วนนะครับ"

".............."

สเตรนจ์ค่อยๆยื่นไอศกรีมในมือให้ร่างบาง
โลกิส่งสายตาเคืองนิดๆให้ แต่ก็ก้มลงไปชิมไอศกรีมนั้น โดยไม่พูดอะไร
ซึ่งทำให้ผมสีดำยาวของโลกิ ไล้ร่วงลงมาตามแรงโน้มถ่วงเผยให้เห็นต้นคอขาวข้างหลัง โลกิใส่แค่เสื้อยืดธรรมดาๆเท่านั้น
ตอนแรกจอมเวทย์หนุ่มก็ไม่ได้คิดอะไร
.
.
.
"เฮ้ยๆดูนั้นสิ..คอโครตขาวเลยอ่ะ"

"ผู้หญิงหรือผู้ชายวะ?"

"ผู้ชายว่ะ...แต่ของโครตดีอ่ะ"

สายตาลวนลามของสองสามคนข้างหลังของ
เทพมุสา ซึ่งโลกิยังไม่รู้ตัว ในเมื่อตนก็กำลังชิม
ไอศกรีมที่ตอนนี้ไม่ใช่ของจอมเวทย์แล้ว

สเตรนจ์รู้สึกอึดอัดแปลกๆแต่ก็บอกไม่ถูกว่าทำไม
เขาถึงรู้สึกอยากจะใช้พลังอัดไอ้สามตัวนั้นให้
กระเด็นไปเลย เขาทำได้แค่ส่งสายตาพลางจะจอง
ผลาญไป และรังสีอำมหิตใส่

มือหนาค่อยๆโอบหลังของเทพมุสาอย่างถือวิสาสะ
และหันเดินไปทางอื่นแทน
ทำเอาทั้งสามคนข้างหลังกับโลกิมองหน้าด้วยสีหน้างุนงง แต่โลกิจะแอบหน้าขึ้นสีนิดๆ

"โธ่...มีแฟนแล้วว่ะ.."

"เสียดายจัง..."

สเตรนจ์แอบยิ้มและสะใจนิดๆ ที่เห็นใบหน้าผิดหวัง
ของไอ้สามหนุ่มข้างหลัง จนลืมไปว่าตนเองกำลัง
ถูกจ้องด้วยดวงตาสีมรกต

"ทำอะไรของเจ้าพ่อมด"

โลกิถามออกมา ริมฝีปากบางก็คงยังชิม(กิน)
ไอศกรีมอยู่
สเตรนจ์เงียบซักพัก ก่อนจะมองไปยังใบหน้างาม
เขารู้สึกอึดอัดฮึดฮัดหงุดหงิดในใจตอนที่สามคนนั้นลวนลามทางสายตากับโลกิ
เขากำลังคิดเข้าข้างตัวเองอยู่ว่า เขาไม่ได้'หึง'
เทพมุสาแน่ๆ ใช่เขาคิดอย่างนั้น

"ป่าวหนิ..."

สเตรนจ์ตอบกลับเสียงแผ่วและละมือออกจากหลังของโลกิ
เขาจะหึงโลกิทำไม?

โลกิที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตากินไอศกรีม(ของเขา)
ทั้งสองอัน เงยหน้ามองใบหน้าคมด้วยสายตา
ครุ่นคิด ดวงตามรกตงดงามจ้องไปในดวงตาสี
ฟ้าสว่าง  

"นี่ ข้าได้ยินนะ ที่สามคนเมื่อกี้พูดน่ะ"
จอมเวทย์หนุ่มหันหน้ามองโลกิ เขารู้หนิ..

"หรอ? แล้วทำไมคุณถึงไม่ว่าอะไรล่ะ ทั้งๆที่สามคนนั้นลวมลามคุณทางสายตาและคำพูด"
สเตรนจ์ถามพลางมองหน้าโลกิ อย่างไม่เข้าใจ

"ถ้าเจ้าไม่ลากข้าออกมาก่อน เจ้าพวกนั้นได้ไปเยี่ยมบ้านเก่าแล้ว....ว่าแต่เจ้าเถอะ"

โลกิตอบไปพลางกินไอศกรีม จนหมดพอดี
อยู่ๆสายตาจริงจังก็ถูกส่งให้อดีตหมอหนุ่ม

"ทำไมอยู่ๆเจ้าถึง พาข้าออกมาแทนล่ะ"

คำถามนี่ทำเอาสเตรนจ์ยืนค้างอยู่กับที่ 
นั้นสิ...ทำไมกัน.....เขาถึงพาโลกิที่โดนลวนลาม
ทางสายตาและคำพูดออกมากัน




'หึง'




เกิดความเงียบของทั้งสองคน โลกิคิ้วขมวดและ
จ้องมองด้วยสายตาเค้นหาคำตอบ
อยู่ๆโลกิก็นึกอะไรขึ้นได้..

"หรือว่าเจ้า....'หึง'ข้า.."

โลกิพยายามเน้นคำนั้น ทำเอาทั้งโลกิและสเตรนจ์
มีใบหน้าที่ขึ้นสีด้วยกันทั้งคู่

โลกิคิดเข้าข้างตนเองว่าเจ้าพ่อมดไม่ได้'หึง'เขาแน่ๆ แต่ในอีกใจนึง มันก็คิดไปแบบนั้น

สเตรนจ์ยังคงไม่ตอบอะไรออกไป

บรรยากาศรอบๆข้างมีสายลมพัดผ่านมาตลอดเวลา 
โลกิที่เริ่มสั่นเทานิดๆด้วยความหนาว
เขาเสกผ้าพันคอสีเขียวลายตัดกับดำออกมา

"ข้าว่าพวกเราไปหาที่นั่งกันก่อนดีกว่านะ"

โลกิจุงมือหนาไปยัง ที่ๆสามารถหลบลมหนาวได้
ซึ่งก็เป็นหน้าตึกของอะไรสักอย่าง ตรงนั้นไม่ค่อยมีคนเดินเท่าไหร่ เพราะใกล้จะเป็นทางตัน

โลกิไม่ลืมที่จะเสกผ้าพันคออีกผืนให้สเตรนจ์
ผ้าพันคอสีแดงสดลายตารางที่เวลาใส่แล้วชั่งเข้ากับเจ้าตัว

เหลือเกิน...

มือบางโอบพันผ้าที่คอให้อีกฝ่าย สเตรนจ์ก้มหัวลงนิดหน่อยให้โลกิทำ

สายตาสีมรกตฉายแววความเป็นห่วงออกมา
สเตรนจ์รับรู้มันได้จากการกระทำ 
ซึ่งโลกิไม่ค่อยทำแบบนี้ให้กับใครบ่อยๆ

เขาอาจจะเป็นคนสำคัญ

หรือคนที่โลกิแคร์?

เขาไม่อยากจะเข้าข้างตัวเอง ที่เขาคิดไปแบบนั้น

"โลกิ..."
มือหนาจับเข้าที่ข้อมือบางของโลกิ
โลกิชงักไปซักพัก ก่อนจะมองไปที่ใบหน้าคม

"คุณคิดยังไงกับผม"

สายตาจริงจังของสเตรนจ์เผยออกมา จดจ้องไปที่
ใบหน้างามที่ตอนนี้เห่อร้อนขึ้นมา
โลกิเม้มปากแน่น

"ซึ่งแน่นอนผมไม่ได้คิดกับคุณแค่...คนที่ผมดูแล.."

สเตรนจ์สารภาพออกมาพลางบีบข้อมือแล้วค่อยเลื่อนมากอบกุมทั้งมือแทน

"ข..ข้า......"
ดวงตามรกตสั่นระริก ด้วยความหวั่นไหวของ
ก้อนเนื้อสีแดงในตัวเขา
มือบางหลุดออกมาจากการกอบกุม
เลื่อนสูงไปสัมผัสกับใบหน้าที่มีไรเคราเล็กๆ
สเตรนจ์หลับตาพริ่มให้กับสัมผัสนุ่มของอีกฝ่าย
ใบหน้างามเลื่อนไปใกล้ ใบหูสีแดงระรื่น
ลมหายใจอุ่นที่ดับความหนาวได้







"ข้ารักเจ้า สตีเฟ่น"



ริมฝีปากรูปสวยถูกกดด้วยแรงอีกคน มือบางโอบรอบต้นคอของอีกฝ่ายเบาๆ มือของจอมเวทย์หนุ่มเลื่อนโอบรอบเอวบาง ให้มากระชับตนให้มาก
ที่สุด สัมผัสอบอุ่น สัมผัสแห่งรัก
ที่ทำให้ทั้งสองคนหายหนาวเป็นปริทิ้ง

"อ..อืม...."

แรงจูบค่อยๆแรงและเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆ ลิ้นนุ่มส่งผ่านกันและกัน ใบหน้าหวานแดงระรื่น คิ้วเรียวตกแสดงความรู้สึกดีและเคลิ้ม

มือเรียวเลื่อนไปลูบขยุ่มผมสีดำเงาขรับของจอมเวทย์ เพื่อระบายอารมณ์

ริมฝีปากหนาเริ่มรุกหนักและตักตวงความหวานจากปากบางที่ตอนนี้น่าจะช้ำแล้ว

โลกินิ่วหน้าพลางส่งเสียงครางในลำคอ
มือบางอีกข้างทุบอกอีกคนเบาๆ

"อือ..."

เสียงครางประท้วงของอีกฝ่าย ทำให้สเตรนจ์ค่อยๆ
ถอนจูบออกจากใบหน้าหวานที่แดงกล่ำไปหมด
พร้อมกับริมฝีปากบางที่บวมฉ่ำหน่อยๆ
รสจูบครั้งแรกมันเป็นแบบนี้เองหรอ...

หวาน....อบอุ่น

"ผมรักคุณนะโลกิ"

สเตรนจ์ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ให้โลกิ ที่ตอนนี้หอบแฮ่กๆอยู่ โลกิหลบหน้าต่ำด้วยความเขิน

นั้นทำให้เตรนจ์อดที่จะยีหัวโลกิไม่ไหว

"ข้ารู้แล้วน่า...พ่อมด///-///)"

โลกิเนียนหยิบผ้าพันคอมาปิดหน้าแก้เขิน

"ไม่เรียกผมว่า 'สตีเฟ่น'แล้วหรอครับ~"

จอมเวทย์หนุ่มยกยิ้มกวนอีกคนทันที 
โลกิคิ้วขมวดใส่  

"ไม่"

โลกิตอบเสียงแข็ง พลางหันหน้าไปทางอื่น
สเตรนจ์ถึงกับมองคนตัวเล็กด้วยความเอ็นดู
อยากจะจับมาตีก้นให้หายปากแข็ง

"ข้าจะเรียกเฉพาะเวลา'สำคัญ'เท่านั้น"

สเตรนจ์หรี่สายตาแสดงความสงสัย
โลกิถอนหายใจ
มือบางเอื้อมไปกระชากคออีกคนให้มาใกล้ใบหน้า
แล้วกระซิบไปที่ใบหู

"ก็อย่างเช่นตอนที่ 'เราอยู่บนเตียงกัน'ยังไงล่ะ
เจ้าพ่อมดทึ่ม!"

สเตรนจ์เบิกตาด้วยความบรรลุในความหมายของ
โลกิ ซึ่งเขาก็หน้าแดงขึ้นในเวลาต่อมา///

โลกิยืนกอดอกพลางทำหน้าเอื้อมระอาใส่
นี้เจ้าพ่อมดจะใสไปไหน..


"อ่า...ผมนี้อยากกลับบ้านไปฟังเลย.."
พูดพลางเหล่มองโลกิ
โลกิหันควับมองสเตรนจ์ทันที 

"เจ้าพ่อมดหื่น!!"

มือบางตีเข้าที่ไหล่กว้าง สเตรนจ์หัวเราะร่าออกมา



มือหนาค่อยๆร่ายเวทย์ วาดมือเป็นวงกลมสีส้ม เปิดประตูมิติ เผยให้เห็นภายในของแซงทอรั่ม


"กลับบ้านกันนะครับ โลกิ"


มือหนาโอบเอวมาไว้ข้างตน พลางส่งรอยยิ้ม
หวานให้ร่างบางที่ค่อยๆซบเข้ากับอกกว้าง


"อื้อ.."


.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

"ข้าไปอาบน้ำก่อนนะ...สตีเฟ่น"
โลกิพูดออกมาอย่างลำบาก เพราะเมื่อกี้เขาเพิ่ง
สูญเสียเสียงไปเยอะพอสมควร...

มือหนาคว้าคนตัวเล็กที่กำลังลุกจากเตียงเอาไว้
โลกิหันมองอีกคนที่นอนอยู่ มือบางลูบหัวอย่างเอ็นดู

"อยู่กับผมก่อนนะ~อืมมโลกิ"

สเตรนจ์ครางออกมาตอนที่ตนโดนลูบหัว
ถ้าเจ้าพ่อมดมีหางเหมือนสุนัขนะ คงจะแกว่งไปมา
แล้วแน่ๆ โลกินึกคิดในใจอย่างขบขัน

"ข้าจะไปอาบน้ำ ดูเจ้าทำสิ น...เหนียวไปหมด"
โลกิพูดลดเสียงนิดหน่อยตอนท้ายๆใบหน้าแดงกล่ำไปหมดแล้ววว ไหนจะรอยแดงนี้อีก เจ้านั้นขบกัด
ข้าไปทั่วเลย///////// คิดถึงเมื่อกี้แล้วข้าก็เขิน ให้ตายสิ....โลกิสถบในใจ

"ผมอาบด้วย"

โลกิหน้ามุ้ยใส่ทันที แต่ก็ปรับเป็นยิ้มบางๆให้
เฮ้อ..ข้าใจอ่อนให้เจ้าทุกที

สเตรนจ์ยกยิ้มที่มุมปากก่อนจะลุกขึ้นอุ้มโลกิในท่า
เจ้าสาว ร่างบางในอ้อมแขนแกร่งสะดุ้งโหยง

"ป..ปล่อยนะ!! ส..สตีเฟ่น!"

โลกิพยายามคว้าผ้าเล็กๆมาปิดจุดๆนั้น
แก้เขินเอาไว้
ก็แหม..ข้ากับเจ้าพ่อมด..เปลือยด้วยกันทั้งคู่นี้
ข้าก็เขินเป็นนะ!!///

สเตรนจ์แอบเห็นก็กลั้วหัวเราะออกมา

"ไม่ต้องอายหรอกน่า ผมเห็นมาหมดล่ะ"

สเตรนจ์พูดพลางก้าวขายาวๆลงจากเตียง
โดยที่อุ้มโลกิอยู่

"เจ้าบ้า....ข้าก็เขินเป็นนะ..หน้าหนาอย่างเจ้า
จะไปคิดอะไรเร่า!!"///////

โลกิดิ้นกุกกักและทุบอกเบาๆในอ้อมแขนแกร่ง แล้วก็ค่อยๆ ผ่อนแรงลง มือบางเลื่อนโอบต้นคอ
อีกคนแทน

"สตีเฟ่น...."
เจ้าของชื่อหันมองร่างบางอย่างเอ็นดู

"ครับ?"
สเตรนจ์ตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

"ค..คบกันนะ....."
โลกิพูดพลางซบไปที่อกกว้างเพื่อแก้เขิน

สเตรนจ์ที่ได้ยินถึงกับ ยืนนิ่งซักพัก มือหนาเลื่อน
ไปจับใบหน้าหวานให้มองหน้าตน

"แต่งงานกันเลยดีกว่าครับ♡"

พูดจบ ก็ประจบจูบกับริมฝีปากบางทันท่วงที
ขายาวก้าวเดินเข้าห้องน้ำ
แล้วหลังจากนั้นก็เกิดบทบรรเลงเพลงรักอีกครา...

                                ♡

                                ♡

                                ♡

                                ♡

                                ♡

<< Talk >>
ฟิคนี้งอกออกมาจากความกาวของไรท์ค่ะะะ
เราแต่งออกมาเป็นเรื่องสั้นเพราะไม่มีพล็อตค่ะ55555 (แต่ก็ยังแต่งเนาะ-.-")
เอาเป็นว่าเราฝากฟิคสั้นเรื่องนี้ด้วยค่ะ♡
ฮือ เมื่อกี้อัพผิดที่;w; 

    









    
    

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ 🌚Moon🌚 จากทั้งหมด 2 บทความ

  • เรื่อง

    หมวด

    ตอน

    คนเข้าชม

    โพสท์

    คะแนน

    อัปเดต

  • นิยายวาย

    2

    5/587

    6

    0%

    13 ต.ค. 61

  • แฟนฟิคฝรั่ง

    เรื่องสั้น

    7/812

    4

    0%

    30 ก.ค. 61

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. #4 จีจี้ซัง (@jiji-love) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 23:41
    ฟิคคู่นี้โครตหายากเลย.....
    โครตดีใจที่ได้อ่าน ><
    #4
    1
    • #4-1 Chokuye_chayen (@Chokuye_chayen) (จากตอนที่ 1)
      24 กันยายน 2561 / 23:39
      คู่แรร์ค่ะะะะ UwU )/&#9825;&#9825;&#9825;&#9825;
      #4-1
  2. วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 22:10

    นานๆจะมีคนแต่งคู่นี่จบสักเรื่องสักทีนึงน่า ชอบนะฟินดี

    #3
    2
    • #3-1 Moon
      30 กรกฎาคม 2561 / 22:14
      ใช่ค่ะนานๆทีจริง ฮืออ ขอบคุณนะคะที่ชอบ

      &#9825;&#9825;&#9825;&#9679;w&#9679;)
      #3-1
    • ของผมก็มีแต่งจบนะครับ
      #3-2
  3. วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 23:32

    จริงๆมันต้องแต่งลงในหน้าบทความนะครับ จุกที่คุณแต่ลงไปนั้นคือหน้าแนะนำนิยาย ผมจะกดให้กำลังใจคุณไม่ได้ครับ ทางที่ดีแก้ไขเอาลงในช่องที่เขาให้เอานิยายลงดีกว่านะครับ

    #2
    1
    • #2-1 &amp;#127770;Moon&amp;#127770;
      30 กรกฎาคม 2561 / 07:28
      ขอบคุณนะคะ เราไม่ได้แต่งในเด็กดีนานจนจำไม่ได้แล้ว55555 ;w;
      #2-1
  4. วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 23:29

    ผมนิรู้สึกฟินเลยครับ เหมือนเราจะตามกันมาจาก จอยลดาเลย

    #1
    1
    • #1-1 &amp;#127770;Moon&amp;#127770;
      30 กรกฎาคม 2561 / 07:29
      ใช่แล้วค่ะ5555*-*
      #1-1