[BTS] Empty Air {All x Jin}

ตอนที่ 5 : Empty Air 04 : Argue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 236
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    19 ก.ย. 62

   
  
   

 
 

  รายงานสดเกาะติดสถานการณ์นะคะ อย่างที่กล่าวไปเมื่อสักครู่ในงานแฟนไซน์ของวงVICTORYเมื่อตอนช่วงบ่ายที่ผ่านมานี้นั้นได้เกิดเหตุชุลมุนขึ้นเนื่องจากหนึ่งในสมาชิกของวงนี้ ซอกจิน ได้เกิดอาการหน้ามืดและเป็นลมล้มลงไปกลางงานอย่างไม่ทราบสาตุทำให้แฟนคลับจำนวนมากภายในงานตกใจเป็นอย่างมาก

   และตอนนี้ดิฉันก็ได้มาอยู่ที่หน้าโรงพยาบาลแล้วค่ะ...แฟนคลับเยอะมากๆจนดิฉันแทบจะเดินฝ่าเข้าไปไม่ได้เลยค่ะ

   ถ้ายังไงหากมีอะไรคืบหน้าจะรีบมารายงานทันทีนะคะ ดิฉันชเว ซอลซิลรายงานค่ะ!”

 

   จอน จองกุกนั่งมองโทรทัศน์ภายในห้องพักของผู้ป่วยด้วยสีหน้าเรียบนิ่งอย่างไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ เขานั่งรอผู้ป่วยบนเตียงที่กำลังหลับใหลอยู่มาเป็นเวลาหลายชั่วโมงแล้วและก็ไม่รู้ด้วยว่าจะฟื้นขึ้นมาตอนไหน ส่วนตอนนี้นั้นเขาค่อนข้างรำคาญเหล่านักข่าวและแฟนคลับที่ออกันอยู่ด้านล่างโรงพยาบาลสุดๆจนแทบจะลุกเดินลงลิฟท์ไปด่าซะให้เสียภาพลักษณ์ไอดอลซะให้มันรู้แล้วรู้รอด

 

   เขาตกอยู่ในความคิดของตัวเองอยู่พักใหญ่ไม่ว่าจะด้วยเรื่องงานหรือเรื่องอื่นๆที่มีมาในชีวิต มือใหญ่แสนหยาบกร้านทว่าดูอบอุ่นทั้งสองข้างถูกยกขึ้นมาอยู่ระดับอกแล้วก้มหน้าลงจ้องมองไปยังมือทั้งสองนั่น

 

   มือทั้งสองข้างนี้เป็นมือที่เขาใช้อุ้มตัวของคิม ซอกจินที่ไร้สติอยู่ตรงพื้นขึ้นมาไว้ในอ้อมกอดของตัวเอง และยอมที่จะฝ่าดงการ์ดกับแฟนคลับจำนวนมากออกมาเพื่อที่จะส่งเจ้าตัวมายังโรงพยาบาลแห่งนี้

 

   แน่นอนว่าไม่มีใครรู้ว่าเขาคือใครนอกจากเมมเบอร์VICTORYนั่นแหละ...เพราะเขาเข้างานไปในสภาพใส่ทั้งหมวกและแมสก์ที่ดูแล้วเหมือนโจรไม่หยอก แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้เป็นจุดเด่นใดๆทั้งสิ้นเพราะเมนหลักของงานนี้ก็คือผู้ชายที่นั่งอยู่บนเวทีทั้งหมด5คนผู้คนรอบข้างจึงไม่ได้สนใจตนเท่าที่ควรนัก

 

   น้ำ...

 

   ร่างสูงหลุดออกจากภวังค์ความคิดของตนเองเมื่อได้ยินเสียงแหบๆของเพื่อนร่วมห้องว่าขึ้นมาเบาๆ ไม่มีเวลาให้ดีใจเท่าไหร่ที่ซอกจินฟื้นขึ้นมาร่างสูงรีบใช้ขาทั้งสองข้างสาวเท้าไปยังข้างหัวเตียงหยิบเหยือกน้ำขึ้นมารินน้ำใส่แก้วและหยิบหลอดมาปักลงแก้วเพื่อที่คนที่กำลังนอนอยู่จะได้ดื่มง่ายๆ

 

   ค่อยๆครับ จองกุกว่าแล้วค่อยๆพยุงซอกจินขึ้นมานั่งพิงหัวเตียงเบาๆโดยที่ไม่ลืมจะป้อนน้ำด้วย 

 

   ผม...ผมมองไม่ค่อยเห็นเลย...ว่าแต่คุณเป็นใครหรอ...แล้ว..แล้วผมเป็นอะไรไป

 

   หลังจากที่ดื่มน้ำเสร็จซอกจินก็รัวคำถามใส่จองกุกราวกับว่ากลัวจะไม่มีโอกาสได้ถามยังไงอย่างงั้นแหละ แต่ว่านะ....ก็ทั้งหยีตามองก็แล้วเพ่งสายตามองก็แล้วเขาก็ยังไม่รู้เลยนี่นาว่าคนท่าทางใจดีตรงหน้าเขาเป็นใครมาจากไหน

 

   ว่าแต่แว่นเขาล่ะ? หายไปไหนกัน

 

   แว่น...แว่นผมล่ะครับ...ผมมองไม่เห็น

 

   เมื่อนึกขึ้นได้ถึงสาเหตุที่ทำให้ตนนั้นมองภาพอะไรๆไม่ค่อยจะชัดก็รีบถามออกไปทันที มือเรียวขาวที่ถูกเจาะน้ำเกลืออยู่ถูกยกขึ้นมาแตะๆเข้าที่ใบหน้ากลมอย่างลกๆ

 

   ใจเย็นๆสิครับผมตอบไม่ทันนะ...ว่าแต่ขอเสียมารยาทหน่อยนะครับ

 

   ฝ่ายจองกุกที่ยืนมองท่าทางลนๆของอีกฝ่ายและกลั้นขำอยู่นานด้วยความเอ็นดูว่าขึ้นอย่างเสร็จสรรพแบบเข้าข้างตัวเองแบบสุดๆ ไม่รอช้าอะไรใดๆจองกุกรีบเปิดกระเป๋าเป้ของตัวเองแล้วหยิบแว่นทรงกลมแสนสวยออกมาอย่างระมัดระวังว่ากลัวมันจะแตกแล้วสวมเข้าให้กับใบหน้าของซอกจินทันที

 

   ขอบคุณครับ...ผมขอปรับสายตาแปบนึงนะ

 

   ฝ่ายซอกจินที่แอบกลั้นใจอยู่นานพอสมควรกับช็อตแสนน่ารักเมื่อครู่เอ่ยขอบคุณชายร่างสูงที่เขาก็ไม่รู้จักออกมา นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนค่อยๆกระพริบขึ้นลงเบาๆเพื่อปรับโฟกัสให้เห็นภาพของโลกนี้ได้อย่างชัดขึ้น มือเล็กค่อยๆขยับแว่นตาที่ดูเหมือนมันจะยังไม่ค่อยพอดีกับใบหน้าเท่าไหร่ให้ขึ้นไปข้างบนอีก

 

   เห็นผมรึไงครับ?” จองกุกว่าแล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆด้วยความอยากรู้

 

   เ...เห็น....เอ่อ...ไม่ ผมว่าผมกำลังฝันแปลกๆ

 

   ซอกจินว่าเสียงตะกุกตะกักทั้งยังพูดไม่ค่อยจะรู้เรื่องพร้อมกับย่นคอหนีจองกุกที่ยังคงตามยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆแล้วหัวเราะใส่เขา

 

   เป็นไปไม่ได้น่า....นี่มันจอนจองกุก....

 

   จองกุกวงBTSเลยนะ!!!

 

   ผมไม่ได้เป็นผีนะครับพี่จะย่นคอหนีผมทำไมฮึ?”

 

   จองกุกพูดออกมาขำๆแล้วยิ้มโชว์ฟันหน้าที่เปรียบเสมือนกระต่ายใส่ซอกจินที่ยังคงนั่งอ้าปากค้างช็อกโลกอยู่อย่างน่าสงสาร ด้วยความที่จองกุกเป็นกระต่ายแสนดีเลยแก้ไขสถาการณ์นี้โดยการพูดประโยคเด็ดออกมาชนิดที่ว่าหากเอาไปพูดในที่สาธารณะคงตกผู้หญิงแถวนั้นที่มาเป็นภรรยาในจำนวนมากแล้วเป็นแน่

 

   ถ้าพี่ไม่หยุดอ้าปากค้างที่เจอคนหล่อแบบผมๆจะจูบฮยองนะครับ

 

   ไม่เอานะ! เดี๋ยวสิเราพึ่งจะเจอกันไม่ถึง2นาทีด้วยซ้ำ คุณจะทำกับผมแบบนั้นไม่ได้นะ...

 

   ซอกจินว่าขึ้นมาเสียงดังแต่ประโยคหลังเริ่มแผ่วลงเพราะหลบตาเด็กยักษ์ออกไปมองข้างๆแทนซ้ำยังกระชับผ้าห่มขึ้นมาปิดปากปิดหน้าตัวเองอีก

 

   อะไรกันเด็กคนนี้ ก็แค่จอน จองกุก มีสิทธิ์อะไรมาทำให้เขาใจเต้นแรงแบบคิม นัมจุนกัน!

 

   อะไรกันครับผมล้อเล่นเองอย่าจริงจังไปสิ

 

   เขาส่ายหน้าเล็กน้อยให้กับความขี้กลัวของชายไหล่กว้างตรงหน้าตน อันที่จริงจะว่าแบบนั้นก็ไม่ได้เพราะเขาเจออีกฝ่ายมาตั้งแต่ในงานแล้วเรียกว่าเจอกันมาแทบจะทั้งวันจะดีกว่า

 

   แม้อีกฝ่ายจะไม่รู้ตัวก็ตามทีเถอะ

 

   ซอกจินทำท่าไม่ไว้ใจจองกุกหน่อยๆแบบไม่ปิดบังโดยการเขยิบตัวเข้าใกล้หัวเตียงมากขึ้นแล้วจ้องมองจองกุกไม่วางตา ถึงจะเป็นบุคคลที่ชื่นชอบก็เถอะแต่มาทำแบบนี้เขาก็ตกใจเป็นเหมือนกันนะ ไม่สิเรียกว่ากลัวจะดีกว่าก็จอน จองกุกน่ะเป็นเด็กที่กล้ามใหญ่แล้วก็ตัวโตมากๆลำพังตัวเขาถ้าโดนต่อยคงไม่รอดแน่ๆ

 

   เอ๊ะ เขาคิดมากไปหรือเปล่า?

 

   ใจเย็นๆครับทำหน้าตาแบบนั้นไม่น่ารักเลยนะ

 

   อะไรกันผมหล่อต่างหาก ซอกจินว่าพลางยู่ปากแบบคนไม่พอใจ

 

   ครับๆหล่อก็หล่อ อ้อก่อนพี่ฟื้นผมอ่านเอกสารที่หมอเอามาวางไว้น่ะครับฮยองเป็นโรคแพนิคนะ

 

   ซอกจินทำหน้างุนงงแบบไม่ปิดบังเมื่อได้ยินคำศัพท์ที่เขาไม่ค่อยจะคุ้นเคยเสียเท่าไหร่ออกมาจากปากของจองกุกเด็กโย่งตรงหน้า อะไรคือแพนิค? ปิกนิกหรอ? หรือว่าปาร์ตี้ แต่เดี๋ยวของพวกนั้นมันเกี่ยวกับโรคที่เขาเป็นตรงไหน

 

   แพนิค?”

 

   เอ่อ...แบบว่าฮยองเอารายละเอียดไปอ่านเองดีกว่าครับ จองกุกว่าแล้วเกาหัวหน่อยๆ ไอตัวเขาก็ไม่ใช่หมอหรือผู้มีความรู้เรื่องแบบนี้เสียเท่าไหร่เลยคิดว่าให้ซอกจินที่เป็นคนป่วยมาอ่านแล้วตรัสรู้เองจะดีกว่า เขาคิดเช่นนั้นแล้วยื่นเอกสารให้กับซอกจินอ่าน

 

   โรคแพนิค อาการตื่นตกใจกลัวอย่างรุนแรง?”

 

   ซอกจินอ่านออกเสียงออกมาแบบไม่เชื่อตัวเองเสียเท่าไหร่พลางใช้มือข้างที่โดนเจาะสายน้ำเกลือขึ้นมาทาบเข้าที่อกตัวเอง ซอกจินแสดงออกทางสีหน้าออกมาอย่างไม่ดีเท่าที่ควรจะเป็น แน่นอนว่าเขาค่อนค้างเครียดกับเรื่องเจ็บป่วยกลัวว่าจะต้องรักษาและกินยาไปตลอดๆและกลัวว่ามันจะกระทบไปถึงการใช้ชีวิตประจำวันด้วย

 

   อืมใช่ แต่พี่ไม่ต้องกลัวนะโรคนี้มันไม่รุนแรงหรอกถ้าฮยองทำใจให้มันดีๆสบายๆ

 

   เด็กหน้ากระต่ายเนียนเข้าไปนั่งที่ขอบเตียงอย่างแนบชิดและพูดด้วยท่าทีสบายๆแบบไม่เดือดร้อนเสียเท่าไหร่ ซอกจินมองด้วยความหมั่นไส้จนนึกเอะใจว่าทำไมกันนะเพียงเพราะแค่เด็กคนนี้มันบุคคลที่เขาชื่นชอบเขาถึงไม่กล้าที่จะที่จะพูดกลับไปว่า น้องครับนั่งแบบนี้มันไม่มีมารยาทนะกันนะ...

 

   หรือเป็นเพราะเขาเป็นคนไม่พูและขี้เกรงใจเป็นทุนเดิมอยู่แล้วกัน?

 

   คือ...ผมว่าเดี๋ยวเตียงมันจะหักเอานะคุณ... เมื่อพูดแบบสิ่งที่คิดไม่ได้ซอกจินเลยเลือกที่จะเบี่ยงประเด็นและโฟกัสไปที่เตียงแทน ก็ดูสิผู้ชายสองคนที่ตัวก็ไม่ใช่จะน้อยๆแถมยังน้ำหนักร่วมร้อยกิโลมากองกันอย่างแออัดบนเตียงๆเดียวไม่คิดว่ามันเกินไปหน่อยหรอ

 

   โถ...เรียกคนหล่ออย่างผมซะห่างเหินเลยผมเสียใจนะซอกจินฮยอง

 

   ไม่สิก็เราไม่รู้จักนี่ครับคุณ...ผมก็ต้องเรียกตามมารยาท

 

   ฮยองรู้จักผมนะแล้วผมก็รู้จักฮยองเรารู้จักกัน

 

   โอเค...เขาเคยดูคลิปความแสบและความกวนของมักเน่จองกุกตามยูทูปอยู่บ่อยๆตอนแรกก็คิดว่ามันน่ารักดีทำไมคนในวงถึงต้องหัวร้อนกัน แต่ตอนนี้เขาน่ะรู้แล้ว!

 

   คุณกำลังกวนคนที่อายุกว่าคุณหลายปีอยู่นะ

 

   ไม่เอาสิฮยองอ่า...นี่ผมกำลังผูกมิตรกับพี่อยู่นะแม้เราจะไม่เคยคุยและรู้จักกันเป็นการส่วนตัวก็เถอะ

 

   ก็รู้ตัวนี่เจ้าเด็กยักษ์ว่าเราไม่รู้จักกันอะ!

 

   ฟังนะเด็กโย่ง...โอเคฮยองผมจะแทนตัวเองว่าฮยองและคุณก็จะเป็นนาย...แม้นายน่ะนะจะเป็นมักเน่แห่งวงBTSแสนโด่งดังแต่การที่นายจู่ๆก็มาทำแบบนี้ฮยองน่ะเรียกตำรวจมาเรียกข้อหาลวนลามได้เลยนะ ซอกจินพูดด้วยความใจเย็นและทำท่าแบบพ่อพระ

 

   ลวนลาม?” จองกุกทำหน้างง

 

   ใช่ลวนลาม

 

   หา...ผมลวนลามพี่ยังไงเนี่ย จองกุกว่าแล้วก็เกาหัวงงๆใส่

 

   ก็แบบที่นายทำไง บ...แบบนั้นอะที่มาใกล้ๆแล้วก็ เออนั่นแหละ

 

   เดี๋ยวนะ- -

 

   โอเคเขาเชื่อแล้วว่าคนตรงหน้าเป็นคนที่หวงตัวแบบสุดๆก็ไอท่าทางแบบคนขี้อายแบบสาวน้อยวัยแรกแย้มนั่นน่ะดูยังไงๆแล้วมันก็เหมือนกับคนที่ยังไม่เคยมีเพศตรงข้ามมาแตะเนื้อต้องตัวเลยชัดๆ

 

   แม้เขาทั้งคู่จะเป็นเพศเดียวกันก็เถอะนะ

 

   แต่ประเด็นมันใช่ตรงนั่นเสียที่ไหนจองกุกอยากจะตะโกนกลับไปจริงๆว่าไอที่ทำไปทั้งหมดมันยังไม่มีจังหวะไหนที่มือเขาจะไปโดนหรือสัมผัสเข้าที่ร่างกายของอีกฝ่ายเลยแม้แต่ครั้งเดียว!

 

   ทำไมต้องมองผมเป็นคนหื่นกามด้วยครับเนี่ย!!

 

   แต่ผมยังไม่ได้แตะตัวฮยองเลยนะครับนึกดูดีๆสิครับ...ฮยองพูดแบบนี้ผมเสียหายนะเนี่ย

 

   เอ๊ะ?”

 

   เหมือนเวลาตอนนั้นหยุดไปครู่หนึ่งเมื่อคนบนเตียงเริ่มทำการประมวลผลกับตัวเองเงียบๆไม่เขยื้อนร่างกายใดๆหรือพูดอะไรออกมา ไม่กี่วินาทีต่อมาหลังจากนั้นซอกจินก็เกิดอาการหน้าแดงขึ้นมาทันทีเมื่อค้นพบว่าแท้จริงแล้วมีแต่ซอกจินนั่นแหละคิดไปเองเออเองว่าจองกุกมาลวนลามร่างกายของตน น่าอายที่สุดเลยซอกจิน! ฮึ่ย!!


   ฮ่าๆ หน้าแดงแล้วนะครับฮยอง เมื่อเห็นดังนั้นจองกุกก็อดไม่ได้ที่จะแซวรุ่นพี่ออกไปด้วยความเอ็นดู

 

   ยุ่งน่า!” ซอกจินว่าออกมแล้วตีเข้าที่แผงอกของจองกุกเข้าไปแรงๆด้วยความอาย(เขิน)โดยที่ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าการกระทำเช่นนั้นส่งผลให้จองกุกเผยยิ้มฟันกระต่ายออกมาอย่างมีความสุข

 

   หากจอนจองกุกเปรียบเสมือนกระต่าย

   คิมซอกจิน ก็คงเปรียบดั่งหนูแฮมสเตอร์...เขาคิดเช่นนั้น 

 

   ฮะๆ ผมไม่แกล้งฮยองแล้ว จองกุกยกมือเป็นเชิงว่ายอมแพ้แล้วเดินไปนั่งที่โซฟาข้างๆแทน ก่อนจะค้นอะไรบางอย่างในกระเป๋าแล้วหยิบออกมาให้ ซอกจินมองงงๆก่อนจะทำหน้าอ๋อออกมาทันทีเมื่อรู้ว่าสิ่งที่อยู่บนมือของจองกุกคืออะไร

 

   คอนแทคเลนส์หรอ?”

 

   ครับ นัมจุนฮยองฝากให้ผมเอามาให้ จองกุกวางไว้ข้างหัวเตียงแล้วยิ้มให้ซอกจินอย่างคนกันเอง

 

   นี่คือเหตุผลที่นายมางานแฟนสินะ...แล้ว...อืมม..ตุ๊กตานั่นล่ะนายเอาไว้ไหน?”

 

   ซอกจินเอ่ยถามถึงเจ้าตุ๊กตาตัวใหญ่ยักษ์ที่ตนพึ่งได้มาจากอีกฝ่ายไปก่อนจะสลบหมดแรงไม่รับรู้โลกด้วยความฉงนใจ เขาแค่กลัวว่าตอนที่ตนไม่สติจะมีคนแอบขโมยมันไปก็เท่านั้นเอง

 

   ถ้าเจ้านั่นผมฝากให้คนเอาไปให้ที่หอพักของฮยองแล้วครับ อ้อ! ไม่ต้องห่วงนะครับว่าจะมีคนมาเห็นนะ เพราะผมคงไม่งัดหอแน่ๆ เลยจัดการล้วงเอากุญแจหอกับห้องของฮยองมาแล้วจะได้เอาเข้าไปวางไว้ในห้องได้สะดวกๆ^^”

 

   ซอกจินเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาควรจะภูมิใจกับความฉลาดแสนรู้ของเจ้าเด็กนี่มั้ย แต่ว่านะนี่มันเข้าข่ายคำว่าโจรเห็นๆเลยไม่ใช่รึอย่างไร!

 

   นี่มันเข้าข่ายโจรแล้วนะเด็กคนนี้!”

 

   ซอกจินอดไม่ได้ที่จะเอ็ดออกไป ขืนประชาชนทั่วโลกรู้ว่าศิลปินที่ตัวเองรักนักรักหนามีนิสัยโจรแบบนี้ล่ะก็ล่ะเสียใจแทนคนพวกนั้นเสียจริงๆ เฮ้อ....

   ร่างบนเตียงถอนหายใจออกมาแล้วหยิบน้ำข้างเตียงมายกขึ้นดื่มคลายความคอแห้ง แล้วหันไปมองนาฬิกา ก็พบว่าเป็นเวลาดึกแล้ว...อืม...เขาควรจะไล่ให้เด็กคนนี้กลับหตัวเองไปได้แล้วมั้งนะ...ตนคิดในใจ

 

   จะว่าไปนี่ก็ดึกแล้วนายกลับไปพักผ่อนได้แล้วแหละ...ส่วนเรื่องตอบแทนฮยองจะตอบแทนทีหลังนะ...ยังไงก็ขอบคุณมาก ซอกจินก้มหัวให้

 

   ไม่ต้องหรอกครับ! ผมทำด้วยความเต็มใจนะ จองกุกรีบปัดมือไปมาเป็นเชิงว่าไม่เป็นไรใส่

 

   ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้ผมจะให้คนเอากุญแจมาคืนนะครับ สำหรับวันนี้ก็...ฝันดีครับ^^”

 

   เด็กโย่งเดินไปหยิบสัมภาระของตัวเองขึ้นแล้วโบกมือให้ซอกจินก่อนจะเดินออกไป จนทั้งห้องเหลือเพียงซอกจินคนเดียวที่นอนอยู่บนเตียง...ดวงตากลมโตมองไปรอบห้องแล้วยิ้มสมเพชตัวเองออกมาเล็กน้อย

 

   เหมือนตอนนั้นไม่มีผิดเลยนะตัวผม



 แฮร่~ มาต่อแล้วค่า ขอโทษที่ทำให้รอนานน้า พึ่งผ่านอุปสรรคกับการเรียนมาได้ค่ะแงT^T

อย่าลืมเม้นท์ให้กำลังใจยัยพี่กันเยอะๆนะคะ เจอกันตอนหน้าค่า!


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ bts มีม


 

 

 







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

41 ความคิดเห็น

  1. #40 Mondodo (@pakamassukkaew) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 17:05
    //เสกให้ไรท์มาอัพ
    #40
    0
  2. #39 nongmonlovely (@nongmonlovely) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 12:05
    ยังรออยู่นะคะ????
    #39
    0
  3. #38 hasnanatsiya (@hasnanatsiya) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 13:04

    รอจ่าาา
    #38
    0
  4. #37 AuMarinkakung (@JibKung) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 14:01
    น่าฮักแท้
    #37
    0
  5. #36 ก็มาดิครับ!! (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 11:08

    รักไรท์​มากนะคะ;^;

    #36
    0
  6. #35 GHT01 (@GHT01) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 20:02

    เค้ารออยู่นะเตงงง ชอบๆ มาลงไวๆ เน้ออ

    #35
    1
    • #35-1 MELON MILK (@Changebleach) (จากตอนที่ 5)
      21 กันยายน 2562 / 15:21
      ขอบคุณที่รอน้าาา
      #35-1
  7. วันที่ 19 กันยายน 2562 / 18:29
    จอน จองกุกงานดีมากกกกกก
    #34
    1
  8. #33 FILMKSJ (@FILMKSJ) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 18:33
    ฮืออออ น่ารักมากๆเลยค่ะTT ต่อไปจะเป็นใครน้าาา รอไม่ไหวเเล้วฮะ!
    #33
    1
    • #33-1 MELON MILK (@Changebleach) (จากตอนที่ 5)
      16 กันยายน 2562 / 23:20
      ขอบคุณที่ตามค้าบบบ
      #33-1
  9. #32 black puzzle (@garin-akin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 21:44
    ดีงามมมม
    #32
    2
  10. #31 ArisaraJae (@rerla) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 04:07

    โอ๊ย น่ารักถ้าตอนเมื่อกี้เปรียบเราเป็นหญ้าดินคงเเห้งจนเกือบตาย เเต่ตอนนี้มีบัวรดน้ำมาด้วยค่ะ ชุ่มฉ่ำหัวใจมาก จองกุกน่ารักมากๆๆๆ BTSนี่เมนซอกจินกันหมดเลยหรือไงกันนะ เขินอะ รอครึ่งที่เหลืนะคะ
    #31
    1
    • #31-1 MELON MILK (@Changebleach) (จากตอนที่ 5)
      15 กันยายน 2562 / 08:17
      จองกุกเค้าเป็นเด็กชอบรดน้ำล่ะะ
      #31-1
  11. วันที่ 14 กันยายน 2562 / 23:12
    รอมาชาติเศษ คิดว่าจะมาอัพแล้ววววว
    #29
    1
    • #29-1 MELON MILK (@Changebleach) (จากตอนที่ 5)
      14 กันยายน 2562 / 23:13
      ขอโทษเเงงงงงงงงงงงง
      #29-1
  12. #28 curiocowt (@curiocowt) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 23:02
    มาแล้วววววววววววว​ รอมาตลอดเลยไรท์​ โอ้ยดีใจหัวใจจะวายแล้ว
    #28
    1
    • #28-1 MELON MILK (@Changebleach) (จากตอนที่ 5)
      14 กันยายน 2562 / 23:13
      โอ๋ๆ ต่อไปนี้จะมาอัพเเล้วววว
      #28-1