รัก(กรรณ)วันละนิด (สนพ.ทัช)

ตอนที่ 28 : ก้างชิ้นเบ้อเร่อ ๑

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,255
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    14 ก.ย. 61


คุณแม่กับคุณย่าน่ะไม่มีปัญหาหรอกค่ะ อยากให้พี่นิดลงจากคานจะตาย แต่คุณพ่อนี่สิคะ เฮ้อ...

ณรดาถอนใจพรู หนักใจยิ่งกว่าอะไร เมื่อนึกถึงอุปสรรคใหญ่อย่างศตวรรษที่หวงและห่วงนีรดายิ่งกว่าจงอ่างหวงไข่

ที่รักอย่าคิดมากสิครับ ทุกปัญหาย่อมมีทางออก คิดในแง่ดี อย่างน้อยเราก็มีพวกมากกว่าคุณพ่อเนื่องจากมารดาอย่างบูรณิมา รวมถึงคุณปู่คุณย่าอย่างคุณนาถลดาและคุณเศรษฐกร ต่างก็ลุ้นให้นีรดาเป็นฝั่งเป็นฝาไม่แพ้เขากับคนรัก  

จริงสิคะ พวกท่านอาจจะช่วยกล่อมคุณพ่อได้   

เห็นไหมครับ หนทางราบรื่นอยู่เห็นๆ

ก็หวังว่าจะราบรื่นอย่างที่คิดนะคะ

ขนาดนักวิจัยยังออกมาบอกว่าอายุยี่สิบหกของเธอ คือวัยที่เหมาะกับการเริ่มต้นชีวิตคู่มากที่สุด เธอจะไม่ยอมพลาดโอกาสนี้อีกเด็ดขาด สีหน้าแววตาเธอมุ่งมั่นจนภาคินทั้งขำทั้งสงสาร เขาเองก็เข้าใจความรู้สึกคนรักดี และอยากแต่งงานกับเธอให้เร็วที่สุดเหมือนกัน ชายหนุ่มได้แต่สวดมนต์ภาวนาให้ว่าที่พ่อตาใจอ่อนในเร็ววัน

ราวกับเข้ามานั่งกลางใจลูกสาวคนรอง ระหว่างนั่งพักผ่อนกันในห้องนั่งเล่น บูรณิมาก็พูดคุยเชิงเกลี้ยกล่อมกับสามีเรื่องอนาคตครอบครัวของลูกสาวคนโต

คุณกรรณก็ดูใช้ได้ เอาการเอางานดี พี่ใหญ่คิดเหมือนบัวไหมคะ 

ฮึ ใช้ได้เสียไหน ท่าทางกะล่อนโลเล แถมอายุเยอะกว่าลูกเราเป็นสิบปีศตวรรษส่ายหน้าอย่างไม่เห็นด้วย ในสายตาของเขา กรรณไม่มีคุณสมบัติที่เหมาะสมกับลูกสาวเขาด้วยประการทั้งปวง นีรดาควรจะได้เจอผู้ชายที่ดีและเพียบพร้อมกว่านี้ ยังมีผู้ชายดีๆอีกมากมายให้ลูกสาวเขาได้เลือกสรร แค่เขาเปิดโอกาส ขี้คร้านจะปรี่เข้าใส่ ก็ลูกสาวเขาออกจะสวยสง่าและเลอค่าปานนั้น

แหม พูดถึงเขาไม่ดูตัวเองเลยนะคะ พี่ใหญ่เองก็อายุมากกว่าบัวเป็นสิบปี

แต่พี่ไม่ได้กะล่อนแบบนายกรรณ รายนั้นดูก็รู้ว่าเจ้าชู้ ไม่จริงใจกับลูกสาวเราหรอก ขืนปล่อยให้หนูนิดคบกับมัน แต่งงานกันไปมีหวังได้ร้องไห้น้ำตาเช็ดหัวเข่าทุกคืน

แต่บัวเชื่อว่าหนูนิดเอาอยู่นีรดาได้เลือดพ่อไปเต็มๆ ลูกสาวคนโตเธอทั้งเก่งและแกร่ง เชื่อว่าถ้าแต่งงานไป สามีคงไม่กล้าออกนอกลู่นอกทาง

แต่พี่ไม่ให้อนุญาต พี่จะหาให้ลูกเอง

โธ่ แล้วอย่างนี้เมื่อไรบัวได้อุ้มหลานกับเขาล่ะคะบูรณิมาถอนหายใจอย่างเพลียใจ

ไม่ดีเท่าพี่อย่าหวังจะได้ลูกสาวพี่ไป

หลงตัวเองอีกแล้ว ตอนบัวสาวๆ พี่ใหญ่ใจร้ายกับบัวจะตาย ไม่ต้องทำเป็นลืม

บูรณิมาขุดอดีตแสนปวดร้าวขึ้นมาพูด เขาใจร้ายจนเธอต้องหอบลูกหนี

โธ่ อดีตที่ไม่ดี ลืมๆมันไปเถอะศตวรรษพูดเสียงอ่อน ก่อนจะฉวยโอกาสหอมแก้มภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากแรงๆด้วยความมันเขี้ยว

ไม่รู้ล่ะ บัวจะพูดจำย้ำจนกว่าพี่ใหญ่จะยอมเปิดใจ

ถ้านายกรรณไม่เจ้าชู้พี่จะไม่ขัดบัวสักคำ

แล้วพี่ใหญ่รู้ยังไงคะว่าเขาเจ้าชู้ หรือแค่ฟังเขาเมาท์ในข่าวบนหน้าหนังสือพิมพ์ แบบนั้นน่ะเชื่อถือได้เสียที่ไหน

บูรณิมาถาม ซึ่งศตวรรษก็ตอบไม่ได้ เพราะเขาไม่ได้รู้จักกรรณดีถึงเพียงนั้น แค่เห็นจากข่าวคาว ๆ ของกรรณกับพวกดารานางแบบ บนหน้าหนังสือพิมพ์ก็เท่านั้น

ถ้ามันกล้าจีบ พี่ก็กล้าเปิดใจศตวรรษกับภรรยา ทว่าในหัวกลับเต็มไปด้วยแผนการขัดขวางมากมาย งานนี้เห็นทีต้องรื้อฟื้นฝีมือสักหน่อยแล้ว

เปิดใจหรือเปิดตู้เซฟปืนคะหน้าตาสามีไม่น่าไว้ใจเอาเสียเลย กลัวว่าคิดแผนการอะไรไม่เข้าท่ามาเล่นงานกรรณน่ะสิ

มองผัวในแง่ร้ายจัง น้อยใจนะครับชายสูงวัยแสร้งทำหน้าสลดอย่างคนใจน้อย

ไม่ต้องมาแกล้งน้อยใจเลยค่ะ หัวก็ไม่ได้ล้านโดนเมียว่าเข้าให้

นั่นน่ะซี หัวไม่ล้าน แถมยังอึดอีกต่างหากเจ้าของผมสีดอกเลาพูดโพล่ง

พี่ใหญ่! ทะลึ่งใหญ่แล้ว ไม่อายปุกบ้างหรือไงคะ

ปุกที่กำลังใช้ผ้าถูแจกันอย่างขะมักเขม้น ลอบยิ้มกับให้ความน่ารักของคุณผู้หญิงและคุณผู้ชายที่นับวันก็ยิ่งหวานขึ้นตามกาลเวลา เธอเห็นทั้งสองท่านหยอกล้อกันมาตั้งแต่ตัวเองยังเป็นเด็กเล็กๆ

บัวไม่คุยด้วยแล้วพูดจบ บูรณิมาก็ลุกเดินหนี ไปอยากเสวนากับจอมเผด็จการให้เหนื่อยใจ โดยมีชายสูงวัยวิ่งเหยาะ ๆ ตาม ก่อนจะกอดเอวกันเข้าห้องนอนไป


  

ตอนนี้กำลังแจกตอนพิเศษ เมียบำเรอแรกแย้ม 

ตามไปโหลดกันได้นะคะ >> ตอนพิเศษ<<

ส่วนเรื่องเต็มอุดหนุนได้จ้า ราคา 69 บาทเท่านั้น


เมียบำเรอแรกแย้ม
รสลิน
www.mebmarket.com
“ชินา…”“คุณรังเกียจชินา ชินาโป้งแล้ว”อ้าวเฮ้ย ยัยจิ๋วงอน งานเข้า!“พูดบ้าๆ ฉันอยากเอาเธอจะตายแล้วยัยตัวเปี๊ยก” เตียงคิงไซส์และลูกชายที่ยังแข็งโด่เป็นพยานคำว่า ‘เอา’ ของภาสกร ฟังดูรุนแรงและดุดันเหลือเกิน ทำเอาคนน้อยใจหน้าแดงแจ๋“ตะ แต่คุณภาสทำท่าเหมือนรังเกียจชินา”“ถ้ารังเกียจจะมาทำแบบนี้ทำไมฮึ” เขากอดกายบางที่ทั้งตัวมีแค่บิกินี่ปกปิดความสาว“ก็…”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

328 ความคิดเห็น