(OC) x(Fic Inazuma Eleven Go) My contract สัญญาที่ผมสัญญาคือนายหน้าหล่อสุดซึน

ตอนที่ 2 : Chapter 2 : แผนการต้อนรับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 103
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    23 เม.ย. 63

"จูลิโอะ"

"?"

ไม่ทันที่เด็กหนุ่มตัวเล็กจะได้หันไปมองหน้าของเจ้าของเสียงเรียกก็เด็กหนุ่มผมสีน้ำเงินที่เดินเข้ามาโผล่เข้ากอดก่อนจะแสดงท่าทางหึงหวงและส่งสายตาไม่เป็นมิตรมาให้อีกฝ่าย

"วิคเตอร์คุง?"

"หมอนี่ต้องไปกินข้าวกับฉัน เสียใจด้วยนะ"

"อ...เอ่อ...ไม่เป็นไรครับ"

'หวงขนาดนั้นใครจะกล้าวะ'

เมื่อจบประโยคพูดของอีกฝ่ายเด็กหนุ่มตัวเล็กก็ก้มหัวให้เล็กน้อยก่อนจะเดินตามเด็กหนุ่มผมน้ำเงินไปยังโรงอาหารและขวนคุยเล็กน้อยเนื่องจากโรงอาหารของม.ต้นนั้นอยู่ชั้น1 ส่วนห้องพวกม.หนึ่งอยู่ชั้น3
เลยพอมีเวลาน้อยๆให้พวกได้คุยกันด้วยความที่ว่ามีความอึดอัดเหลือเกินเพราะเวลาพักเที่ยงคนส่วนใหญ่จะไปกอนอาหารที่โรงอาหาร แต่โชคดที่พวกเขามีคนจองโต๊ะไว้ให้นั้นก็คือกัปตันชินโดกับเท็นมะและคิริโนะนั้นเอง
.
.
.
.
.

ณ โรงอาหาร

"ในนี้คนเยอะหน่อยนะไอเตี้ย เอามือมานี่สิ"

"เอ๋!?"

ถึงจะสงสัยแต่ร่างเล็กก็ส่งมือให้แต่โดยดี หมับ

'เอ๋!? จับมอเรางั้นหรอ? คงกลัวเราหลงสินะเป็นคนดีจัง'

"ทั้งสองคนทางนี้ๆ"

"ฮะ"

"เฮ้ยๆเดินจับมือกันมาด้วยหรอเนี่ย ไอเจ้าสึรุงินี่ไม่ธรรมดาเลยนะชินโด"

"วันนี้ก็คงปล่อยๆไปเถอะ ดีไม่ดีเจ้านั้นอาจจะนึกเอ็นดูจูลิโอะก็ได้"

"เอาจริงดิ?"

"ผมก็ว่างั้นนะครับ ดูสายตาที่เขามองจูลิโอะคุงก็รู้แล้ว"

"นั้นสินะ"

เมื่อทั้งสามคนคุยกันโดยไม่รู้ตัวเลยว่ามีคนอยู่ข้างหน้าของพวกเขาและปล่อยรังสีอมหิตให้ทั้งสามคน

"เมื่อกี้ว่าอะไรกันนะ?"

ปั๊ก (เสียงโดนต่อย)

"ก็แค่ดูและในถานะรูมเมทเฉยๆเว้ย!"

"แหมสึรุงิคุงตอนนี้เป็นแค่รูมเมทอีกหน่อยเป็นมากกว่านี้ก็ได้นะ"

ปั๊ก

"เอาไปอีกสักหมัดเถอะ"

"รุ่นพี่คิริโนะเป็นอะไรไหมครับ"

เท็นมะหันไปมองร่างของรุ่นพี่ผู้ขี้เล่นเกินเหตุจนโดนชกไปสองทีแบบแรงๆ

"ย...ยังไม่ตาย หนอย คอยดูนะสึรุงิ ฉันจะจัดการแก"

"จูลิโอะคุง"

เด็กหนุ่มผมหันหน้าไปตามเสียงเรียกของเด็กชายผมสีน้ำตาลที่เรียกชื่อของตน

"ไปสั่งอาหารกันไหม"

เด็กหนุ่มพยักหน้าก่อนจะเดินออกไปกับอีกคน ส่วนชินโดผู้นั่งดูคิริโนะผู้ขี้เล่นเกินเหตุนอนอยู่ก็ชักชวนให้ไปสั่งอาหารกับสึรุงิและเขา

ตัดมาฝั่งเท็นมะและจูลิโอะ

"นี่ๆจูลิโอะคุง"

"ฮะ?"

"นายมาจากประเทศอะไรหรอ?"

"ผมยังไม่ได้บอกสินะฮะ...อิตาลีฮะ"

"ว้าว...สุดยอดไปเลย ฉันก็อยากไปอิตาลีนะ"

"งั้นหรอฮะ? งั้นไว้ปิดเทอมลองชวนทุกคนไปกันเถอะฮะ"

"นายจะกินอะไรละ?"

"ขอเป็นแซนวิชแล้วกันครับ:)"

"กินแค่นั้นพอหรอ?"

"ฮะ ช่วงนี้ผมยังไม่ค่อยชินกับอาหารที่นี่เท่าไหร่เลยกินอะไรที่พอกินได้ก่อน"

"ไว้เดี๊ยวฉันจะทำราเมงให้กินนะ"

"ขอบคุณฮะ"

ตัดมาที่ฝั่งชินโด คิริโนะและสุรุงิ

"กินอะไรดีอะ?"

"ฉันเอาเป็นสเต็กแล้วกันนะ สึรุงิละ?"

"หืม...ก็คงเป็นอะไรที่มันเผ็ดๆละ เผื่อจะได้มีแนงอัดใครบางคน"

"งั้นหรอ?"

"ฉันเอาเป็นสปาเก็ตตี้แล้วกันนะ"

"นี่ครับออเดอร์"

"ขอบใจจ้ะ"

ระหว่างรอเชฟทำอาหารทั้งสามคนได้คิดหัวข้อในการคุยเรื่องจูลิโอะขึ้นมาเพราะด้วยความสงสัย

"เด็กคนนี้เป็นอะไรกันแน่ดูเป็นเด็กน่านักนิสัยดีแต่รอบดูเหมือนมีพลังงานอะไรสักอย่างที่ดูน่ากลัวอยู่รอบๆเหมือนกับไม่อยากให้เข้าใกล้"

"เด็กคนนี้อาจจะแค่เด็กธรรมดาก็ได้ ฉันว่าพวกนายคิดไปเองนะว่าไหมสุรุงิ"

"ไม่นะคิริโนะฉันคิดว่าเด็กคนนี้กำลัง...ฝืนอยู่"

"ห๊ะ"

ทั้งชินโดและคิริโนะต่างก็งงเป็นไก่ตาแตกกับคำพูดของสึรุงิที่ว่า"กำลังฝืนอยู่"

"เอาเถอะไว้หลังงานเลี้ยงวันนี้ค่อยคุยกับทุกคนอีกทีแล้วกัน"

"คิริโนะพูดว่า'งานเลี้ยง'หรอ?"

"เดี๊ยวนะ เราต้องทำงานเลี้ยงต้อนรับเด็กใหม่นิน่า ลืมไปได้ยังไงกัน"
*
"ช*ห*ยแล้วไง"

ทันทีที่พูดจบเด็กหนุ่มผมสีชมพูก็คว้าโทรศัพท์ขึ้นมาโทรไปหาเท็นมะแบบด่วนจี้

"เห้ยบีหนึ่งวันนี้เราต้องมีงานเลี้ยงต้อนรับจูลิโอะจำได้ไหม? รีบไปบอดคนอื่นด่วน!"

"รับทราบบีสองเดี๊ยวบีหนึ่งจะจัดการให้เร็วที่สุด ไม่ใช่สิรุ่นพี่คิริโนะเล่นอะไรครับเนี่ย"

"เออว่ะขอโทษฉันติดตลกเองไปเถอะบีสองฉันเลือกนาย"

ตี๊ด~ หลังจากที่ทั้งสองคนคุยกันเสร็จเท็นมะก็รีบบอกให้จูลิโอะกลับไปกินอาหารก่อนส่วนเขากับคนอื่นจะทำธุระก่อนจะวิ่งออกไปหาคินาโกะแบบสุดแรงเกิดซึ่งเธอมักจะออกไปนั่งข้างนอกเพราะอากาศดีกว่าข้างใน
ส่วนสึรุงิกับชินโดและคิริโนะก็โทรไปบอกทุกคนอย่างรนๆก่อนที่โค้ชเอ็นโดจะเดินมาหาทั้งสามคนที่ดูท่าทางกำลังรีบร้อน

"เกิดอะไรขึ้นหรอทั้งสามคนดูรีบๆนะ?"

"เอ่อวันนี้มีรุ่นน้องมาใหม่นะครับแล้วธรรมเนียมของเราก็จะจัดงานเลี้ยงต้อนรับเข้าสู่ชมรม"

"อย่างงี้นี่เอง งั้นเดี๊ยวฉันจะช่วยด้วยอีกแรงนะแล้วเท็นทะละปรกติอยู่กันสี่คนไม่ใช่หรอ?"

"เอ่อเขาออกไปตามคินาโกะน่ะครับ"

"เอางี้เราทำเป็นปาร์ตี้บาบิคิวดีไหมฉันเองก็อยากกินด้วยอีกอย่างเด็กคนนั้นก็คงคิดถึงอาหารแถวบ้านเค้าละนะฉันว่า เพราะฉะนั้นหลังเลิกเรียรพวกนายจะต้องไปซื้อของกับฉัน ให้มันเซอร์ไพร์สุดๆไปเลยเพราะพวกเราคือชมรมฟุตบอลไรมง"

ตัดภาพมาที่จูลิโอะเด็กน้อยผู้นั่งเหงาอยู่คนเดียวและรอทั้งสี่คนที่กำลังยุ่งวุ่นวายเพื่อทำงานเลี้ยงเซอร์ไพร์ให้เขา สักพักต่อมาก็มีเสียงเรียกดังขึ้น

"จูลิโอะ!!!!"

เด็กหนุ่มลืมตาและหันไปมองเบื้องหน้าของเขาคือเท็นมะกับเด็กสาวปริศนาที่เขาไม่รู้จัก

"ขอแนะนำนะนี่คือ นาโนบานะ คินาโกะ เรียนอยู่ห้องเดียวกับนาย"

"ขอโทษนะฉันไม่มีชื่ออังกฤษหรอกนะ จะตั้งให้ฉันก็ดีใจนะ"

"งั้นหรอฮะ?ถ้างั้นเป็น"ไลลา" ที่แปลว่าทำให้เบิกบานใจแล้วกันฮะ"

"อือ ฉันชอบนะ"

"ขอโทษนะจูลิโอะ วันนี้ฉันมีเรื่องด่วนกับทุกคนเลยต้องขอให้นายกลับไปที่ห้องเรียนก่อน"

"อืมๆไม่หรอกฮะผมเข้าใจไปเถอะฮะ"

"เดี๊ยวฉันไปด้วยก็เราอยู่ห้องสองเหมือนกันนิน่า"

"ฮะ"

สิ้นบทสนทนาของทั้งสามคน เท็นก็วิ่งออกไปหาทั้งสามคนและโค้ชเอ็นโดที่รออยู่ตรงประตูโรงเรียนเพื่อไปซื้อของ (นี่มันการโดดเรียนดีๆนี่เอง)
.
.
.
.
.
15:30

เด็กหนุ่มผมขาวกำลังยืนเหม่อมองไปยังนอกหน้าต่างที่มีท้องฟ้าสีครามสดใสกว่าทุกวันที่เขาเคยมอง และมีเสียงเรียกของอีกคนกำลังเรียกเขาให้หันไปมอง

"จูลิโอะ!เลิกเรียนแล้วนะไปที่สนามกันเถอะ"

"ฮะ สักครู่นะฮะ"

เด็กหนุ่มขานตอบรับด้วยเสียงใสก่อนจะหันไปหยิบกระเป๋าและเดินออกไปหาเพื่อนสาวเพื่อมุ่งหน้าไปสนามซ้อม
.
.
.
.
.
ตัดมาที่ฝั่งชินโด คิริโนะ สึรุงิ เท็นมะ โค้ชเอ็นโดผู้พาเด็กโดดเรียนเพื่อทำเซอร์ไพร์ลูกทีมคนใหม่สุดเตี้ยเอ้ยตัวเล็กน่ารัก

"เฮ้อเท่านี้ของก็ครบแล้วละเหลือแค่ซื้อของขวัญและกลับไปตั้งเตาเท่านั้นว่าแต่จะซื้ออะไรดีละ?"

*
"ชบห*ายละ ยังไม่รู้เลยจะซื้ออะไรดี?"

"เจ้านั้นละเป็นไงแล้วมาแยกกันซื้อของตัวเองให้เจ้านั่น"

เด๋กหนุ่มผมสีน้ำเงินพูดพร้อมเอานิ้วชี้ไปที่กองหนังสือนิยายวรรณกรรมจำนวน12 เล่มซึ่งตรงข้ามกับพวกเขาซึ่งกำลังยืนอยู่ก่อนที่โค้ชเอ็นโดจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงร่าเริง

"งั้นพวกนายซื้อหนังสือนะแล้วฉันจะซื้อของฉันให้เจ้าหนูคนนั้นเอง"

"แล้วโค้ชจะซื้ออะไรละครับ?"

โค้ชเอ็นโดเอามือชี้ไปยังร้านขายของกิ๊ฟช้อปน่ารักๆก่อนจะเดินเขาไปให้สี่หนุ่มรับผิดชอบกับของขวัญที่พวกเขาเลือกเอง...




...To be continued...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น