[ Yaoi ] The prince of tennis | ความรักของเจ้าบ้าทาโกยากิแสนรัก [ Toyama kintaro x Echizen ryoma ]

โดย Charontier

" นายนี่มันน่ารำคาญไม่เปลี่ยนเลยนะ คนบ้าทาโกยากิ " "โคชิมาเอะ ก็ยังน่ารักทุกวันเลย แถมเปลี่ยนด้วยนะ เปลี่ยนเป็นน่ารักขึ้นไงงงง"

ยอดวิวรวม

225

ยอดวิวเดือนนี้

47

ยอดวิวรวม


225

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


27
จำนวนรีวิว : ยังไม่มีคนรีวิว
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  27 พ.ย. 64 / 17:18 น.
นิยาย [ Yaoi ] The prince of tennis | ѡͧҺҷҡʹѡ [ Toyama kintaro x Echizen ryoma ]


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

 

อาจจะมีคำผิดเยอะแต่หากเขียนเสร็จแล้วจะมาแก้แน่นอนฮะ

แอบหนีมาเขียนเรื่องนี้นิดนึง---

 

อ้างอิงจากอนิเมะนิดหน่อย

เนื้อเรื่อง อัปเดต 27 พ.ย. 64 / 17:18


 


*ยังไม่แก้คำผิด*

Cover Drawing by : Charontier [me]

Story by : Charontier [me]

illustration Drawing by : Charontier [me]

.:: | Toyama kintaro x Echizen ryoma | ::.

 


 

 

 

~STARTTO~

 

"หนึ่ง สอง สาม …. ฮืออออ ถ้าโคชิมาเอะมาก็ดีน้าาาา~… คิดถึงจางงงง" เจ้าของเรือนผมสีแดง นาม โทยามะ คินทาโร่ กำลังยืนนับตังและเอ่ยปากอย่างน่าเบื่อหน่าย พลางคิดถึงร่างบางอย่าง โคชิมาเอะ หรือ เอจิเซ็น เรียวมะ ที่ไม่ได้เจอกันนาน เพราะร่างบางไปอเมริกา ทำไมชอบหนีเขาอยู่เรื่อยเลยนะ

แต่ตอนนี้คินทาโร่ก็ได้มาเกาะกระจกร้านเครปแห่งหนึ่ง

"ถ้าโคชิมาเอะมาด้วยก็จะเลี้ยงทาโกยากิให้หนำใจไปเลย" คินทาโร่พูดแต่ก็ยังคงหยิบเหรียญมานับ และล้วงกระเป๋ากางเกงตัวเองหวังจะหยิบเงินเพิ่มแต่ปรากฎว่าตนมีแค่นี้ กินเครปสักอันยังไม่ได้เลย ทาโกะยากิก็อยากกินอันนี้ก็อยากกิน

"ตังแค่นี้มันจะไปกินอะไรได้เล่าาา!!!!" คินทาโร่โวยวายออกมาเสียงดัง โดยไม่รู้ว่ามีใครโผล่มาจากด้านหลังและมองการกระทำของตนอย่างใกล้ชิด

"หืม…" ผู้มาเยือนใหม่เอ่ยในลำคอเบา ๆ ถึงมันจะเบามากแต่ก็ทำให้อีกฝ่ายที่ได้ยินก็หันมามอง

"อยากกินเ--…กิน….โคชิมาเอ…." คินทาโร่หันไปพร้อมพูดอยากจะกินเครปแต่ดันมาเจอร่างบางตรงหน้าที่หน้าตาคล้าย เอจิเซ็น เรียวมะ คินทาโร่เลยพูดชื่อร่างบางออกไปอย่างไม่รู้ว่านั่นใช่เจ้าตัวรึเปล่า แต่ดันกลายเป็นประโยคที่-- แต่ช่างมันคินทาโร่ไม่ได้สนใจเรื่องนี้อยู่แล้วแต่สนใจคนตรงหน้าของเขามากกว่า

คินทาโร่จ้องมองใบหน้านั่นของอีกฝ่ายอย่างไม่ลดละก่อนจะเบิกตากว้างทำตาปริบ ๆ

"…" คนมาใหม่ก็ไม่ได้พูดอะไรก่อนจะเดินผ่านเจ้าของเรือนผมสีแดงออกไป

"ด-ด-ดเดี๋ยว เอจิเซ็--- ไม่ ๆ ๆ ๆ ค-ค-ค-โคชิมาเอะะะ!!!!!" คินทาโร่แทบไม่เชื่อสายตาตัวเองก่อนจะดวงตาสั่นระริก ๆ และขยี้ตาตัวเองเบา ๆ มองเรือนร่างอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้าเพื่อเช็คว่าตนไม่ได้ตาฟาดไป เพราะตอนนี้โคชิมาเอะมายืนอยู่ต่อหน้าเขาทั้ง ๆ ที่ร่างบางตอนนี้ควรจะอยู่นิวยอร์กด้วยซ้ำ

" …? " เจ้าของเรือนผมสีเขียวออกเงิน เอจิเซ็น เรียวมะ ทอดมองไปยังอีกคนโดยใช้ดวงตาสีฮาเซลสวยจ้องมองใบหน้าอีกฝ่ายที่กำลังตกใจเขาเหมือนเห็นผี พลางสงสัยว่าเรียกเขาไปทำไม แต่หมอนี่มันตั้งใจเรียกเขาว่าโคชิมาเอะแต่แรกแล้ว ทั้ง ๆ ที่เรียกนามสกุลเขาก็เป็นนี่นา

"ใช่ โคชิมาเอะจริง ๆ หรอ" คินทาโร่ขยี้ตาตัวเองอีกครั้งและมองอีกที ยังไม่เชื่อ

"แต่โคชิมาเอะอยู่อเมริกาและน่าจะอยู่ที่นิวยอร์กนี่นา หรือว่า!!! ที่นี่ไม่ใช่โอซาก้าแต่เป็นนิวยอร์ก!!!"

"นายนี่ก็ยังน่ารำคาญเหมือนเดิมเลยนะ" เรียวมะที่รอให้อีกฝ่ายพูดไม่รู้จะรั้งเขาไว้ทำไมกันล่ะเนี่ย เขากลับมาญี่ปุ่นนี่ด้วยเหตุผลส่วนตัวเลย อยากกินทาโกยากิของต้นตำหรับและก็ปลาย่าง และซุปมิโซะของญี่ปุ่น จริง ๆ ก็แค่อยากมาเที่ยวเล่นญี่ปุ่นนี่แหละ ไม่มีเหตุผลอื่นหรอก

"อ๋าาา!!! โคชิมาเอะจริง ๆ ด้วยยยยย!!!! มาสู้กันนะ นะ ๆๆๆ!!!! มาแข่งกานนนนน!!!" คินทาโร่ที่ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยที่ทำให้มั่นใจว่าคือเรียวมะจริง ๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงดังอย่างมั่นใจและไม่อายคนรอบข้างพร้อมท้าแข่งร่างบางเรื่องเทนนิสทุกครั้งเมื่อเจอหน้า

"ไม่เอา" เรียวมะตอบปฏิเสธอีกฝ่ายทันทีก่อนจะหันหลังให้อีกฝ่ายและเดินต่อ

"มาสู้กัน!!! เอาแต่หนีอยู่เรื่อยเลย ครั้งนี้ไม่ยอมเด็ดขาดเลยยย!!" คินทาโร่ก็ตีลูกเทนนิสผ่านแก้มของอีกฝ่ายไปแบบเฉียด ๆ แต่ไม่โดนอย่างจงใจท้าทายอย่างถึงที่สุด

เรียวมะหันกลับมามองด้วยหางตายืนมองอีกฝ่ายอย่างนิ่ง ๆ ที่กล้าตีลูกเทนนิสอย่างท้าทายเขาขนาดนี้

"ไม่ และก็ฉันจำไม่ได้ว่าฉันหนีนายไปไหนนะ" หลังเรียวมะพูดจบคินทาโร่ก็ตีลูกเทนนิสอัดใส่เรียวมะรัว ๆ แต่เรียวมะก็หลบและหลบ และหมุนตัวหลบอย่างสวยงาม~

"มาสู้กันเถอะน่าาา!!!!"  คินทาโร่ไม่ยอมเด็ดขาดเลย พยายามที่จะรั้งเรียวมะไว้ท่าเดียวเพราะคินทาโร่น่ะชอบเรียวมะเอามาก ๆ ตั้งแต่เจอครั้งแรก รูปร่างน่ารัก บอบบาง ปนสวย และเซ็กซี่ ทั้ง ๆ ที่ร่างบอบบางขนาดนั้นไม่ควรจะเล่นเทนนิสได้แท้ ๆ แต่ร่างบางตรงหน้าเขานั้นกลับเก่งอย่างไม่น่าเชื่อ พอยิ่งเข้าใกล้กับร่างบอบบางนั่นทีไรคินทาโร่มักหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะตลอดเวลา ตอนแรกเขาก็ไม่คิดอะไรหรอกตอนนั้นคิดว่าตื่นเต้นที่จะได้เจอคู่แข่งใหม่ที่อายุเท่ากันและเป็นสุดยอดรุกกี้ แต่พอได้รู้จักแบบที่ไม่มีเทนนิสมาเกี่ยวข้องก็เริ่มไม่แน่ใจ เขามองว่าร่างบางนั้นมีเสน่ห์ที่สุด จนเขาหลงงมงายจนโงหัวไม่ขึ้นแบบไม่รู้ตัว เลยลองไปถาม โคอิจิ โคฮารุ ผู้เป็นรุ่นพี่ในชมรมเทนนิสที่อยู่ชั้นปีสาม โดยการเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นไปอย่างไม่เข้าใจความรู้สึกที่เกิดขึ้น หลังจากนั้นไม่นานก็ได้รับคำตอบจากโคฮารุว่า

' มันเป็นความรู้สึกที่เรียกว่า รัก ไงล่ะ คินจัง~~ ' โคอิจิบิดตัวไปมาอย่างเขินอายและคิดไปแล้วพลางฟิน~ คินจังกำลังมีความรัก อร๊ายยย!!~

' จะคอยเอาใจช่วยคินจังนะจ๊ะ~~ '

ตอนแรกคินทาโร่ก็ไม่อยากจะเชื่อ แต่หัวใจมันกลับตาลปัตรพอจ้องมองดวงตาสีฮาเซลแสนสวยคู่นั้น ในตอนนั้นเขายังจำได้ดีตอนที่เจอกับเรียวมะอยู่เพียงแค่สองต่อสอง คินทาโร่ได้เอื้อมมือไปจับแก้มนุ่มของร่างบางแบบไม่รู้ตัว กว่าจะรู้ตัวก็จ้องดวงตาที่น่าหลงไหลนั่นเป็นหลายนาที จนต้องรีบชักมือออกและหลบหันมากุมหัวใจตัวเองแบบไม่ให้อีกฝ่ายเห็น หัวใจมัน…เต้นไม่หยุดเลย

.

.

.

"ถ้าโคชิมาเอะชนะฉันเลี้ยงทาโกะยากินะและถ้าโคชิมาเอะแพ้ต้องมาเดทกับฉัน!!!"

"ได้เลย--- เอ๊ะ เดทหรอ---" เรียวมะที่ตอบตกลงไปแต่พึ่งมานึกถึงประโยคหลังจนทำให้รับปากไปซะแล้ว

"เย่ ๆๆๆๆ ตัดสินในลูกเดียวหากใครรับไม่ได้ก็แพ้ไป เอาละน้าาา!!!!! ย๊าาาาาาา!!!!" คินทาโร่เสิร์ฟลูกในทันทีที่พูดจบ

เรียวมะรีบควักไม้แร็กเกตออกมาในทันทีและรับลูกเสิร์ฟอันรุนแรงของคินทาโร่ หือ ไม่เลวนี่ ลูกหนักขึ้นกว่าครั้งที่แข่งกันก่อน ๆ อีก เรียวมะอดแสยะยิ้มออกมาไม่ได้พอแข่งทีไรต้องเป็นแบบนี้ทุกที

"ฮึบ!" เรียวมะโต้ลูกกับคินทาโร่ไปมาโดยไม่สนใจคนรอบข้างที่กำลังมองหรือขวางทางจนเป็นอุปสรรคหรือแม้แต่รถก็ไม่แคร์แต่ก็ระวังไม่ให้โดนชนอยู่ดี แต่แค่นี้ก็ไม่อาจหยุดให้พวกเขาสู้กันได้

"ว่าแต่ทำไมโคชิมาเอะถึงมาโอซาก้าหรออออออ!!! โซเร่!!" คินทาโร่ตะโกนถามพร้อมโต้ลูกที่เรียวมะตีมายอมรับเลยว่าเรียวมะเก่งขึ้นมาก ๆ ลูกทั้งหนักและรับเหมือนไร้จุดบอดอย่างไม่น่าเชื่อ แต่ไม่ยอมแพ้หรอกหน่าาา

"อย่าลืมทาโกยากิฉันด้วยเล่า" เรียวมะไม่ตอบคำถามของคินทาโร่

"เรื่องนั้นมันหลังจากที่โคชิมาเอะชนะฉันต่างหาก"

ตอนนี้ทั้งสองตีกันข้ามแม่น้ำก่อนจะวิ่งตีกันจนทะลุมาถึงที่สวนสาธารณะก่อนจะมาเจอน้ำพุเรียวมะมีความคิดดี ๆ ในหัวก่อนจะถอยหลังไปเพื่อรับลูกก่อนจะตีลูกเล็งไปที่น้ำพุอย่างจงใจเพื่อให้ลูกเทนนิสเปียกน้ำและหนักขึ้นรวมถึงการตีลูกของเรียวมะทำให้ลูกหนักขึ้นเป็นเท่าตัว

"หนัก--!!! ไม่ยอมหรอกหน่าาา!!!!" คินทาโร่ก็ตีใส่น้ำพุบ้างและเรียวมะก็รับก่อนจะทำให้เป็นลูกโด่งขึ้นสูง

"เสร็จฉันล่ะ!!!" คินทาโร่งักท่าไม้ตายออกมา "Super ultra great delicious กงล้อพายุหมุน" คินทาโร่พูดพลางใช้ท่าพิสดารที่เป็นท่าไม้ตายใส่เรียวมะเต็ม ๆ

"ฮึบ!!!!!! ย๊าาา!!!!" เรียวมะรับลูกท่าไม้ตายสุดยอดของคินทาโร่ด้วยท่าผลของการฝึกตนทั้งร้อยไปที่มือซ้าย จนทำให้รับลูกได้ในที่สุดและทำให้ลูกเทนนิสตกลงสู่พื้นก่อนจะกระเด้งไปติดบนต้นไม้

"แค่ก ๆๆ อ-อะไรเนี่ย แค่ก ๆ" คนแถวนั้นไอและจามไม่หยุดเป็นผลจากการใช้ท่าไม้ตายของคินทาโร่ที่ทำให้ฝุ่นคละคลุ้งไปหมด

"แฮ่ก ๆ" ทั้งคู่หอบเหนื่อยและเหงื่อออก คินทาโร่ตอนนี้นอนกองกับพื้นส่วนเรียวมะหอบเหนื่อยแต่ยังพอยืนได้

"ไม่เอาหน่าาาาา โถ่!!!! อดไปเดทกับโคชิมาเอะเลยยยย ไม่เอา ๆๆๆๆ อยากเดทกับโคชิมาเอะอ่าาาาาา" คินทาโร่โวยวายอย่างที่สุด ก็เขาอยากจะเดทกับโคชิมาเอะะะะะะะ คินทาโร่ก็ยังคงโวยวายแบบเด็ก ๆ คลุกกับฝุ่นดิ้นไปมา

เรียวมะเดินมาตรงหน้าอีกฝ่ายก่อนจะมองลงไปหาอีกคนที่กำลังงอแงกองกับพื้นและดิ้นไปมา ทำไมถึงอยากเดทกับเขานะ ไอเดทเนี่ยมันใช้สำหรับชายหญิงรึเปล่าเรื่องนี้เขาก็ไม่แน่ใจ แต่ว่ามัน…เรียวมะหันสายตาไปทางอื่นเล็กน้อยก่อนจะหน้าแดงออกมาพร้อมกับประโยคที่พูดขึ้น

"ด-เดทก็ได้ แต่นายต้องเลี้ยงนะ" เรียวมะพูดพลางเขินหน้าแดงระเรื่อขึ้นสีจนเห็นได้ชัด เรียวมะหันไปทางอื่นไม่ได้มองร่างตรงหน้าที่จะมองตนด้วยสีหน้ายังไง แต่ตอนนี้เขารู้สึกหน้าร้อนไปหมด ไม่รู้ทำไม

"…" ส่วนคินทาโร่ที่ดิ้นอยู่เมื่อกี้ก็หยุดกึกทันทีมองหน้าอีกฝ่ายที่หน้าแดงจนซ้อนไม่มิด น่ารัก!!!! คินทาโร่รีบลุกพรวดพราดขึ้นมาก่อนจะ

หมับ!

คินทาโร่กอดเข้าที่อีกฝ่ายก่อนจะใช้แก้มตนถูไถกับแก้มนุ่มนิ่มอีกฝ่ายไปมาอย่างดีใจอย่างถึงที่สุดพร้อมปล่อยกอดและหมุนตัวหนึ่งรอบก่อนจะกลับมากอดอีกครั้ง คินทาโร่รู้สึกดีใจมาก ๆ ที่ได้ยินประโยคนั้น เรียวมะชวนตนไปเดททททททท ดีใจ ๆๆๆ

"โคชิมาเอะน่ารักที่สุด!!!!!" คินทาโร่หอมแก้มอีกฝ่ายฟอดใหญ่ ๆ โดยไม่สนใจว่าเรียวมะจะคิดยังไง

เรียวมะจับแก้มตัวเองที่พึ่งโดนขโมยหอมไปเมื่อกี้ก่อนจะเขินสุด ๆ ไปทั้งใบหน้า เจ้าบ้าทาโกยากินี่มันอะไรเนี่ยยย จู่ ๆ หัวใจของเขาก็เต้นขึ้นมาซะดื้อ ๆ แบบไม่หยุด เจ้าบ้านี่คิดจะทำอะไรกันแน่ แล้วความรู้สึกนี้มัน…น่ารำคาญใจอย่างบอกไม่ถูก

"เย้ๆๆๆ!!!! ไปกานนน ตอนนี้เลยยยยยย" คินทาโร่ก็พูดและยิ้มร่าเริงสดใสก่อนจะจับมือบางของอีกฝ่ายแล้วพาไปเดทกันสองต่อสอง

แต่ยังไม่ถึงการเดทเท่าที่ควรคินทาโร่ก็บอกให้เรียวมะยืนรอสักพัก เพราะตนต้องกลับไปเอาตังมาเลี้ยงเจ้าตัว--

เรียวมะที่ยืนรอพิงกำแพงอย่างเบื่อหน่ายพอคินทาโร่ไปก็รู้สึกมันเงียบ ๆ ชอบกลถึงแม้จะมีผู้คนเดินไปมาก็ตาม เรียวมะยกมือบางขึ้นมากุมอกและจับแก้มอีกครั้งเพื่อทบทวนความรู้สึกที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ อย่างนึกสงสัยว่ามันคืออะไร ตนไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อนเลย พอกลับคินทาโร่แล้วกลับมาเป็นอย่างงี้ซะงั้น อย่างไม่ใช่ตัวของตัวเองเลย

ไม่นานมากนักคินทาโร่ก็วิ่งกลับมาพร้อมตะโกนหาร่างบางที่ยืนพิงกับกำแพงเพื่อรอเขา

"โอยยยยยย~ โคชิมาเอะ!!!~ รอนานไหม" คินทาโร่วิ่งมาหาร่างบางและจับมือร่างบางก่อนจะพาจูงเดินออกไป

"…" เรียวมะไม่พูดอะไรก็ตามอีกคนไปเรื่อย ๆ

"งั้นไปกินทาโกยากิกันก่อนละกันน้าาา~" คินทาโร่ก็นำพาร่างบางมายังร้านทาโกยากิร้านดังของต้นตำหรับ ตอนนี้เป็นจังหวะที่โชคดีและเป็นใจมาก ๆ เพราะคนค่อนข้างน้อย โชคดีจริง ๆ ปกติคนจะอัดแน่นมาก ๆ

ทั้งสองก็เข้าไปในร้านและก็สั่งทาโกยากิกินกัน คินทาโร่ก็มองร่างตรงหน้ากินอย่างไม่ละสายตาก่อนจะใช้ไม้จิ้มทาโกยากิและเป่าเล็กน้อยก่อนจะนำไปจ่อปากอีกฝ่าย เรียวมะที่เห็นก็มองหน้าคินทาโร่เล็กน้อย

"ฉันกินเองได้" เรียวมะพูดแต่ก็ยังคงมองหน้าอีกฝ่ายที่ดูเหมือนจะร่าเริงไม่หยุดสักที จนเลื่อนสายตามาจ้องตาอีกฝ่ายเท่านั้นแหละ เรียวมะจึงรีบหันหน้าหนีด้วยความเขิน ทำไมเราถึงหลบตาด้วยเล่า รู้สึกมองหน้าอีกฝ่ายทีไรต้องหน้าร้อนขึ้นมาทุกที

"โคชิมาเอะเขินฉันก็ยังน่ารักมาก ๆ เลย ฉันป้อนทาโกยากิให้น้าาาา โคชิมาเอะะ~~" คินทาโร่พูดพลางมองด้วยสายตาอ้อน ๆ อย่างใจจดใจจ่อ มันทำให้เรียวมะหันมามองและรู้สึกปฏิเสธไม่ลงเลยเมื่อเห็นท่าทีแบบนั้นของคินทาโร่

"บ-บ้าใครเขาเขินนายกัน////!!!" เรียวมะพูดด้วยความซึนของตัวเองเล็กน้อย-- แล้วทำไมต้องใช้คำว่าน่ารักด้วยเล่า/////

เรียวมะงับทาโกยากิที่อีกฝ่ายป้อนให้ทันทีอยากจะกลบเกลื่อนความเขินนี้ และทำหน้าไม่สบอารมณ์ปนหน้าแดงด้วยความเขินไม่หยุด

"ฮี่ ๆ โคชิมาเอะจะอยู่ญี่ปุ่นนานแค่ไหนหรอ?" คินทาโร่ถามพร้อมป้อนให้เรียวมะไปด้วย

"สัปดาห์นึงล่ะมั้ง" เรียวมะก็งับทาโกยากิที่คินทาโร่ป้อนให้และก็เคี้ยวแก้มตุ่ย ๆ

ทั้งสองสวีทกันจนบรรยากาศสีชมพูไม่อายใครที่มองมายังทั้งสองเป็นสายตาเดียว บางคนก็คิดว่าคู่นี้น่ารักมาก ๆ

และยังมีคนที่กำลังมองทั้งสองอย่างทีมชิเทนโฮจิตัวจริงทุกคน พวกเขาดันมาเจอสองคนนี้โดยบังเอิญ หลังจากนั้นโคฮารุก็ได้เล่าเหตุการณ์ตั้งแต่คินทาโร่มาปรึกษาตนให้ทีมตัวจริงชิเทนโฮจิฟัง ทั้งทีมก็เข้าใจขึ้นมาทันที คินทาโร่ของพวกเรากำลังตกหลุมรักเด็กหนุ่ม เอจิเซ็น เรียวมะ และพยายามอย่างมากในการตามจีบ โดยทีมชิเทนโฮจิตัวจริงทุกคนตัดสินใจว่าจะคอยเชียร์อยู่ห่าง ๆ

"อยากให้อยู่นานกว่านี้จัง" คินทาโร่ทำหน้าเศร้า แต่แค่สัปดาห์ก็ถือว่ายังดีล่ะมั้ง

เรียวมะมองอีกฝ่ายที่ทำหน้าหงอย อยากให้อยู่นานหรอ? เรียวมะคิดในใจอย่างสงสัยแต่ก็ต้องหยุดทันทีที่อีกฝ่ายพูดขึ้นมาอีกครั้ง

"ไปเดทที่อื่นกันต่อเถอะ โคชิมาเอะคนเริ่มเยอะขึ้นแล้วนะะ"

หลังจากทานทาโกยากิหมด คินทาโร่ก็ชิงจูงมือบางอีกครั้ง ถึงเรียวมะจะอยากประท้วงแค่ไหนก็คงจะโดนจูงเหมือนเดิมก็เลยต้องตามอีกฝ่ายไปเรื่อย ๆ คินทาโร่ก็พาไปเดทนู้นนี่นั่นอย่างสนุกสนาน ร่างบางก็ได้แต่เฝ้ามองแต่แผ่นหลังที่พาเขาไปทุกที่ตลอดเวลา พลางหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะอย่างไม่รู้สาเหตุ

.

.

.

จนมาถึงที่สุดท้าย…

คินทาโร่พาเรียวมะเดินจูงมือมาตลอดทั้งวันก็หยุดเดินลง แต่ยังคงไม่ปล่อยมือบางของอีกฝ่าย

เรียวมะที่เห็นคนตรงหน้าหยุดเดินก็ต้องหยุดตาม นี่มันก็เย็นแล้วด้วย เรียวมะใช้เวลาอยู่กับคินทาโร่ทั้งวันอย่างไม่ห่างกัน เพลิดเพลินจนไม่ดูเวลา แต่เขาก็ไม่ได้เบื่อเลยที่ได้อยู่กับคินทาโร่

ดวงอาทิตย์ก็ได้เคลื่อนตัวลงสู่พื้นช้า ๆ ประจบต่อสายตาของทั้งสองที่กำลังมองดวงอาทิตย์กำลังจะลับฟ้า แสงสีของดวงอาทิตย์ทำให้บรรยากาศรอบข้างของทั้งสองเปลี่ยนไป

คินทาโร่หันมามองเรียวมะเป็นจังหวะเดียวกันที่เรียวมะก็หันมามองคินทาโร่ …..ทั้งสองสบตากันอย่างกับตกอยู่ในภวังค์ที่น่าหลงไหล

คินทาโร่ยิ้มออกมา เรียวมะที่เห็นก็ถึงกับหน้าขึ้นสี เหมือนตนกำลังโดนเสน่ห์อีกคนเข้าเต็ม ๆ

"ฉันชอบโคชิมาเอะนะ ชอบมาก ๆ เลย" คินทาโร่ก็ได้สารภาพความในใจออกไปให้กับเรียวมะ

พอเรียวมะได้ยินประโยคที่คินทาโร่พูดขึ้นก็เบิกตากว้างและยิ่งหน้าแดงเข้าไปอีก

"พูดอะไรน่ะเจ้าบ้า!!////// ฉันไม่ใช่ผู้หญิงสักหน่อย" เขาน่ะเป็นผู้ชายนะ หมอนี่มันรับได้อย่างงั้นหรอ

"ไม่เกี่ยงว่าจะเป็นหญิงหรือชาย รักก็คือรักสิ คบกับฉันนะโคชิมาเอะ" คินทาโร่เอ่ยพร้อมกุมมืออีกฝ่ายจูบลงที่หลังมือบางก่อนจะนำมือบางของอีกฝ่ายมาจับแก้มของตัวเอง

มันทำให้เรียวมะเข้าใจได้ในทันทีว่าความรู้สึกที่ค้างคาใจจนน่ารำคาญนี้ มันคือความรักที่ก่อในใจของตัวเองนั่นเอง

"…" เรียวมะยังไม่พูดอะไร มันทำให้คินทาโร่เศร้าลงในทันทีนี่เขาจะไม่ได้เป็นคนรักของโคชิมาเอะหรอเนี่ย ระหว่างที่คินทาโร่กำลังคิดเองเออเองคนเดียวสมองตีกันวุ่นวายไปหมด หัวใจสั่นระทัว คินทาโร่พร้อมเอ่ยประโยคต่อไปแต่ก็ไม่ทันได้เอ่ย

" !!! "

เรียวมะยื่นหน้าเข้ามาใกล้และจูบลงบนริมฝีปากของอีกฝ่ายเบา ๆ เป็นการบอกว่ามันคือคำตอบของตน ก่อนจะถอนจูบออกและน่าแดงหันหนีไปทางอื่นด้วยความเขิน

"ค-ค-ค-คค-โคชิมาเอะ จ-จูบ น-น-น-น่ารักที่สุด ตกลงยอมเป็นแฟนแล้วใช่ม้าา ตกลงนะ โอเคคค" คินทาโร่พูดอย่างดีใจก่อนจะเข้าไปกอดอีกฝ่ายคลอเคลียร์อีกฝ่ายไปมาและหอมแก้ม ฟอดดด~

"มีความสุขจังงงง!!!! ว่าแต่ขอจูบอีกได้ไหม" คินทาโร่ตาเป็นประกายมองอีกฝ่ายก่อนจะเข้าใกล้หวังจะจูบ

"ไม่เอาแล้วเจ้าบ้า////" เรียวมะดันหน้าอีกฝ่ายออก

"นะ ๆๆๆ โคชิมาเอะ มา จู~จูบ~ กันเถอะ" คินทาโร่ก็ยังคงอ้อนเรียวมะไม่หยุดจะเอาจูบให้ได้

"นายนี่มันน่ารำคาญไม่เปลี่ยนเลยนะ คนบ้าทาโกยากิ" เรียวมะนำมืออกจากหน้าอีกฝ่ายอย่าลืมตัว

"โคชิมาเอะ ก็ยังน่ารักทุกวันเลย แถมเปลี่ยนด้วยนะ เปลี่ยนเป็นน่ารักขึ้นไงงงง!!!" ว่าเสร็จคินทาโร่ก็จูบปากอีกฝ่ายทันที

"อื้อ!!---" เรียวมะเบิกตากว้าง พยายามดันอีกฝ่ายออกแต่ก็ไม่เป็นผล จูบกันสักพักมันก็ทำให้เรียวมะเคลิ้มไปกับรสจูบที่ได้

คินทาโร่ถอนจูบออกโดยไม่คิดจะรุกล้ำไปมากกว่านี้

"จูบเมื้อกี้หวานมากเลยนะโคชิมาเอะ" คินทาโร่นำหน้าผากแตะหน้าผากอีกคนก่อนทั้งสองจะจ้องตากันและกัน

"อ-อืม" เรียวมะตอบอย่างเขิน ๆ คินทาโร่ก็อดยิ้มกับความน่ารักของคนตรงหน้าไม่ได้

.

.

.

"รักโคชิมาเอะมาก ๆ เลย////"

"เหมือนกันเจ้าบ้าทาโกยากิ////"

 

 

.::FIN::.

 

 

นำภาพวาดมาให้ดูกันชัด ๆ น้าา ใครเอาภาพไปใช้จะตีให้ตายคามือ เนื่องจากผมเป็นผู้วาดไม่อนุญาตให้ใช้ภาพใด ๆ ทั้งสิ้น

 

 

 

จบกันไปแล้วฮะ/////

แอบหนีมาเขียนคู่นี้ฮุก

แต่ก็ฝากติดตามเรื่องนี้ด้วย--- น้าาา---

[ yaoi/Allryoma ] คิงผู้ถูกยอมรับโดยจอมมารและเทวเทพ The prince of tennis

https://writer.dek-d.com/Charontier/writer/view.php?id=2268638

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 Ituffhuf9*5385 (จากตอนที่ 1)
    13 ธ.ค. 64 / 13:23 น.
    งื้ออยากให้ไรท์เขียนอีก
    #3
    0
  2. 27 พ.ย. 64 / 20:23 น.
    ภาษาสวยค่ะ อ่านง่ายดี ชอบสุดๆคือแฟนอาร์ตค่ะ
    #2
    0
  3. 27 พ.ย. 64 / 20:20 น.

    คือน่ารักมากกกกกก อร๊ายยย///////// มันดือออมากกกกกก

    #1
    1
    • #1-1 CoCoWinny
      27 พ.ย. 64 / 20:21 น.
      ตามนิยายอยู่นะคะ////////////// ที่แท้ไรท์แอบมาเขียนเรื่องนี้นี่เอง
      #1-1