รัก(กรรณ)วันละนิด (สนพ.ทัช)

ตอนที่ 15 : เจรจาครั้งที่หนึ่ง ๓

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,836
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    4 ก.ย. 61


เกรงใจว่ะ

กรรณกระตุกยิ้มมุมปากกวนๆ แล้วกระซิบบางอย่างกับคนบนตักซึ่งถ้าหากภาคินไม่เข้ามาสะกิดแม่คุณคงขึ้นคร่อมขย่มเขาไปแล้ว นางแบบสาวนามว่าอลิซทำท่าอิดออดเล็กน้อย เขาจึงปลอบใจด้วยธนบัตรสีเทาปึกใหญ่ คราวนี้เจ้าหล่อนไม่ยึกยักแต่อย่างใด พอได้เงินก็รีบแจ้นออกไปทันที

            เมื่อไรจะมีตัวจริงครับพี่ชาย

            ตั้งแต่คนรักเก่าจากไป เขาก็ไม่เห็นกรรณคบใครจริงจังอีกเลย อาจเพราะนีนนาราเป็นที่สุดแห่งหัวใจของผู้ชายคนนี้กระมัง

            ยังไม่เจอที่ถูกใจ ก็ไหลๆไปตามประสา มึงก็รู้ว่าพี่เป็นคนยังไง

            ถ้ากรรณรักใคร ผู้หญิงคนนั้นจะเป็นคนที่โชคดีที่สุดในโลก  

            หวังว่านีรดาจะได้รับโอกาสนั้น...

            ให้ผมแนะนำไหมล่ะ รับรองคนนี้เด็ด ถูกใจพี่ล้านเปอร์เซ็นต์หากกล่าวถึงลักษณะทางกายภาพ ว่าที่พี่สะใภ้นั้นถือว่าตรงสเปกพี่ชายคนสนิทอย่างหาสาวอื่นมาเทียบมิได้

            สวยหวาน ใจดี เป็นมิตรกับเด็กและคนชรา

            เขาเองยังเคยเกือบหลงไปกับมายาคติเหล่านั้น ก่อนจะลืมตาตื่นมาพบกับความจริงอันแสนโหดร้าย  

            นีรดานั้นโหดและดุ ไม่แพ้ว่าที่พ่อตา

            ดีขนาดนั้นไม่ใช่มนุษย์แล้วมั้ง กรรณแซว

แหมพี่ แต่จะพูดอย่างนั้นก็ย่อมได้

จริงอะ ไม่ย้อมแมวพี่มึงนะ

            เมื่อกรรณมีทีท่าว่าจะสนใจ ภาคินจึงทำหน้าที่แผงศรกามเทพด้วยท่าทางกระตือรือร้น มิหนำซ้ำยังสาธยายความงามของนีรดาชนิดที่ว่าบรรดาแม่นางล่มเรือ เรือล่มในภาพยนตร์จีนกำลังภายในต้องยอมแพ้ในความสวยจัด

            หมอนิด นีรดา ลูกสาวคนโตของบ้านไพศาลธนาเวศน์ สวย ใจดี เป็นมิตรกับเด็กและคนชราสุดๆ พี่อาจจะไม่เคยเห็นตัวจริง แต่ผมมีรูป พี่อยากดูไหม

            คำว่าคนชราทำเอากรรณตากระตุกเล็กน้อย เพราะปีนี้เขาก็ย่างสี่สิบสามแล้ว  

            เพอร์เฟคขนาดนั้น เขาจะเอากูเหรอวะกรรณถามกลั้วหัวเราะ แต่ก็อดสะดุดใจไม่ได้ นีรดา ไพศาลธนาเวศน์ เขาเคยเจอเธอแล้ว สวยกว่าที่ภาคินสาธยายให้ฟังด้วยซ้ำ แต่เขาดันไปทำให้เธอไม่ประทับใจนี่สิ

            เป็นคุณหมอเสียด้วย ชักอยากป่วยแล้วสิ

            บอกตามตรงผมก็ไม่แน่ใจว่ะพี่ภาคินตัดสินใจบอกความจริง ด้วยไม่อยากผิดใจกับรุ่นพี่คนสนิทในภายหลัง ถ้ากรรณรับได้และพร้อมไปต่อ เขาก็จะช่วยเต็มที่

            เอ้า ไอ้นี่ อะไรของมึงวะกรรณถึงกับงง 

            ก็อย่างที่ผมบอกคุณหมอเขาสวย แถมออกจะรักสันโดษหน่อยๆ

อันที่จริงก็ไม่หน่อย สิบสองปีที่ผ่านมาเธอพูดกับเขานับคำได้

            มึงจะให้พี่ไปจีบแม่ชีว่างั้นเขาแกล้งว่า

            เฮ้ย! พี่นี่แม่ง รู้ใจน้องโคตรๆ ผมล่ะอยากจะจุ๊บปากพี่สักที กรรณแกล้งยื่นหน้าเข้าไปใกล้ ก่อนจะถูกผลักหัวออกมา

            เกินไปละมึง กูแค่สังเกตว่าน้องนุ่นกับมึงมองกูแปลกๆ

            มองยังไง

            มองเหมือนกูเป็นเหยื่อ เป็นเนื้อชั้นดีเขาดูออกอยู่หรอก นีรดามองเขาตาเป็นมันเสียขนาดนั้น

            ฮ่าๆๆ ก็จริงของพี่ นะพี่นะ ผมไหว้ล่ะ จีบหมอนิดเถอะ ถึงจะโหด จะดุไปหน่อย แต่ก็ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร

            ก็น่ารักตรงสเปกกูอยู่หรอก แต่ประเด็นคือเขาท่าจะไม่ชอบขี้หน้ากูว่ะอาจจะถึงขั้นเกลียดเลยด้วยซ้ำ แต่จะโทษใครได้ เขาทำตัวเอง พลาดเอง

            อย่าบอกนะว่าพี่เคยเจอนิดแล้ว ตาคนถามแทบถลนออกจากเบ้า

            เออ ก็เจอพร้อมน้องนุ่นนั้นแหละ แถมกูยังไปก่อคดีทำอนาจารในสวนดอกไม้บ้านเขาอีก

            อย่าบอกนะว่า...

            ก็ประมาณนั้น แต่ยังไม่ลงดีเทล แม่คุณก็โผล่มาเสียก่อน

            ไม่อยากจะเล่าให้ขายขี้หน้า เมื่อสองปีก่อน เขาเคยถูกใจผู้หญิงคนนึง แต่เธอดันมาเห็นฉากเด็ดตอนเขาจูบดูดดื่มปานจะกลืนกินกับผู้หญิงคนอื่นต่อหน้าต่อหน้า ถึงจะไม่ได้ตั้งใจก็เถอะ แต่ก็ทำลงไปแล้ว ในบ้านเธอด้วย

            ฉิบหายแล้ว นิดเขาเกลียดผู้ชายเจ้าชู้แบบพี่จะตาย

            เออ กูรู้” กรรณยิ้มหม่น เขาไม่ใช่คนดีเท่าไหร่ เพราะหากดีจริง นีนนาราก็คงไม่ต้องตาย

ภาคินกุมขมับ แทบจะหมดอาลัยตายอยาก ความหวังสุดท้ายพังทลายแบบไม่มีเหลือ

หมดกัน

บ่นอะไร ไม่เกี่ยวมึงด้วยซ้ำ

เกี่ยวเต็มๆเลยล่ะพี่ ก็คุณพ่อตั้งกฎไว้ว่าถ้านิดยังไม่แต่งงาน พี่น้องคนไหนก็ห้ามปาดหน้าเค้กแต่งก่อนทั้งนั้น

มีอย่างนี้ด้วยเหรอวะ กรรณเลิกคิ้วมองหน้ารุ่นน้อง ประมาณว่าแบบนี้ก็มีด้วยหรือ นี่มันปีสองพันสิบแปดแล้วนะ คลุมถุงชนว่าหนักแล้วนะ

มีดิพี่ พ่อตาผมไง นี่ยังแค่ส่วนน้อยนะ

อ๋อ มึงก็เลยจะให้กูไปจีบเขามาเป็นเมียว่างั้น กรรณถึงบางอ้อในทันที

ประมาณนั้นแหละพี่ แต่นี่ไม่ใช่ความคิดผมหรอกนะ นุ่นนู้น อนาคตช้างเท้าหลังอย่างเขา คิดไม่ทันเธอหรอก

แล้วทำไมไม่คุยกับพ่อตามึงตรงๆวะ จะทำให้เรื่องง่ายเป็นเรื่องยากทำไม

มันไม่ง่ายขนาดนั้นน่ะสิพี่ ทั้งคุยทั้งขอร้องไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ คุณพ่อเขาคงไม่มั่นใจในตัวผม ก็ผมมันลูกไม่มีพ่อแม่ ภาคินอดพูดออกมาอย่างน้อยใจไม่ได้

คิดมากน่ะมึง กูเชื่อพี่ใหญ่เขาไม่ใช่คนแบบนั้น อาจจะแค่หวงมาก ลูกสาวใคร ใครก็หวง

ข้อนี้ผมรู้ภาคินรู้ว่าว่าที่พ่อตาเป็นคนดี มีเมตตา ติดแต่หวงลูกสาวมากเป็นพิเศษ

มึงเลยเครียด พอหาทางออกไม่ได้เลยมาขอร้องกูว่างั้น หนุ่มใหญ่ตั้งข้อสันนิษฐานเสร็จสรรพ

            ครับภาคินหน้าหมองอย่างปลงตก ความผิดหวังมาเยือนอีกครา ชาตินี้เขาคงไม่ได้แต่งงานกับณรดาแล้วกระมัง บางทีก็อดคิดอย่างน้อยเนื้อต่ำใจไม่ได้ ศตวรรษคงจะรังเกียจลูกไม่มีพ่อแม่อย่างเขาสินะ

แสงแห่งความหวังริบหรี่ลงเรื่อยๆ

แต่แล้วก็เหมือนพบแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ เมื่อรุ่นพี่คนสนิทพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง

            ถ้ากูจะจีบเขา ก็ขอให้รู้ไว้ว่าไม่ใช่เพราะแผนดัดหลังพ่อตาของพวกมึงสองคน

            เพราะคนอย่างเขาไม่เคยคิดจะจีบใครเล่นๆ โดยเฉพาะกับคนที่แอบหมายปอง จองหัวใจ ตั้งแต่แรกพบสบตา

            หมายความว่า...

            เออ!”

สำเร็จ!

 

อั่ยยะ พี่กรรณเคยเจอคูมหมอมาแล้วหรอเนี้ยยย หุหุ

-ปัณภัส-

กดติดตามเพจได้เลยจ้า



อุดหนุนผลงานได้เลยจ้า


หมอกลวงใจ
ปัณภัส
www.mebmarket.com
ความรักเกิดขึ้นแต่ก็ต้องสลายกลายเป็นเพียงสายหมอกเพราะเขาเป็นของต้องห้าม และหัวใจรักของ “เรา” ก็เกิดผิดที่ผิดเวลา เธอจำต้องปลิดดอกรักออกจากต้น แล้วปล่อยให้มันปลิวไปตามสายลมโดยที่ลืมคิดไปว่าคนอย่างเจษฎ์ลองได้รักใครแล้ว เขาจะไม่มีวันเปลี่ยนใจ !
 
สายใยซ่อนรัก
ปัณภัส
www.mebmarket.com
เขาตอกย้ำทุกเมื่อเชื่อวันว่าเด็กฝึกงานอย่างเธอเป็นของเขาเธอคงมีความสุขหากได้เป็นของรัก ไม่ใช่ของเล่นเหมือนทุกวันนี้เธอต้องอุ้มท้องอย่างสุดช้ำ เพราะเขาที่ยังทำท่าเหมือนรักใคร่เอ็นดูเธอสม่ำเสมอแต่วันคลอดของเธอกลับเป็นวันหมั้นของเขาในเมื่อไม่คิดจะรั้งใจและกายตัวเองไว้ตั้งแต่แรก แล้วเธอจะโทษใครได้..
   
เมียบำเรอแรกแย้ม
รสลิน
www.mebmarket.com
“ชินา…”“คุณรังเกียจชินา ชินาโป้งแล้ว”อ้าวเฮ้ย ยัยจิ๋วงอน งานเข้า!“พูดบ้าๆ ฉันอยากเอาเธอจะตายแล้วยัยตัวเปี๊ยก” เตียงคิงไซส์และลูกชายที่ยังแข็งโด่เป็นพยานคำว่า ‘เอา’ ของภาสกร ฟังดูรุนแรงและดุดันเหลือเกิน ทำเอาคนน้อยใจหน้าแดงแจ๋“ตะ แต่คุณภาสทำท่าเหมือนรังเกียจชินา”“ถ้ารังเกียจจะมาทำแบบนี้ทำไมฮึ” เขากอดกายบางที่ทั้งตัวมีแค่บิกินี่ปกปิดความสาว“ก็…”
 
ดุจใจร้าว
รสลิน
www.mebmarket.com
“คุณชัชขา”“หืม ว่าไงเด็กดื้อ”“พิมร้อน ถอดเสื้อนะ ถอดให้หน่อย” ไม่พูดเปล่าพยายามจะดึงคอเสื้อลงมาด้วย“อดทนหน่อย เดี๋ยวก็ถึงแล้ว” เขาดึงมือซุกซนมาจับไว้ข้างหนึ่งได้ผล ! พิพิมเลยหันมาสนใจเขาแทน“คุณชัชของพิมหล่อจัง หล่อเหมือนเจ้าชายเลยอะ” เด็กสาวเท้าคางมองผู้ปกครองหนุ่มตาหวาน“ฉันเป็นของพิมหรือ”  “อื้อ” คนสมอ้างพยักหน้าหงึกหงัก“แล้วพิมเป็นของฉันด้วยหรือเปล่า” แกล้งถามกลับขัน ๆ“เป็นสิคะ เราเป็นของกันและกัน คิก ๆ”ถึงจะรู้ว่าคำพูดที่หลุดออกมาจากปากเธอนั้นเกิดจากน้ำเมา แต่รณชัชก็อดปลื้มใจไม่ได้“งั้นพิมเป็นเด็กดีของฉันตลอดไปได้หรือเปล่า”“แน่นอนอยู่แล้ว พิมไม่เหลือใครแล้วนี่นา”ความคิดและความรู้สึกที่ซุกซ่อนในใจเด็กสาวพรั่งพรูออกมา ทำให้รณชัชสงสารและรักเธอมากกว่าเดิม ถึงแม้การแสดงออกของพิพิมจะเต็มไปด้วยความร่าเริงสดใส แต่ภายในใจยังมีแผลที่ไม่มีวันรักษาหาย เขาจะเยียวยาบาดแผลเหล่านั้นให้เธอเอง รณชัชให้สัญญา
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

328 ความคิดเห็น