(Assassination Class room) รักนี้มีแค่นาย (Karma X Nagisa)

ตอนที่ 7 : Chapter 5 : มากกว่าเพื่อน(ตอนจบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 148
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    31 มี.ค. 63

( Nagisa Part??’?)


อยู่ๆผมก็โดนคารุมะกดลงกับโซฟา เขาค่อยๆซุกมาที่ซอกคอผมแล้ว


"อื้อ"


ใช้เขี้ยวของเขากัดลงที่ตรงคอของผมเจ็บจริงๆแต่เขาก็ยังไม่หยุด ค่อยๆเอาริมฝีปากของเขามาประกบกับริมฝีปากผมแล้วค่อยๆเอาลิ้นเข้าไปในโพรงปากของผมสำรวจหาความหวานทั่วโพรงปาก ผมรู้สึกเหมือนจะขาดอาการหายใจ คารุมะที่เหมือนจะรู้ใจก็ค่อยๆเอาริมฝีปากของเขาออก ถ้าเขาไม่เอาออกผมคงสลบไปแล้วละก่อนที่จะเอ่ยขึ้น


"นางิสะ...ฉัน...ชอบนายนะ"


นั้นเป็นประโยคที่ทำให้ผมช็อคไปเลย คารุมะค่อยๆมามือของเขามาหยิกที่แก้มผมเบาๆผมเริ่มรู้สึกตัวก่อนจะหน้าแดงก่ำ 


"เป็นอะไรรึเปล่าหน้าแดงเชียว"


"เปล่า"


ผมปฎิเสธแต่ที่ทำให้ผมหน้าแดงคือคำพูดของคารุมะต่างหากเล่า!!!ทำไมชอบทำให้ผมเขินอยู่เรื่อยเลยนะ คนบ้า!


"คารุมะเมื่อกี้ที่ทำไปหมายความว่าไง?"


"แล้วชอบรึเปล่าละ?"


"ก็ไม่ได้ไม่ชอบนิ"


"งั้นกชอบสินะ"


เมื่อเจ้าตัวได้ยินดังนั้นเลยรีบเข้ามาใกล้ผมก่อนจะจุมพิตที่ศีรษะของผมอย่างนุ่มนวลแล้วถามผม


"แล้วนายชอบฉันรึเปล่า?"


ผมไม่กล้าตอบแต่พยักหน้าไปเพราะเวลาผมอยู่กับคารุมะมันทำให้หัวใจผมอบอุ่นอยู่เสมอแล้วก็ใจเต้น ถึงจะชอบแกล้งแต่ถ้าเขาแกล้งแล้วผมเฉยชาใส่ก็ดูจะใจร้ายกับเขาเกินไปแต่ผมชอบคารุมะจริงๆเพราะเขาจะต้องปกป้องผมได้ในอนาคตแน่นอนถึงจะหื่นกับขี้แกล้งไปบ้างก็ตามแต่เขาคือคนที่ผมรักและพร้อมที่จะใช้ชีวิตด้วยไปจนแก่ เพราะ ผมรักเขายังไงละ


"คารุมะผม รัก คารุมะนะครับ"


ผมพูดพร้อมกับยิ้มกว้างออกมาคารุมะเมื่อได้ยินดังนั้นก็โผล่กอดผมด้วยน้ำตาแห่งความดีใจก่อนจะพูดออกมา


"คบกับฉันนะนางิสะ ฉันสัญญาว่าจะดูแลและปกป้องนายเสมอจะขอร่วมทุกร่วมสุขกับนายไปจนวันตาย"


"ครับ คบครับ"


พูดจบคารุมะก็เชยคางผมขึ้นแล้วจุมพิตผมอย่างหวานซึ้งก่อนจะมีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น (ขัดจังหวะ)


'ใครโทรมาขัดจังหวะวะเนี่ย?'


"รับเถอะ"


ผมบอกให้คารุมะรับโทรศัพท์เขาก็เอาโทรศัพท์ขค้นมารับสายและแนบที่หูผมเห็นแบบผ่านๆคนที่อยู่ในสายคือ"พ่อ"ของเขา


"ครับ สวัสดีครับพ่อแม่"


'สบายดีใช่ไหมจ๊ะ'


"ครับ"


ผมนั่งเงียบฟังบทสนทนาของเขาอย่างเงียบๆ


'พ่อแม่อยากให้ลูกเรียนต่อที่อังกฤษกับพ่อหนุ่มนางิสะเพราะเห็นว่าตั้งแต่คบเป็นเพื่อนกันมาก็ผลการเรียนดีขึ้น เขาอยู่รึเปล่าให้พ่อคุยด้วยหน่อยสิ'


"อยู่ครับ"


แล้วคารุมะก็ยื่นโทรศัพท์ของเขาให้ผม ผมรับมาอย่างเกร็งๆแล้วพูดตามมารยาท


"ครับสวัสดีครับ"


'ไงพ่อหนุ่มได้ยินว่าอยู่กับเจ้าลูกชายฉันสินะสบายดีใช่ไหม'


"ครับ"


'คือพ่อน่ะเห็นว่าเราน่ะอยู่กับลูกชายพ่อแล้วพากันเรียนพ่อก็เลยโทรคุยกับแม่พ่อหนุ่มแล้วแม่พ่อหนุ่มอนุญาต พ่อเลยอยากรู้ว่าพ่อหนุ่มอยากไปเรียนที่อังกฤษกับคารุมะไหมทั้งค่าใช้จ่ายหรืออะไรต่างๆพ่อจัดการให้ได้หมดเพราะพ่อหนุ่มก็เหมือนลูกชายอีกคนนึงของพ่อนั้นละ'


"ครับผมจะไปครับ"


'ดีมากเก็บของแล้วออกเดินทางในพรุ่งนี้นะ'


พ่อของเขาวางสายผมก็ยื่นโทรศัพย์คืนให้คารุมะ เขายิ้มร่าออกมาและพูดกับผมอย่างดีใจ


"ดีจังเนอะจากนี้ก็จะได้อยู่ด้วยกันแล้ววันสอบวันที่ 13 ที่จะถึงนี้เราต้องรีบเก็บของแล้วออกเดินทางแล้วนะ"


ผมพยักหน้าให้เขา ผมไมททันจะตั้งตัวคารุมะก็โผล่กอดผมอย่างดีใจรัดผมไว้แน่นจนหายใจจะไม่ออก ผมแล้วเขารีบวิ่งไปเก็บของไม่ว่าจะในครัวหรือห้องนอนห้องรับแขกอยู่ๆก็มีเสียง"ค๊อกๆ"ดังชึ้นผมและคารุมะเดินออกไปเปิดประตูพบว่าเป็นบริษัทส่งของที่พ่อของคารุมะจ้างมานั้นเอง


"ข่วยเอาโฟาตรงนั้นขนไปก่อนนะแล้วทีวี แล้วเดี๊ยวพวกผมจะแพ็กของแล้วพวกคุณรอรับนะ"


"ครับนายน้อย"


ผมก้มหัวให้ก่อนจะเดินตามคารุมะมารู้สึกว่าอาการไข้ของผมจะหายไปเป็นปริดทิ้งเลยละก็ดีนะแล้วผมกับคารุมะก็ช่วยกันเก็บข้าวของรู้ตัวอีกทีก็ตีสี่สามสิบแล้วผมรีบเข้าไปอาบน้ำกับคารุมะและออกเดินทางไปสนามบิน ใช้เวลานานมากกว่าจะถึงลอนดอนก็เย็นแล้ว

.

.

.

.

.

3 วันผ่านไป


ผมและคารุมะได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยอย่างที่เราทั้งสองคนหวังให้เป็นเช่นนั้นจากนี้ก็จะไม่มีใครมาพรากพวกเราให้จากกันอีกแล้วผมรู้สึกดีใจเหลือเกิน นี่สินะชีวิตใหม่ของผมกับคารุมะในที่สุดก็ได้ใช้ชีวิตกับคนที่รักจริงๆ

คารุมะกุมมือผมแล้วเดินสำรวจมหาวิทยาลัยเหมือนคู่รักวัยรุ่นทั่วไป


-จบ-





เป็นยังไงบ้างคะอาจจะเขียนออกมาไม่ดีสักเท่าไหร่นะคะแค่ก็ขอจบเรื่องนี้เพียงเท่านี้นะคะใครอยากให้ทำซีซั่นสองก็คอมเม้นได้นะคะ รักนะคะบายๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น