รัก(กรรณ)วันละนิด (สนพ.ทัช)

ตอนที่ 55 : ขออนุญาตจีบ ๑

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,775
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    28 มี.ค. 62

นักธุรกิจหนุ่มชื่อดังแบกหน้ามาทานข้าวเย็นบ้านแฟนสาวได้สองสัปดาห์แล้ว นีรดาอึดอัดจนกลืนอาหารไม่ลงคอ เพราะเขากับบิดาก่อสงครามเย็นกันตลอดเวลา ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป น้ำหนักเธอคงลดฮวบ คุณหมอสาวลอบถอนหายใจอย่างหนักใจปนระเหี่ยใจ รู้สึกเหนื่อยหน่ายกับการเอาชนะคะคานของสองหนุ่มต่างวัยเป็นอย่างมาก

บิดาไม่ยอมลง ส่วนกรรณก็ดึงดันจะเอาชนะ คนกลางอย่างเธอเลยเริ่มทำตัวไม่ถูก

หนูนิดทานนี่สิครับ อร่อยมากเลย

ทานนี่สิลูก พ่อตักให้ กำลังร้อนๆเลย

กรรณตักไก่ผัดขิงมาวางบนจานโดยไม่บอกกล่าว ส่วนศตวรรษก็ทำท่าจะใช้ช้อนกลางตักต้มโคล้งปลาทูให้

พอเถอะค่ะ นิดอิ่มแล้ว นีรดายกมือห้าม อาหารที่ทั้งสองยัดเยียดตักมาล้นจานจนเธออิ่มถึงคอหอย 

อิ่มเร็วจัง เมื่อกี้ยังบ่นหิวอยู่เลย

ยังจะมีหน้ามาพูดอีก เขาไม่ใช่หรือที่ขยันสร้างปัญหาให้เธอเหลือเกิน บอกว่าไม่ต้องมาก็ไม่เชื่อ เล่นโผล่มาหน้ามาทุกวันนี้ บิดาเธอก็พลอยหงุดหงิดใจ  

จะคบกันฉันไม่ว่า แต่ต้องอยู่ในสายตาผู้ใหญ่

ศตวรรษเป็นฝ่ายพูดขึ้นมาก่อน เขาไม่ใช่ตาแก่ที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย ผู้ชายมาหาลูกสาวถึงบ้านทุกวัน มีหรือจะไม่รู้ความนัย มันจงใจเสนอหน้ามาทุกวัน เพราะอยากได้ลูกสาวเขาล่ะสิ

คิดหรือว่าจะยอมยกให้ง่ายๆ

ไม่มีทาง!

ขอบคุณครับคุณพ่อตา

คุณกรรณ!”

นีรดาปราม ถึงท่านจะอนุญาตก็ไม่ได้หมายความว่าทุกอย่างจะราบรื่น ดั่งประโยคที่ว่า อยู่กลางมหาสมุทร อย่าไว้ใจทะเลสงบ บิดาต้องมีแผนอะไรบางอย่างอยู่ในใจเป็นแน่แท้

ช่างเถอะ จะเรียกอะไรก็ตามใจ

เขากระตุกยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่บูรณิมารู้ซึ้งเชียวล่ะ พ่อของลูกมีแผนจริงๆด้วย แก่ปูนนี้แล้วจะเล่นแง่อะไรอีกนะ สงสารลูกขึ้นมาตงิด ๆ โดยเฉพาะณรดา ที่หวังจะแต่งงานภายในปีนี้ 

ขอบคุณครับกรรณยิ้มตอบ บอกตามตรงว่าไม่เชื่อคำพูดของพ่อตาเลยสัก แต่อยากจะรู้ว่างานนี้หนุ่มรุ่นพี่ที่กำลังจะกลายเป็นพ่อตาในอนาคตอันใกล้จะมาหาไม้ไหน

เดี๋ยวก็รู้... ศตวรรษยิ้มกริ่ม

ฉันดีใจนะที่ลูกได้คบกับคนดีๆอย่างนาย ยังไงก็ดูๆกันไปก่อน สักสามสี่ห้าปี ค่อยคิดเรื่องอื่น

บ้าไปแล้ว!!

ณรดาอ้าปากค้าง จะลุกขึ้นคัดค้านความเห็นอันอยุติธรรม แต่มารดาจับข้อศอกห้ามเอาไว้

หนูนิดคิดเหมือนพ่อไหมลูก หนูเองก็ไม่ค่อยมีเวลา

ค่ะพ่อ นิดก็คิดแบบนั้น

ตามนั้นศตวรรษยกกาแฟขึ้นจิบอย่างสบายอุรา

ณรดาหน้างอเป็นปลาทูแม่กลอง ตกลงที่เธอลงทุนทำมาทั้งหมดคือศูนย์เปล่าสินะ สุดท้ายก็ต้องรอต่อไปอย่างไร้จุดหมาย  

นักธุรกิจสาวรับไหว้เลขาด้วยสีหน้าไม่เป็นสุขนัก พอเข้ามาในห้องทำงานเจ้าตัวถึงกับปล่อยโฮ เพราะทุกข์ใจเรื่องการแต่งงาน ไม่เข้าใจเหตุผลของบิดาเอาเสียเลย ร้อนถึงคนรักอย่างภาคินที่รับสายคนรักด้วยความชื่นใจ ต้องบึ่งรถมาปลอบใจถึงที่

ไม่เอาหน่า เรื่องแค่นี้เอง ร้องทำไม หื้มภาคินปลอบใจคนรัก ทั้งที่เขาเองก็ผิดหวังไม่แพ้กัน แต่ในฐานะคนรักก็ต้องให้กำลังใจและมอบความเชื่อมั่นให้แก่เธอ

ฮึกนุ่นก็ไม่ได้อยากร้อง แต่น้ำตามันไม่ยอมหยุดไหล นุ่นเหนื่อยใจกับคุณพ่อเหลือเกิน จะให้เรารอไปถึงเมื่อไร ฮือออๆๆไม่บ่อยนักที่นีรดาจะงอแงเป็นเด็กไม่รู้จักโตเช่นนี้ นั่นเพราะเธอทนรับความกดดันไม่ไหวแล้วจริง ๆ

คงไม่นานหรอกครับ เดี๋ยวท่านก็ใจอ่อนเขาพยายามปลอบใจทั้งคนรักและตัวเองว่าอีกไม่นานศตวรรษก็ต้องใจอ่อน ว่าที่พ่อตาเขาไม่ใช่คนใจร้าย เพียงแต่หวงลูกผิดมนุษย์ตนอื่นไปหน่อย

ตั้งสามสี่ปี แล้วกว่าจะสองคนนั้นจะแต่งงาน นุ่นไม่เหี่ยวไปหมดทั้งหน้าเหรอคะ

ที่แน่ๆ พี่สาวเราได้แห้งเหี่ยวก่อนแน่ภาคินพยายามสร้างเสียงหัวเราะให้คนรัก

บ้า! นั่นพี่สาวที่เคารพรักของนุ่นนะคะ นุ่นล้อได้คนเดียวณรดาตีปากคนรัก ปากไม่ดีอะไรอย่างนี้

พี่พูดความจริงนี่นา หรือจะเอาเรื่องนี้ไปอธิบายให้คุณพ่อฟัง เผื่อท่านจะเห็นใจพวกเราขึ้นมาบ้าง

เฮ้อ...

ที่รักอย่าเพิ่งหมดหวังสิครับ

จะไม่ให้หมดหวังได้ไงละคะ คุณพ่อเล่นตัดอนาคตเราขนาดนั้น

เชื่อพี่ ไม่ถึงสองปีหรอก

แค่สองเดือนก็เกินทนแล้วค่ะ เราคบกันมาสิบสองปีแล้วนะคะ

แปลกเนอะ พี่รู้สึกเหมือนเพิ่งจีบนุ่นเมื่อวาน

คนบ้า...พูดแบบนี้นุ่นเขินนะ

คนอะไรสิบปีแล้วยังน่ารักเหมือนเดิม

เขาไม่ได้ชมให้เธอได้ใจ แต่ณรดาน่ารักอย่างนั้นจริง ๆ ณรดาเป็นคนมีเหตุผล นิสัยน่ารักเสมอต้นเสมอปลาย เพราะอย่างนี้ความรักของเขาและเธอถึงได้ยืนยาวเป็นสิบปี และจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

หน้าเหี่ยวกว่าเดิมละสิไม่ว่า เหนียงก็เยอะ ออกจะขี้เหร่ขึ้นทุกวัน ณรดาบ่นอุบ เธอไม่เห็นว่าตัวเองจะเหมือนเดิมตรงไหน ส่องกระจกทีไรก็เห็นจะมีแต่แก่ขึ้นทุกวัน ตีนกาเริ่มมาทักทาย เนื่องจากทำงานหนักจนไม่มีเวลาพักผ่อน

เงินซื้อทุกอย่างได้ แต่ซื้อสุขภาพและความสุขไม่ได้ ประโยคนี้เห็นจะจริง

พี่ไม่เห็นว่าจะเหี่ยวตรงไหน ยังตึงโบเดือนก่อนอยู่เลย

พี่คีน!” ณรดาเรียกชื่อคนรักดังสนั่น มากล่าวหาเธอแบบนี้ได้อย่างไรกัน

ก็ที่รักทำหน้าตึงใส่พี่”

ก็นุ่นกำลังอารมณ์ไม่ดี ไม่ได้ตึงโบซะหน่อย” ณรดาแก้ตัว เสียงพูดไม่มั่นคง เพราะเริ่มไม่แน่ใจ ว่าเป็นจริงอย่างที่คนรักพูดหรือเปล่า

จ้า ไม่ตึงก็ไม่ตึง

ภาคินถือคติน้ำเชี่ยวอย่าเอาเรือไปขวาง อะไรที่เธอทำแล้วสบายใจ ไม่ได้เดือดร้อนตัวเองและคนอื่น ก็ปล่อยเธอทำไป เขาโอบกอดร่างบางเอาไว้ ส่งผ่านกำลังใจซึ่งกันและกัน    


วางขายแล้วทั้งหนังสือและอีบุ๊คนะคะ

รัก ( กรรณ ) วันละนิด
ปัณภัส
www.mebmarket.com
เมื่อพบคนที่ใช่ อุปสรรคก็กลายเป็นแค่ทางผ่านเธอหวงความโสดยิ่งกว่าลิงหวงกล้วยส่วนพ่อเธอหวงลูกสาวยิ่งกว่าจงอางหวงไข่แต่ไม่เป็นไร...เขาจะจีบทั้งพ่อทั้งลูกเลยคอยดู !
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

328 ความคิดเห็น