My Polaris ดาวเหนือตัวยุ่ง #Junhwan

ตอนที่ 8 : -8- ไม่ได้งอนนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 157
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    23 ก.ค. 62

T
B




"หิวอ่ะ ไปกินชาบูกันเหอะ" 


"ไปดิ"

พวกเราทั้งสี่คนเดินเข้ามาในร้านชาบูภายในห้าง ซื้อของกันเสร็จแล้วก็ต้องมาหาอะไรกินสิ แล้วเดี๋ยวไปหาอะไรหวานๆกินต่อ 

               "ไอ้เอก อย่าพากูมาเดินแบบนี้อีกนะ เหนื่อยฉิบหาย" จ้าวบ่นเอกมาตลอดทางจนเข้าร้านชาบู 

               "เลิกบ่นได้แล้วน่า เดี๋ยวหน้าแก่นะจ้าว" ไอ้นี่ก็ไปกวนตีนมันอีก

               "มึงว่ากูแก่เหรอเอก"

               "เปล่า.. แค่กลัวจ้าวหน้าแก่เฉยๆ" ยังจะย้ำอีกนะเอก วันนี้มึงจะรอดมั้ย ฉายาเสือดุไม่ได้มาง่ายๆนะเว้ย


               "มึง.." จ้าวขบฟันและมองตาเอกอย่างโมโห ส่วนไอ้คนพูดก็ก้มหน้าก้มตาดูเมนูไม่สนใจอะไร 

               "เห้ย.. นั่นพี่สิบทิศไม่ใช่หรอวะ" ภีมชี้ไปนอกร้านที่มีร้านอาหารอีกฝั่ง 


               "เออ มากับแฟนด้วย สวยมากเลยว่ะ" ผมมองตามพวกมันไปก็เห็นพี่สิบทิศนั่งทานอาหารกับผู้หญิงคนหนึ่ง สวยมากเหมือนที่พวกนี้มันพูดจริงๆนั่นแหละ 

               "เหนือ มึงหึงจนตาจะถลนเบ้าแล้วนะ" ผมหันมาทำตาเขียวใส่พวกเวร ใครบอกว่าหึงกัน ไม่มี ไม่ได้หึง

               "หึงบ้าหึงบอ พี่เค้าหล่อขนาดนี้จะมีแฟนก็ไม่แปลกป่ะ" ผมบอกพวกมัน

               "อ้าว แล้วที่ชอบชวนมึงไปไหนมาไหนล่ะวะ อย่าบอกนะว่าแค่พี่น้องอ่ะ"

               "ก็แค่พี่น้องนั่นแหละ พวกมึงคิดบ้าอะไร"

               "พวกกูไม่ได้บ้าเว้ย เค้าลือกันทั้งสาขาว่าพี่สิบทิศอ่ะจีบมึงอยู่" บ้าป่ะวะ อย่างพี่สิบทิศอ่ะนะจะมาจีบคนอย่างผม

               "พวกมึงหยุดพูดเหอะ ก็เห็นว่าเค้ามากินข้าวกับแฟนแล้ว เพราะฉะนั้น กูกับพี่เค้า แค่พี่น้อง!" ผมบอกแล้วจดจ่อกับหม้อชาบูตรงหน้า โอ้โห... เนื้อสีสวยมาก น้ำซุปหอมมาก 

               พวกเรากินไปคุยกันไปไม่นานก็อิ่มกัน และต่อจากกินของคาวแล้วพวกเราก็ไปต่อที่ร้านของหวาน 

               "นี่เหนือ อย่าเห็นแก่กินมากได้ป่ะมึงอ่ะ ในมือถือไอติมอยู่แล้วยังจะมากินขนม อ้วนนะเว้ย" ภีมชี้พุงผมแล้วหัวเราะ

               "มึงอ่ะต้องมาเรียนวิชาการกินกับกู ไอ้ภีม!" ผมพูดจบก็ลากแขนมันเข้ามานั่งในร้าน นั่งลงสั่งของหวานมาสองสามอย่างพร้อมกับไอศกรีมอีกสี่ถ้วย 


               "อยู่กับไอ้เหนือแล้วไม่อ้วนกูให้เตะ" จ้าวตักไอติมเข้าปากคำใหญ่ไม่ได้รู้สึกอะไรเพราะมันชินแล้ว ส่วนสองตัวที่นั่งตรงข้ามก็ทำเหมือนผมเป็นตัวกินจุ

               "เลิกมองแล้วตั้งใจกินเหอะ" ผมไม่มีอารมณ์จะมาต่อล้อต่อเถียง ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกัน ดูหงุดหงิดแต่ก็ไม่ได้มากมาย หนหวยอ่ะเข้าใจมั้ย

               พวกมันตั้งหน้าตั้งตากินอย่างที่ผมบอก ไม่มีแม้แต่คำพูดเล็ดลอดออกมาจากปาก ผมมองพวกมันก็เห็นนั่งโซ้ยใครโซ้ยมัน นี่คือหิวใช่มั้ยเนี่ย

               ผมมองไปที่ร้านอาหารก็เห็นว่าพี่สิบทิศไม่ได้อยู่แล้ว พนักงานกำลังทำความสะอาดโต๊ะอยู่ผมจึงเลิกสนใจแล้วกลับมากินต่อ

               "มองอยู่นั่น หึงก็บอก" ผมตวัดสายตาไปมองได้จ้าวที่อิ่มแล้วมานั่งตั้งใจกวนตีนผมอยู่ข้างๆ ถ้าไม่ติดว่าในนี้เป็นร้านชาบูจะถีบตกโต๊ะไปเลย 

               "หึงบ้านแปะมึงดิ"

               "อุ้ย.. อาแปะก็มาว่ะ" เอกพูดแล้วทุกคนก็ขำกันใหญ่ 

               อย่าให้ถึงทีกูนะ จะหัวเราะให้ดังข้ามทวีปเลยสัส



               ผมลากสังขารตัวเองที่กินอิ่มแล้วมาเดินต่อ พวกนี้ก็ไม่มีทีท่าว่าจะกลับเลยจนผมต้องหาที่นั่งเพื่อรอบรรดาคุณชายทั้งหลายซื้อของใช้เข้าหอ ปกติแล้วของใช้ทุกอย่างพี่พายุจะซื้อตุนไว้ตลอดผมเลยไม่จำเป็นต้องออกมาซื้อเองแบบนี้

               คราวหน้าอย่าชวนกูมาอีกนะ ทรมานกูมาก แต่ดีที่ยังมีของกินให้กูกินเล่นระหว่างรอ คิดเสร็จก็ก้มหน้าเลียไอติมโคนอย่างอร่อย

               "เลียเข้าไป ทำอย่างกับแมวเลียขนม" ภีมหันหน้ามาทักผม

               "แมวยังเลียน่ารักกว่ามันเยอะ"

               "เอ๊ะ.. มึงนี่วอนโดนให้ได้นะจ้าว หายแล้วปากดีเหรอ" ผมชี้หน้าไอ้จ้าว

               มันไม่ตอบแต่ยักไหล่ใส่ผมเฉยๆ หึ.. แน่จริงก็กัดกูอีกดิ กูกัดคินไม่ปล่อยนะเว้ย

               จึกๆ

               มีคนมาสะกิดผมจากด้านหลัง ผมเลยหันกลับไปมอง

              "มากับใครครับ" พี่สิบทิศโผล่มาได้ไงเนี่ย ไอ้เราก็นึกว่ากลับไปแล้ว




     "มากับเพื่อนอ่ะครับ พี่มากับใครเหรอ" ผมถามกลับ ไม่อยากให้รู้ว่าเจอพี่เขาอยู่กับผู้หญิง 

               "มาคนเดียวครับ มาธุระน่ะ"

               ผมเงยหน้ามองพี่สิบทิศที่ยิ้มอ่อนโยนอยู่ ผมไม่เข้าใจรอยยิ้มของพี่เขาในตอนนี้เลย ผมมองว่ามันคือรอยยิ้มแห่งการโกหก

               "งั้นเหรอครับ" 

               "ครับ" ผมเงียบไม่ได้พูดอะไรต่อ พี่สิบทิศเองก็ยืนมองผมเงียบๆเช่นกัน

               คล้ายกับว่าพี่สิบทิศกำลังสังเกตอาการของผมอยู่ แต่ผมพยายามไม่ทำให้ใจอึดอัด

               "ผมต้องไปก่อนนะครับ เพื่อนรอ" ในเมื่อต่อบทสนทนาไม่ได้ผมจึงขอตัวเดินออกมาหาพวกไอ้จ้าวที่ยืนรออยู่ด้านหลัง

               ผมมาสมทบพวกมันแล้วก็เริ่มเดินเตร็ดเตร่ไปเรื่อยๆ พวกเราทั้งหมดต่างก็ยังไม่อยากกลับห้องในตอนนี้จึงเดินเล่นรอ

               "ดูหนังกันป่ะ" ภีมพูดขึ้นมาแล้วชี้ไปยังโรงหนัง

               "เรื่องไรวะ"

               "ไปดูดิ มีไรเข้าบ้าง" ผมพูดแล้วเดินนำเข้าไปดูจอทีวีที่ขึ้นรอบหนังของวันนี้อยู่

               "เรื่องนี้อ่ะน่าดู" จ้าวเพยิดหน้าไปที่เรื่องล่าสุดที่กำลังจะออกโรง รอบหนังมีแค่เวลาเดียวคือห้าโมงเย็น

               ตอนนี้ก็เพิ่งจะบ่ายสอง กว่าจะถึงเวลาคงรากงอกก่อนพอดี

               "ห้าโมงเย็นเลยนะเว้ย มันนานเกินไป"

               "งั้นเรื่องนี้ รอบบ่ายสองสี่สิบห้า" จ้าวชี้ไปที่หนังรักโรแมนติกที่เพิ่งจะเข้าสดๆร้อนๆ

               "มีโปรด้วย" เอกที่เงียบมานานชี้ไปที่ป้ายขนาดกลางอยู่ด้านข้าง เขียนโปรโมชั่นของหนังรักในวันนี้

               'มากับแฟนลด 50% สำหรับชุดป๊อปคอร์นถังใหญ่พิเศษ น้ำอัดลมไซส์พิเศษ'

               ผมตาลุกวาวตอนที่เห็นถังป๊อปคอร์นของคู่รักที่ถือเข้าไป มันคือถังไซส์ใหญ่ที่สุดและแก้วน้ำที่มีหลอดยื่นออกไปสำหรับสองคน แบบที่กินแล้วจมูกต้องชนกันอะไรแบบนั้นอ่ะ 

               กูขออี๋แก้วน้ำก่อนป่ะวะ ถูกก็จริงแต่ให้ดูดหลอดแบบนั้นกูรับไม่ได้ แค่คิดก็ขนลุกแล้ว

               ผมหันไปมองไอ้จ้าวตาปริบๆ ไม่เอาโค้กก็ได้แต่อยากกินป๊อปคอร์นถังใหญ่อ่ะ

               "มึง... เอาจริงเหรอ" ไอ้จ้าวถามผมสลับกับมองถังป๊อบคอร์นที่วางโชว์อยู่หน้าร้าน

               "อือๆ" ผมพยักหน้าหงึกๆ

               "มึงนี่... จะให้กูเป็นผัวมึงให้ได้เลยนะ" 

               "ผัวบ้านป้ามึงเซ่!!!" ผมตะโกนใส่หน้าไอ้จ้าวจนคนรอบๆข้างหันมามอง ขอโทษครับป้า ผมหันกลับมาหาจันทร์จ้าวที่ขำคิกๆอยู่

               "ก็ได้ๆ กูไปซื้อเอง" จ้าวพูดแล้วเดินไปซื้อป๊อปคอร์นแบบคู่รักมาให้ผม

               "ถ้าไม่ติดว่าพวกกูรู้จักพวกมึงนะ กูก็คิดอ่ะ" ไอ้ภีมพูด

               "คิดไร"

               "คิดว่ามึงสองคนเป็นแฟนกัน" จบประโยคภีมมันก็เดินไปเลือกป๊อปคอร์นกับไอ้จ้าวทิ้งให้ผมอ้าปากพะงาบๆอยู่กับไอ้เอก

               "หิวเหรอ..." มึงนี่ก็นะ เอกว้อย!!!

               ผมสะบัดหน้าหนีเอกแล้วเดินมากอดถังป๊อปคอร์น เวลาแบบนี้นะไม่มีใครเข้าข้างกูสักคน 

               หึ่ย!

               หลังจากที่เดินเล่นรอเวลาดูหนังพวกเราก็ได้เข้าไปนั่งตากแอร์เย็นๆ หนังมีความโรแมนติกมากกกกกก มากเสียจนผมจะอ้วกของมาเป็นสีชมพู พระนางหวานกันไม่หยุดหย่อน ผมอยากจะบ้าจริงๆ หนังก็ไม่สนุกเลย ให้ตายเถอะ

               ภีมขับรถมาส่งผมกับเอกที่คอนโดแล้วไปส่งจ้าวที่หอ ผมลงรถมาแล้วก็เห็นพี่ชายตัวดียืนอยู่หน้าคอนโดคุยกับใครบางคน

               "อ้าวน้องเหนือ" ผมมองเลยพี่พายุไปทันที

               "พี่ซองสวัสดีครับ" แหนะ... ไหนบอกว่าเลิกกันแล้วไง นัดมาเจอกันแบบนี้มันใช่เหรอเนี่ย ผมหัวเราะคิกคักมองหน้าพี่พายุจนพี่มันกลอกตาใส่ผม

               "วันนี้พี่เอาขนมมาฝากน้องด้วยนะ" พี่ซองชูถุงที่มีโลโก้ร้านของตัวเองขึ้นผมจึงรีบก้าวขาไปหาพี่ซองทันที

               "ขอบคุณครับ พี่พายุนัดพี่มาเจอเหรอ" ผมรับขนมแล้วถาม

               "เปล่าหรอก พี่แวะมาหาพายุเฉยๆเดี๋ยวก็กลับแล้ว"

               "เสียดายจัง วันหลังมานานๆหน่อยนะครับ" 

               "ได้เลย ไว้ร้านหยุดพี่จะมานะ" ผมยิ้มรับแล้วบอกลาพี่ซองเพราะดูแล้วน่าจะมาคุยธุระกันมากกว่า 

               แต่พี่ซองก็ใจดีนะ มาไม่นานก็เอาขนมมาให้ด้วย ผมอมยิ้มแล้วเดินไปที่ห้องของตัวเองเพลินๆ

               แกร๊ก..

               "อือ ก็อย่างนั้นแหละ ตามนั้น" ผมเปิดประตูก็เห็นร่างสูงยืนคุยโทรศัพท์อยู่ในห้อง

               "พี่" ผมเรียกพี่สิบทิศ

               "เออแค่นี้ก่อนนะ" พี่สิบทิศวางสายแล้วหันมาหาผม

               "มาหาพี่พาเหรอ"

               "เปล่า"

               "มาทำไมอ่ะ"

               "มาหาคน"

               "..."ผมขมวดคิ้ว ถ้าไม่มาหาพี่พายุแล้วพี่จะมาหาใคร หรือห้องผมมีใครอีก ขนลุกแล้วโว้ย

               "มาหาเหนือนั่นแหละ" อ๋อ.. มาหาเหนือนี่เอง

               หา!!!

               "ผมเหรอ"

               "ใช่"

               "มีอะไรเหรอครับ" ผมถาม

               "พี่รู้นะว่าเราเห็นพี่ที่ห้าง" ผมรีบหลบตาพี่สิบทิศทันที แล้วที่โกหกไปล่ะโว้ยยยย

               "ผมไม่เห็นนี่ครับ" ตีหน้ามึนไปเลย หนทางที่ดีที่สุด

               "พี่ถามเพื่อนเรามาแล้ว.. เหนือเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า" ถามใครวะ 

               "เข้าใจผิดอะไรครับ" 

               "ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช้แฟนพี่นะ" ผมเอียงคอมองพี่สิบทิศทันที ทำไมต้องมาบอกผมอ่ะ 

               "อ๋อ..ครับ" ผมพยักหน้ายิ้มๆ รู้สึกว่าพี่สิบทิศร้อนใจแปลกๆ

               "ไม่โกรธนะ" พี่สิบทิศถามผมเหมือนกำลังย้ำอะไรบางอย่าง

               "ครับ" แล้วจะโกรธเรื่องอะไรวะเนี่ย 

               จากนั้นเราทั้งสองก็เดดแอร์กันไป เพราะพี่สิบทิศเหมือนจะเข้าใจแล้วว่าผมไม่ได้คิดอะไรจริงๆ ส่วนผมเองก็ไม่รู้จะพูดอะไร

               "พวกมึงจ้องกันจนจะท้องแล้วนะ คุยกันผ่านสายตา เป็นผีเหรอ" พี่พายุที่กินน้ำอยู่ถามเราสองคน

               "ไม่มีไรอ่ะ พี่คุยกับพี่ซองเสร็จแล้วเหรอ" 

               "อือ ซองบอกจะมาวันอังคาร" 

               "ปกติซองไม่หยุดร้านนี่ เห็นขายทุกวัน" พี่สิบทิศเลิกสนใจผมหันไปคุยกับพี่พายุแทน

               "ไม่รู้ว่ะ สงสัยไอ้เหนือชวนมั้ง"

               "เออ.. แล้วซองมาหามึงทำไม" พี่สิบทิศกอดอกมองพี่พายุ สีหน้าเปลี่ยนไปจากปกติเล็กน้อย 

               หึงกันเหมือนผัวเมียเข้าไปทุกวันอ่ะ

               "เรื่องเดิมนั่นแหละ"

               "ไม่หยุดพยายามเลยจริงๆ"

               ผมไม่รู้ว่าพี่ๆทั้งสองคุยเรื่องอะไรกันเลยเงียบปากเอาไว้ เพราะถ้าพูดไรออกไปก็กลัวว่าจะโดนไล่เข้าห้อง 

               ก็คนมันอยากฟังอ่ะ 

               "ซองแค่มาขอให้กูช่วย ไม่ได้ให้กูไปแบบครั้งก่อนๆแล้ว"

               "มึงมั่นใจว่าขอให้ช่วยจริงๆ คนอย่างซองน่ะนะ"

               "ไม่รู้ว่ะ.."

               "งั้นเดี๋ยวคราวนี้กูไปด้วย"

               พี่สิบทิศถอนหายใจใหญ่ครั้งนึงแล้วหันหน้ามามองผมที่นั่งอยู่ข้างๆ พี่พายุก็หันมาแต่คราวนี้พี่มันใช้สายตาขับไล่ผมเลยแหละ

               ผมคิดว่าอยู่ไปก็คงโดนไล่จริงๆเลยค่อยๆเอาตัวเองลุกออกมาจากตรงนั้นแล้วเดินไปในครัวแทน

               ไม่เข้าห้องหรอก เดี๋ยวไม่ได้ยิน!

               ผมหยิบซีเรียลกับนมในตู้เย็นออกมาเทผสมกันใส่ถ้วย ย้ายตัวเองจากเคาท์เตอร์ไปนั่งที่โต๊ะ เลือกนั่งที่ที่สามารถได้ยินบทสนทนาของพี่ๆทั้งสองคนได้

               ผมว่าผมก็ไม่ได้ขี้เผือกเลยนะ

               แต่นั่งตรงนี้ก็ไม่ได้ยินอยู่ดี เพราะพี่มันทั้งสองคนออกไปคุยกันที่ระเบียงเรียบร้อยแล้วโน่น ฉลาดนักนะ ผมเองก็กินซีเรียลจนหมดแล้วก็เดินเข้าห้องตรงไปยังคอมของตัวเอง

               "เวลานี้มีคนออนไลน์เยอะดีว่ะ เล่นสักหน่อยแล้วกัน" พรุ่งนี้มีเรียนบ่ายคงไม่เป็นไรหรอก เล่นได้

               ผมคิดแล้วจึงเปิดคอมและเปิดเกมรอทันที แต่กว่าจะโหลดหน้าเกมได้ก็ใช้เวลาสักพัก

               ครืด..

               Jao : มึงเห็นที่โกนหนวดกูมั้ยเหนือ

               ไม่ทราบว่าผมมีหนวดให้โกนเหรอครับ ไอ้จ้าวถึงทักมาถามผม

               ดาวเหนือคนหล่อ : ไม่เห็น มึงถามเอกยัง

               Jao : ยัง

               ดาวเหนือคนหล่อ : ก็ไปถามมันสิ ของส่วนมากก็ของมัน

               Jao : มึงถามเหอะ กูรำคาญที่จะคุยกับมัน

               ดาวเหนือคนหล่อ : เอ้า! เออๆ

               ผมตัดสินใจโทรไปถามมันดีกว่าเพราะมานั่งพิมพ์อยู่นี่ก็คงนาน

               (ฮัลโหล) ปลายสายรับเหมือนกำลังยุ่งกับอะไรบางอย่างอยู่

               "เอกมึงเห็นที่โกนหนวดไอ้จ้าวป่ะ"

               (หือ.. เดี๋ยวหาให้นะ)

               "..." ผมถือสายรอไอ้เอกที่ทำเสียงกุกๆกักๆกำลังหาของ

               (เจอแล้ว เดี๋ยวเอาไปให้พรุ่งนี้)

               "เออๆ" 

               ผมวางสายแล้วไลน์บอกไอ้จ้าวทันทีแล้วก็ไม่สนใจโทรศัพท์อีกเลย 

               'โครกกก~' ผมเล่นไปจนดึกพอสมควรแต่ท้องของผมร้องหาของกินอีกแล้วสิ

               ผมลูบท้องตัวเองป้อยๆแล้วยืนขึ้นปรับสายตาให้ดีก่อนค่อยเดิน ผมเปิดประตูออกไปก็เห็นพี่พายุดูหนังอยู่ด้านนอกผมเลยไม่สนใจอะไรรีบเดินไปห้องครัวเพื่อหาอะไรกิน

               "กินดึกแบบนี้อ้วนนะ" เสียงทุ้มคุ้นเคยทำให้ผมละจากอาหารตรงหน้า

               "พี่ก็กินเหมือนกันนี่ครับ" ผมชี้ไปยังถ้วยซีเรียลที่วางอยู่ตรงหน้าพี่สิบทิศ

               "ไม่ใช่ของพี่"

               "อ้าว? แล้วของใครอ่ะครับ" ผมถาม

               "ของเหนือ" 

               "อ๋อๆ" ผมพยักหน้าก่อนจะหันไปสบตากับพี่สิบทิศที่ยืนยิ้มอยู่

               ผมชี้นิ้วเข้าหาตัวเองก่อนจะพูดว่า "ของผม" พี่สิบทิศพนักหน้าหงึกๆ

               "แล้วพี่ทำไมยังไม่กลับห้องอีกครับ มันดึกแล้วนี่นา" ผมรับถ้วยซีเรียลมากินแล้วก็เอ่ยถามคนตรงหน้า

               "พี่มาทำงานกับพายุมัน"

               "ผมเห็นพี่พาดูหนังอยู่ก็นึกว่าว่างอ่ะ"

               "ก็มันดูเพื่อสรุปให้พี่นั่นแหละ แต่ให้มันดูคนเดียวมันก็หลับ พี่เลยต้องมาเฝ้า"

               "อ๋อ งั้นผมไปดูด้วยดีกว่า" ผมยิ้มแล้วตักซีเรียลเข้าปากก่อนจะเดินดุ่มๆไปนั่งข้างพี่พายุ

               ผมว่าผมรู้แล้วล่ะว่าทำไมพี่พายุมันจะหลับ ก็หนังที่พวกพี่ๆเขาดูน่ะ เป็นหนังที่โคตรจะสอนคนดู ซึ่งแก่นของเรื่องคือคำสอนพระพุทธเจ้านั่นเอง ผมที่กินซีเรียลอยู่ก็จะเคลิ้มหลับไปด้วย

               "หึๆ" เสียงหัวเราะจากพี่สิบทิศทำให้ผมกับพี่พายุหน้ามุ่ยทันที 

               "มึงนี่นะ ให้กูดูอะไรแบบนี้คงจะรู้เรื่องมั้ง ปกติก็คนบาป" พี่พายุพูดแล้วกอดอกมองพี่สิบทิศ

               "ก็มึงอาสาจะทำเอง กูบอกแล้วว่าให้ไอ้กายทำ"

               "ใครมันจะไปรู้วะว่าหนังแบบนี้"

               พี่สิบทิศขำก่อนจะก้มหน้าเขียนอะไรยุกๆยิกๆในสมุด ผมจับพี่ตัวเองจิ้นกับพี่เขาได้มั้ยเนี่ย 

               ผมกินเสร็จแล้วได้แต่นั่งมองหน้าพี่เขาตาปริบๆ มองมือพี่สิบทิศที่จรดปลายนิ้วเขียนสรุปในสมุด ลายมือที่ตวัดเล่นหางอย่างสละสลวยทำเอาผมแทบอายลายมือตัวเอง

               "ลายมือพี่สวยจังเลย" ผมอดที่จะชมไม่ได้จริงๆ

               "พี่ชอบเขียนหนังสือ พี่ฝึกบ่อยนะถึงออกมาได้ขนาดนี้" 

               "ไม่ใช่หรอกครับ เพราะพี่เก่งต่างหาก" ผมยิ้มให้พี่สิบทิศและพี่เขาก็ยิ้มตอบกลับมาอย่างอ่อนโยนเช่นเดียวกัน

               หลังจากที่สรุปหนังเสร็จเราสามคนเลยตกลงว่าจะดูหนังต่ออีกสักเรื่องก่อนจะแยกย้ายกันไปนอน ผมกับพี่สิบทิศตกลงกันว่าให้พี่พายุเลือกหนังที่จะดูในคืนนี้ ซึ่งผมรู้เลยว่าพี่พายุต้องเลือกหนังผีแน่ๆ เพราะพี่เขาชอบมากส่วนผมน่ะเหรอ กลัวแต่ก็ชอบดู

               หลังจากเลือกเสร็จเราก็นั่งเรียงกันบนโซฟาตัวยาวโดยมีพี่สิบทิศผมที่อยู่ตรงกลางตามด้วยพี่พายุ ขนมกรุบกรอบถูกนำมาวางเต็มโต๊ะด้านหน้าและน้ำอัดลมคนละกระป๋อง

               "แฮ่!..แกจะต้องโดนฉันฆ่า!!" เสียงผู้หญิงที่แสดงเป็นผีในหนังทำเอาขนหัวผมลุกซู่ ผมรีบยกมือขึ้นมาปิดตาตัวเองเพราะฉากต่อไปมัน...

               "กรี๊ดดดดด!!! อ้ากกกกก"

               หัวใจเต้นระห่ำเหมือนผ่านสงครามทั้งที่ดูแค่หนังผี สัมผัสอุ่นๆบนหัวทำให้ผมคลายความกลัวขึ้นมาบ้างแต่ก็ยังใจเต้นแรงกับฉากที่มีผีโผล่มาอยู่ดี

               "เหงื่อออกแล้วนะครับ" เสียงทุ้มกระซิบที่ข้างหูทำให้ผมรีบหันไปมอง

               "ผมกลัวหนังผีครับ" ผมหันไปมองหน้าพี่สิบทิศก่อนจะหันกลับมาเจอฉากผีโผล่เข้าเต็มตา

               "ฮือออ!!" ผมซุกหน้าเข้ากับหน้าอกแกร่งโดยที่ไม่ทันได้ดูอะไร ผมกำชายเสื้อยืดไว้แน่น

               "ถ้ากลัวก็เลิกดูนะครับ" พี่สิบทิศพูดพลางลูบหลังผมปลอบใจ ผมส่ายหน้าและพยายามหันมาดูหนังเป็นระยะๆพอให้ตัวเองรู้เรื่อง

               กว่าหนังจะจบก็ทำเอาใจผมแทบออกมาอยู่ข้างนอก ช่วงแรกของหนังน่ะไม่เท่าไหร่หรอก แต่ช่วงหลังนี่สิ ออกมาถี่เหลือเกินคุณผี

              "ปลุกพายุแล้วรีบไปนอนนะครับ ดึกมากแล้วนะ" ตอนนี้พี่สิบทิศกำลังเก็บเศษซากขนมที่ผมกับพี่พายุกินบนโต๊ะ ผมยืนลังเลว่าจะช่วยพี่สิบทิศเก็บก่อนหรือจะปลุกพี่พายุก่อน

               "ปลุกเลยครับ พี่เก็บเอง" ผมยิ้มพยักหน้าให้พี่สิบทิศก่อนจะหันมาหาพี่ชายตัวดีที่หลับตั้งแต่กลางเรื่อง 

     "พี่พายุ ตื่นไปนอนในห้องเร็ว" ผมเขย่าพี่พายุจนเจ้าตัวปรือตาขึ้นมามอง 

     "พี่สิบทิศรีบไปนอนได้แล้วนะครับ ผมไปส่ง" พอปลุกพี่ชายตัวเองได้แล้วก็หันมาหาพี่สิบทิศที่ยืนอยู่ด้านหลัง

     "ไม่เป็นไรครับ เหนือรีบไปนอนเถอะ เดี๋ยวพี่ล็อคห้องให้" พี่สิบทิศพูดเสร็จก็เดินออกจากห้องไม่ลืมที่จะใส่กลอนจากด้านในด้วย

     ถึงเวลาที่ผมจะเข้าไปนอนแล้ว ผมเดินเอื่อยมาจนถึงเตียงขตัวเอง ตาผมแทบจะปิดแล้วด้วย คงถึงเวลานอนของผมแล้วสินะ ผมทิ้งตัวลงบนที่นอนที่แสนนุ่มไม่นานผมก็เผลอหลับไป




ฝากสกรีมแท็ก #ดาวเหนือตัวยุ่ง กันด้วยน้าาาาาา

มีคนบอกว่าหาไอจีน้องไม่เจอ เราขอโทษด้วยนะคะ

ช่วงที่เราไม่ได้อัพฟิคเราไปฝึกงานเก็บเกรดมา เลยไม่มีเวลาเล่นแล้วก็หาคนเล่นแทนเราไม่ได้

เราเลยลบไอจีน้องออก

ขอโทษด้วยน้าาาาาาาาาาา แง




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

65 ความคิดเห็น

  1. #65 SButthanu (@SButthanu) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 18:07
    จิ้นไปหมดทุกคู่เลยจริงๆ55555 ขอขำตอนจ้าวบอก -นี่ก็จะให้กูเป็นผัว-ให้ได้เลยใช่มั้ย คือแบบเขินไปไม่เป็นเลย แล้วกลับมาก็เจอพี่สิบทิศมาอธิบายอะไรอีก อบอุ่นเวอร์ๆ มาคู่พี่พากับพี่สิบนี่อือหืออ จับเขามัดรวมกันได้มั้ยยย55555 ชอบๆนี่อยากเป็นน้องเหนือเลยเอาจริง
    #65
    0
  2. #64 Mnl2000 (@lonelyluhan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 12:00
    จ้าวเหนือก็แอบน่ารักนะเนี่ย
    #64
    0
  3. #63 MieTk (@MieTk) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 09:57
    น้องงงงงดาวเหนืออออ มาแล้วววว แง้ หึงในใจแต่ไม่รู้ใจตัวเองเนี่ยยัยดาวเหนือๆๆๆๆ 🌝
    #63
    0