ภรรยาสายชิล [E-Book วางขายแล้วค่า]

ตอนที่ 13 : ภรรยาสายชิล 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,829
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 593 ครั้ง
    4 ก.พ. 63

ภรรยาที่ดีจะต้องตื่นก่อนและนอนหลังสามี คำพูดนี้คุณยายพร่ำสั่งสอนอยู่เป็นเนืองนิตย์ แต่มันกลับเป็นสิ่งที่เธอทำได้ยากที่สุด เพราะวันแรกของการมีผัวเป็นตัวเป็นตน กว่าเธอจะลืมตาตื่นเข็มนาฬิกาก็หมุนไปถึงเวลาเกือบสิบเอ็ดโมง

‘พี่ไปประชุม เจอกันที่บ้านตอนเย็น’ อังกูรทิ้งโน้ตไว้ ก่อนจะออกไปทำงานแต่เช้าตรู่

ซึ่งนั่นก็หมายความว่า หน้าตาอันยับยุ่ง ผมเผ้ายุ่งเหยิงเหมือนสิงโต หรือแม้แต่กระทั่งน้ำลายเปียกข้างแก้มก็ไม่พ้นสายตาพี่พร้อม

คนเป็นศรีภรรยาอยากจะโดดตึกตายให้รู้แล้วรู้รอด!

ปวีราลากสังขารจากเตียงไปอาบน้ำ เนื่องจากเธอเป็นคนว่างงาน ตลอดชีวิตเคยชินกับการทำกิจกรรมทุกอย่างอย่างสโลว์ไลฟ์ ดังนั้นกว่าจะอาบน้ำ แต่งตัว และกินข้าวเช้าเสร็จเวลาก็ล่วงเลยมาถึงเที่ยง

ร่างบอบบางในชุดอยู่บ้านสบายๆอย่างมินิเดรสมิวมิวจากรันเวย์ล่าสุดสนนราคาเบาๆร่วมแปดหมื่นยุรยาตรลงมาจากชั้นบน ก็เจอเลขาหนุ่มคู่ใจของสามีนั่งหาวรอเธออยู่

“คุณปัณลงมาแล้วเหรอครับ” เสียงคนพูดเหนื่อยๆ

ปวีรายิ้มอย่างลุแก่โทษ

“ขอโทษที่มาช้านะคะ พอดีปัณมัวแต่จัดข้าวของ” เธอหาข้ออ้างที่ดีสุดมาแก้ตัว

“ไม่เป็นไรครับ ผมรอไม่นาน” แค่กลั้นหาวจนหน้าเขียวเท่านั้น

“งั้นเราไปกันเถอะค่ะ”

รถคันหรูเคลื่อนตัวออกจากโรงแรมหรูซึ่งใช้เป็นห้องหอชั่วคราวและสถานที่จัดงานแต่งอันอลังการงานสร้าง เนื่องจากเป็นช่วงเวลาบ่าย บนท้องถนนค่อนข้างโล่งตา ชิตพลใช้เวลาไม่นานก็ขับมาถึงเรือนหอของเธอ ซึ่งก็คือบ้านของพี่พร้อมนั่นเอง สามีเธอแยกออกมาอยู่บ้านของตัวเองตอนรับตำแหน่งประธานบริหาร เป็นบ้านหกชั้นสไตล์โมเดิร์นลอฟท์ตั้งอยู่ในย่านใจกลางเมือง อยู่ในถนนส่วนบุคคลของตระกูลธาดาพิพัฒน์ ซึ่งไม่ไกลจากห้างหรูที่เธอกับเพื่อนสาวชอบไปเดินเล่นช็อปปิ้ง แต่ก่อนเธอก็ชวนเพื่อนมาแอบส่องบ้านเขาอยู่บ่อย ๆ ทำนองว่าไม่เห็นหน้าเห็นหลังคาบ้านก็ยังดี

โฮ่ง โฮ่ง!

ทันทีที่รถอเนกประสงค์เอสยูวีราคาเหยียบสามสิบล้านเข้ามาจอดสนิทหน้าบ้าน เจ้าไลก้า สุนัขเซนต์เบอร์นาร์ดตัวใหญ่เท่าหมีของเจ้าของบ้านก็พุ่งมาจู่โจมเธอทันที

“ไลก้า! คิดถึงแกจัง” ผู้ร่วมอาศัยคนใหม่โน้มตัวลงลูบขนปุกปุย เจ้าไลก้าส่งเสียงหงิง ๆ ออดอ้อนร่าเริง ช่างไม่สมกับมาดน่าเกรงขามเอาเสียเลย

“คุณปัณขา นางฟ้าของแจ๋นมาแล้ว” จันจิราหรือแจ๋น แม่บ้านสาววัยยี่สิบปีแจ้นเข้ามาหานางฟ้าของตนอย่างระริกระรี้เหมือนปลากระดี่ได้น้ำ ด้วยเพราะนิยมชมชอบเป็นเอฟซีดีเด่นของภรรยาเจ้านายมาโดยตลอด

“เมื่อคืนคุณปัณสวยมาก เล่นเอาแพตตี้ ภารตาหมองไปเลยค่ะ” แจ๋นเอ่ยปากชม พลางช่วยชิตพลขนของใช้ส่วนตัวคุณผู้หญิงเข้าบ้าน

“โม้หรือเปล่า ฉันจะสวยกว่าดาราดังได้ยังไง” คนสวยถ่อมตัว

แต่จะว่าไปแล้ว เธอก็สวยกว่าจริง ๆ นั่นแหละ

เธอกดยิ้มมุมปาก อดไม่ได้ที่จะหยิบธนบัตรสีเทาออกมาสองสามใบ จากนั้นก็ยื่นส่งให้แจ๋นอย่างคนอารมณ์ดี

“แหม คุณปัณล่ะก็” แจ๋นทำลีลา

“หนึ่ง…สอง...สา...”

หมับ! อดีตสายสืบตะครุบอย่างไม่รีรอ

“คุณผู้หญิงใครหนอ สวยแล้วยังใจบุญ” แจ๋นชมไม่เลิก

“ของครบนะครับคุณปัณ” ชิตพลกุมมือถามนอบน้อม

“ค่ะ ขอบคุณนะคะที่อุตส่าห์ไปรับ” คุณผู้หญิงสายเปย์ควักธนบัตรสีเทาออกมาหกใบ

แจ๋นตาถลน อิจฉาชิตพลขึ้นมาตงิดๆ

“เป็นหน้าที่ผมอยู่แล้วครับ” ชิตพลบอกเสียงขึงขัง จากนั้นก็ขอตัวกลับบริษัทไปรับใช้เจ้านายสายตรง

ขณะที่เจ้าของบ้านคนใหม่กวาดตาสำรวจทุกซอกทุกมุมรอบบ้านอย่างสนใจ เจ้าหมาในร่างหมีกริซลีวิ่งตามตูดเธอต้อย ๆ ขาเพรียวสวยหยุดอยู่หน้าบ่อปลาซึ่งอังกูรเลี้ยงไว้อีกนั้นแหละ

เขารักสัตว์ แล้วเมื่อไรล่ะรักคนแบบเธอบ้าง ปวีรารำพันในใจ เธอหมุนกายกลับเข้าไปในบ้านก้าวตรงไปยังห้องรับแขก กะจะนั่งเล่นหาอะไรดูในเน็ตฟลิกซ์ฆ่าเวลาระหว่างรอสามีกลับมาบ้าน

เฮ้อ…

ชีวิตที่ไม่มีพี่พร้อมช่างน่าเบื่อเสียจริง

สมาร์ททีวีจอใหญ่ยักษ์เผยภาพเคลื่อนไหวของซีรีย์เกาหลีเรื่องดัง ปวีราเอนกายลงนอนอย่างเกียจคร้านบนโซฟาเบด ขณะกำลังเพลินกับภาพบนจอ ก็มีสิ่งมีชีวิตบางอย่างวิ่งผ่านหน้าไปด้วยความว่องไว

เจ้าทิปปี้ แมวตัวโปรดของสามีนั่นเอง ทิปปี้ถือเป็นคนโปรดของเขาอย่างแท้จริง เขาสถาปนาเจ้าเหมียวเป็นลูก สันนิษฐานว่าเขาน่าจะรักเจ้าแมวจอมเย่อหยิ่งมากกว่าเธอ

ทิปปี้เชิดคอตั้ง หูกระตุกหงึกหงักคล้ายไม่พอใจทาสคนใหม่ ดวงตากลมแจ๋วเห็นเธอแล้วแต่ทำเป็นเมินใส่ พาอุ้งเท้ากลมๆลอยลับเข้าไปในห้องส่วนตัวของนาง

เชอะ! ปวีราย่นจมูกใส่แมวสก็อตติช โฟลด์สัตว์เลี้ยงแสนรักของสามี

“คุณปัณขาดื่มน้ำส้มหวานเย็นชื่นใจก่อนสิคะ แจ๋นเพิ่งคั้นสดๆจากลูกเลยค่ะ”

ปวีราผู้ไม่เคยปฏิเสธใครรับแก้วน้ำส้มเย็นฉ่ำมาจิบสองสามอึกพอให้ไม่เสียน้ำใจ

“สดๆจากลูกหรือจากกล่องกันแน่จ๊ะ ทิปโก้ชัดๆ” นัยต์ตาหวานเจือแววตาระอาไม่จริงจัง

“แหะๆ สดจากลูกและจากกล่องค่ะ” ทำเอาคนประจบเอาใจหัวเราะแห้ง

“เออแจ๋น ปกติบ้านนี้มีคนอยู่กี่คนเหรอ”

“ปกติก็มีแต่คุณผู้ชายนี่แหละค่ะ คนงานอยู่บ้านใหญ่กันหมด คุณปัณก็ทราบว่าคุณผู้ชายรักความเป็นส่วนตัวมากแค่ไหน ถ้าไม่ได้มาส่งกับข้าวหรือทำความสะอาดก็ไม่มีใครกล้ามาป้วนเปี้ยนโดยไม่ได้รับอนุญาตหรอกค่ะ”

“ก็จริง” ปวีราผงกหัว พลางฉวยสมาร์ตโฟนเครื่องหรูมาเข้าแอพพลิเคชั่นแชร์ภาพและแต่งภาพยอดฮิต เธอกดไลก์รูปเพื่อนสาวที่โพสต์อวยพรเธอยาวเป็นหางว่าว เห็นทีเธอต้องหาเวลาไปเมาท์มอยเข้าคอร์สนวดหน้านวดตัวกับหมอชลลี่เสียหน่อย

“เมนูอาหารวันนี้เยอะแยะเชียวค่ะคุณปัณ” แจ๋นอ่านไลน์กลุ่มของคนงานในบ้านธาดาพิพัฒน์ซึ่งมีสมาชิกร่วมสิบกว่าคน อาณาจักรกว้างใหญ่ ย่อมต้องใช้คนทำงานมากเป็นธรรมดา เพราะนอกจากบ้านของสามีเธอแล้ว ภายในซอยยังมีบ้านของอรรถกร พี่ชายที่อายุมากกว่าเขาสองปี ขณะนี้เป็นซีอีโอดูแลธุรกิจประกันชีวิต นอกจากนี้ยังมีบ้านของญาติพี่น้องอีกหลายหลัง

“มีอะไรบ้างล่ะ” คนที่แม้แต่ต้มไข่ยังไม่สุกเอ่ยถามเอื่อย ๆ

“มีต้มยำทะเลเดือด กุ้งแม่น้ำอบวุ้นเส้น ปลากะพงทอดน้ำปลา ซี่โครงหมูอบบาร์บีคิว ผัดผักรวมมิตร หมูทอดกระเทียม แกงจืดหมูสับ ตับห่านทอดกระเทียมพริกไทย น้ำพริกปลาทู ปูผัดผงกะหรี่ แล้วก็ยังมีขนมหวานเป็นข้าวเหนียวมะม่วงด้วยค่ะ” แจ๋นร่ายรายการอีกยาว ปวีราฟังแล้วขมวดคิ้ว หลายอย่างเป็นเมนูโปรดของเธอ

“ปกติเยอะขนาดนี้หรือเปล่า”

“ก็ไม่เยอะขนาดนี้หรอกค่ะ แต่คุณหญิงท่านกำชับมาว่าวันนี้คุณปัณกับคุณพร้อมจะมากินมื้อเย็นที่บ้าน เลยให้เตรียมการณ์เป็นพิเศษค่ะ”

“อืม ไว้เย็นนี้ฉันจะขอบคุณคุณย่าด้วยตัวเอง แจ๋นมีอะไรไปทำก็ไปเถอะ ฉันจะขึ้นไปพักสักหน่อย” ปากจิ้มลิ้มหาวหวอด บ่ายสองโมง ได้เวลานอนเธอพอดี

“ค่า คุณปัณมีอะไรเรียกใช้ได้ตลอดเวลาเลยนะคะ”

“ไลก้า ฉันขึ้นห้องก่อนน้า ไว้เย็นๆจะลงมาเล่นด้วยใหม่” เธอลูบขนปุกปุยอย่างเอ็นดู

หงิง หงิง…

ไลก้ามองคนสวยหายขึ้นไปชั้นบนอย่างอาลัยอาวรณ์

เนื่องจากบ้านของสามีมีลิฟต์ไว้คอยบริการ คนเกียจคร้านอย่างปวีราจึงเลือกที่ใช้ลิฟต์แทนการเดินขึ้นห้องนอนซึ่งอยู่ชั้นสาม

ติ๊ง!

ไม่ถึงหนึ่งนาทีเธอก็มาถึงห้องนอนของเขาซึ่งปัจจุบันคือห้องนอนของเรา เมื่อก้าวเท้าเข้ามาปวีราก็พลันรู้สึกถึงบรรยากาศอันทึมเทาและเงียบสงบ การตกแต่งเป็นสีดำและขาว เฟอร์นิเจอร์น้อยชิ้นสมกับเป็นห้องหนุ่มโสด

ร่างบางกระโดดทิ้งตัวลงบนเบาะหนานุ่ม การได้นั่งเล่นนอนเล่นบนเตียงนอนของพี่พร้อม ช่างเป็นความรู้สึกที่ดีมากจริง ๆ หญิงสาวคว้าหมอนมากอดอย่างมีความสุข ภายในห้องมีกลิ่นอายเจ้าของอยู่เต็มเปี่ยม กายบางนอนเล่นพลิกตัวไปมา ครู่เดียวก็ผล็อยหลับ ตามประสาคนว่างงานที่มีกิจกรรมนอนกลางวันเป็นกิจวัตร


 

ปล่อยพี่พร้อมไปทำงานแปปน้า

อ่านจบฝากคอมเม้นให้ด้วยน้า

เพื่่อกำลังใจที่ดีจ้า

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 593 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

578 ความคิดเห็น

  1. #499 tom247 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 15:29
    นางใช้เงินเป็น
    #499
    0
  2. #83 Ple411 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:50

    นางเอกสายเปย์มาก

    #83
    0
  3. #79 neayzill (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:47
    นางเอกคือไอดอล5545555
    #79
    0
  4. #62 nnnnnwwn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:35
    ไรท์มาบ่อยมาก รักไรท์ 😍
    #62
    0
  5. #61 sallinthip (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:59
    อยากได้พี่พร้อมมมม
    #61
    0
  6. #60 mickeebaby2 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:55
    รอค่ะชอบมากเลย
    #60
    0
  7. #59 wp090 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:38
    ทำไมอิจฉาเมียพี่พร้อมจังวะ
    #59
    0