Fic story rov รวมเรือผีที่ไม่ค่อยมีคนจิ้น

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,050 Views

  • 149 Comments

  • 66 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    804

    Overall
    4,050

ตอนที่ 45 : (Alice x Max) แกะสีชมพู

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 68
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    19 ม.ค. 62

   Temple of light

   "อะฮ่าๆ ฮ่าๆ ฮ่าๆ " เสียงหัวเราะใสดังก้องไปทั่วสรวงสวรรค์พร้อมกับร่างเล็กจ้ำม้ำของเด็กน้อยผมสีชมพูมีเขาแกะบนหัววิ่งไปทั่ว
   "อลิซอย่าซนสิ" เสียงเรียกห้ามปรามของเทพีอิลูเมียบอกเทพนักษัตองค์น้อยที่วิ่งไปทั่ววิหาร
   "ฮ่าๆ ฮ่าๆ ท่านป้าอิลูเมียตามข้าให้ทันสิ ฮ่าๆ ฮ่าๆ "
   อลิซหัวเราะร่าแล้ววิ่งไปต่อไม่ทันที่เทพีอิลูเมียจะร้องเตือนร่างเล็กก็ชนเขากับนางกำนัลที่ถือบางอย่างมาด้วยความระมัดระวัง
   พลั่ก!
   "ว้าย!!"
   เพล้ง!!
   เสียงของหล่นแตกดังก้องเศษแก้วเป็นประกายระยิบระยับเกลื่อนบริเวณข้างๆ กันคือดอกบัวสีชมพูอ่อนตรงกลางมีไข่มุกเม็ดงามอยู่ด้านใน
   "แย่แล้ว! นี้มันดอกบัวไข่มุกที่ท่านลิเลียน่ามอบให้มหาเทพนำมาเลี้ยงที่สระบัวสวรรค์ ตอนนี้แตกหมดแล้ว" นางกำนัลร้องพยายามเอื้อมมือไปเก็บดอกบัวแต่ทว่า...
   แพละ!!
   ...อลิซถอยไปเหยียบดอกบัวไม่เหลือสภาพ
   "เอ๊ะ? อ๊ะ! หวาๆ อลิซไม่ได้ตั้งใจนะ"
   นางกำนัลหน้าซีดลงจนขาวราวกับกระดาษมองดอกบัวที่โดนเหยียบจนบี้แบน
   "ข้าต้องตายแน่ๆ " นางพึมพำซ้ำไปซ้ำมา
   "อลิซ เกิดอะไรขึ้น" เทพีอิลูเมียเดินมาคว้าตัวอลิซออกจากเศษแก้วก่อนจะเหลือบมองซากดอกบัวแล้วมองเลยไปที่นางกำนัลซึ่งหน้าซีดตัวสั่นด้วยความกลัว
   "ดอกบัวไข่มุกนี้..." เทพีอิลูเมียพึมพำ มันเป็นของล้ำค่าที่ซุสขอลิเลียน่ามาไว้สระบัวของสวรรค์ถ้าเกิดเขามาเห็นต้องกริ้วมากๆ เป็นแน่
   "เกิดอะไรขึ้น?" เสียงทุ้มนุ่มคุ้นหูทำให้เทพีอิลูเมียหันไปมอง นางกำนัลตัวสั่นเทาและเริ่มร้องไห้
   ร่างสูงสง่าของมหาเทพซุสหยุดยืนอยู่ด้านหลังนางกำนัลสายตาคมเหลือบมองนางแวบหนึ่งก่อนจะมองไปที่พื้นซึ่งเต็มไปด้วยเศษแก้วและซากดอกบัว
   "เกิดอะไรขึ้นกับดอกบัวไข่มุกของข้า!!" ซุสตวาดขึ้นทำให้นางกำนัลสะดุ้งสุดตัว
   "มหาเทพได้โปรดอภัยให้ข้าด้วย อภัยให้ข้าด้วย..." นางกำนัลหมอบแทบเท้ามหาเทพซุสวิงวอนขอความเมตตา
   "มันเกิดอะไรขึ้น..." เขาถามเสียงเรียบพลางมองไปที่เทพีอิลูเมียซึ่งอลิซเกาะด้านหลังนางไม่ยอมห่าง
   "สงบใจท่านลงก่อนซุส" อิลูเมียพยายามปราม "มันเป็นอุบัติเหตุ"
    "ใครทำ..."
   อึก! ...อลิซกลืนน้ำลายลงคอมือเล็กยึดกระโปรงของเทพีอิลูเมียแน่น
   "ข้าถามว่าใครทำ!"
   "ซุส! ข้าบอกให้เจ้าสงบใจลง"
   "งั้นเจ้าก็ตอบมาสิว่าใครทำดอกบัวไข่มุกนี้จนเละเทะเช่นนี้"
   "กับแค่ดอกบัวไข่มุกเจ้าต้องโมโหขนาดนี้เชียวหรือ" อิลูเมียถามย้อน นางเองก็เริ่มหมดความอดทนแล้วเช่นกัน
   "กับแค่ดอกบัวไข่มุกงั้นหรือ เจ้ารู้มั๊ยว่ากว่าลิเลียน่าจะยอมมอบมันให้ข้าเพื่อเอามาเลี้ยงต่อ ข้าตั้งใจจะใช้ไข่มุกจากดอกบัวพวกนี้ทำเป็นสร้อยสังวาลให้เจ้าเป็นของขวัญวันครบรอบการอภิเศษแท้ๆ เจ้ากลับมองว่ามันไร้ค่างั้นเหรอ" ซุสระบายออกมาด้วยความเดือดดาลจนอลิซรู้สึกผิดหนักว่าเดิม
   "เจ้า...จะนำมันมาทำเป็นสร้อยให้ข้า" อิลูเมียมองซุสด้วยความตะลึง
   "เฮอะ! ตอนนี้คงไม่ได้แล้วล่ะ" เขาสบถอย่างหัวเสียและทำท่าจะหมุนตัวเดินจากไป
   หมับ!
   "ฮึก! อลิซผิดไปแล้ว อลิซเป็นคนวิ่งไม่ดูชนเข้ากับนางแล้ว...แล้วเผลอเหยียบดอกบัว อลิซไม่ได้ตั้งใจ ฮือๆ " อลิซคว้ามือซุสไว้พร้อมกับร้องไห้สารภาพความผิด
   "ในเมื่อเจ้ากล้ายอมรับผิดเจ้าก็ต้องยอมรับการลงโทษเช่นกัน" ซุสเอ่ยเสียงเรียบ
   "ข้ายอมรับ" อลิซตอบเสียงเบา
   "ดี ข้าจะลงโทษเจ้าให้ไปจุติในโลกมนุษย์เป็นเวลา 2 เดือน เจ้าจะยอมรับการลงโทษนี้มั๊ย" ซุสเอ่ยเสียงเฉียบในขณะที่อิลูเมียกำลังอ้าปากค้าน
    "ข้ายอมรับการลงโทษคะ" อลิซตอบ
   "ดี ถือว่านี้เป็นบททดสอบสำหรับการเป็นเทพของเจ้าด้วยเช่นกัน"
   "คะ"
   และแล้วเทพราศีองค์น้อยก็ได้เริ่มเรื่องราวการผจญภัยที่โลกมนุษย์

   ....................................................................

  กริ๊ง~ กริ๊ง~
   "หวาๆ รถไม่มีเบรกหลบปายยยย"
   เสียงร้องตะโกนโวกเวกโวยวายพร้อมร่างสูงของผู้ชายผมทองยืนปั่นจักรยานซิ่งไปตามถนน
   "พี่แม็กซ์ช้าๆ หน่อยยยยยยยยยยย!!" เด็กหญิงสีผมเดียวกับพี่ชายร้องตะโกนมือเกาะชายเสื้อเขาแน่น
   "ช้าได้ไงล่ะ เดี๋ยวเราจะสายเอานะวิปส์" เขาตอบน้องสาวขณะหักเลี้ยวตรงทางโค้งอย่างหวาดเสียว
   ขณะที่แม็กซ์ปั่นจักรยานมุ่งหน้าตรงไปยังโรงเรียนซื่งอยู่ไม่ไกล อีกแค่นิดเดียวก็จะถึงแล้ว
   ตึก!
   "อ๊ะ! พี่ระวัง!!!"
   "ว้าก!!!!"
   "อ๊ะ!?"
   แม็กซ์กำเบรกแน่นจนจักรยานจอดสนิทแน่นิ่งต่อหน้าเด็กผู้หญิงมัดผมแกละสีชมพูยาวพลิ้ว ใบหน้าเล็กเต็มไปด้วยความตกใจ
   "อลิซ!!!" วิปส์ร้องเรียกก่อนจะรีบกระโดดจากจักรยานลงไปประคองเพื่อนที่ล้มไปนั่งที่พื้น
   "เป็นอะไรรึเปล่า?" แม็กซ์ถามด้วยความเป็นห่วง
   "อย่ามาแตะฉันนะ!" อลิซปัดมือพร้อมจ้องเขาตาขวางก่อนจะยันตัวลุกขึ้นยืนปัดกระโปรง
   "เธอโอเคนะ" วิปส์ถาม
   "เกือบโอเค" อลิซตอบเสียงห้วนพลิกข้อมือดูนาฬิกาก่อนจะคว้าแขนเพื่อนรักเข้าไปในโรงเรียน
   "ไปเร็ว เดี๋ยวไม่ทันพวกกรรมการนักเรียนเช็คชื่อ" เธอบอกแล้วลากแขนวิปส์วิ่งตรงไปทางประตูโรงเรียนที่มี่ร่างสูงของเอมิลี่กับมูราดยืนรออยู่
   "อรุณสวัสดิ์คะรุ่นพี่" อลิซกับวิปส์พูดพร้อมกันแล้ววิ่งผ่านเข้าไปในโรงเรียน
   "อรุณสวัสดิ์ครับรุนพี่ประธานนักเรียน รุ่นพี่รองประธาน" แม็กซ์ทักทายขณะที่เข็นจักรยานตามมา
   "อีกห้านาทีจะปิดประตูโรงเรียนแล้ว เร็วๆ เข้า" เอมิลี่ตะโกนบอกพวกนักเรียนที่พากันวิ่งตรงเข้าร.ร.
   "เฮ้อ...ถึงห้องเรียนสักที" อลิซวางกระเป๋าก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้
   "ปกติเธอมาเช้านี้ทำไมถึงไปเดินเตร่อยู่หน้าโรงเรียนได้อ่ะ" วิปส์ถาม
   เด็กสาวผมแกละยิ้มร่าพลางล้วงพวงกุญแจรูปแกะสีชมพูขนฟู่ท่าทางนุ่มนิ่มออกมาโชว์ "ไปซื้อมาน่ะ อิๆ อิๆ "
   "เอาจนได้น้าาา" วิปส์ส่ายหน้า "แล้วทำไมเธอต้องปัดมือพี่แม็กซ์ด้วยล่ะ"
   อลิซหน้ามืดลงทันที "หมอนั้น..."
   "หืม?" วิปส์เอียงคอมองด้วยความงง
   "เพราะหมอนั้นมาดูถูกความติ่งพี่ทูเลนของฉันนะสิ มาหาว่าฉันบ้าผู้ชาย หน็อย! หล่อไม่เท่าแล้วอิจฉารึไงย่ะ!!" อลิซทุบกำปั้นลงกับโต๊ะด้วยความโมโห
   "แถมมาว่าฉันเตี้ยอีก ถึงฉันจะสูงแค่ 160 เซน.ก็เถอะแต่เขาไม่มีสิทธิ์มาว่าฉันแบบนี้นะ!!"
   "อ่า...เดี๋ยวฉันจะสั่งสอนเขาให้นะ กล้าดียังไงมาว่าเพื่อนที่แสนน่ารักของฉันได้"
   "สั่งสอนให้หนักเลยนะ"
   "จัดให้!"
   เมื่ออาจารย์เข้าสอนทั้งห้องก็เงียบตั้งใจเรียนจนถึงเวลาพักกลางวัน อลิซกับวิปส์ก็เดินไปหาแอนเนตเต้กับร็อกซี่ที่เรียนอยู่อีกห้องหนึ่ง
   "จะกินอะไรดีอ่ะ" แอนเนตเต้ถามเสียงใส
   "ฉันอยากกินเป็ดพะโล้อ่ะแต่เสียดายวันนี้ไม่มาขาย" อลิซพูดน้ำเสียงเซ็งๆ
   ขณะที่สาวๆ กำลังเดินคุญกันไปโรงอาหารสายตาของวิปส์ก็เหลือบไปเห็นชายหนุ่มผมทองยืนแอบกวักมือเรียกเธออยู่
   "วิปส์มานี่หน่อย" แม็กซ์เรียก
   วิปส์ทำหน้าปุเลี่ยนๆ ก่อนจะบอกพวกอลิซแล้วเดินมาหาพี่ชาย
   "ฝากให้อลิซเป็นการขอโทษที" แม็กซ์บอกพร้อมยื่นกล่องเยลลี่รูปหมีโคอาล่าให้วิปส์
   "เฮ้อ...ฉันล่ะเซ็งกับพี่จริงๆ ทำไมไม่เอาไปให้ตรงๆ สักที" วิปส์รับมาถือ
   "ก็ยัยนั้นไม่ชอบพี่นี้" เขาตอบเสียงอ่อย
   วิปส์รู้สึกสงสารพี่ชายไม่พูดอะไรต่อ "โอเค เดี๋ยวเอาไปให้ก็แล้วกัน"
   เมื่อวิปส์เดินไปแล้วแม็กซ์ก็เดินไปทางดาดฟ้าซึ่งเป็นที่นัดกินข้าวกับเพื่อนๆ ซึ่งได้แก่ เฟนนิค สลิม คู่แฝดนรกทีกับมี่
   "อ้าว มาแล้วเหรอแม็กซ์" สลิมทักขึ้น
   "อื้ม..." แม็กซ์ตอบสั้นๆ ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงข้างมี่ที่กินลูกชิ้นอย่างเอร็ดอร่อย
   "น้ำจิ้มเลอะปากแล้วนะ" ทีดุพลางยื่นมือไปเช็ดน้ำจิ้มที่เปื้อนมุมปากของมี่มากิน
   "ง่ำๆ ก็มันอร่อยนี้ แม็กซ์นายเอาบ้างป่ะ?" มี่ยื่นถุงลูกชิ้นให้แม็กซ์แต่เขาปฏิเสธแล้วหยิบแซนวิสมากิน
   "เฮ้อ...เมื่อไหร่นายจะสารภาพรักกับน้องอลิซสักที" เฟนนิคพูดขึ้นได้จี้ถูกจุด
   "ไม่ล่ะ เดี๋ยวจะโดนเธอเกลียดเอา" 
   เขายังจำวันวาเลนไทน์ปีที่แล้วได้ เขาเอาจดหมายสารภาพรักไปใส่ล็อคเกอร์ของอลิซแต่ก็โดนฉีกทิ้งจนเละ ช็อกโกแลตที่เขาอุตสาห์ตั้งใจทำให้เธอก็เอาไปให้คนอื่นกิน พอเขาจะเข้าไปสารภาพรักตรงๆ คนที่เข้าไปสารภาพรักก่อนเขาก็โดนเธอตบหน้าพร้อมคำปฏิเสธแสนเย็นชา
   ได้คุยกับอลิซแบบนี้แหละดีแล้ว ดีแล้วจริงๆ นะ
   "...แม็กซ์ ไอ้บ้าแม็กซ์!!!!"
   "อะไร เรียกซะหูแทบแตก" แม็กซ์ว่าสลิมพลางยกมือขยี้หู
   "ฉันเรียกนายตั้งนานมัวแต่เหม่ออะไรว่ะครับ" สลิมโวยกลับก่อนจะยกแขนขึ้นกอดอก
   "นี้ใกล้จะวาเลนไทน์แล้วนายก็อย่ามัวแต่กลัวผิดหวังอีก ต้องกล้าๆ หน่อย"
   "นั้นสิ" เฟนนิคเสริม "น้องอลิซก็ยิ่งน่ารักๆ อยู่ด้วย"
   "เฮ้อ...นายก็รู้ น้องอลิซมีคนที่ชอบอยู่แล้วนะ" แม็กซ์ว่า
   "รุ่นพี่ทูเลนน่ะนะ" ทีพูดขึ้น
   "นั้นมีแฟนแล้วไม่ใช่เหรอ?" มี่ต่อ
   "รุ่นพี่ลิเลียน่าไง" ทีพูดต่ออีก
   "ใช่ ถึงใครๆ จะรู้ว่ารุ่นพี่ทูเลนเป็นคู่กับรุ่นพี่บัตเตอร์ฟรายแต่คนรักจริงๆ คือพี่ลิเลียน่า" เฟนนิคอธิบายเพราะลิเลียน่าคือพี่สาวของเขา เขาย่อมรู้ว่าคนรักของเธอเป็นใคร
   "เพราะงั้นวาเลนไทน์นี้นายต้องสารภาพรักกับน้องอลิซให้ได้!" สลิมพูดพร้อมตบไหล่แม็กซ์เป็นการให้กำลังใจ
   "เดี๋ยวพวกเราจะเอาใจช่วยเอง" ทุกคนพูดพร้อมกัน
   "ก็ได้ ฉันจะลองดูอีกสักตั้ง"

   อลิซเดินกินขนมไปตามทางเดินสายก็เหลือบไปเห็นร่างสูงของผู้ชายผมทองเสยไปข้างหลังคุ้นตายืนอยู่หน้าร้านขายตุ๊กตา
   ป้าบ!
   "เฮือก! ทำบ้าอะไรของเธอเนี่ย!" แม็กซ์ร้องก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อคนที่ฟาดหลังเขาคืออลิซ
   "โห ไม่คิดว่าจะเห็นนายมาร้านตุ๊กตานะเนี่ย" อลิซว่าก่อนจะผลักประตูเข้าไปในร้านแม็กซ์รีบตามเข้าไปทันที
   "นี้ก็ใกล้วันวาเลนไทน์แล้วเนอะ นายคงมาเลือกตุ๊กตาให้ผู้หญิงที่ชอบสินะ"
   "เอ่อ...คงงั้น"
   "ให้ฉันช่วยเลือกม่ะ"
   "ไม่..."
   "ไม่ปฏิเสธ"
   แม็กซ์พูดไม่ออกเดินตามอลิซไป จะบอกว่าเขาจะมาซื้อตุ๊กตาให้อลิซก็พูดออกไปไม่ได้
   "ผู้หญิงที่นายชอบเป็นคนยังไงเหรอ?" อลิซถามขณะไล่สายตาไปตามชั้นวางตุ๊กตา
   "ก้อ...เป็นคนน่ารัก เอาแต่ใจบ้างแต่ก็ชอบช่วยเหลือ บ้าผู้ชาย ชอบของอะไรน่ารักๆ นุ่มๆ และชอบกินของหวานที่สำคัญคือเตี้ย"
   "....."
   แม็กซ์แอบมองหน้าอลิซที่ไม่มีความเปลี่ยนแปลงบนใบหน้า
   "มีคนแบบนั้นบนโลกด้วยเหรอ?" เธอถามหน้ามึน
   ก็เธอนั้นแหละ ...แม็กซ์คิดในใจ
   "ฉันว่าเอาเป็นเจ้านี้ให้แฟนนายเป็นไง" อลิซหยิบตุ๊กตาขนฟูมายื่นให้แม็กซ์
   "อืม..." เขารับมาถือ สายตาเหลือบไปเห็นอลิซจ้องตุ๊กตาแกะสีชมพูขนฟู
   หลังจากช่วยแม็กซ์เลือกตุ๊กตาแล้วก่อนกลับแม็กซ์ก็เลี้ยงไอติม
   "ขอบคุณที่เลี้ยงไอติมนะ บาย~" อลิซโบกมือให้เขาก่อนจะขึ้นรถเบนซ์ที่มารับเธอ
  วันวาเลนไทน์
  "ว้าว~ ร็อกซี่มีแฟนแล้ว" อลิซกับแอนเนตเต้แซวร็อกซี่ที่เขินจนหน้าแดงหลังจากที่เอลสุมาสารภาพรักกับเธอ
   "บ้า! อย่าแซวสิ" ร็อกซี่บิดตัวไปมาด้วยความเขิน
   "นี้อลิซ ตอนเย็นเธอว่างรึเปล่า?" วิปส์ถามขึ้นตามตัวเธอเต็มไปด้วยสติ๊กเกอร์รูปหัวใจ
   "อ้อ ว่างมีไรเหรอ?" อลิซถามพลางกัดกินช็อกโกแลตที่แอนเนตเต้ให้
   "เดี๋ยวไปโรงยิมกันนะ" วิปส์ยิ้มให้เธอ
   "อื้ม" อลิซตอบ
   เมื่อถึงเวลาเลิกเรียนอลิซเดินไปโรงยิมตามที่นัดไว้กับวิปส์ เธอเปิดประตูก็ไม่เห็นมีใครจึงเลือกเดินไปนั่งรอแต่ก็มีคนเดินเข้ามาซะก่อนทำให้อลิซหันไปมอง
   "อ้าว วิปส์มาแล้วเห...นาย?" อลิซมองแม็กซ์ที่เดินเข้าในโรงยิมแทนที่จะเป็นวิปส์
   "วิปส์ล่ะ?" อลิซถามทำท่าจะเดินออกจากโรงยิมแต่ก็ถูกเขาขวางไว้
   "เดี๋ยวก็มา..." แม็กซ์ตอบพลางก้าวเดินไปหาอลิซที่เดินถอยหลัง
   "นายจะเดินมาใกล้ทำไมอ่ะ?" อลิซถามเสียงสั่นขณะถอยหลังหนีแม็กซ์จนหลังแตะกำแพงแต่แม็กซ์ไม่ได้เข้ามาประชิดตัวเธอ
   "อลิซฉันมีอะไรจะบอก..." เขาพูดขึ้น
   "อะ...อะไร?" อลิซถามเสียงสั่นไม่รู้ว่าทำไมหัวใจเธอถึงได้เต้นแรงกว่าเดิมนัก
   "ฉัน..."
   "....."
   "ฉัน...ช...."
   ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก
   "ฉันชอ...."
   โครม!!
   ขวับ
   แม็กซ์กับอลิซหันไปมองต้นเสียงพร้อมกันเห็นพวกเฟนนิคนอนทับกับสลิมโดยทีกับมี่มองด้วยความตะลึง
   "พวกพี่ทำบ้าอะไรเนี่ย!!" วิปส์กับแอนเนตเต้ลากพวกหนุ่มๆ ออกจากบริเวณโรงยิมทันที
   "ฮะๆ ต้องขอโทษแทนเพื่อนฉันด้วยนะ" แม็กซ์เกาหัวพลางหัวเราะแก้เก้อ
   "อื้อ ช่างเถอะถ้านายไม่มีอะไรแล้วฉันกลับก่อนนะ" อลิซขยับกระเป๋ากำลังจะเดินจากโรงยิมไปแต่แม็กซ์คว้าข้อมือเธอไว้ก่อน
   "เดี๋ยวก่อนสิ..." แม็กซ์รั้งข้อมือเธอไว้ก่อนจะยื่นช่อดอกกุหลาบสีแดงสดที่ด้านในมีตุ๊กตาแกะขนสีชมพูที่อลิซเคยอยากได้เมื่อหลายวันก่อนให้เธอ
   แม็กซ์ปล่อยข้อมืออลิซ "ฉันชอบเธอนะอลิซ ชอบมานานตั้งแต่เธออยู่ม.ต้นแล้ว"
   "...." อลิซมองแม็กซ์ที่ก้มหน้าซ่อนใบหน้าที่แดงก่ำก่อนจะยื่นมือไปรับช่อดอกไม้มาถือ
   "M คืออักษรย่อของนายในจดหมายสารภาพรักเมื่อปีที่แล้วใช่มั๊ย" อลิซถาม
   แม็กซ์เงยหน้าขึ้นมองอลิซทันและเห็นซองจดหมายสีส้มซึ่งเป็นจดหมายของเขาที่เอาใส่ล็อคเกอร์ของอลิซเมื่อปีที่แล้วในมือของอลิซ เธอคลี่ยิ้มเมื่อเห็นหน้าตกใจของแม็กซ์
   "ข้อความในนี้หวานชะมัด นายคงไม่ได้ให้วิปส์ช่วยเขียนให้หรอกนะ"
   "ฉันเขียนเองทั้งหมดนะ!"
   "เหรอ งั้นคำตอบของฉัน..."
   คำพูดทั้งหมดถูกกลืนหายไปกับจูบ อลิซผละออกจากแม็กซ์ก่อนจะส่งยิ้มหวานให้คนตัวสูง
   "ฉันก็ชอบนายเหมือนกัน" อลิซกระซิบ

   ด้านนอกโรงยิม
   "ฮือ ในที่สุดพี่ชายก็มีแฟนสักที" วิปส์พูดพลางยกผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตา
   "น่าอิจฉาจังเลยคะ" แอนเนตเต้เสริม
   "งั้นเราก็ไปฉลองประชดคนมีคู่กันดีกว่า" ทีกับมี่พูดพร้อมกอดคอกันเดินออกไป
   "เห็นด้วย" สลิมกอดคอเฟนนิคเดินออกไปบ้างตามไปด้วยวิปส์กับแอนเนตเต้
   "อ๊ะ! ฉันลืมของในล็อคเกอร์ของกลับไปเอาก่อนนะคะ" พูดจบแอนเนตเต้ก็รีบวิ่งไปทางล็อคเกอร์ เปิดออกหยิบสมุดมาใส่กระเป๋าแล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นกล่องบางอย่าง
  "เอ๋? ของคุณQอีกแล้วเหรอ ฮิๆ "
   แอนเนตเต้มองช็อกโกแลตในล็อคเกอร์ก่อนจะหยิบมาใส่กระเป๋าแล้วเดินไปหาวิปส์ซึ่งรออยู่ด้านหน้าโรงเรียน

   End.
.
.
.
.
.
.
Caty1317 talk
เอ้า! จบแล้วจ้าสำหรับคู่นี้ อลิซสูง 160 เซน. เท่าแมวผีนี้แหละคะ5555+ อีกไม่กี่วันสกินMiko ของอารัมก็จะมาแล้วววว อ้อ...แมวผีไปเห็นสกินชุดนักเรียนของทูเลนด้วยคะ หล่อม๊วก คุคุคุ


อิมเมจขแงอลิซตอนโตก็ประมาณนี้แหละคะ อิๆ อิๆ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #101 Punnawit (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 20:26

    น้าครับน้าครับน้าครับท่าไม่ให้ร้องนะ

    #101
    0
  2. #100 Punnawit (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 20:23

    ขอทูลินะคราบบบบแมวผีน้า/ทําตาหวาน

    #100
    1
    • #100-1 Caty1317 (@Caty1317) (จากตอนที่ 45)
      22 มกราคม 2562 / 11:06
      คุคุคุ รอก่อนจ้า มีมาต่อแน่นอน
      #100-1
  3. #98 sasrikran9 (@sasrikran9) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 11:22
    ริบัตข้าอยู่ไหน..//มองตาแรง
    #98
    3
    • #98-1 Caty1317 (@Caty1317) (จากตอนที่ 45)
      20 มกราคม 2562 / 14:49
      ไปผุดไปเกิดเถิด อย่ามาหลอกหลอนข้าพเจ้าเลย5555+
      รอคะรอ!!! บอกได้แค่นี้คะ แมวผีไม่ชอบความกดดันนะ //ยิ้มเหี้ยม\\ยิ่งเสียดาวกะคู่นี้มาอยู่ บัตเข้าแต่ป่า ไอริอัลติไม่เป็น ฮึ่ม!!
      #98-1
    • #98-3 Caty1317 (@Caty1317) (จากตอนที่ 45)
      20 มกราคม 2562 / 14:49
      อุ๊บ! เผลอระบาย ...บอกได้คำเดียวว่า รอต่อไป เพราะไอเดียไม่ผุด
      #98-3
  4. #97 007 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 17:34

    ออะเฮื้อ!!ฟินมากคู่นี้

    #97
    1
    • #97-1 Caty1317 (@Caty1317) (จากตอนที่ 45)
      20 มกราคม 2562 / 14:43
      งุงิ งุงิ
      #97-1