My Polaris ดาวเหนือตัวยุ่ง #Junhwan

ตอนที่ 6 : -6- ของหวาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 240
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    4 ก.พ. 62

T
B





ถ้าบอกว่าวันนี้เป็นวันสิ้นโลกก็เชื่ออ่ะ ร้อนจนตับจะแตกแล้วโว้ยยยย...

 

ผมก็ได้แค่คิดในใจเท่านั้นแหละ ไม่กล้าตะโกนออกไปในตอนที่รุ่นพี่ปีสูงยืนเอรมือไขว้หลังทำหน้าเหี้ยมอยู่ข้างหน้ารวมไปถึงเหล่าผองเพื่อนของพี่พายุที่ยกโขยงไปกินข้าวเมื่อวานด้วย 

     "ทำไมไม่ครบ!! เพื่อนไปไหน!!!"

     ตะโกนแบบนั้นอยากได้น้ำมะนาวสักแก้วป่าวพี่? ผมแนะนำให้ใช้ไมค์ถ้ากลัวพวกผมไม่ได้ยิน

     "ไม่ทราบครับ!!" ตัวแทนนักศึกษาคนนึงยกมือขึ้นและตะโกนตอบกลับไปและไหงหน้าพี่ถึงโหดขึ้นกว่าเดิมละนั่น

     "มีปากคนเดียวหรือไง!!!"

     "ไม่ทราบครับ!!!!!" เออ... ตะโกนให้คนที่อยู่อเมริกาได้ยินไปด้วยเลย 

     "งั้นพวกคุณถูกลงโทษ!!! ลุกนั่งสามสิบครั้ง ปฏิบัติ!!!"

     พวกผมทั้งหมดพร้อมใจกันลุกโดยไม่มีอิดออดเพราะกลัวจะเพิ่มรอบให้ขาอ่อน ผมยกแขนขึ้นไปแตะไหล่สองคนข้างๆเพราะถ้าให้กอดคอตัวผมคงลอยไม่ได้ลุกนั่งพอดี

     "หนึ่ง!! สอง!!สาม!!"


     "...สามสิบ!!"

     พวกผมหอบแทบจับเมื่อถึงครั้งสุดท้าย อย่าให้ได้เป็นรุ่นพี่นะ จะเอาให้หนักกว่านี้เลยคอยดู ชิ!

     "เป็นไงมึง" จ้าวถามผมทันทีที่เลิกการรับน้องในวันนี้ ผมก้มลงลูบขาตัวเองที่ตอนนี้เริ่มจะตึงๆเพราะใช้งานกล้ามเนื้อขาไปอย่างหนักหน่วง 

     "ปวดว่ะ"

     "มานั่งก่อน" ไอ้จ้าวพาผมไปนั่งแถวๆม้าหินอ่อนข้างห้องประชุม ตอนนี้พวกไอ้เอกก็กลับกันหมดแล้วเพราะบ่นๆว่าเหนื่อยเลยกลับไปพักกัน 

     "กูถามไรหน่อย" 

     "หือ" ผมเงยหน้ามองหน้าไอ้จ้าวที่ตอนนี้เครื่องหมายคำถามแปะหน้าผากมันอยู่ 

     "มึงกับเพื่อนพี่พายุคนนั้นถึงขั้นไหนแล้ว" 

     "เห้ย!" ผมตกใจทันทีที่ไอ้จ้าวมันถามคำถามนี้ออกมา สายตาของผมที่ล่อกแล่กไปมาเพราะยังคิดคำตอบไม่ได้ 

     แต่ก็นะ... เรากับพี่สิบทิศมันแค่พี่น้องกันไม่ใช่เหรอ

     "ก็พี่น้องอ่ะ"

     "มึงแน่ใจเหรอเหนือ" อ้าว จะให้คิดไงอ่ะ ถ้าตอบแบบดาราก็สนิทกันประมาณหนึ่ง หรือไม่ก็เป็นเพื่อนพี่ชายงี้ สำนักข่าวไหนจะสัมภาษณ์ก็ติดต่อมาได้นะครับพร้อม!

     "เออ แน่ใจ"

     "มึงโง่" ไอ้จ้าวพูดพร้อมกับจิ้มนิ้วที่หน้าผากผมแรงๆจนผมส่งสายตาดุๆให้มัน

     ผมไม่ได้ตอบอะไรกลับไปเลย พอมันพูดจบก็เดินหนีไปลานจอดรถทันทีทิ้งผมให้เคว้งอยู่กับม้าหินอ่อนตรงนี้ 


     ผมเลิกคิดเรื่องไร้สาระแล้วควานหาโทรศัพท์ขึ้นมาไถเล่น ผมกดถูกใจเพจของคณะเอาไว้จึงมีรูปในช่วงรับน้องลงมาเต็มไปหมด ผมเองก็ดูไปเรื่อยๆนั่นแหละ 

     "ฮ่าๆ" ผมขำเมื่อพี่ช่างภาพถ่ายรูปตอนที่พี่พายุแหกปากเอาไว้ บางทีหน้าโหดๆพอโดนถ่ายหลุดแบบนี้ก็ตลกเหมือนกันนะเนี่ย

     ผมเซฟรูปพี่พายุจนหนำใจแล้วก็กดออกไปเช็คอย่างอื่น เวลาเย็นๆแบบนี้ผมรู้สึกเสียงสันหลังจังโว้ย วังเวงฉิบหาย แล้วพี่พายุก็ไม่ออกมาสักที 





     ครืด ... ครืด..

     "โอ้ย! ตกใจหมด" ผมตกใจเสียงโทรศัพท์จนร้องเสียงดัง มือปัดหน้าจอกดรับสายพี่พายุ

     (เหนือ)

     "ว่า"

     (กลับก่อนเลยดิ กูมีประชุมกับรุ่นพี่ต่อ)

     "อ้าว.. แล้วก็ไม่บอกตั้งแต่แรก"

     (เออน่า โบกแท็กซี่กลับไป)


"โอเคๆ" ผมตัดสายพี่พายุทิ้งทันทีไม่ได้รอให้พี่ตอบกลับมา ตอนนี้รีบกลับห้องไปก่อนดีกว่าเพราะมันจะมืดแล้วเนี่ยสิ 

          ผมเดินออกมาหน้ามหาวิทยาลัยแล้วก็มองหาแท็กซี่ ช่วงใกล้มืดแบบนี้รถไม่ว่างเยอะจนผมต้องรอแล้วรออีก หิวก็หิว ใจคอจะไม่มีรถว่างให้เลยเหรอแท็กซี่จ๋าาาาา


          ผมเดินข้ามถนนมาฝั่งตรงข้ามที่มีร้านอาหารข้างทางเรียงรายกันอยู่ เห็นลูกชิ้นหลายชนิดวางเรียงกันบนเตาย่างแล้วน้ำลายก็แทบไหล ท้องร้องโครกครากจนทำให้คนรอบข้างหันมามอง ผมแทบจะมุดแผ่นดินหนีแล้วเชียว

 

เอาแค่นี้เหรอจ๊ะ คุณยายขายลูกชิ้นถามผมด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

 

ครับ ผมพูดแล้วยื่นเงินตัวเองให้คุณยาย

 

เวลาแบบนี้แท็กซี่หายากจัง จนถึงทุ่มนึงแล้วยังไม่มีคันว่างเลยแถมบางคันก็บอกจะไปส่งรถ เห้อ

ในที่สุดผมก็เจอแท็กซี่ที่ว่าง ผมโบกแขนสุดแรงเพื่อให้พี่คนขับมองเห็นผู้ชายหล่อๆคนนี้ที่กำลังโบกจนจะหมดแรงแล้ว

 

ไปไหนครับ

 

คอนโด xxx ครับ

 

หลังจากนั้นไม่นานแท็กซี่ก็จอดที่หน้าคอนโดเรียบร้อย ผมจ่ายตังต์แล้วรีบพาตัวเองขึ้นมาที่ห้องทันที เมื่อยขาจะตายอยู่แล้ว

 

ผมวางกระเป๋าลงบนเตียงแล้วรีบเข้าไปอาบน้ำ เหนียวตัวจะตายแล้วเนี่ย ฮือ เหม็นเหงื่อตัวเองไปอีก อยากจะโดดรับน้องเลยจริงๆ แต่พี่ชายดันขู่ไว้ว่าถ้าไม่เข้าได้ตายแน่ๆ ผมใช้เวลากับฝักบัวในห้องน้ำไปนานมากพอสมควรเพราะต้องการขจัดสิ่งสกปรกที่หมักหมมมาทั้งวัน

 

การอาบน้ำในวันที่เมื่อยล้าแบบนี้มันสดชื่นมากจริงๆ ผมออกมาจากห้องน้ำด้วยความกะปรี้กะเปร่าสุดๆ ร่างกายที่อ่อนล้าพอเจอกับน้ำที่อุณหภูมิพอดีๆทำเอาอยากจะไปสปาเลยทีเดียว

 

ผมทิ้งตัวลงบนเตียงพร้อมกับเปิดสมาร์ทโฟนเพื่อเล่นเกมที่เพิ่งจะโหลดมาใส่เครื่องหมาดๆ เพราะเห็นไอ้จ้าวออนไลน์อยู่ก็ชวนมันเข้าห้องเพื่อเล่นด้วยกันทันที

 

จ้าว มึงเล่นดีๆ

 

มึงนั่นแหละเล่นดีๆ อย่ามัวแต่ฟาร์มนะสัส

 

กูของแรงอยู่แล้ว

 

ผมใช้เวลาเล่นเกมไปนานมาก ทั้งตะโกนทั้งด่าไอ้พวกฝ่ายตรงข้าม นานๆทีผมจะได้เล่นแบบนี้ คอมพิวเตอร์ที่ตั้งอยู่มุมห้องกลับโดนทิ้งร้างไปเลยเพราะตอนนี้เกมในมือถือมาแรงมากจริงๆ

 

 

 



ก๊อกๆ

 

เหนือ มึงกินข้าวมั้ย เสียงพี่พายุเรียกทำให้ผมวางมือจากสมาร์ทโฟนแล้วมองนาฬิกา เออว่ะ นี่สามทุ่มแล้วพี่พายุเพิ่งจะกลับมาเหรอเนี่ย

 

พี่มีไรกินมั่ง

 

หลายอย่าง แกะใส่ถ้วยแล้วมานั่งกินดี โห่พี่พายุ พูดเหมือนผมเป็นเด็ก

 

พรุ่งนี้ต้องรับน้องอีกมั้ย วันนี้ปวดขามากกกกก ผมลากเสียงยาวๆเพื่อให้พี่มันรู้ตัวว่าผมน่ะ เจ็บปวดแสนสาหัส ฮือ ปวดขาจริงๆนะ

 

“อย่ามาสำออย เป็นผู้ชายแค่นี้ไม่ตายหรอก เออพี่มึงไม่ตายแต่กูเนี่ยจะตาย

 

ก็ได้แต่พูดในใจแล้วยกกับข้าวไปวางบนโต๊ะ ขืนถ้าพูดออกไปมีหวังได้ตายจริงน่ะสิ

 

วันนี้มีน้องเป็นลม พรุ่งนี้เลยงดรับน้องไปก่อน พอพี่พายุพูดแบบนี้ทำเอาผมคิดไปถึงเหตุการณ์วุ่นวายตอนเย็นเลย เห็นพวกพี่พยาบาลวิ่งวุ่นกันชุลมุนไปหมด จนพวกผมเองก็แยกตัวออกมาอยู่มุมจนรุ่นพี่เรียกไปรวมอีกนั่นแหละ

 

แล้วพี่ประชุมนานจัง


ไม่เป็นไรหรอก เรื่องปกติ พี่มันพูดแล้วตักข้าวเข้าปากคำใหญ่ จะว่าไปแล้ววันนี้ไม่เห็นพี่สิบทิศอยู่ใกล้พี่พายุเลย

 





ครืด...ครืด...

 

เสียงโทรศัพท์พี่พายุดังขึ้นมา

 

อือว่า

 

(...)

 

เออ โดนว่านิดหน่อย ซ่อมห้าสิบรอบ

 

(...) อยากได้ยินอ่ะ

 

พักคืนเดียวก็หายแล้วแหละ

 

หลังจากพี่พายุพูดจบก็วางสายแล้วมานั่งกินข้าวต่อ

 

ทำไมวันนี้แปลกๆวะ ปกติจะกวนตีนแล้วนี่นา ผมคิดแบบนี้จึงมองหน้าพี่พายุชัดๆก็เห็นว่าหน้าพี่มันเหนื่อยมากกว่าทุกวัน ได้ยินอะไรซ่อมๆ หรือพี่มันโดนซ่อมมาวะเนี่ย

 

พี่พา แขนเป็นไร ผมถามเพราะเห็นแขนเขียวช้ำเป็นวงอยู่ที่ข้อมือ

 

กูยกของหนักหลายรอบ ไม่เป็นไรหรอก

 

จริงอ่ะ ถ้าเชื่อก็ควายแล้วมั้ย จะโกหกก็เนียนเหมือนกูหน่อยพี่

 

ผมไม่พูดอะไรแต่ลุกเดินไปหากล่องพยาบาลที่อยู่บนตู้ยาสามัญประจำบ้าน หยิบยาทาแก้ฟกช้ำมาแล้วก็มานั่งลงที่เดิม

 

เอาแขนมา

 

ไม่ กินข้าวให้เสร็จแล้วรีบไปนอน ขนาดนี้แล้วยังจะดื้ออีกนะ เดี๋ยวปายาใส่หน้าเลย โมโห!

 

เอามา อย่าดื้อดิพี่

 

แล้วศึกกลางโต๊ะอาหารก็เกิดขึ้นจนได้ แต่ผมก็สามารถทายาให้พี่พายุได้สำเร็จเช่นกัน โหย.. ทำเอาเราปวดไปด้วยเลยเนี่ย

 

ผมเก็บจานที่เกลี้ยงไปแล้วมาวางบนซิงค์ วันนี้ขอพักก่อน ไม่ล้างนะ เมื่อยจะตายแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

ไอ้เหนือออออออออออ

 

ชีวิตดาวเหนือจะสงบสุขได้กี่วันกันนะแม่ วันที่ไม่มีเรียนเช้าแบบนี้ขอให้ได้นอนเต็มอิ่มบ้างเถอะ

 

เหนือ!! แม่มาหาโว้ยยย

 

หา! แม่!!” พอพูดจบแล้วก็ลุกจากที่นอนวิ่งปรู๊ดออกไปข้างนอกทันที

 

 

 

อ้าวเหนือลูก ทำไมไม่ใส่เสื้อ

 

เห้ย!!” ผมรีบเอาแขนสองข้างมาปิดร่างกายส่วนบนเอาไว้ ยิ่งขาวๆอยู่เดี๋ยวใครมาเห็นเข้าจะน้ำลายไหลกับซิกส์แพ็คที่เป็นลอนๆ (ได้ข่าวว่าคือไขมัน)

 

แม่ครับ กับข้าววางบนโต๊ะแล้วนะ

 

เอ๊ะ? เสียงนี่มันคุ้นๆเนอะว่าไหม

 

ขอบใจจ้ะสิบทิศ

 

โฮกกกกกกกกกกกกก ชีวิตกูจบสิ้นแล้วในวันนี้ ผมเงยหน้ามองพี่สิบทิศที่ยืนยิ้มแก้มกลมมองผมที่สภาพไม่ต่างจากซอมบี้เพิ่งตื่นนอน

 

สวัสดีครับ แฮ่ๆ ไม่รอให้พี่สิบทิศรับไหว้หรอก วิ่งหนีเข้าห้องมาก่อน แง แม่จ๋า พาพี่เขามาด้วยทำไมไม่บอกจะได้อาบน้ำรอ

 

หลังจากโอดครวญกับตัวเองเสร็จแล้วก็รีบเอาตัวเองไปชำระร่างกายและรีบแต่งตัวให้เสร็จเพราะทุกคนข้างนอกคงรอผมกินข้าวอยู่แน่ๆเลย ฮือ ชีวิตดาวเหนือช่างไร้ความโชคดี ผมรีบใส่เสื้อผ้าแล้วออกไปข้างนอก ผมก็ไม่ได้หวี รุงรังฉิบหาย เจ๊น้ำยังยอม

 

 

แม่ เหนืออาบน้ำเสร็จแล้วนะ ผมเดินไปสะกิดผู้หญิงที่กำลังง่งนกับการปอกผลไม้ในครัว

 

ไอ้เจ้าเด็กคนนี้นี่ ตื่นสายอีกแล้วเหรอ แม่ นี่สายเหรอแม่ เพิ่งจะเก้าโมงเช้าเองอ่ะ

 

พี่พายุก็สายนะแม่

 

ไม่ต้องไปว่าพี่เขาเลย พาตื่นก่อนเหนืออีกนะ

 

ฮึ่ย ก็ได้ ผมตวัดสายตามองพี่พายุที่กำลังแลบลิ้นอยู่ข้างหลัง เมื่อคืนใครทายาให้พี่ครับ ช่วยสำนึกบ้างเถอะ

 

ผมหันหลังให้แม่แล้วก็มานั่งบนโต๊ะเพื่อรอกินข้าวเช้าพร้อมกับคุณแม่สุดที่รักที่ผมคิดถึง แต่ยังไม่เห็นคุณพ่อเลยอ่ะ

 

ขอบใจมากนะสิบทิศ พ่อว่าจะเรียกพายุลงไปช่วยน่ะ

 

ไม่เป็นไรครับ ผมลงไปซื้อขนมให้เจ้าตูดที่เซเว่นพอดี อ้าว ก็ว่าทำไมเมื่อกี้ผมไม่เห็นพี่สิบทิศ ที่แท้พี่เขากะจะลงไปซื้อของที่เซเว่นหรอ แล้วแวะมาหาพี่พายุทำไมกัน

 

สิบทิศมาทานข้าวกับแม่นะ วันนี้กับข้าวเยอะแยะเลย ทำไมดูสนิทกันจังเลยอ่ะ ผมงงกับความสนิทกันของพ่อแม่กับพี่สิบทิศมากๆเลย

 

ครับแม่

 

ไม่ปฏิเสธด้วยอ่ะ โห สนิทกัขนาดไหนวะเนี่ยยยยยยยยยยยยยยย

 

แล้วทำไมกูยังอ๊องๆเอ๋อๆอยู่อีกเนี่ย

 

เหนือมานั่งนี่สิลูก แม่ตบเก้าอี้ปุๆตรงข้ามกับที่พี่สิบทิศนั่ง ผมรู้สึกดีมากๆเลยที่วันนี้พ่อกับแม่มาหาผมพร้อมหน้ากันขนาดนี้ ปกติพ่องานยุ่งจะตาย เวลาอยู่บ้านพ่อยังหมกตัวเอาแต่ทำงานอยู่ในห้องเลย

 

พ่อมีเรื่องจะมาบอกลูก เออสิ.. เกริ่นมาขนาดนี้แล้ว

 

มีไรอ่ะพ่อ พี่พายุเป็นคนถามขึ้นมา สีหน้าพ่อดูลำบากใจเล็กน้อยแต่ผมก็จับสังเกตได้เร็ว

 

พ่อต้องไปดูงานต่างประเทศ

 

ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ ถ้าพ่อไปทำงานค่างประเทศก็แปลว่าแม่ต้องไปด้วยอยู่แล้ว แต่ถ้าพ่อลำบากใจที่จะบอกขนาดนี้คงไม่ใช่ระยะสั้นแน่ๆ

 

ไม่มีกำหนดกลับ

 

เคร้ง!!

 

พ่อพูดประโยคสุดท้ายจบแล้วช้อในมือของผมร่วงทันที ผมรู้สึกใจหายบอกไม่ถูก การที่พ่อโดนสั่งให้ไปทำงานที่ต่างประเทศกะทันหันแบบนี้ทำให้ผมรู้สึกโหวงไปนิดหน่อย

 

ไม่เป็นไรหรอกลูก เดี๋ยวพ่อกับแม่จะบินมาหาลูกบ่อยๆ แม่ลูบหลังผมเบาๆ ผมเงยหน้ามองพี่พายุก็เงียบไปจนน่ากลัวเหมือนกัน

 

บรรยากาศรอบโต๊ะอาหารดูอึมครึมขึ้นมากหลังจากที่พ่อกับแม่บอกทุกอย่างกับพวกเรา พ่อต้องไปดูงานที่ต่างประเทศกะทันหันเพราะหัวหน้างานที่นู่นประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตแล้วยังหาคนแทนไม่ได้ พ่อจึงต้องไปคุมงานที่นู่นด้วยตัวเอง

 

ผมพอเข้าใจเหตุผลที่พ่อไปทำงานแต่พี่พายุดูเหมือนจะไม่พูดอะไรเลยเอาแต่เงียบมาตั้งแต่พ่อบอกประโยคแรกแล้ว จนตอนที่พ่อกับแม่บอกว่าจะกลับบ้านก็ยังเงียบอยู่เลย

 

มึงเป็นไรพา ท่านก็ไปทำงานไม่ใช่เหรอวะ

 

เปล่า ไม่ได้เป็นไร

 

แล้วเราล่ะ ไม่ได้โกรธพ่อกับแม่ใช่ไหม พี่สิบทิศหันมาถามผมที่นั่งอยู่โซฟาเดี่ยว

 

ไม่เป็นไรครับ

 

ดีแล้วครับ พี่สิบทิศพูดพร้อมกับเอื้อมมือมายีหัวผมเล่นอย่างเอ็นดู

 

แต่ยิ้มให้ผมแบบนั้นมันเกินไปมั้ยอ่ะ... ใจผมโดนแอทแทคแรงมาก งื้ออออออออ

 

จะหล่อและใจดีเกินไปแล้วนะ


วันนี้เรามีนัดนะ จะเปลี่ยนชุดมั้ยครับ

ผมนึกกับตัวเองว่าไปมีนัดกับพี่สิบทิศตอนไหน

 

เป็นเด็กขี้ลืมนะเรา พี่สิบทิศพูดแล้วขยี้มือที่วางบนหัวผม

 

กูยังนั่งตรงนี้ เผื่อพวกมึงสองคนไม่รู้ พี่พายุพูดขึ้นมาด้วยอารมณ์ที่กรุ่นๆ  ผมไม่สะท้านหรอกรีบไปแต่งตัวดีกว่า คิคิ

 

ผมใช้เวลากับการเลือกชุดไปไม่นานเท่าไหร่ก็เสร็จ จัดการเซ็ตผมนิดหน่อยก่อนจะหยิบกระเป๋าคาดอกคู่ใจของผมไปด้วย วันนี้จะได้ไปกินของฟรีก็ต้องแต่งตัวดีๆหน่อย

 

ผมออกมาข้างนอกก็เห็นพี่สิบทิศรออยู่แล้ว บ้าจริง... แต่งตัวใส่เสื้อยืดสีขาวธรรมดากับกางเกงยีนส์ก็ยังหล่อ ถามจริงๆนะครับ พ่อกับแม่ให้พี่กินอะไรทำไมถึงดูดีไร้ที่ติขนาดนี้ ช่างต่างกับผมเหลือเกินที่ไซส์หายากแถมยังแต่งตัวยากไปอีกด้วย อยากจะปาดคอตัวเองแล้วเกิดใหม่แต่เสียดายที่แม่เบ่งผมออกมาเจ็บขนาดนี้

 

คิดอะไรอ่ะ ทำหน้าเหมือนเจ้าตูดเลย พี่สิบทิศเข้ามานั่งบนรถแล้ว พอพูดถึงเจ้าหมาพันธ์มอลทีสสีขาวน่ารักแล้วผมอดคิดไม่ได้ว่ามันคือเจ้าตูดจริงเหรอ

 

น้องหมาอ่ะ ชื่อตูดจริงๆเหรอครับ

 

หืม...ไม่หรอก

 

แล้วชื่ออะไรเหรอ

 

ชื่อปังแดงน่ะ โห ชื่อน่ารักนะเนี่ย

 

เอ๊ะ... หรือว่ามันคือเหตุผลที่ผมเรียกแล้วน้องมันไม่ตอบหรือคุยกับผมเลย

 

ที่พี่เรียกว่าเจ้าตูดก็เพราะปังแดงชอบทำหน้าเหมือนตูด พี่สิบทิศพูดไปหัวเราะไป

 

ฮ่าๆ เออวิ่ผมเองก็ขำตามเลย

 

ไม่นานพี่สิบทิศก็พาผมมาจอดหน้าร้านขนมของเพื่อนตัวเอง หน้าร้านตกแต่งด้วยสีสันมากมายที่บ่งบอกว่าเป็นร้านขนมหวาน แต่ผมดันรู้สึกขนลุกแทนนี่สิ จู่ๆผู้ชายสองคนมาเข้าร้านแบบนี้คงจะแปลกๆ

 

อ้าวสิบทิศ พาใครมาด้วยเหรอ พี่ผู้ชายใส่ผ้ากันเปื้อนเดินออกมาหาพี่สิบทิศ แล้วส่งยิ้มหวานมาให้

 

น้องชายไอ้พามัน

 

อ้าว เห็นพายุเล่าบ่อยๆว่ามีน้อง พี่ชื่อซองนะ พี่ซองแนะนำตัวกับผมเสร็จก็ยิ้มน่ารักส่งมาให้

 

ผมดาวเหนือครับ ผมเองก็ยิ้มและตอบกลับไปเหมือนกัน

 

ไปนั่งก่อนนะ เดี๋ยวเอาเมนูไปให้ พี่ซองยิ้มแล้วเดินหายเข้าไปในหลังร้าน

 

อร่อยมั้ย พี่สิบทิศถามผมที่นั่งกินขนมหลายอย่างที่สั่งมา แถมพี่ซองยังให้เมนูที่เป็นซิกเนเจอร์ของร้านอีกด้วย ขนมหวานพร้อมเครื่องดื่มถูกน้ำมาเสิร์ฟในเวลาไม่นาน จนตอนนี้ผมแทบจะกินไม่ไหวแล้ว

 

อร่อยครับ พราพายุไม่เห็นบอกเลยว่าร้านเพื่อนอร่อยขนาดนี้

 

ไม่ใช่เพื่อนพายุหรอก

 

อ้าว

 

แฟนเก่ามันน่ะ

 

ผมอึ้งไปชั่วขณะ ผมไม่ตกใจที่พี่ชายผมคบผู้ชายด้วยกันหรอก แต่ตกใจที่พี่พายุมีแฟนโดยที่ไม่บอกพ่อแม่และผมให้ได้รับรู้

 

เอ่อ แล้วคบกันนานไหมครับ

 

ก็นานนะ สองปีกว่าได้มั้ง นานจริงๆนั่นแหละ นานขนาดนั้นปิดพ่อแม่มาได้ยังไงกัน

 

กินเยอะๆระวังอ้วนนะครับ

 

หึ่ย ไม่อ้วนหรอกเดี๋ยวไปออกกำลังกาย ผมยู่ปากแล้วพูดกับพี่สิบทิศ

 



มาแย้ววววววววววววววววววว

อย่าลืมสกรีมแท็ก #ดาวเหนือตัวยุ่ง ที่ทวิตเตอร์ด้วยนะงับ


สวัสดีค้าบบบบบบบบ

 

 วันนี้น้องดาวเหนือจะมาบอกว่าน้องมีไอจีแล้วน้าาา

 

 

ไปฟอลคนหล่อกันเยอะๆนะ(เดี๋ยวจะลงรูปอวยพี่สิบทิศ อิอิ)


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

65 ความคิดเห็น

  1. #52 iaaooa (@galaxy-tpy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:14
    พี่พาดูมีเบื้องลึกเบื้องหลังอะ แสนอยากรู้
    #52
    0
  2. #49 XGINGX_ (@XGINGX_) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:33
    ตอนนี้น้องเหนือก็เหมือนโดนแซะว่าอ้วนบ่อย55555555555
    #49
    0
  3. #45 meax (@kunatth) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:31
    พี่พาดูโกรธพ่อกับแม่มากกว่าน้องเหนืออีกนะเนี่ยยย5555555 แต่พี่สิบทิศคะ ชอบน้องมากมั้ยถามจริงๆๆๆ รุกแรงมากแต่น้องยังดูอ๊องๆอยู่เลยลูก พี่เขาชอบหนูๆๆๆๆๆ
    #45
    0
  4. #44 SButthanu (@SButthanu) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:32
    พี่พาเป็นอะไรนะ โดนซ่อมที่ทำให้น้องปี1เป็นลมรึเปล่าเป็นห่วงเล ย ส่วนพี่สิบทิศคะ ถ้าจะรุกแรงขนาดนี้ก็นะ นี่ขนาดมีพี่พานั่งอยู่ด้วยนะ555555 เอ็นดูน้องมากมั้ยยยย//ไรท์แต่งได้สนุกดีค่ะ อ่านเพลินเลยเข้าใจง่ายด้วย ติดตามนะคะ มาอัพอีกน้าาา สู้ๆค่ะ
    #44
    0