(OC) x(Fic Inazuma Eleven Go) My contract สัญญาที่ผมสัญญาคือนายหน้าหล่อสุดซึน

ตอนที่ 1 : Chapter 1 : ยินดีที่ได้รู้จักและต้อนรับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 149
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    22 เม.ย. 63

(Writer Part ????)
 

 

(ภาพนี้ไม่แน่ใจนะคะว่าเป็นโรงเรียนรึเปล่าแต่ขอใช้เป็นโรงเรียนนะคะ)


ณ หน้าประตูโรงเรียนที่แสนกว้างใหญ่ 

โรงเรียนจูเลียที่เป็นสถานศึกษาคุณภาพดีในญี่ปุ่น มีเด็กชายกำลังมุ่งหน้าไปยังหอประชุมที่รวมตัวของนักเรียนที่เพิ่งมาใหม่


"นี่สินะโรงเรียนประจำที่พ่อแม่อยากให้เรามาเรียนกว้างจังเลยแหะ"


พูดจบเด็กหนุ่มก็สาวเท้าเดินไปห้องพักพร้อมลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่เข้าไปในโรงเรียน แต่จู่ๆก็โดนเด็กผู้ชายชนจนล้มไป อีกฝ่ายไม่ได้สนใจอะไรแล้วเดินต่อไป 


'อูย~อะไรของหมอนั่นกันนะ ชนแล้วหนีแถมเจ็บอีกด้วย จะลุกขึ้นยังไงเนี่ย'


"ให้ฉันช่วยไหม?" 


เสียงปริศนาดังขึ้นพร้อมยื่นมือออกมาแสดงความเห็นอกเห็นใจ เด็กหนุ่มจับมือของอีกฝ่ายแล้วลุกขึ้นก่อนจะกล่าว


"ขอบคุณนะฮะ ว่าแต่คุณชื่ออะไรหรอฮะ?''


"สึรุงิ เคียวสุเกะ นายละ" 


"จูลิโอะ เวสต์โต้โกเนส ฮะ เอ่อ...คือผมพูดภาษาญี่ปุ่นไม่ค่อยเด่งนะฮะส่วนเรื่องชื่อมีชื่ออังกฤษรึเปล่าฮะ? จะได้ออกเสียงเรียกได้ถูก"


"อ่าๆ...เข้าใจแล้ว วิคเตอร์ เบล์ต จะเรียกวิคเตอร์ก็ได้ถ้านายต้องการ"



"ฮะ วิคเตอร์คุง"


"คงจะเป็นนักเรียนใหญ่ใช่ไหม?"


เด็กหนุ่มพยักหน้าน้อยๆให้ก่อนจะตอบคำถามของอีกฝ่าย แต่แล้วก็มีคนเดินตรงเข้ามาหา


"สึรุงิ ฉันบอกแล้วนะ ว่าอย่าขาดซ้อมตอนเช้าแบบนี้!"


เจ้าของต้นเสียงดุใส่ขายร่างสูงกว่าเขาก่อนจะหันมาสังเกตุเห็นเด็กน้อยน่ารักน่าชัง แล้วยิ้มให้ก่อนจะแนะนำตัวให้อีกฝ่ายฟัง


"เด็กคนนี้คือใครกันน่ะ?"


"ผมชื่อ จูลิโอะ เวสต์โต้โกเนส ฮะ"


พูดพร้อมกับรอยยิ้มอันแสนอ่อนโยนและเป็นมิตร อีกฝ่ายเห็นท่าทางแสนเป็นมิตรและถูกชะตาก็แนะนำตัว


"ฉันชื่อ ชินโด ทาคุโตะ เป็นกัปตันชมรมฟุตบอลยินดีที่ได้รู้จักนะ"


"เอ่อ...คือผมเรียก..."


ไม่ทันจะได้พูดอีกฝ่ายก็ตัดประโยคของร่างเล็กทันที


"เข้าใจแล้วละ...เป็นลูกครึ่งสินะ งั้นชื่อภาษาอังกฤษคงเรียกได้ใช่ไหม"


เด็กหนุ่มพยักหน้าก่อนจะหันไปยิ้มให้ร่างสูงข้างๆ 


"ริคาร์โด้ ดิริโก้ "


"ดิริโก้คุง"


"อื้อๆอย่างนั้นละ ไว้ฉันจะสอนออกเสียงชื่อให้นะ คงเป็นเด็กใหม่ใช่ไหม"


"ฮะ"


"นายสนใจจะเข้าชมรมฟุตบอลไหมละ?"

"ฮะ ก็คุณพ่อสนับสนุนชมรมฟุตบอลมานานแล้วด้วยผมก็เลยอยากรู้ว่ากีฬาที่คุณพ่อชอบมันเป็นยังไง"


"ดี งั้นมาแข่งกับฉันสิแค่แย่งบอลไปได้เท่านั้นนายก็ได้เข้าแล้ว"


ร่างสูงที่ยืนดูทั้งสองคนคุยกันมานานก็ได้เอ่ยขึ้นในที่สุด ก่อนจะพาร่างเล็กไปยังสนามฟุตบอลที่มีคนกำลังฝึกซ้อมอยู่ เขาค่อยๆจูงมืออีกฝ่ายจนไปถึงสนามก่อนจะแนะนำให้รู้จักกับทุกคน

 

"ว่าอะไรนะ ตระกูลเวสต์ฯหรอ?"


"เอ๋!?จำได้แล้วเด็กคนนี้เป็นคนที่เบื้องบนของตระกูลฝากมาให้เข้าชมรมนี้ฉันนึกออกแล้ว"


เด็กหนุ่มผมสีชมพูพูดขึ้น หน้าของทุกคนหลังจากได้ยินดังนั้นก็เอ๋อสุดๆ


"ย...อย่างนี้คงไม่ต้องทดสอบแล้วละ เพราะได้ยินมาว่าเด็กคนนี้มีฝีมือดีใช่เล่น"


"เอ๋!? เด็กน่ารักๆแบบนี้เนี่ยนะน่ากลัว ฉันไม่เชื่อหรอก"


เด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลทรงเพกาซัสกล่าวขึ้น ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ด้วยท่าทางเอ็นดูเหมือนน้องชายอีกคนของเขา


"เอาเถอะเข้าก็เข้า ฉันไม่มีปัญหาหรอก ยังไงก็ยินดีต้อนรับเข้าสู่ชมรมฟุตบอลนะ จูลิโอะ"


เด็กหนุ่ทผู้เป็นกัปตันกล่าวขึ้นก่อนจะบอกให้ทุกคนแยกย้ายไปเปลี่ยนชุดแล้วไปเข้าเรียน ส่วนจูลิโอะที่ได้รูมเมทอย่างสุรุงิเคียวสุเกะมาร่วมห้องแบบงงๆก็นำสัมภาระไปเก็บแล้วเดินไปที่ห้องเรียน ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปอย่างเบามือแล้วแนะนำตัว


"ทุกคนนี่คือ จูลิโอะ เวสต์โต้โกเนส ที่เพิ่งย้ายมาใหม่ ยังไงก็ช่วยดูแลเพื่อนใหม่ด้วยละ"

"ครับ/ค่ะ"


"เอาละไปหาที่นั่งสิจ๊ะ"


"ฮะ"


เด็กหนุ่มตอบก่อนจะสาวเท้าเดินไปยังที่นั่งที่ว่างอยู่และค่อยๆหย่อนก้นนั่งลง อยู่ๆเด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนดวงตาสีฟ้าสกใสอีกคนก็เปิดประตูเข้ามาอย่างรีบร้อน 


"ขอโทษครับที่มาช้า"


"อ...อ่าว...นักเรียนใหม่อีกคนสินะจ๊ะ เข้ามาสิ"


"ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันชื่อ โรมิโอ เอลซาโน่"

"เอาละจะเริ่มเรียนแล้วนะไปหาที่นั่งซะละ"


"ครับ"


เขาเดินไปหาที่นั่งซึ่งไม่ไกลจากร่างเล็กนัก แล้วคุณครูก็เริ่มสอนบรรกาศในห้องที่อบอวลไปด้วยความมีชีวิตชีวา


'อยู่ๆก็รู้สึกหนาวยังไงไม่รู้แฮะโชคดีนะที่ใส่สเวตเตอร์ไว้เลยไม่เท่าไหร่'


เด็กหนุ่มนั่งเรียนอย่างตั้งใจต่อไปจนถึงพักเที่ยงอยู่ๆก็มีเด็กสาวกลุ่มนึงจะชวนเขาไปรับประทานอาหารกลางวันด้วยกัน แต่ดันโดนเด็กหนุ่มผมสีน้ำชิงไปก่อน


"จูลิโอะ"


"?"







...To Be Counted... 



ติดตามอ่านตอนต่อไปด้วยน้าา






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

2 ความคิดเห็น