[HARRY POTTER, BL/YAOI] พระเจ้าบอกว่าผมตายเพราะข้อผิดพลาดทางเทคนิค

ตอนที่ 2 : ซิกนัส อบราซัส มัลฟอย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,855
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 308 ครั้ง
    11 ส.ค. 63

Cygnus talk;

‘ที่นี่ที่ไหนเนี่ย’

เปลือกตาบางขาวเปิดขึ้นเผยให้เห็นดวงตาสีเงินสว่างสวยของเด็กน้อยผมสีดำที่ผ่านการคลอดมาได้เพียงวันเดียว

ร่างน้อยส่งเสียงร้องออกมาเล็กน้อยก่อนจะหันไปเห็นฝาแฝดของตัวเองที่ยังไม่ตื่นขึ้นมา

‘อ่า…ไม่ได้ฝันจริงๆด้วย เจ้าพระเจ้าบ้านั่น’

 

ย้อนกลับไปก่อนที่จะคลอดออกมา

ผมลืมตาขึ้นมาเห็นแต่พื้นที่สีขาวสว่างที่ไม่มีอะไรเลยนอกจากตัวของผมเอง

‘ตื่นแล้วเหรอเด็กน้อย’ จู่ๆก็มีเสียงๆหนึ่งดังก้องขึ้นมาในหัวก่อนที่เจ้าของเสียงก้องนั้นจะปรากฎตัวให้เห็น

เจ้าของเสียงคือร่างสูงผิวสีขาวซีด เรือนผมสีเงินสว่างยาวถึงสะโพก ดวงตาสีแดงสดคล้ายหยาดโลหิตรูปหยดน้ำ คิ้วเรียวสีเดียวกับสีผมโก่งสวย จมูกโด่งเป็นสันสวยงาม ริมฝีปากบางสีแดงเป็นกระจับ ร่างกายสมส่วนมีมัดกล้ามแต่พองามขับให้คนตรงหน้ามีสเน่ห์งดงามเป็นอย่างมาก

“ผม…มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง แล้วคุณเป็นใคร”

“อ่า…พวกมนุษย์เรียกข้าว่าพระเจ้า ส่วนมาได้ยังไงก็คือลูกน้องของข้าคนหนึ่งได้ทำสิ่งที่ผิดพลาดลงไป ทำให้ดวงวิญญาณที่ยังไม่ถึงเวลาตายของเจ้าได้ตายลง ข้าจึงนำวิญญาณของเจ้ามาที่แห่งนี้เพื่อจะไถ่โทษให้เจ้าด้วยการให้พร 3 ข้อก่อนจะส่งไปเกิดใหม่”

“ผมสามารถเลือกเองได้มั้ย?”

“ไม่ได้ พรที่ข้าจะให้คือ

1. เจ้าจะมีความทรงจำที่ดีและแม่นยำมากและเป็นคนเรียนรู้ได้ไว

2. เจ้าจะสามารถพูดภาษางูได้

3. เจ้าจะมีหน้าตาที่งดงามและเป็นที่รักของเหล่าสัตว์ทั้งหลาย

เอาหล่ะ ถึงเวลาแล้ว ข้าจะส่งเจ้าลงไปเกิดในโลกแฮรรี่ พอตเตอร์ ขอให้โชคเจ้าดี” พูดจบพระเจ้าก็ผลักผมให้ตกลงมาก่อนที่โลกจะมืดไป

“เดี๋ยว!!! ไอ้พระเจ้าบ้า!!!”

กลับมาปัจจุบัน

อืม นั่นแหล่ะครับจุดเริ่มต้นของการได้มาเกิดในโลกใบนี้ แฮรรี่ พอตเตอร์เป็นนิยายชื่อดังที่ผมชื่นชอบมาก แต่ก็ขัดใจที่นิยายมีตัวละครหลักที่มีนิสัยค่อนข้างงี่เง่าพอสมควรเป็นส่วนมากทั้งแฮรรี่ รอน เฮอร์ไมโอนี่ เดรโก แพนซี่ โดยเฉพาะรอเลยแหล่ะที่ผมไม่ชอบ แต่ผมก็ค่อนข้างชอบเดรโก มัลฟอยมากเพราะเป็นตัวละครที่น่าสงสารมากๆ และเป็นคนที่ดีถ้าตัดเรื่องการเหยียดสารเลือดมากไปหน่อยจนเป็นคนหยาบคาย และตอนนี้ผมมาเกิดเป็นฝาแฝดของเขาแล้ว ผมจะทำให้เขานิสัยดีขึ้นเอง!!

หลังจากที่ผมนอนคิดไปได้พักหนึ่ง เด็กน้อยอีกคนที่นอนอยู่ข้างๆก็ตื่นขึ้นมาร้องอ้อแอ้ก่อนที่ประตูห้องจะเปิดเผยให้เห็นลูเซียส และนาซิสซ่า มัลฟอยเดินเข้ามาในห้องพร้อมให้นมพวกผม

End Cygnus talk;

“ไง เจ้าตัวน้อยทั้งสอง” นาซิสซ่าทักเด็กน้อยที่นอนอยู่ในเปลสำหรับเด็กทั้งสองคนที่นอนมองเธอตาใสอยู่

“แอ้ แอ้” เจ้าเดรโกตัวน้อยส่งเสียงร้องทักกลับไปให้กับมารดาของตนและพยายามเอื้อมมือไปหา

“หึๆ ดูเหมือนว่าเราต้องในเด็กๆทานนมได้แล้วนะที่รัก” ลูเซียสพูดยิ้มๆแล้วช้อนตัวซิกนัสขึ้นมาและป้อนนมให้อย่างนุ่มนวล

“ดูเหมือนว่าจะเป็นอย่างนี้นะคะ ฮึๆ” นาซิสซ่าหัวเราะเล็กน้อยก่อนจะป้อนนมให้เดรกโก

หลังให้นมเด็กน้องทั้งสองคนแล้ว บิดามารดามือใหม่ก็เล่นด้วยกันเล็กน้อยก่อนจะกล่อมให้ทั้งคู่นอนหลับต่อ เด็กทั้งสองงอแงเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆผลอยหลับไปช้าๆ

ลูเซียสและนาซิสซ่าเดินออกมาจากน้องเบาเพื่อไม่ให้ลูกๆตื่นก่อนจะเดินออกมานั่งวางแผนเลี้ยงลูกและคุยกันเรื่องที่จะให็เด็กๆเรียนอะไรเมื่อโตขึ้นจนจำความได้แล้วก่อนที่จะพาเด็กทั้งสองออกงานสังคมเลือดบริสุทธิ์และก่อนที่จะได้เข้าเรียนที่โรงเรียนพ่อมดแม่มด

ทั้งสองคุยกันไปได้ซักพักบริเวรเตาผิงก็เกิไฟสีเขียวมรกตขึ้นมา มีบุคคลผมสีดำประบ่าสวมชุดสีดำทั้งตัวเหมือนกับค้างคาวเดินออกมาตอกเตาผิงของคฤหาส์พร้อมร้องทักขึ้นว่า

“รุ่นพี่…ได้ยินมาว่ารุ่นพี่นาซิสซ่าคลอดลูกแล้ว”

“ใช่ ‘เซเวอร์รัส’ ได้ฝาแฝดล่ะ คนโตชื่อเดรโก อีกคนชื่อซิกนัส” ลูเซียสตอบรุ่นน้องคนสนิทจากบ้านสลิธรินนาม ‘เซเวอร์รัส สเนป’ ศาสตราจารย์วิชาปรุงยาของโรงเรียนพ่อมดแม่ฮอกวอตส์ชื่อดังที่ตั้งอยู่ที่สก็อตแลนด์

“อ้อ มาพอดีเลยเซเวอร์รัส ลูเซียส คุณว่าไงถ้าฉันจะให้เซเวอร์รัสเป็นพ่อทูนหัวให้เดรโกกับซิกนัสคะ” นาซิสซ่าทำท่าเหมือนนึกขึ้นได้และหันมาถามความเห็นกับสามีตนเรื่องพ่อทูนหัว

“อืม ดีเหมือนกัน ช่วยเป็นพ่อทูนหัวลูกๆของฉันได้มั้ยเซเวอร์รัส” ลูเซียสคิดตายแล้วแสดงความคิดเห็นออกมาและถามความเห็นของรุ่นน้องตน

ศาสตราจารย์ปรุงยาสุดโหดชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะทำใจและตอบตกลง

“เห้อ ก็ได้ครับรุ่นพี่”

หลังจากนั้นทั้งสามคนก็นั่งคุยเรื่องการปรุงยาบำรุงร่ายกายให้กับนาซิสซ่าพร้อมทั้งทาบทามให้เซเวอร์รัส สเนปเป็นคนสอนวิชาปรุงยาให้เด็กๆของเขาเพื่อเตรียมตัวก่อนได้ไปโรงเรียนพ่อมดแม่มดในวัย 11 ปีเพื่อไม่ให้คนดูถูกว่าเป็นถึงตระกูลเลือดบริสุทธิ์ศักดิ์สิทธิ์แต่กลับเรียนไม่ได้เรื่องเลยจนเป็นที่ครหา

.

.

.

.

.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 308 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

42 ความคิดเห็น

  1. #40 16092002 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2563 / 23:35
    ตกใจคอยอ่านคิดตายแล้วอ่านอีกรอบคิดตามแล้ว55
    #40
    0
  2. #4 PoyWorasuda (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 21:36
    พึ่งมาเจอเรื่องนี้ ชอบมากค่าาา อยากให้คุณไรท์แต่งยาวกว่านี้จังเลยค่ะจะได้อ่านเพลินๆ พล็อตเรื่องถือว่าดีมากเลยค่ะชอบมาก เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆค่ะ><
    #4
    1
    • #4-1 AileenB.(จากตอนที่ 2)
      11 สิงหาคม 2563 / 21:49
      อุแง ขอบคุณค่า เราแต่งครั้งแรกเลยย
      #4-1
  3. #3 Xiyao (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 19:23

    รออ่านตอนต่อไปเลยยย// อยากให้ยาวกว่านี้สักหน่อยค่ะ
    #3
    2
    • #3-1 ChenXuXin(จากตอนที่ 2)
      11 สิงหาคม 2563 / 19:29
      รับทราบค้าบ จะพยายามให้ยาวๆน้า
      #3-1
    • #3-2 ChenXuXin(จากตอนที่ 2)
      11 สิงหาคม 2563 / 19:30
      รับทราบค้าบ จะพยายามให้ยาวๆน้า
      #3-2