My Polaris ดาวเหนือตัวยุ่ง #Junhwan

ตอนที่ 3 : -3- หล่อหรือน่ารัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 271
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    4 ธ.ค. 61

T
B





"ตายยัง" 

"นั่นปากคนหรือปากหมา กัดเก่งเกินนนน" 

ผมนั่งมองไอ้จ้าวกับพี่พายุยืนแซะกัน ปกติแล้วผมควรห้ามแต่ตอนนี้กูเมื่อยมาก ขอพักแปป

"นี่แค่ปากหมาแต่พี่มึงอ่ะหน้าหมา"

"ปีนเกลียวๆ ไอ้สัส!"

พูดจบพี่พายุก็รีบลงจากเตียงมาไล่เตะไอ้จ้าว จะสงบสักวันได้ไหม กูเหนื่อย

ผมถอดเนคไทแล้วหาชุดในกระเป๋าเข้าไปอาบน้ำ ปล่อยให้กัดกันตายไปเลยคงไม่เป็นไรหรอกเนอะ...

ซ่า! ซ่า!

ฝักบัวโรงพยาบาลพี่สิบทิศนี่ดีจริงๆ น้ำอุ่นพอดีอาบแถมยังมีปรับอุณหภูมิได้อีก ก็คงเหมือนกับหน้าตาพี่สิบทิศแหละเนอะ ดูอบอุ่นมากกกกกก

อวยครับอวย ผมกำลังอวยพี่สิบทิศอยู่นะ!

แกทเชื่อมโยงผมได้เต็มครับ ไม่ต้องสืบ!

ปั้งๆ!

"มึงอาบน้ำหรือมึงไปตายไอ้สัส! ออกมาช่วยกูเด็กนี่จะแดกหัวกูแล้ว!!"

พี่พายุตะโกนเข้ามาทำให้ผมที่กำลังอาบน้ำเพลินๆต้องเหม็นโลกทันที

กูพอเข้าใจแล้วว่าไอ้สองคนนี้ไม่ควรอยู่ด้วยกันเพราะอะไร

เวลาผมไม่อยู่แล้วสองคนนี้จะกัดกันแบบนี้ไปตลอดชีวิตเลยมั้ย กูท้อ

"เหนืออออ! พี่พายุถีบกู!!"

เมื่อกี้ก็พี่ ตอนนี้ก็เพื่อน ทำไมพวกมึงถึงไม่เตะกันตายไปข้างเลยวะ! 

ผมเช็ดตัวลวกๆก่อนจะยัดเสื้อผ้าใส่อย่างเร่งรีบเพราะกลัวว่าสองคนนั้นจะโดนยามของโรงพยาบาลมาหิ้วออกไปก่อน

"อ้ากกกกก! นิ้วกูๆ" 

"สมน้ำหน้าโว้ยยยย"

ผมมองพี่พายุกำลังดัดนิ้วมือของไอ้จ้าวอย่างกับดัดนางรำ ใบหน้าอีกคนก็สะใจจนกูนึกว่าเป็นโรคจิต ส่วนคนถูกกระทำอย่างไอ้จ้าวนั้น... อีกนิดน้ำตาจะเล็ดแล้วครับ

ผมเดินไปเอามือพี่พายุออกพร้อมกับตีมือพี่มันแรงๆทีนึง

"โอยยย ไอ้ห่าพี่" ไม่วายยังส่งสายตาค้อนๆกลับไปหาพี่พายุ

"มึงกัดกูก่อนไอ้จ้าว!"

"พี่แหละทำก่อน!"

"ช่วยเงียบๆกันด้วยครับ นี่โรงพยาบาลไม่ใช่สนามเด็กเล่น"

หูย... ผมมองพี่สิบทิศเปิดประตูเข้ามาแล้วทำหน้านิ่งๆบวกกับท่าทางที่มือสองข้างอยู่ในถุงกางเกงยืนพิงกำแพงข้างห้อง 

ส่วนสองคนที่กัดกันจะเป็นจะตายก็ได้แต่มองตาปริบๆ 

ถ้าไม่คิดอะไรพี่สิบทิศก็คงพูดให้เงียบ แต่สำหรับผมแล้วพี่สิบทิศกำลังหลอกด่าพี่พายุชัดๆ

"มึงบอกว่ากูเหมือนเด็กหรอ" กูว่าแล้ว ถ้าผมดูออกมีเหรอที่พี่พายุมันจะดูไม่ออก

นี่น้องใครครับ น้องพี่พายุที่กำลังจะโดนเนรเทศออกจากโรงพยาบาล

"เก็บของเตรียมตัวออกจากโรงพยาบาลได้ล่ะ" พี่สิบทิศเลี่ยงการตอบคำถามแล้วก็ยกแขนข้างซ้ายขึ้นมาดูนาฬิกา

อย่างหล่อ...

"จ้าวมึงมานั่งรอ กูไปเก็บของในห้องน้ำแปป" ผมดึงไอ้จ้าวมานั่งบนโซฟาและดันพี่พายุให้ไปเก็บของตัวเอง ผมเดินเข้ามาในห้องน้ำพร้อมกับกระเป๋าและหยิบของทุกอย่างใส่เข้าไป

"ลืมอะไรมั้ย" พี่สิบทิศหันมาถามผมก่อนที่จะนำทางออกไป

"คิดว่าไม่นะครับ" ผมยิ้มๆตอบพี่สิบทิศไป แต่สายตาดันเหลือบไปเห็นหน้าพี่พายุที่กำลังเบ้ปากมองบนแทน 

ลูกตาจะลอยออกนอกตาไปแล้วนั่นน่ะ 

"ตามึงเป็นไร"

อยากจะขำยาวไปดาวอังคาร ฮ่าๆๆๆๆๆๆ พี่สิบทิศนี่เหมือนมานั่งในใจผมเลยจริงๆ เอ๊ะ! หรือมานั่งแล้วจริงๆอ่ะ

ฮั่นน้อววววววววว กิ้วๆ

"ตากูไม่ได้เป็นไร แต่มือมึงอ่ะเป็นไร"

พี่พายุพูดทำเอาผมกับพี่สิบทิศชะงักตัวเอง ก็ผมโดนพี่สิบทิศจูงมือมาตั้งแต่ออกจากห้องแล้วสิ ไอ้ผมเองก็ยังคงทำหน้าเด๋อด๋าไม่รู้ตัวจนพี่พายุท้วงนั่นแหละ

"โทษที"

พี่สิบทิศพูดแล้วก็ปล่อยแขนผมทันที

เหมือนไม่มีแรงเลยอ่ะ แม่! อยากให้พี่เค้าจูงต่ออ่ะ!

"กูไม่หวงมึงหรอกน้องเอ๋ย อย่าคิดไปทางนั้น" โห... กูไม่ได้คิดว่าพี่หวงแม้แต่น้อยเลยพี่พายุ กูคิดว่าทำไมต้องมาท้วงให้พี่เค้าปล่อยแขนน้องชายสุดที่รักของพี่ด้วยเนี่ย!

หึ่ย! 

"พอเลยพี่พา แค่ลืมตัว" ผมดันหน้าพี่พายุออกแล้วทำหน้าเหม็นๆใส่พี่มัน

"กูไม่ใช่ขี้ ไม่ต้องเบ้หน้าขนาดนั้น" พี่พายุโคลงหัวผมสองสามทีแล้วก็เดินไปขึ้นรถพี่สิบทิศที่จอดหน้าโรงพยาบาล 

จ้าวบอกลาผมแล้วก็ขอตัวกลับก่อนทันที ผมเองก็เอาตัวเองขึ้นรถไปทีหลังและนั่งฟังพี่พายุถามไถ่เรื่องที่มอกับพี่สิบทิศ

"เออ แล้วงานที่มอเป็นไง"

"กูแค่ออกไปยืนดูหน้าปีหนึ่งเฉยๆ คุมพวกปีสองที่ทำหน้าที่ด้วยนั่นแหละ"

"แล้วน้องกูอ่ะ"

"ก็เห็น ทำไมเหรอ"

เออ... นินทากูให้กูฟังอีก

"เปล่า"

แล้วทั้งรถก็ตกอยู่ในความเงียบ จนกูเนี่ยจะหงอยอยู่แล้ว ช่วยคุยกันหน่อย อยากเสือก!!

อ้าว... ไม่ได้หรอ


"ขนของตัวเองไปเลยนะ!" พอถึงคอนโดแล้วผมก็พายกระเป๋าเป้ตัวเองแล้วเดินนำลิ่วไปก่อน ปล่อยให้เพื่อนเขาคุยกันต่อไป

ผมว่าจะไปหาไรกินต่อ เพราะตอนนี้หิวมากกกกกกก

โครก...คราก...

เสียงท้องผมมันช่างน่าฟังอะไรอย่างนี้นะ หุหุ


"เหนือ วันนี้จะกินไร" พี่พายุเดินเข้ามาแล้วก็ถามผมที่นั่งจุมปุกอยู่โซฟา

"กำลังคิดอยู่พอดี ไม่รู้จะกินไรอ่ะ" จะกินกะเพราก็ดูสิ้นคิด จะกินต้มยำกุ้งพี่พายุก็แพ้กุ้ง จะกินก๋วยเตี๋ยวไอ้จ้าวก็พาผมไปกินมาวันก่อน จะกินพิซซ่าก็กินไปเมื่อวาน จะกินไก่ทอดก็กินไปเมื่อวาน แล้วเหลืออะไรให้กินบ้างอ่ะ 

"กินตีนกูไหม ง่ายดี" พูดเฉยๆว่ากวนแล้วนะ มายักคิ้วใส่อีกยิ่งกวนไปใหญ่

"อมนิ้วโป้งตีนตัวเองสิ ตอนเด็กๆเห็นแม่บอกว่าพี่ชอบ" 

"ไอ้..."

พอพูดความจริงหน่อยก็เถียงไม่ออก

แหม... น้องพายุอมนิ้วโป้งตีน

ฉายานี้พ่อไม่ได้ให้เล่นๆนะครับ 

"สรุปพี่จะกินไร" ผมเครียดมากนะเอาจริงๆ หิวก็หิว แถมยังหาอะไรกินไม่ได้อีก เฮ้อ... ชีวิต

"กินมาม่า"

"ไม่เอา ไม่อยากกินอันนี้"

"กินเตี๋ยว"

"ไอ้จ้าวพาไปกินวันก่อน"

"กินกะเพรา"

"สิ้นคิด"

"กินเหนียวไก่"

"มันเหนียวมือ"



ป้าป!

"แล้วมึงจะกินอะไรไอ้เวร!! เรื่องมากอีกหน่อยกูส่งกลับไปหาแม่เลยนะ!"

ผมลูบหัวตัวเองแล้วก็ส่งสายตาค้อนไปหาพี่พายุ ก็ที่พี่พายุพูดมาดันตรงกับความคิดของผมเลยสิ

"ชาบูมั้ย ไอ้สิบทิศมันชวน" พี่พายุเงยหน้าจากโทรศัพท์แล้วถามผม

ชาบูหรอ...

"เอาสิ! ไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ" แหม... ดูก็รู้ว่าของฟรี ผมนี่รีบเลยครับ

ผมวิ่งแจ้นเข้ามาหน้าตู้เสื้อผ้า หยิบเชิ๊ตสีขาวกับกางเกงยีนส์สามส่วนมาใส่ นาทีนี้นอกจากชาบูก็ไม่เอาอะไรแล้ว เรื่องกินเรื่องใหญ่ที่สุด!

"เสร็จแล้ว?" พี่พายุมองผม

"อื้อ ไปกันเถอะ เหนือหิวแล้ว" นานๆทีจะแทนตัวเองด้วยชื่อ 

ดูหน้าพี่พายุสิ เอ๋อมาก ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เวลาอยากอ้อนแม่ก็แทนชื่อตัวเองแบบนี้แหละ หลอกล่อง่ายมาก หุหุ

อยากจะขำเป็นภาษารัสเซีย

ก๊อกๆ

"เออ เสร็จแล้ว!" พี่พายุตะโกนบอกแล้วเดินออกไปให้ผมเดินตาม

ผมมองพี่สิบทิศที่เปลี่ยนจากเสื้อช็อปเป็นเสื้อยืดสีดำกับกางเกงยีนส์ขาดๆสีดำ เข็มขัดดำ รวมๆแล้ว...

หล่อโคตร...

ขนาดแต่งตัวธรรมดาแบบนี้ยังหล่อ

กูมองตัวเองแปปนะ

แค่ส่วนสูงยังไม่กล้าเทียบเลย ฮืออออออ


"วันนี้แต่งตัวน่ารักนะเรา" ผมตื่นจากความคิดตัวเองแล้วมองพี่สิบทิศที่ก้มมองหน้าผมอยู่ก่อนแล้ว

"ขะ..ขอบคุณครับ" ผมเกาหัวแกรกๆพลางมองอย่างอื่น อยู่ดีๆโดนชมว่าน่ารักใครมันจะไปสู้หน้าได้อ่ะ

"น่ารักจริงๆ"

อย่าย้ำคำว่าน่ารักได้ไหมเล่า!!!

"ผมไม่หล่อเหรอ" ผมช้อนตามองพี่สิบทิศเหมือนที่ทำกับแม่

"เอ่อ..."

"จะเอาที่ไหนไปหล่อ หน้าอย่างมึงหมายังเห่าใส่" กูลืมไปแล้วว่าพี่พายุยังอยู่ตรงนี้!!

ผมตวัดสายตาเคืองๆไปมองพี่พายุที่ยืนพิงลิฟต์ด้านหลัง เหม็นหน้าพี่มันเหมือนไอ้จ้าวทันมั้ย ขัดเหลือเกิน เหมือนชาติก่อนเกิดเป็นฝอยขัดหม้อ

"ถ้าหน้าอย่างผมหมาเห่าใส่ หน้าอย่างพี่ก็ไม่ต่างกันหรอก"

"ไอ้แป๊ะยิ้ม!"

ผมแลบลิ้นปลิ้นตาใส่พี่พายุจนพี่มันเอามือมาถูหน้าผมเล่น หึ่ย!

"ฝากบอกน้องมึงด้วยว่าน่ารักอ่ะเหมาะที่สุดแล้ว" พี่สิบทิศพูดก่อนจะเดินออกจากลิฟต์ไปที่รถ ผมนิ่งค้างกับประโยคของพี่พายุ ...

กูไม่หล่อจริงๆเหรอวะ

แต่พ่อกูหล่อมากนะ กูน่าจะได้ความหล่อของพ่อมาบ้างสิ!

พี่พายุหรอ...

ผมหันไปมองหน้าพี่พายุที่กำลังกลั้นขำกับท่าทางเอ๋อๆของผม 

"มึงเป็นไร โดนชมว่าน่ารักถึงกับไปไม่เป็นเลยหรอ" พูดจบยังมีหน้าหัวเราะใส่กูอีกนะ

"ถ้าผมไม่หล่อแล้วพี่หล่อเหรอ ว้ายๆ" ผมชี้หน้าพี่พายุแล้วขำใส่

"กูหล่อเหมือนพ่อ"

"โหย... ถ้างั้นผมก็หล่อเหมือนกันดิ"

"มึงเอาอะไรมาหล่อวะเหนือ" พี่พายุพูดแล้วจับคางผมหันไปมา

"ตรงนี้ไง!" ผมชี้เข้าที่หน้าตัวเอง

"เลิกกัดกันได้แล้ว จะกินมั้ยชาบู" พี่สิบทิศลดกระจกลงแล้วถามเราสองคนที่ยืนเถียงกันอยู่หน้าคอนโด ผมรีบดึงมือพี่พายุออกแล้วเปิดประตูหลังไปนั่งทันที กลัวว่าพี่สิบทิศจะไม่เลี้ยงน่ะสิ!

"ไปกินห้างไหนดีน้องเหนือ" พี่สิบทิศหันมาถามผมที่นั่งเบาะหลัง

"มีที่ไหนใกล้ๆมั้ยอ่ะ ผมหิว" ผมยื่นคอไปตรงกลางระหว่างเบาะ 

"ก็มี แต่มันห้างเล็ก" มันก็จริงแหละ ห้างใกล้ๆโรงพยาบาลนั่นก็ไม่อยากไป

"นี่ยังจะเรื่องมากกับสถานที่อีกเหรอ ไปห้าง K ไอ้สัส!" พี่พายุโพล่งประโยคเดียวผมกับพี่สิบทิศถึงกับถอนหายใจแรงๆใส่กัน 

จะมีบ้างไหมที่พี่มันจะไม่ทำตัวเป็นฝอยขัดหม้อ!!!

พวกเราเดินทางมายังห้างใหญ่ของที่นี่ เราสามคนเดินหาร้านชาบูที่คิดว่าคนไม่เยอะ และน่าจะกินได้สบายใจราคาแรงๆ

อ้าว ก็ผมไม่ได้จ่ายทำไมต้องไปร้านที่ถูกกว่าด้วยล่ะ 

ชีวิตดี๊ ดี!!

"งั้นร้านนี้" ผมชี้ไปยังร้านที่ดูเหมือนจะโอเคที่สุดแล้วในห้าง พี่สิบทิศพยักหน้าแล้วเดินนำเข้าไป 

"เออ ไอ้เบสมันบอกจะมาด้วย" พี่สิบทิศเงยหน้าคุยกับพี่พายุ

"มันอยู่แถวนี้หรอวะ"

"ไม่รู้มัน กูแค่ชวนตามมารยาท" พี่สิบทิศร้ายว่ะ ฮ่าๆ ผมนี่กลั้นขำจนหน้าเป็นตะคริวแล้ว 

"มึงนี่ก็พูดตรงไป ฮ่าๆ" 

พี่สิบทิศยักไหล่ราวกับไม่สนใจว่าประโยคก่อนหน้าอาจจะทำให้ผู้มาใหม่มีเจ็บบ้างเล็กน้อย

"น้องเหนือสั่งของตัวเองยังครับ" 

"สั่งแล้วครับ"

"คิดยังไงมาเรียนที่นี่ล่ะ"

นั่นสิ.. ทำไมผมเลือกมาเรียนที่นี่ก็ไม่รู้ แต่ผมฟังคำแนะนำของพ่อกับแม่มามากกว่าว่าถ้าติดที่เดียวกับพี่พายุผมคงสบายเพรามีพี่ชายอยู่ใกล้ๆ แต่ก็นะ.. ผมไม่น่ามาเลยนี่สิ เวรกรรมแท้ๆ

"พ่อกับแม่บอกว่าเรียนที่เดียวกับพี่พามันทำให้ท่านทั้งสองอุ่นใจน่ะครับ"

เนี่ย คำตอบแบบผู้ดี คำตอบแบบที่สุภาพมากๆออกจากปากกูไปได้ไงวะ 

แค้พี่สิบทิศยืนอยู่ตรงหน้าคำหยาบก็ไม่ออกจากปากกูแล้ว

"หึๆ" พี่สิบทิศหัวเราะในลำคอพลางมองหน้าพี่พายุอย่างยิ้มๆ 

"มึงมองหน้ากูแบบนั้นทำไม คิดว่าตัวเองเป็นผู้ร้ายในละครเหรอ" พี่พายุตอกกลับไปแต่พี่สิบทิศยังคงเฉยๆ

ถ้าเป็นผมนะป่านนี้ไม่พี่พายุก็ผมคงได้ตายไปข้างแล้ว

"กูคิดถูก"

"เออ มึงคิดถูก"

เหนื่อยจัง เค้าพูดภาษาอะไรกันผมไม่เข้าใจ ไม่ได้โง่นะแต่คุณผู้อ่านเองก็คงไม่เข้าใจเหมือนผมใช่มั้ยครับ งอแง!

"สัส! กินร้านแพงเชียว" พี่ชายคนที่มาใหม่นั่งลงข้างพี่สิบทิศทำเอาผมแทบจะอยากมุดดินหนี อย่าท้วงแรงได้มั้ยว่าจนอ่ะ เพราะกูเป็นคนเลือกร้านเอง 

"น้องเลือก" พี่สิบทิศเพยิดหน้ามาหาผมที่นั่งตรงข้าม

"อ้าว... ใครวะ เด็กมึงเหรอพายุ" พี่เบสนี่ปากหมาได้ใจกูจริงๆ เจอกันครั้งแรกทำเอากูหน้ามึนเลย

ป้าป!

"น้องมัน" พี่สิบทิศได้กระทำแทนผมไปหมดแล้ว จัดการเอาฝ่ามือสวยๆฝากฝังลงบนหัวให้อย่างสวยงาม

"อ้าวเหรอ พี่ชื่อเบสนะเป็นเพื่อนมันสองคน" ถ้ามีอีกคนคงจะนิสัยเดียวกันเป๊ะๆ ว่าแต่พี่สิบทิศไปหลงคบกับพี่ๆพวกนี้ได้ไงนะ

"ดาวเหนือครับ" 

"หือ.. ครับ" ผมขานรับพี่สิบทิศ

"กินกุ้งไหมพี่สั่งให้" พี่สิบทิศถามเพราะวันนี้ผมหลีกเลี่ยงเมนูกุ้งให้มากที่สุดเพราะกลัวว่าพี่พายุจะกินเข้าไปแล้วอาจจะตายก่อนถึงโรงพยาบาลได้

"ไม่เอาหรอกครับ ผมชอบเนื้อสไลด์" นั่นแหละสวรรค์ของผม เนื้อสไลด์บางๆ (แต่ถ้าบางจนมีแต่เนื้อเยื่อก็ไม่ต้องนะ กูแดกไม่ลง)

"เดี๋ยวพี่สั่งเพิ่มให้" พี่สิบทิศพูดแล้วก็เรียกพนักงานมาและสั่งเพิ่มไปหลายอย่างรวมกับของพี่เบสด้วย

"ดูแลดีจังเลย น้องมึงหรือน้องไอ้พา" พี่เบสโพล่งขึ้นมาหลังจากที่เห็นพี่สิบทิศแกะตะเกียบและช้อนให้ผม เหล่มองพี่พายุเองก็นั่งทำหน้าล้อเลียนอยู่ อยากจะตบปากพี่เบสจริงๆเลย

คนจะคุยกันก็ขัดอยู่ได้ ไปเปิดสมาคมฝอยขัดหม้อแห่งประเทศไทยกับพี่พายุเลยไป!

"กินๆไปนะเบส" พี่สิบทิศยัดเนื้อร้อนๆใส่ปาก พี่เบสชักดิ้นชักงอบนโต๊ะคลำหาน้ำเปล่า

ผมไม่ช่วยหรอกนะ! หาว่าผมเป็นเด็กพี่พายุก่อนนี่นา

"อย่าแกล้งมันนักเลยสิบทิศ อีกนิดมันจะตายก่อนมึงได้งานนะ" พี่พายุพูดพลางยื่นน้ำเปล่าให้และพี่เบสรีบจับแก้วไปกรอกใส่ปากตัวเองทันที

สงสารแล้วอ่ะ

ผมก็เลยยื่นทิชชู่ไปซับน้ำให้พี่เบสแต่ว่า ... ท่าทางของผมตอนนี้เหมือนเด็กยื่นมือไปเอาของที่สูงกว่าตัวเองเลยอ่ะ มันไม่ถึงอ่ะ มันแบบ... แขนสั้นโว้ย!!!

พอคิดแบบนั่นแล้วก็ชักมือตัวเองกลับแล้วเสียงหัวเราะก็ดังมาจากพี่พายุที่นั่งข้างๆ

"หึๆ" ตามด้วยเสียงขำในลำคอของพี่สิบทิศ

ผมเบะปากแล้วจับตะเกียบยัดทุกอย่างเข้าไปในปากยกเว้นผักเขียว ก้มหน้าจัดการให้เรียบโดยที่ไม่เงยหน้าขึ้นมาอีกเลย เซ็งจัดๆ

"ค่อยๆกินครับ เดี๋ยวติดคอ" พอเห็นผมยัดลงหน่อยก็เงียบและออกอาการดุผมอีกต่างหาก งอนดีมั้ยเล่า!!!

"ก็มันหิวนี่ครับ" ผมเงยหน้ามองพี่สิบทิศ

"แต่อย่ายัดแน่นแบบนั้นสิ เดี๋ยวกลืนไม่ทัน" 

"งื้ออออ อุ่บ!"

อยู่ดีๆก็โดนมือใหญ่ของพี่พายุตะปบเข้าที่ปากจนเสียงแง้วๆของผมหายไป ผมตวัดสายตาเคืองๆมองพี่พายุเพราะแทบจะหายใจไม่ออกแถมยังเคี้ยวอาหารอยู่ด้วย

"มึงเงียบๆไปเลย กินไปเลย" พี่พายุเห็นผมจะขาดใจตายก็ปล่อยแถมยังบังคับให้ผมก้มหน้ากินอีก

มันอะไรของเขาวะเนี่ย กูงงใจ

"อะไรของพี่อ่ะ"

"กูบอกให้ตั้งใจกิน เดี๋ยวไอ้เบสแย่งมึงกินหมดนะ" พี่พายุชี้ไปทางพี่เบสที่กำลังกินเอาเป็นเอาตาย ตาของผมถึงกับร้อนเป็นไฟเลยทีเดียว จะมาแย่งซีนการกินของผมไม่ได้ แถมยังมาแย่งอาหารของผมอีกนะ! ไม่ยอม!

พอคิดแบบนั้นผมก็ลงมือกับอาหารตรงหน้าอย่างไม่หยุดหย่อนเลย ไม่รู้ว่าตัวเองเสียเวลาไปเท่าไหร่กับการกินในครั้งนี้ แต่มาทั้งทีต้องเอาให้คุ้มสมกับเงินที่พี่สิบทิศจ่ายไป

อิอิ... ของฟรีต้องเอาให้คุ้มสิครับ แหมๆ

"อิ่มอ่ะ!" 

มันกลายเป็นนิสัยไปแล้วครับ ท้องอิ่มแล้วหนังตาหย่อน รู้สึกว่าตอนนี้ตัวเองจะหลับกลางอากาศได้เลย แต่ยังดีที่ยังมีพี่พายุคอยจับมือให้เดินไม่งั้นคงได้หลับในเดินไปตกห้างตายแล้ว

"พี่พา! เดินช้าๆสิ ตามไม่ทัน" ผมเอ็ดพี่พายุที่ไม่รู้จะเดินเร็วไปไหน จริงๆขาก็ไม่ได้ยาวเหมือนพี่สิบทิศนะ (อ้าว อวยอีกแล้ว)

ไม่มีคำตอบกลับมามีแต่พี่พายุเหมือนเดินช้าลงและรอให้ผมเดินไปจนผมไปเดินข้างพี่เขาแทน แต่ตานี่ง่วงมาก มันจะปิดแล้ววววว พากูกลับทีโว้ยยยยยย

"สิบทิศ มึงจะจูงควายช้าไปไหน"

เอ๊ะ!

เอ๊ะ!

เมื่อกี้เสียงพี่พายุ ... แล้วคนที่จูงผมไปมาคือใครอ่ะ

"พี่สิบทิศ!" ผมเผลอตะโกนเสียงดังไปหน่อยจนคนรอบๆกันมามอง แล้วพี่จับแขนผมไปตอนไหน ไอ้กูก็นึกว่าเป็นพี่ชายตัวเอง

"อ้าว ก็มันจูงมึงมาตั้งแต่ร้านเสื้อแล้วไอ้น้องควาย" ผมว่าคำด่าพี่พายุชักจะพีคขึ้นทุกวันแล้วนะ แต่พักไว้ก่อน ขอโฟกัสเรื่องที่พี่สิบทิศกำลังจับแขนผมตอนนี้ก่อน

"ขอโทษนะครับ แหะๆ" ผมรู้สึกว่าตัวเองดูจะเป็นภาระพี่สิบทิศเกินไปเลยดึงแขนตัวเองออกแล้วมาเดินเองแทน 

สงสัยจัง เมื่อกี้กูหลับในหรือมัวแต่ก้มหน้าวะ

ทำไมไม่สังเกตบ้างว่าที่จูงไปมานี่ไม่ใช่พี่พายุ!

"ไม่เป็นไร เราง่วงใช่ไหมเดี๋ยวกลับเลย" เวลาพี่สิบทิศพูดยิ้มๆแบบนี้มันทำให้ผมรู้สึกแปลกๆแฮะ จะบอกว่าดีก็ดี ชื่นชมในความหล่อของพี่เขามั้ยอ่ะ 

"งั้นฝากมันกลับด้วย กูจะไปต่อกะไอ้เบส" 

ทิ้งกูเก่งจังเล้ยยยยยยยยย พี่พายุของน้องดาวเหนือ!

"เพิ่งกลับจากโรงพยาบาลก็เอาเลยเหรอ" พี่สิบทิศถาม

"เออสิ แปปเดียวเองน่า" 

ผมดูงงกับประโยคที่สองคนนี้พูดกันอีกแล้วอ่ะ 

คราวนี้จะไม่งงต่อแล้ว จะถามพี่สิบทิศให้ได้เลยคอยดู

สุดท้ายผมกับพี่สิบทิศก็มานั่งในรถด้วยกันจนได้ ผมแทบจะเคลิ้มหลับเพราะพี่สิบทิศขับรถ

ไม่ครับ!! รถติดจนกูง่วงต่างหาก!!

เพราะฉะนั้นต้องหาเรื่องคุยกัน

"พี่สิบทิศครับ"

"หืม.." พี่สิบทิศมองถนนอยู่เลยไม่ได้หันมา แต่เท่จังโว้ยยยย อยากเป็นตุ๊กตาหน้ารถเลยอ่ะ

"พี่พาไปไหนต่อกับพี่เบสหรอ" ถามเลยดีกว่า ถ้าอ้อมๆมันคงไม่ได้คำตอบ แถมถ้าเป็นเรื่องไม่ดีจะเอาไปฟ้องแม้ด้วย 

ดาวเหนือเก่งใช่มั้ยล่ะ หุหุ

"อ๋อ... มันไปเล่นดนตรี" อ้าว.. เพื่ออะร้ายยยยย กูถามทำไม

"ครับ" กูไม่ถามแล้ว ได้คำตอบน่าเบื่อชะมัดเลย

กะว่าจะได้คำตอบที่แบบไม่ดีแล้วไปริบตังค์กับแม่ได้

"ง่วงก็นอนสิ"

"พี่จะไม่ง่วงตามหรอ" ผมถามจริงๆนะ เวลาผมเห็นคนอื่นง่วงนี่ตาจะปิดไปโดยอัตโนมัติเลยอ่ะ

"ไม่ครับ เรานอนเถอะ" 

"ก็ได้"

เข้าทางกูเลยล่ะครับกับการนอนเวลาอิ่มๆเนี่ย ชอบมากกกกกกกกก

พูดจบผมก็หลับตาทันที ความง่วงมันมากกว่าทุกอย่างอยู่แล้วแต่ไม่เท่าการกินของผมหรอกนะ 





"น้องเหนือตื่นครับ"

"อื้อ"

"น้องเหนือครับ ตื่นได้แล้วนะ"

"อื้อ ขออีกห้านาทีนะ"

ทำไมรู้สึกว่าตัวมันลอยๆขึ้นอ่ะ แต่สบายจังเลยชอบมาก 

หลับต่อดีกว่า 

"มึงตื่นโว้ยยย!!"

อั่ก!

ผมโดนถีบเข้าเต็มแรงจากใครก็ไม่รู้ เจ็บโว้ย แงงง..ถีบมาได้ไงเต็มตีนขนาดนี้อ่ะ

"ไอ้ดาวเหนือ!!" อื้อหือ เต็มปากเต็มคำแบบไม่ยั้งเสียง รู้แล้วว่าใคร

"พี่พายุ" ผมเรียกพร้อมกับลูบหลังตัวเองไปด้วย 

"เออก็กูไง! นิสัยปลุกยากๆของมึงอ่ะเอาออกไปได้แล้ว มันลำบากคนอื่น"

พี่พายุบ่นแรงจนผมงง ทำไมต้องตวาดหนักขนาดนี้ด้วย

"อะไรอ่ะ งงไปหมดแล้วก็กลับมานอนที่ห้องแล้วนี่ไง" ผมเบะปากแล้วนะ จะร้องแล้วด้วย อีกนิดน้ำตาจะไหลแล้ว

"มึงแหกตาตี่ๆมึงดูสิว่านี่ใช่ห้องมึงไหม แล้วนี่มันก็จะสามทุ่มแล้ว" 

ตาตัวเองไม่ตี่เลยมั้งนั่น ผมฟังแล้วก็มองไปรอบๆห้อง

เหี้ยแล้วกู...


     นี่มันห้องพี่สิบทิศชัดๆ ผมจำได้เพราะวันที่มาเอาของให้พี่สิบทิศยังสังเกตห้องของพี่เขามาบ้าง พอรู้สึกตัวแล้วว่าสิ่งที่พี่พายุพูดมามันถูกแล้วเลยหันกลับไปมองหน้าพี่ชายตัวเองใหม่



     อึก..



     ทำไมทำหน้าโหดงี้อ่ะ 



     "มึงอย่าดุน้อง กูตั้งใจไม่ปลุกเอง" พี่สิบทิศที่ยืนเงียบข้างหลังก็เดินเข้ามาบีบบ่าพี่พายุเบาๆ



     "มึงเอาแต่ให้ท้ายมันอ่ะสิบทิศ ไอ้เหนือมันได้ใจ"



     "แล้วกูควรทำรุนแรงกับน้องมั้ย มึงทำน้องแรงเกินไป"



     "สิบทิศ ไอ้เหนือไม่ใช่เด็กทารกนะที่จะถนอมมันอย่างนั้น"



     ผมเบะแล้วจริงๆด้วยอ่ะ ทำไมต้องว่าผมขนาดนี้ด้วย อีกใจก็ซึ้งที่พี่สิบทิศเข้าข้างผม



     "เหนือ เวลามีคนปลุกก็รีบตื่นเข้าใจไหม กูกับแม่ไม่ได้อยู่กับมึงตลอดเวลานะ บางทีมึงต้องตื่นเองบ้าง ต้องมีความรับผิดชอบ"



     "ฮึก..." มันกลั้นไม่อยู่แล้วโว้ยยยย โดนถีบมาแรงขนาดนั้นแถมยังโดนว่าอีก ใจผมบางยิ่งกว่าทิชชู่อีกนะจะบอกให้



     "เฮ้ยๆ ร้องไมวะ" พี่พายุที่ยืนบ่นหน้าดุอยู่ก็ทำสีหน้าเหลอหลาขึ้นมาทันที



     "ร้องทำไมครับ มึงออกไปก่อนพา" พี่สิบทิศเข้ามากอดผมเอาไว้พร้อมกับลูบหลังเบาๆ



     "น้องกู-"



     "พายุ มึงไปคิดก่อนว่าอะไรทำให้น้องร้องไห้"



     พอพี่สิบทิศพูดจบพี่พายุก็เดินออกไป แต่พี่สิบทิศยังคงกอดผมเอาไว้หลวมๆปลอบใจผมอยู่ที่เดิม



     "ไม่ร้องนะครับคนเก่ง" ปลอบกูเหมือนเด็กสามขวบเลยโว้ย กูแค่น้อยใจแกมเจ็บหลังเฉยๆ



     "ครับ" 



     "ตาแดงหมดแล้ว เดี๋ยวพี่ไปส่งที่ห้องนะ" พี่สิบทิศพยุงผมให้ลุกขึ้นเดินแล้วก็พาไปส่งที่ห้อง เมื่อถึงหน้าห้องแล้วผมก็กำชายเสื้อพี่สิบทิศแน่นเพราะกลัวใจคนที่อยู่ในห้องว่าจะดุอะไรไหม ปกติพี่พายุจะไม่ดุแต่จะกวนใส่มากกว่าพอเจอแบบนี้ผมไม่ชินเท่าไหร่


     “ไม่เป็นไรครับ ไปคุยกับพามันดีๆนะ พี่สิบทิศพูดราวกับรู้ว่าต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น ผมจึงปล่อยชายเสื้อพี่สิบทิศออกและแตะคีย์การ์ดเข้าห้องไป ส่วนพี่สิบทิศก็เดินตัวปลิวกลับห้องตัวเองไปแล้ว แง พี่ไม่ช่วยผมก่อนอ่ะ


     “มึงมานี่


     ยังไม่ทันเข้าห้องก็โดนเรียกแล้ว แบบนี้จะไม่ให้กลัวได้ไง ผมหันหน้าไปหาพี่พายุที่ยืนกอดอกอยู่ทางเข้าห้องนั่งเล่น


     “ดาวเหนือ


     “ครับ


     “เราทำให้สิบทิศลำบาก รู้ตัวไหม จริงๆก็รู้แหละว่าที่พี่พายุโกรธขนาดนี้เพราะอะไร นิสัยผมมันเป็นคนที่เวลามีคนปลุกแล้วจะไม่ตื่นนอกจากจะมีวิธีปลุกผมเหมือนแม่กับพี่พายุ นอกจากนั้นก็ไมมีคนรู้วิธีปลุกผมสักคน ผมจะเป็นคนทนเสียงดังไม่ได้พี่พายุจึงต้องตะโกนแรงๆหรือทำเสียงดังใส่ ส่วนแม่จะชอบเอากลิ่นอาหารมาล่อ


     “รู้ เหนือรู้ว่าเหนือไปทำให้พี่เขาลำบาก


     “พี่ว่าเราควรดัดนิสัยตัวเองบ้าง แล้วพี่กลับห้องมาไม่เจอเหนือไม่คิดหรอว่าพี่เป็นห่วง สรรพนามเปลี่ยนไปไม่ได้ทำให้ผมดีใจเลยสักนิดเดียว มันทำให้ผมรู้สึกผิดมากกว่าที่ต้องไปเป็นภาระของพี่สิบทิศ


     “เหนือขอโทษ พี่พายุอย่าโกรธเหนือสิ ผมรู้สึกผิดจริงๆนะ


     “พี่ไม่ได้โกรธ สิบทิศมันมีงานต้องทำนะ พี่แค่กลัวว่าเราจะไปทำให้มันทำงานไม่ได้และมันก็ทำไม่ได้จริงๆ อย่าพูดให้รู้สึกผิดสิ งอแง


     “เหนือไม่รู้นี่


     “เฮ้อ.. งั้นก็ไปอาบน้ำไปนอน พรุ่งนี้ต้องไปมอแต่เช้า


     “ทำไมต้องไปแต่เช้าอ่ะ


     “กูดูตารางเรียนมึงมาแล้ว พรุ่งนี้มึงเรียนแปดโมงเช้า


     หา!!!!! แปดโมงเช้า งื้ออออออออออ เรียนวันแรกก็กะจะให้ตื่นสายเลยเหรอ





งอแงให้พี่สิบทิศปลอบได้มั้ยคะ พี่คนที่แสนดีของน้องดาวเหนือ 555555555555

สกรีมฟิคได้ที่ #ดาวเหนือตัวยุ่ง ที่ทวิตเตอร์เลยค่าาาาาาาา


     ใครที่สงสัยว่าทำไมน้องดาวเหนือปลื้มพี่สิบทิศจังก็คงเพราะพี่สิบทิศมีออร่าของความเป็นผู้ชายเท่ห์สูงค่ะ ตอนนี้น้องยังไม่รู้สึกอะไรกับพี่สิบทิศไปมากเกินกว่าเพื่อนพี่ชาย น้องมองพี่สิบทิศเป็นเหมือนไอดอลค่ะ เหมือนพี่สิบทิศทำอะไรน้ิงก็อยากทำตาม แบบปลื้มและชื่นชมมากกว่า แต่พี่สิบทิศของเรานี่สิคะ เนียนมากๆ อิอิ
















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

65 ความคิดเห็น

  1. #60 MieTk (@MieTk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 23:13
    อยากเป็นเจ้าเหนืออ แง้งงง
    #60
    0
  2. #48 iaaooa (@galaxy-tpy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:10

    พี่พายุตอนแทนตัวเองว่าพี่คือบับ-..- แต่น้องตอนตื่นมาแล้วร้องไห้นี่เหใือนเด็กเวลาตื่นอนแล้วงอแงเลยอะน่ารักกก พี่สิบทิศตอนเข้าข้างน้องก็น่ารักกก

    #48
    0
  3. #30 KAEKAE_95 (@KAEKAE_95) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 20:41
    พี่สิบทิศจะละมุนไปไหนค่ะ น้องจะละลาย
    #30
    0
  4. #17 XGINGX_ (@XGINGX_) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 20:28
    แงงงงงง น้ำตาคลอเลย หลังลูกชั้นจะหักยังนั่น ;________;
    #17
    0
  5. #16 vgavga (@vgavga) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 01:14
    น้องเหนือออออออน่ารักก พี่พาอย่าดุน้องเลยนะ
    #16
    0
  6. #15 meax (@kunatth) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 14:08
    อยากร้องไห้ตามน้องเหนือเลย พิสิบทิศปลอบเราหน่อยได้มั้ย แง้ เขินอะ แต่พี่พาดุน้องแรงไปแถมถีบน้องอีก พอน้องร้องไห้ไปไม่เป็นเลยอะดิ แม่จะตีให้สักที ปลุกน้องดีๆเถ้อะ เจ็บหลังแทนน้องเหนือเนี่ย ;-; แต่พิสิบทิศที่อบอุ่นไม่มีใครเกินจริงๆ ไมโครเวฟบอยของหนูว ♡_♡
    #15
    0
  7. #14 SButthanu (@SButthanu) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 12:26
    เนี่ยพายุดุน้องมาก พอน้องร้องกล่ยเป็นทำอะไรไม่ถูกอ่ะ ส่วนนายสิบทิศนั้น เนียนเก่งนะคะไม่ค่อยเลย น้องเหนือนี่ตัวแสบเลยมั้ยหรือยังไง55555 และคนที่พีครอบนี้คือพี่เบส -สุดค่ะพี่ไม่ว่าจะกลับสิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆน่ารักแบบน้องดาวเหนือก็ตาม5555555 // ไรท์แต่งได้น่ารักมากๆ เรื่องนี้จะไม่มีดราม่าใช่มั้ยคะ ไม่อยากให้มีอยากเห็นแค่พี่สิบทิศคอยดูแลน้อง และพี่พากับเจ้ากัดกันน่ารักมากๆๆๆๆ
    #14
    0
  8. #13 RastaRasta (@RastaRasta) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 21:41
    เนียนเก่งค่ะพี่สิบทิศ5555
    #13
    0